8214 resultaten.
eindbestemming Maastricht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
654 woord aan woord gehecht
zonder een enkele leugen
vuile vensters
dikke regendruppels
als tranen
schonen
stad na stad
flitst voorbij
een mager paard
graast in een weiland
veel makke schapen
ingeladen in een bus
kilometers vreten
Maastricht in zicht
koffie nabij
voetstappen op klinkers
kinderhoofdjes lang
een warme achterste
op een…
over het water.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
540 Op het land bezijden hoor ik
koeien loeien alsof er niks
voorbij is gegaan, geen
Tijd, geen grenzen lijkt het,
op deze zachtbewegende
op en neer gaande lijn,
die me verbindt met mijn
Wezen, die ik maar amper
voel. Ja, nu dan, op t water.
maar verder? Nee, laten we
Vandaag vrolijk zijn.-…
Tijd is kostbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.738 Een dag vliegt om, een jaar zo voorbij,
geniet van elke minuut en wees blij!…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste weerstand gebroken
door de onafgebroken schreeuw in mij
een opflakkerende herinnering
al is niemand aansprakelijk
het is niet eerlijk
de pijn gaat niet meer voorbij…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 ( voor Lucebert )
Nu
de oogblinden
voorgoed
gesloten zijn
de dans voorbij
donkere tonen
donkere tonen
dragen hem mee.
De kwasten
staan nog
in de terpentijn
maar vallen langzaam
langzaam uiteen
of worden opgeruimd.…
TIJDSBELEVING
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
624 Het gaat grotendeels aan haar voorbij
Het vuurwerk, knallende champagnekurken
Het feestgedruis, rumoer en cocktailjurken
‘t Komt allemaal op jachtschepen langszij
Zij heeft alleen iets met het jaargetij
En met tegen de eeuwigheid aan schurken
Of soepel als een peuter op zijn hurken
De tijdstroom zien met al zijn muiterij
Zijn dokken, loodsen…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
Samenloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
984 Ik gaf je een nieuw leven
Maakte je schuldenvrij
Jij wilde graag een toekomst
In een huis ver weg met mij
Het kostte me al mijn vrienden
Mijn carrière was voorbij
Slechts familie bleef mij trouw
Ook al waren die niet blij
En toch, de zorgen bleven
Jouw kinderen stortten in
Ik kon ze geen warmte geven
Jij koos terecht voor je gezin
Je wou…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 zittend aan de kant van het meer
turend over het weidse water
is het heerlijk genieten
een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend…
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
wil ik nog slechts in woorden wonen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 cirkelrond
volledig mij kan zijn
dat het getemde wildebeest
geen regels en geen protocol
de keizer blijft behagen
hartstochtelijk en passievol
laat mij maar in mijn woorden wonen
waarmee ik mij verbonden weet
die door mij bouwen aan het wonder
dat ook tot zijn verbeelding spreekt
waarin ik keizerin en keizer
van pril begin tot ver voorbij…
weet jij hoe mooi je was?
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
949 geen ijdelheid of tooi
dat kon je niet verdragen
gewoon is goed, dat was wat je zei
de maskerade is voorbij
maar oh, wat was je mooi
zo puur, doorzichtig
je ware ik, je liet het mij zien
geen feest was zo groots
als deze waarheid
je was omgeven
met zuiverheid
en de kracht van liefde
die jou omgaf, was
als een hemels aureool.…
Normandië
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
726 Hier sta ik dan, de tijd voorbij
een kerkhof vol gesneuvelden
maar al wat ik kan zien, ben jij
jouw tengere gestalte, jouw felle blik
de foto's die ik heb bewaard
herinneringen opgebaard
en telkens weer naar voor gehaald
je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd
en veel te snel en overhaast
ging alles als een storm weer heen
hier sta ik…
De ommuurde hof
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.264 Eerst is het dromen
Daarna krijgt het vorm
We leven liefde
Genieten enorm
Als de avond
Glijdt in de nacht
Is het tijd voor
Mooie dromen
Wij dromen de
Nacht in daden
Het einde voorbij
Beide in een
Heerlijke roes
Als onz' liefde
Het wíl en wácht
Wordt tijd van gaan
Tijd van kómen
Eenheid nabij
Op ruim 74 graden
We leven…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 reeds zijn de gouden zomerdagen
verpakt in grijze slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen…
De gemiste Vogel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
903 robijn
doch mijn mandje had geen bodem
toch bleef ik plukken aards als ik was
tot ik vermoeid van onder haar vleugels glipte
en naakt terug plofte op mijn harde matras
Waarom onderkennen wij niet die ene
die liefde wilde geven om wat je bent
In een ieders leven eens te beleven
Waaraan voorbij…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend boven de kammende zee
Uitziend over de maagdelijke stranden
Neerkijkend op voorbij…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
De sint komt ieder jaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.355 ik heb het
rode boek gelezen
van sinterklaas
in een
onachtzaam ogenblik
vond ik mijn naam
gouden en
zwarte kruisen
keurig op een rij
het leven
van afgelopen jaar
ging mij voorbij
tot een witte hand
verscheen de vinger
wijzend op het boek
een donkere stem
vertelde mij het zit
met jou wel goed
heb nu een
eigen exemplaar…
Slecht gereedschap
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.155 Je hebt pijn
Dat stomme lichaam
Waarom nou jij weer
Met zo´n wrak
Ik kneed je rug
Je wervels, spieren
Alles staat bij jou zo strak
Geen dag voorbij
Of je hebt klachten
Soms kort
Soms van langere aard
Met mijn handen
Wil het soms wel iets verzachten
Het is altijd het proberen waard
Het vaak niet kunnen
Het moeten passen
Omdat het echt…
OM TE STELEN
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
769 Een lichaampje om te stelen
schreed traag aan mij voorbij
Borstjes, die je zo zou strelen
hadden veel weg van toverij
Achttien lentes, zo minimaal
ritselden in een voorjaarszon
Fantasieën gingen aan de haal
door ‘t werk van het testeron
In deze slaperige, stille stad
stapte zich, van niets bewust
Dat meisje, dat echt alles had
waarvan…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
Eeuwige jeugd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Een schreeuw loopt dood in misplaatste gedachten, geen honger kan deze maaltijd verorberen binnen tijdige kaders en voorbij voortijdig ingrijpen. In een perkamenten lichaam blijft het kind een kind en de milde regen blust verdroogde kelen. Aan de oevers van stilstaande eeuwigheid wacht de verlossing uit het lijden.…
Keerpunt in bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 je voelde warm aan
een kleine palm waarin
lange vingers overheersten
zij vertelden
in beweeglijkheid over je leven
de drang om steeds te geven
voor nemen
maakte jij nooit tijd
daar was je niet op voorbereid
ik heb je vastgepakt
op het keerpunt in bestaan
toen jij jezelf liet gaan
handen zijn ineengeslagen
het steeds geven is voorbij…
herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Warme dagen zijn voorbij
Allerlei rijke kleuren
vullen d'herfst als jaargetij
Regenlaarzen stappen
door plassen
Gewassen veranderen
van kleur en geur
Beukenoten en kastanjes
verrijken de wegen als franjes
Regen en wind zijn onbemind
Wolken bewegen naast elkaar
Ze omvatten 't dek
door een vogeltrek
op weg naar 'n warmer oord
Nooit…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee
uitziend over de maagdelijke stranden
neerkijkend op voorbij…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 De bomen gaan voorbij
En toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld…