Hartenkreten over welzijn

Voor Ine en Huub Een merel zong recht in mijn hart vanmorgen een lied uit de stilte, een lied zonder zorgen. Het sprong uit een leegte van wondere geuren en vulde mijn kamer met zachtgroene kleuren. Een leegte vol liefde die zomaar bestaat zich dromerig uitbreidt in ritme en maat die alles omvattend ons leven doordringt en telkens weer vraagt…

mijn blik geniet de prille dag betast het zwijgend ochtendlicht een vroege fietser kruist mijn oog en een vrouw die het raam openzet ik loop nog heimelijk buitenspel terwijl de dag zijn tred hervindt…

vervallen in een leefpatroon alleen zijn leef 'k gelaten dit leven is mij niet gewoon ik ga het bijna haten... de dagen rijgen zich aaneen geen onverwachte dingen nu ben ik even slecht ter been je hoort mij zelden zingen... de tijd dat ik nog sprong en zong lijkt ver nu achter mij toch is het nog maar kort gelee' dat'k vrolijk was…

De ogen achter de bril zijn blindgeslagen door de dood werkloos liggen de glazen in een montuur dat uit de tijd schuift niemand neemt de bril op waagt te zien wat geen kijken is door glas dat cilindrisch is multifocaal en jampotdik geslepen de dode had de goeie ogen voor het doorzichtige stilleven in zijn opengeslagen verpakking…

Mijn schaal van Richter heeft zijn best gedaan mij door elkaar geschud met herhaling gedreigd Voordat alles instort trek ik de conclusie: Tegenover elke negatieve gedachte moet minstens één positieve staan…

Een frisse voorjaarsdag een boeket roze rozen op een marmeren graf. Afscheid van de broer die je had het kind dat je niet kon zijn het dorp van toen. Kerkhof en gracht Toren en schip Kind en onschuld Respectloos gescheiden in onachtzaamheid. Mettertijd komt verandering van kern.…

Stilletjes ligt hij daar, rustig met de armen, onder zijn hoofd. Hij geniet van de zonnestralen, zijn ogen dicht, een grasspriet in zijn mond. Net beland in luilekkerland. De zachte bries, doet hem alles vergeten. Zijn oren zijn verstopt, met de zachte muziek, van zijn cd speler. Zijn examentas ligt, mijlenver weggeschopt, tussen…

Och, was het menselijke brein toch als de digitale inhoud zoals in een computer ingebouwd; dat zou pas een uitkomst zijn! Zodat men na een vervelende ervaring of na beschadigingen aan het hart de opdracht kon geven: “Schijfopruiming”. Zodra je de innerlijke computer opstart zou alles weer zoals in de oorsprong zijn. En werkte dat dan niet…

water om me heen en even ben ik alleen voor een moment ben ik het water los ik op ben ik opgelost en vloei ik als kwik over een spiegel niks achterlatend dan het verleden…

behoefte aan buitenlucht dwingt me de deur uit de dichte mist in die mij snel omringt ontelbaar vele druppeltjes nemen letterlijk bezit van mij mijn jas indringend bedekt met een grijze laag vocht die een aanval doet met speren bewapende micromisten doorboren mijn hoofdhuid het spierweefsel de schedel bevolken de hersenpan leggen het…

was de schepper maar bij de apen gestopt dan zaten we elkaar nog heerlijk te vlooien speelden we verstoppertje hoog in de bomen de aarde van vraat- en zelfzucht verlost…

Wanneer je denkt ik zal verzaken is de nederlaag een feit. Als je denkt ik zal toch slagen, draai de knop om want geheid, met optimisme worden hordes probleemloos genomen!…

Weet je waarvan ik misselijk word? Al die praatprogramma’s rondom tien, die ziekenhuisseries als Spoed en Ie-Aar en Ivo Niehe met zijn gevoelige snaar, ik kijk niet meer, ik heb het wel gezien… Weet je waarvan ik koppijn krijg? Dat Donnergedoe over gvd en godsamme, het gezanik van de Bond tegen Vloeken, het femelen van hen die het hoger zoeken…

Een strenge meester uit Katwijk die al eeuwen woonde aan de Langedijk, dacht bij zichzelf; waarom zou ik ik me nog langer laten hinderen, door al die strontvervelende kinderen? Ik ga leven; leuke dingen doen reizen, en genieten van m'n zuurverdiende poen! en dus schreeuwde hij het van de daken; wie kan me wat doen, wie kan me wat maken?…

de Mini blijft staan op het bordes bij paleis 't Loo de portieren open ik zelf zit gehelmd op de racefiets een slang komt uit de auto gekropen een arend met grijpgrage klauwen tilt de Mini op en neemt hem mee ik trap wild de pedalen rond maar kom niet verder o nee boven mijn hoofd laat de arend de Mini los die suist naar benee juist als…

Een koperen helm biedt ons bescherming en achterop klamp jij je vast als houvast voor het leven dat hard als ijzer tot je komt en zwiepend in de regen vang ik voor jou op deze barre tocht enkele druppels op.…

We vieren elf in plaats van tien Tien is te gewoon; we hebben 't laten zien 't Narrengetal betekende elf dagen feest En niet voor niets als u verder leest 't Startschot, zo klonk 't, kwam uit kanonnen 'n Wervelende show met confetti en ballonnen In actie kwamen vuilnismannen en kinderen om feest Te vieren Verenigingen, bedrijven, B.N.'…

welkom in de wereld van vele tinten zwart kijk even rustig rond op je gemak kijk en beslis of je de brenger van verlichting wilt zijn op dit scheepswrak…

Ik wil weer stralen Alles uit het leven halen Maar al die diepe dalen Ze blijven in mijn hoofd rondmalen Ik wil gelukkig zijn Klimmend uit een diep ravijn Genietend van de zonneschijn Kunnen zeggen: wat is het leven fijn Maar willen stralen helpt niet Want het leven is veel mooier als je echt geniet En luisterend naar het ritselend riet…

Vandaag ben ik vrolijk kan de hele wereld aan ik grap, zing en lach niets kan mij verslaan. Weet dat ik morgen 'n schaduw van mezelf zal zijn ...een zombie, een chagrijn met hoofdpijn. M'n leven na 'n aneurysma tussen vrolijk en chagrijn maar mag blij zijn ***dat ik nog leef***…

vervallen is het oude huis je kunt het renoveren een goed bewoner doet dat ook het huis zal promoveren verwaarlozing van oude panden ja, dat leidt tot verval zo is het lichaam van de mens maak er niet van een zwijnenstal het oude huis als monument wel oud maar niet vervallen maak het daarom toch resistent dat het je lang niet zal ontvallen…

De kracht van het zelfvertrouwen een sterk, ja, onbreekbaar schild zou het kunnen zijn dat God het voor mij zo heeft gewild want de zon zij volgt me op ieder moment van de dag een wond heelt weer snel gewoon omdat ik lach ik voel me uitverkoren om gelukkig te zijn De zorgen die eens op mij loerden laten mij nu alleen liefde van alle…

wees niet langer ongerust maar wezenlijk uitgerust gevoelens onzichtbaar geblust zachtjes in slaap gesust…

Het is hier neergezet Muren, bomen, dieren, op een stuk grond met ook nog mensen. Het is hier neergezet zonder reden, zoals ze denken met lucht vol adem Het is hier neergezet in licht en donker zonder tijd, zoals ze denken... Deze wereld…

Behoeften laten zich bevredigen. Je moet wel moeite doen, verlangens te verwezelijken bereik je niet door niets te doen. Wil je echt hier iets bereiken, ga er dan ook voor; laat de jaren niet verstrijken door te zeggen, ik ben niet bevredigd, hoor!…

't Weer vandaag contrasteert, met mijn innerlijk gevoel, want 't weer is echt zo slecht nog niet, als je snapt wat ik bedoel. 'n Lach is niets meer dan, een omgekeerde boze blik. Waarom ik dan niet lachen kan? Omdat ik 't weer vandaag niet slik.…

Het rommelt in mijn hoofd het borrelt, pruttelt, kookt kan niet redelijk denken m'n hersens zijn verdoofd. Ben kribbig, niet aardig zie spoken om me heen onzeker, geïrriteerd mijn eigen ik niet waardig. Wil mezelf weer zijn kalm en evenwichtig want door dit gepruttel voel ik me zó klein.…

Ik ben niet bang om dood te gaan wel bang onwaardig te sterven verzorgd moeten worden als een kind dat zou m'n laatste zucht bederven. Het gemakkelijkst is een hartaanval bij uitzichtloosheid euthanasie het klinkt triest maar ik leef gelukkig in dankbaarheid en harmonie.…

Blij dat zijn wij zelden, wij willen alsmaar meer. Als wij niet hebben kopen wij, meer, meer en meer. Ben eens blij met wat je niet hebt, angst, ziekte, pijn. Ben eens blij met wat je niet hebt, word geen chagerijn.…

Onder een vonkenregen loop ik door Achter mij een hoog hellevuur latend Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor Mijn terugkomst met opgeheven armen Gebroken glasstukjes kerven in voeten Maar het hart huppelt in een vaart voort Het heeft immers genoeg moeten boeten Terugkomst naar de wereld der levenden Een regenbui verkoelt en de zon…