start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7900)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1218)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67301):

Vol tederheid

Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.

Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa.

Ik deel de dagen van de maand vast in
sorteer liefde bij liefde twijfel bij twijfel
en alle vreugdevolle dagen rijg ik
als gouden en zilveren bedeltjes tot armband.

De tederheid van bestaan trek ik steeds
opnieuw als een robe-manteau in tinten aan
die mijn huid en ziel nu dat mag reflecteren.
Op deze sprakeloze momenten zeg ik weer dag.

... Hoe wacht je op de laatste dagen als iemand terminaal is.

Foto is van een dame uit friesland ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 24-04-2018


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 72 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:annemieke steenbergen
Datum:25-04-2018
Bericht:Dank je, het is ook een proces om niet te benoemend toch de beelden te geven , op gevoel komt dit wel over mag ik hopen, het is intens,maar er is ook die kant van de inzending die ik na deze heb gepost , dat positief blijven. Sterfprocessen ze blijven ingewikkeld om te blijven staan.Twee zeer dierbare mensen van ons zijn in de laatste stadia , het gaat wisselend het is net het weer. Dank voor je lezen.

Naam:geeraardt
Datum:25-04-2018
Bericht:Met gevoel verwoord dit moeilijke proces.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)