6044 resultaten.
hongerloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 hij had een brood gepakt
en telde afgebakend zacht de sneden:
één, twee, drie, vier
tot vijf maal vier het volle pond
plus twee bereikte; het geijkte aantal
sprak voor zich:
“een heel brood voor ik doodlig,” dacht hij
tienmaal twee voor elke mond
wanneer de avond valt
in het begin
slaap wel mijn lief, morgen weer gezond
de wereld in…
Altijd haast
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
655 (voor mijn vader)
Als dominee had je altijd haast
om je preken af te schrijven en
om naar afspraken en kerken te gaan
Seth Gaaikema is nu ook overleden
en die zat net als jij op het gymnasium
in Groningen, alleen een ander gymnasium
Hij werd net wat minder oud en bij hem
was het zijn hart, gunst, wat zaten we
die oudejaarsavond van hem…
Voorbij vandaag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
497 De waarheid waait voorbij
Vandaag, is slechts in
Luttele momenten aan te raken
Voor ze al weer voorbij is,
En de leugen verder gaat
Met waar ze goed in is,
Het dagelijks verdraaien
Van allerhande zaken
Zondag 26 oktober 2014…
Saving the children
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 M´n buikje vraagt
M´n buikje knaagt,
Er is honger in ´t land!
Haar magere buikje vraagt,
Het knaagt en klaagt,
Er is honger in Eritrealand!
´k Heb haar op mijn netvlies staan
En word door emoties overmand…
Met mijn ogen dicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Met mijn ogen dicht zie ik
Heel helder voor me wat voor
Vandaag het belangrijkste was:
De storm te doorstaan die
Allerwege aangekondigd was -
De boomstam die kranig groeide
Uit mijn gepijnigde ziel niet
Ten prooi te laten vallen
Aan de nukken van het weer,
Het rukken van de wind…
Panorama van gevoel,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald, heeft dat
een reden, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.
Een…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
Pannendak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
420 Over ons waakt al
Zo veel jaren lang
Dit schuine pannendak
Dat met mos bedekt
Onze liefde herbergt;
Over ons en hen die
Wij kregen houdt zij
Trouw de wacht,
Waar de dag telkens weer
Verschijnt, ook na een
Veel te lange nacht…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
Gevangen in (n)iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
452 Gevangen in (n)iets
Zo ondoorgrondelijk en ook weer niet
Zo moeilijk en makkelijk tegelijk
Zo arm en toch ook weer zo rijk
Op slot zonder grendel
Raszuivere zwendel
In mijn hoofd en in mijn hart
Als zwart wit is en wit zwart…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Jij hoort hier niet,
Zegt de getroubleerde
Geest in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,…
Bewegende gordijnen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
532 Zacht golft je muziek
Bij me naar binnen,
Ik zie de gordijnen
Bewegen ook nu zelfs
De lichtste najaarsbries
Het heeft laten afweten;
Klanken die alle stemmingen
Laten horen die er in mij
Gewoond hebben, de laatste
Dagen, weken, jaren, en mij
Voorgoed laten weten
Dat ik er mag zijn…
Depressie genezen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Godverlaten is de weg naar leegte
Waar niets niemand nog bekoren kan
Enkel huiver, ankerloze, kille wanhoop
Stuurloos in een wrak of de schim ervan
Geen behoefte, geen interesse, niets
Gemis van wat er is maar niet deelachtig
Radeloos verdriet, schuld en spijt
Eenzaam zichzelf al te machtig
Dan is daar het inzicht, laat het gaan
Laat…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 zo ook het water ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden…
Luim van de dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
463 Niet beoordeeld op
Kwaliteit, op gedegenheid
Van onderzoek, op integriteit
Van mens en medewerkers,
Maar op de luim van de dag,
En dan vooral van hen
Die zich de luizen
Van de media mogen noemen,
Word ik beoordeeld,
Daar wens ik niet langer
Aan mee te doen…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd
Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig…
Rock-hard erect
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
493 Waar in de gewone tijd
Alles vanzelf ging wat nodig was
Om het leven tot stand
Te brengen, en vooral
In stand te houden -
Zijn vandaag de dag,
In de nieuwe tijd,
Onbehoorlijk grote pillen
Nodig, die de kleur van
Het lid moeten nabootsen
Dat eeuwenlang voorzag
In het voortbestaan
Van de menselijke soort…
Valse lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 Nog maar net het
Levenslicht aanschouwd
Als jouw borst mij
Liefdevol opvangt,
En als jouw moedermelk
Mij ongevraagd wordt aangeboden
Begin ik als vanzelf te zuigen
Met mijn tandenloze mond,
Melk die noodzakelijk is
Om dit leven op gang te brengen;
Een mensenleven later, als ik
Als ik een van de weinige gelukkigen
Ben die mag…
Lucht en longen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
494 Gebed van deze zondag
Die het licht in onze ogen,
De lucht in onze longen bent,
Ons hart verwarmt met Uw liefde,
Hart dat ook Uw vrede kent
Zondag 2 november 2014…
EN GELOVEN?
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.618 EN GELOVEN? In het gave gebit,
de angels en de tentakels
van de beesten en beestjes velerlei geloof ik,
in de uitwissing der sporen
en de wenteling van de tekens,
in het luchtkasteel dat het lijf is
en in de mens die de moed heeft.
-------------------------------
uit: Molwerk (2014)…
Asielzoeker in eigen land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 Door het leven hoogstens gedoogd,
Niet met warmte omgeven,
Niet de blik gegeven
Van gekend en erkend te zijn;
Niet met open armen ontvangen:
Jij had hier sowieso niet moeten zijn,
Asielzoeker in eigen land
Niet meer, niet minder,
Zo ervaar jij het leven
Gegeven uit Gods hand…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
De grens voorbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Ben van het zekere begin
Naar het ongewisse einde
Gekropen, en heb daarbij
Voortdurend de grenzen opgezocht
Die anderen vergeten waren
Aan te geven; grenzen die
Er beslist waren,
Maar niet zichtbaar
Voor hen die er tegen
Aan moesten lopen -
Begin het einde nu al
Zichtbaar te naad'ren -
Ben ongemerkt mijn
Eigen grens voorbij…
Jas van onverschilligheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 Het najaar nadert
Met forse schreden
Herfstwind die het
Overneemt van milde
Zomerbries - stormen
Zullen ongetwijfeld komen,
Ik trek mijn jas van
Onverschilligheid aan,
Doe de knopen dicht
Die niets meer van dit
Leven moeten hebben,
Slippen die meewarig
Het zielloze leven
Om zich heen bezien,
Ik zet de kraag hoog op
Die alle…
denkdag
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
576 wanneer ik nood en verlangen schreeuw
mijn vingers woel, ik rulle aarde
licht het wit van bloemen op
ik vraag niet meer, ik eis
dat ik dezelfde reis maak, met
dezelfde waarde vol herkenbaarheid
maar juist daar, in ijle akkers
sta ik, want
ik ben je kwijt…
Worstvertroosting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
433 Een uur krijg je
Om op te rotten,
Sprak ze streng tegen de
Man die ze er zonder enige grond
Van verdacht met een ander
Het bed te hebben gedeeld -
Na zijn heenzending
Troostte hij zich met
Verse droge worst, hij had
Immers deze zaak zo goed als verspeeld…
Pianolampje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 Zo veel jaren zonder
Ook maar een probleem
Het levendig licht
Verschaft over ons
Sprankelende pianospel,
De noten zuiverder
Te voorschijn doen komen
Dan ooit voor mogelijk
Werd gehouden - en nu
Is het draadje in je diepste
Kern gesmolten,
Het licht gestorven
Boven het toetsenbord -
Muziek die zonder dit
Licht, zonder dit…
Opname en afgifte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
442 Woorden waaien eindeloos
Voorbij vandaag, wind die niet
Meer liggen gaat -
Slechts een vraag telt:
Welke woorden op te nemen
Om er werkelijk iets moois
Mee te doen, ze smeden tot
Zinnige zinnen, te komen tot een
Afgifte waarmee ook de
Ander zijn voordeel kan doen…
Na de pijn van de geboorte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
662 Met de pijn van de geboorte
Wordt het gevoel geboren -
Woorden en verstand
Ontbreken nog, ogen die
Zich onvast richten op
De mens die voeding geeft -
Groei die volgt kent een
Tweestrijd tussen voelen
En denken; daarna
Een nieuwe wereld:
Denken, rede, ratio nemen
Bezit van de frontale cortex,
Gevoel wordt uit dit huis
Van lieverlee…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 De vlier staat mij nader toe
in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist
door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden
en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen
we het beknotte werk.
de uilen vliegen uit de
kale jaren van ons weg,
angst wordt stilte, wordt
houterig zonder enig overleg,
waar de stam, vertakt…