15538 resultaten.
Ik ben de blauwbilgorgel.
gedicht
4.6 met 168 stemmen
81.599 Ik ben een blauwbilgorgel
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En word een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 aanleg te verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische koelte
oog te hebben voor afwijkingen
de davidsterren die verwijderd zijn
de joden
zijn vermist
interpretaties
die slechts gedachten zijn
kunnen stralend in een hemelsbrede blauwe…
De degenslikker
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 messentuig versiert de dis
Van dolken, sabels, degens tot klewangen
Met als dessert een kronkelende kris
Doch op een dag moest hij zijn snijtuig missen
Een scharensliep had alles mee gejat
Er restte hem slechts nog wat graat van vissen
Omdat hij zelfs geen naald te slikken had
Het kieuwbeen van een poon schoot hem verkeerd
Zijn kop werd blauw…
Opvallen om te overleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Trek een cameraman aan
schreeuw zo hard je kan in de natte aarde
splits je in een fractie van een tel van een fractie af
of spring over de Blauwe Bergen in Wageningen heen
en zorg voor de nodige journaille
zo werd het een persmoment dat zijn weerga niet kende
hij groef het graf om overheen te springen
zo tartte hij de dood
met de aanloop…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Maar
winters gieten nu ook de ijskruik van
oogopslagen, blauwe tegelvloeren en
-wanden, kwik in de thermometers van
de zomer; onderwereld steelt nu smaak,
licht; vlekt het waas van de druiven;
roof in volle bloei zwaait zijn bijl.…
Nieuwjaar 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 Ik wens jullie dat mijn hersens
de grijsheid van een week zonder zon
konden zien als de blauw en
gouden hoofddoek van de farao.
Ik wens jullie al het krankzinnige
dat ik mezelf toewens
in de zekerheid dat de zin van alles
is dat het voorbijgaat,
nog dertig stappen, nog dertien, nog drie.…
Niet meer dan een minuut
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Ik sta naast je
de blik verneveld
door de innemendheid
van een vreugdetraan
mijn hart
razendsnel ingesponnen
als een prooi
om nooit meer los te komen
ik bid een wonder
dwing geluk
wil schreeuwen
en mezelf tonen
de tijd
in glazig blauw verstoppen
wakker worden
en niet langer dromen
dan wordt de afstand groter
lichtvoetig van…
Onweerstaanbaar
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
693 magertjes in ’t vlees
Ze lijkt een beetje op een Siamees
Zo eentje zou je nog voor niks niet kopen
Aanvankelijk wou ik het beest best missen
Zo’n aanloopkat je weet het toch maar nooit
De kans is groot dat zij het huis bevlooit
Dan wel het vloerkleed onder zit te pissen
Ze keek me met haar poezenogen aan
Amandelvormig met dat helder blauwe…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver. Wat je zoekt is hier.
--------------------------------
uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
is het de herkenning
die de projectie veroorzaakt
of de projectie
die de herkenning raakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Mijn vrolijke
En warme ik
Vechten steeds weer
Om zonnelicht
Naar boven turend
In het blauw
voel ik toch
De aantrekking
Van een sombere
Onderlaag van
Mijn gevoel
De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Erica
zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek hoor
de trompet en de piano
ergens ver weg
en lang geleden
denk ik
ja dat zijn wij
we zijn vrij
zo dichtbij
de volle maan
in een blauwe…
over leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 voor hun gang naar de dodenweg
trekt een aangeslagen vader traag
de schoenen uit van zijn kleine zoon
scheert een ander in schamele tijd
de meisjes en de vrouwen kaal
op de grond buiten ziet hij
het groene jasje van Tamara
-mama had het nog vermaakt-
de blauw-wit gestreepte rok
van Itta ligt er verloren naast
het versperde hart laat geen…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
De gekroonde hoofden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 ik heb de pracht
en praal gezien van
de gekroonde hoofden
de luister en élégance
waarmee zij zich
in het openbaar bewogen
levend in een protocol
dat met geld en macht
in stand wordt gehouden
hofdames en lakeien
als persoonlijke getrouwen
gebonden aan blauw bloed
maar heb ook de stamboeken
gelezen waarmee het adellijk vee
tot grotere…
Het korenbloemenblauw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 korenbloemenblauw
bloeiend als een mooie vrouw
gazon en borders waren
jou wereldvreemd in hun saaie
ordening en burgerlijke schikking
zij zijn een plaag voor je geweest
jij zocht je eigen weg
in de hang naar koestering en zon
met vrijheid in het hete bloed
waardoor jij verder en steeds hoger klom
ooit zal ik jou weer tegen komen
vurig blauw…
Haast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Komt het u bekend voor:
Balpen met verdroogde punt
omdat de laatste klik
niet werd gegund
Handdoek gelijk in de was
omdat er geen tijd
voor twee knijpers was
Rol WC papier
los op de pot
De WC zelf nooit op slot
Altijd het gas erop
Elke maand een strop
in blauwe enveloppe
Na middernacht naar bed
om zes uur weer op
De wekker…
Guur schraalt de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 ik streep lucht
heb genoeg van het
vluchtige wolkenspel
schaapjes die zeilen in
een grazige blauwe weide
de tijd is voorbij
dat blaadjes romantisch
ruizelen in machtige eiken
het nu geel bruine loof
begint in snel tempo te wijken
na storm en regen is
kale strakte overgebleven
guur schraalt de wind
door takken en sprieten
voordat het…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 Het allermooiste is zij
Zij met haar mooie
blauwe ogen,
haar engelenhaar
Zo mooi,
zij ontroert mij diep
Zoals zij loopt,
speelt, haar lokken
veegt uit
haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 De ochtend is even grauw
Al is de lucht nog zo blauw.
Niemand die met je praat
Of jouw woord verstaat.
Het geluk van samen delen
Is er niet voor velen.
De uren kruipen door de tijd
Je zoekt naar wat gezelligheid.
Je vrienden kunnen die wel geven
Maar hebben ook hun eigen leven.
De dag kan veel beloven
Maar kan je daarin wel geloven?…
het kontje
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
695 wat een kont, wat een kont
ze draait zo lekker in het rond
wat een kont, wat een kont
het water loopt nu uit zijn mond
ja, vrouwen zijn zo welgebouwd
hun kontje spant perfect vertrouwd
in een blauwe spijkerbroek
zijn zelfbeheersing nu wat op zoek
hij kon het echt niet laten
zal dit misschien wel later haten
hij wou per se wat van de grond…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
Avondvrede
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
867 van het oude kerkplein
na een lome zomerdag
talmen mensen in het park
zoeken naar verfrissing
bij een sprankelende fontein
de avondvrede is voelbaar
onder de bladstille platanen
genieten zij van de luwte
en spreken gedempt met elkaar
of wandelen door de lange lanen
genietend van het plantsoen
ook de hemel kleedt zich aan
in blauw…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 ik heb het woud gehoord
niet alleen zijn buitenkant
in het ritselen van bladeren
maar de oertaal van de vaderen
de krak waarmee hij
zijn jarenlange spanning
laat vieren in hervinden
van evenwicht en macht
het ven gezien dat zwart oogt
bij een helder blauwe lucht
en doodstil kleine bellen gas
aan de spiegel laat ontsnappen
bomen praten…
Spinnenwebben
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Leven is nooit alleen maar mooi; er zijn geen primaire
kleuren, alles is gemengd; van blauw en geel maak
je groen, maar dat schept toekomst en vernieuwing.
Wie gelooft dat echter? Wie durft dit aan?
Hoe kan ons verlangen vastzitten in tijd, of in eeuwigheid
waarvan we niets weten? Spinnenwebben vertellen
dat schoonheid kan vangen.…
Fijnbesnaarde luchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 ik zag de muziek
hoorde in de verte kleuren
tonen componeren tot
een harmonische melodie
trompetten schoven
blauw schetterend het
vooruitzicht op een
heldere cadans voor zich uit
witte wolkjes streken
langs fijnbesnaarde luchten
waar zij de zonnewarmte
zelf opklarend kusten
diep rakend trommelden
slagwerkers hun intrigerend spel…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
De gesikkelde maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 ik liep over
serene stralen
van de warme zon
moest af en toe
springen als schaduw
een offensiefje begon
en donker mij
snel naar hogere
sferen dwong
waar licht in
blauw transparant
de hemelboog spande
haar perspectief
de rust gaf waar mijn
ziel naar verlangde
ik oneindigheid voelde
als helend bad na
een stressvolle jacht…