660 resultaten.
Fluithaas
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
573 Dit schattige, bruinvachtige diertje
is al hoogst kwetsbaar op zich.
Door de opwarming van de aarde dreigt
ook deze diersoort uit te sterven.
Door de wereldwijde CO2-vervuiling
gaan zij door oververhitting dood.
Ze kunnen werkelijk geen kant meer op,
want in het dal is het nog warmer en
hogerop groeien onvoldoende planten.
Neem nog…
Lesbos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Ooit wandelde de lesbische dichteres Sappho
zorgeloos over haar pittoreske eiland en
schreef ze de meest gevoelige liefdesgedichten.
Ik kan dat eiland niet los van haar zien.
Tegenwoordig worden de kusten van Lesbos
vervuild door plastic boten en vesten, de
hang naar poëzie is dramatisch ondergeschoffeld.
Het eiland fungeert als ordinaire…
Gif spuiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 gif spuiten
doe ik niet
zegt buurman
als je hem buiten
bezig ziet
alles biologisch
toch snapt geen mens
tot 10 centimeter
over de erfgrens
al mijn gras dood.
zie dat nou eens
in het groot
landbouwgif
voor de gewassen
zouden die sproeiers
wel goed oppassen
of waaieren ze uit
over het bos ernaast ?
Natura 2000-gebied
wat stiekem gebeurt…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 voorbij Wagenborgen
vergrijst het gras
het kromt, zet zich schrap
maakt zich zorgen.
boven Woldendorp
tussen de windmolens
heeft het grote
industriegebied Delfzijl
dorpen opgeslokt.
chemiereus Aldel
kabouters, sagen, feeen
zijn allang gevlucht
voor de vieze lucht
zij zien het wel.
wat glanst kreeg
een stroef laagje
wat glad is…
Antiaanbaklaag.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waarom hebben we hem dan
De antiaanbakpan.
Ook de vraag
Waarom de antiaanbaklaag
Komt hiervan.
Hoe moet je het dan aanpakken
Als je het gerecht kort moet aanbakken ?…
Door een vonnis geveld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
548 Doorleefde bomen wisten niet van wijken
Die glashard hun geboortegrond bestrijken
Het grauwe vergezicht groeit zienderogen
Een groen verleden is voorgoed vervlogen
En platgewalst tot aan het laatste blad
Gaapt dat hiaat in mijn geliefde stad.…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Ik kom als invalhulp bij deze klant
voor de allereerste keer.
Als altijd doe ik een quickscan;
ik inventariseer.
Wat voor vlees heb ik in de kuip?
Houdt de verwording hier al huis?
Ligt de hulpvrager soms in een stuip?
Kijken hoe ik de boel het beste kuis.
Waar begint de afvalberg?
Soms bij dat bord met kiprestanten?
Nooit eerder zag ik…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Mensen waren uitslag,
sjacherende zakken vocht
gehuld in portefeuillevacht.
Niemand die nog dieper zocht.
Zwaarwegend de balansen,
derivaten, koersen, aandelen,
gedroomde financiële kansen;
de natuur kon niet meer helen.
God was de lol vergeten
die het maken van de aarde gaf,
had hen het liefst eraf gesmeten
en keerde zich vol walging…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik tuurde gisternacht
vanaf mijn stee
de diepte in naar het wel en wee.
Ik raad gevloek niet aan,
maar snap nu dat het fijn is
om je af en toe te laten gaan.
Ik wond me op over dat gekloot op aarde
en het duurde godverdommes
eer dat ik bedaarde.
De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels…
Ontwaarding
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Ik weet niet of u het net zo ervaart,
maar ook als een eencellige door ons uitsterft,
zijn wij weer wat minder waard.…
Stikvallei
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
559 Haroun Tazieff
Zijn lijf is katachtig
zijn lichaam gekromd
maar innerlijk een en al
tegenstrijdig
Hij stelde zich op
als strijder
bij het ontrafelen
van de ramp
de raadsels
rond het meer
van de stikvallei
Een strijdbare
eminence grise
op onderzoek
in Kameroen
Zijn vader Mohammed
Sabir Tazieff
was telg uit…
Liefstinghsbroek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 Liefstinghsbroek bestaat al lang
kwetsbaar natuurgebied
geen toegang
op het bordje aangegeven
oerbos met een eeuwig leven
Natura 2000-gebied dat
je alleen van buiten af ziet
vanaf het zandpad, fietspad
dat is me ook wat.
Omgevallen eikenstammen
alles dik begroeid met zwammen
bomen met een hoge top
volgewoekerd met klimop
oude rivierarm…
Recycling Vet Cool
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 Patatjes, oh, die wil ik, keer op keer.
Geschept in puntzak of een tweevaksbakkie,
dat boeit me werkelijk geen ene lor.
Een wandeling aan zee en dan zo’n zakkie.
Oh jee, nu kwijl ik als m’n labrador
bij de gedachte aan ‘t patatje met.
Ik speur de straten af in Rotjeknor
want kokendheet en geurend frietenvet
betovert me, ik hunker…
Knekels rollen
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.875 Klei is eigenlijk het enige dat helpt
in een eeuw van afbraak en wederopbouw
in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid
niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand
in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht
en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede
een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in
een moegeprezen moegestreden…
Matras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Daar aan de slootkant, in 't gras
lag een door een mens gedumpt matras
'k dacht nog even, wat of 't was
maar bleek toch echt een bed- matras
Vroeg me even later af
of de eend in 't water of op 't gras
bij de sint langs geweest was
zodat ze ook eens wisten wat slapen was
op een dubbelgeveerd, tweepersoons matras.…
2052
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
683 Met een grijze baard tot op mijn heupen
waggel ik wat in mijn boshut rond.
Ik kook een soepje van bospaddestoelen,
peterselie, lavas en kikkerbillen.
Ik heb het allemaal meegemaakt; het einde
van de oliediefstal, electriciteit en
schaliegasgestuntel. De overstroming van
Zeeland, Noord- en Zuid-Holland en de
herinvoering van primitieve…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Haiku's voor een beter klimaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
813 Smeltende ijskappen
Doemdenken nergens voor nodig
Opgelucht met fijn stof
IJsberen verdrinken
Hier gekoeld cava klinken
Waarom ijsberen
Ontbossing stopt ooit
Nou, nou. Hout vasthouden
Als wij verdrinken…
EXIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Op de klok van de eeuwigheid
bedeeld met een seconde tijd
hebben we het onmogelijke gepresteerd,
de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd,
zodat er niet veel meer van ons resteert
dan een proef van weinig waarde,
een schimmelige laag, die het verdient
door een brute vlaag te worden weggevaagd
naar een verre ster om na nogmaals proberen
weer…
Nietsen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Of wij liefhebbers
zijn
van nietsen?
Nee,
we zijn dol
op fietsen
Het land
verkennen
door 't ommeland dolen
De zomen
met z'n struiken
van bomen, stam en kruinen
De ruige rand
met kruiden, merendeel
die rieken of fris ruiken
en in verten
't silhouet van 'n torenspits
de wieken van 'n molen
Geen woord over:
het nietsen…
Dan maar verzuipen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Het journaal
ging met mij aan de haal
naar een afgedreven ijsschots
ver noordelijk,
met daarop een beer,
-een fraai beeld
waarin ik me installeer-,
helaas,
zij slonk
zij kromp
zij zonk.
Mee de dieperik in.
Het water toch nog koud.
Té.
Hulpgeroep werd niet gehoord.
‘Wordt’ evenmin.
Dan maar verzuipen.
Niets aan te doen.…
REM
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Moet het Westen niet eens op adem komen
en haar lifestyle eindelijk screenen
zodat ons milieu weer menswaardiger,
maar ook klimatologischer klopt?
De spreeksnelheid is stressig toegenomen:
vlot willen wij overkomen, snel zaken maken,
de zoveelste miljonair worden
alsof een Grote Manager ons afvinkt bij God.…
Op de rails
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Wij zetten
plannen
op de rails
maken ons oprecht druk
over: 'de duur
der zaken en dingen'
duurzaam...
'de nieuwe trend'
Klinkt er niet
-verbolgen-:
'Het uur....
van bewustzijn
bij ons-aardbewoners
heeft geslagen'
Laten we
het niet wagen
het spoor, uitgezet, op aarde
niet te volgen
Van een rijdende trein
te springen…
Denk je een oplossing te hebben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Er was er eens Pimmetje, een kabouter,
die woonde in een grote holle eikenboom.
Hij merkte dat de kinderen veel stouter
werden en riep de hulp in van zijn oom,
een in het bos heel beroemde tovenaar,
die zorgde dat kinderen met een grote mond,
en dat ging niet helemaal zonder misbaar,
terstond veranderden in een blaffende hond.
Maar toen…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 we lopen langs het water
in een warme najaarzon
bedachtzaam zet ik mijn voeten
op de natte aarde,
de takken en het gras
bewust van de kracht
van de planeet
waarop we lopen
jij loopt op je vier pootjes
vrolijk zwaaiend
met je staart
zonder schoenen
maak je direct contact
met Moeder Aarde
dieren staan zoveel dichter…
Het water de stank
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.332 Er was veel rommel op de brug te zien.
Ik zag onder de brug. Naar alle zijden
leek zich vuile troep daar te verspreiden.
De lucht was zurig. Een minuut of tien
dat ik daar stond, in 't gas, mijn kleren stonken,
mijn neus toonde verwantschap met wit krijt
laat mij daar midden in de smerigheid
een knal vernemen dat mijn oren klonken.
Asjemenou…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ik kan heel goed
de boel de boel laten
maar ik ben wel
een opgeruimd type
ordenen, opruimen
schoonmaken, netjes maken
zit in mijn genen
en is aangemoedigd
door wijlen mijn moeder
zij altijd in dat schort
niet uit te krijgen
soms lukte het
dan speelde ik obertje
had de afwas al gedaan
de keuken opgeruimd
en koffie met wat lekkers…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 Zij ligt er moerassig bij,
slijk, water een vuile brei.
De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dat aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…