1739 resultaten.
Als je ooit vertrekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Ooit komt die ene dag, die ene
waarop haar ochtend niet meer aanbreekt,
de dag waarop men wellicht niet schrijft
waar jij of zij op dat moment verblijft.
Laat de hemel dan alstublieft staalblauw kleuren,
de lavendel en de seringen die dag extra geuren.
Ik weet echter zeker dat je dan nog ergens elders bent
juist die dag je moed en kracht voor…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 I. Nog niet
al wordt het avond
ga niet weg
laat bladeren verdorren
rood goud is in je haar verweven
dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen
de nacht kan je nog niet verzwelgen
want de flonkerendste sterren zijn je ogen
toe, ga niet weg
je maakt je mooi
je blijft
II. Koestering
niet de seconden tellen tot ze lijdt…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Er wordt onder de kruinen wat af geremd,
het ontzaglijke lieve intense oogt vergeten
niets meer en juist alles wordt nu verweten.
Boven alle twijfel verheven klinkt de wens
te sterven , eigen leven en dat van anderen
niet meer of nog langer te bederven.
Is het afglijden met pijn naar een vorm van
krankzinnig zijn meteen alzheimer of dementeren…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.
Warm je gerust in koele nachten
elders in het tegenovergestelde…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Ik zie je gaan, afgezakte schouders
met een bleek gelaat je gemoed dragen.
Ze zijn niet te krijgen de antwoorden
en al begrijp je ook de wolkenzaal niet,
't tolkende, laat staan het ijzige koude.
Zie, de kinderen genieten hun maaltijd
zijn onbevangen niet in staking gegaan.
Ze boycotten de nieuwe hulp niet, vechten
niet voor 'n ander moederschap…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Met onze en mijn neergeschreven wensen
gaan we aan de slag, branden een kaars
wat heeft het voor nut te schreeuwen.
Leven is net als de remmen van een trein
zelfbeheersing kan ons staande houden.
Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.
Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zeg lief mens, mag ik je even ontvoeren,
meetronen naar kleuren en geuren
om deze grauwe dag even op te vrolijken.
Je hoeft nog niet om vrees te bevriezen
nog niet te kiezen tussen de kleuren
laat staan de muziek of hun klanken
ik wek je , zonder te janken
nog elke dag weer een keer tot leven.
Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 De onuitgegeven gedachten en regels
grond, de gezaaide dagboekfragmenten
de straten en lanen die ik slapend beliep,
dat verdrietige, de liefde, die publiekelijk
aan het voetlicht leggen, ik denk van niet.
Bij sommige momenten hoeft niemand toe
te kijken, te schoffelen in onze tuin of gazon
wat we niet hadden, te maaien of betreden.
Nu…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Dan weer de geur van vers gebakken brood
ook groene schimmel van te lang laten liggen,
aangetast uiteindelijk een miserabele geschiedenis
als kanker je lijf aanvalt,
longen en lever veracht.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Niets is je nu nog om het even
om nog uitgebreid deelnemend
nog een keer te beleven.
Alles en ook niets is nog meer
dan wellicht rumoer of even stoer
van waarde, buiten thuis eettafel
intens moeder van je drietal zijn.
Teruggaan in tijd kost je te veel vlijt.
Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoe de komende nacht sterrenpracht
gaat tonen daarvan heb ik geen weet,
die dromen moeten mij nog overkomen.
De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nu ik weet dat je thuis aangekomen
uitzicht hebt op die frêle portretten
moederwangen bijna kunt voelen,
de grond je grond is ben je veilig.
Het serviesgoed en de kelderkast
ziet, nu nog even niets naar afvaldiensten
verdwijnen gaat , heb ook ik tijdelijk rust.
Alle enveloppen liggen geschreven klaar.
Het gevoel dat steeds weer als bom…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.
Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voel mij onbevangen geen gevangene
de schepping is puur en blijft een raadsel,
al zijn dagen niet langer meer winstjagend
ergens gloeit altijd wel een vuur om de as.
Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.
Je bent in mijn hart nooit…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.
Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
Achterstallig onderhoud
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.739 Chronisch ziek zijn is voor gevorderden
in acceptatie, - in veerkracht, -in onmacht.
Chronisch ziek zijn vergt chronische humor,
omdat het lot je anders vierkant uitlacht :
Minstens anderhalf miljoen mensen in dit land,
met Fibromyalgie, CVS, ME, enzovoort,
willen graag werken en een menswaardig bestaan.…
Turning point
snelsonnet
2.8 met 36 stemmen
2.580 Ik had op school de pest aan gymnastiek,
Aan balk en brug en paard en bokjesspringen
En malle vogelnestjes in de ringen;
Dus alle lessen meldde ik mij ziek.
Maar nu een landgenote tweede wordt
Vind ik het toch opeens een mooie sport.…
Men zegt dat het leven verder gaat
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.309 Te moe om verder te gaan
Deuken worden gaten van pijn
Ziek van verdriet
Men zegt dat het leven verdergaat
Hoe kan ik leven als ik jou niet meer zie
Gaten worden gevuld met mooie herinneringen
Maar dat verzacht de pijn niet…
Poëzie
gedicht
3.9 met 41 stemmen
14.295 Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje,
mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.…
Echte politiek
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
752 Dat is nou echte politiek
en dat maakt de burgers ziek!…
Van geluk
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.151 Zij heeft
van geluk gesproken
Het kleinkind
op bezoek en ook logeren
voor een nacht
Aan de deur 'n collectant
die met z'n bus
geen enkele zieke
laat creperen
Zij heeft
van geluk gesproken
Ik schrijf
over haar geluk.…
Uitbraak
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
1.067 Obama wordt geplaagd door enge dromen:
Een virus dat de mensheid decimeert,
Er zijn al duizenden geïnfecteerd,
Een zieke dokter is naar huis gekomen.
Als die ebola-dreiging hem blijft kwellen,
Dan moet hij Dustin Hoffman maar eens bellen.…
Yakult
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Ik heb me nooit zo ziek gevoeld
als na het drinken van Yakult.
Ik weet: ‘t is vast wel goed bedoeld
en wetenschappelijk gestoeld.
Maar bacteriën, hoewel gekoeld,
hebben mijn darmen omgewoeld:
dus alles door de plee gespoeld.…
Klapper van de Week
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
879 We stonden op balkons of op de stoep,
Als eerbetoon aan wie voor zieken zorgen,
Voor hulpverleners, horeca en morgen
Voor weer een ander cruciaal beroep.
Ik denk dat ik vanochtend na het scheren,
Voor al die klappers ga applaudisseren.…