Alle inzendingen over rob jetten

734 resultaten.

Sorteren op:

Een belofte ijzig mooi koud

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 701
Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk, waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen verkiest de woeste adem van het leven geen stil bestaan maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen. Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen, in alles wat er toe doet. De dagen koud, mild en meedogenloos in mijn smachtend…
Rob van Tol19 oktober 2009Lees meer >

- Piano Recital -

netgedicht
4.7 met 99 stemmen aantal keer bekeken 2.534
In haar strelende ogen verscheen lichte muziek een bestemd gevoel deed mijn gedachten trillen. Haar hoofd zacht gebogen, haar ogen zo dicht, verloren intens verdiept aan het spelen, klassiek. Verdroomd haar gezicht 'n vleug van eeuwigheid ? Een gecomposeerde omlijsting van vrije geluiden. Ongenaakbaar verspeeld, verloren, aangeslagen aan…

- De woeste zee en het meisje -

hartenkreet
4.8 met 75 stemmen aantal keer bekeken 2.553
Een krop in de keel, de fijne stem in stukken terugdenkend aan al de onwaardige leugens, de gebroken onwaarheden, de glasklare inzichten. Mijn opzwellend voelende hart ik vraag het jou.. Waarom sla je hart, waarvoor ga je? Stijlvol schreed ze in haar lange zwarte kleed dat spannend om haar sloot, ze miste iets In haar blik een bevrijdend…

Wees onverdraagzaam ! (voor onverdraagzaamheid)

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Wees onverdraagzaam ! (voor onverdraagzaamheid) Wat ik niet verdraag: Kleffe haring in het zuur. De overgang naar ’t winteruur. Spruitjes die zijn kapotgekookt. Wie in mijn nabijheid rookt. Ik heb echter geen bezwaar: Tegen een straatmuzikant die vals zingt op een gammele gitaar. Een punker met paarse pieken in zijn haar. Een imam…

verzadigd is de dag

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 497
De dag gesmoord in eigen stilte verkwanselt haar vertrouwde beelden, het onbereikbare komt dichterbij.. Deugdzaam draagt een schamel kleed zacht neuriënd, om meer te verdragen gaat 't door merg en been. Half verzonken de maan, zij levert haar schijnaandeel. De luiken kraken als vanouds, draaiend rond het schurend geluk alvast…
Rob van Tol6 november 2009Lees meer >

- Kerst Nostalgie -

netgedicht
4.4 met 90 stemmen aantal keer bekeken 4.965
Een heerlijke kerstgeur vond het zeer intiem karakter gevat in servetten rood uitwaaierend haar diepe warmte. Kaneelwierrook trok geurig door de kamer, rookte kleine grijze wolkjes van romantiek in het brandende kaarslicht. De zoveelste kerstnacht keek jij mij aan vol van liefde genietend die speciale blik in je ogen, de kerstwarmte. Guirlande…

- Als een knop in bloei -

hartenkreet
4.8 met 73 stemmen aantal keer bekeken 3.488
Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid, ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt. De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot. Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan. De…

- Exodus, tijd belooft niets anders -

netgedicht
4.8 met 66 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Een bijzonder moment naar de aard van de dingen in herinnering gebracht. Herinneren mag, wie vergeten verstaat als passie, liefde met zijn eeuwenoude cultuur die in onwetendheid verloren is gegaan. De tijd belooft niets anders, de enige aanknoping verbrak haar schakels, ketsende stenen, lonken naar de kringen die een rondedans ronder maken…

De ommekeer

netgedicht
4.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 819
De ommekeer leek niet denkbaar keek verloren om mij heen, hopeloos in verlangen zoveel leegte vulde eindeloos de afstand. De nacht nadien verdween, een ontluikend begin alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft, mijn boodschap niet had mogen ontvangen. De eerste voorzichtige schreden vervolgen het verdwijnen.. hoe kon ik denken, dat…
Rob van Tol23 januari 2010Lees meer >

De kleine waarheid

netgedicht
4.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Aan de gebogen kant van hun samenzijn stonden zij standvastig, het vertrouwen daar meteen gevonden de eerste keer. De onbezorgde lach van weinig rimpels verdwenen door het gewicht van niets meer dat zoveel zwaarder weegt. De mystiek van het roerige water met schoonheid beklonken een laatste keer.. zij weten het.. de ongelukkige zal…
Rob van Tol10 februari 2010Lees meer >

Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht

netgedicht
4.9 met 56 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Nochtans kwamen de dagen grauw in getale, zonder schroom.. De aanloop niet langer houdbaar alleen het uitgestelde moment bedwong het verlichten nog van de verwachtingen, onschuldig, vrolijk en minzaam, verdragen meer dan onstilbare honger naar het wollige witte melk, koppen steken reikhalzend bijeen het verlangen naar het schrale zoet…

Aubade - Claire Obscure

netgedicht
4.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De dubbele roos verbrak haar spiegelbeeld waar eerder een glimp van verlangen verscheen, handen minzaam haar lippen beroerden. De ranke wereld tot aan jouw lippen zal ik droogleggen achter een dappere glimlach, laten rusten op het kussen van de nacht waar een zwerfkei duizelt met een vlinder elkaar toedekken in tomeloze verbeelding bij…

Wester Paviljoen

netgedicht
4.9 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Jong geroezemoes prikkelt in de ogen, vermengde glorie aan de Nieuwe Binnenweg waar alle dagen veel bijeen te vergapen valt.. de oude sfeer leunt zich loom aan de singels, langs de tafeltjes valt het licht tijdloos uiteen verbrast haar verbeelding op flamboyante wijze aan advocaten en vermeende kunstenaars zonder aanspraken in de nalatenschap…

De Wilde Hyacint

netgedicht
4.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Onderweg vangt men haar speelse blik geworpen in de schoonheid van het moment aangekleed met schoon gewassen naaktheid gedragen door geestgronden van verbeelding.. wild van smaak en vooral oogstrelend verflauwt de streekverwant sterk in oorsprong, bescheidenheid siert het omschreven…

Ongekende weelde

netgedicht
5.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Doorgaans verschijnen ze samen in beeld maar het luchtige raakt op.. verlangt stilte. De regen mild en haar verzachtende werking, zoals nu wanneer de glans weer op de ramen is verschenen en de verkeersdrukke straten voor even wat minder grauw. De stedelijke grenzen verwateren, verdwijnen uit het zicht, door planologen in het groen uitgeslagen…

Vallei der verzuchtingen

netgedicht
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Het valt zwaar over de vlakte een onbestemd wachten, 't viel zoals te verwachten in weinig reliëf uiteen.. met het wentelen van vastliggende nachten en de aanloop stram, troffen zij elkaar niet meer als bij eerste oogopslag. In de bevalligheid van alle zorgeloze dagen lonkte eerder alles zo vertrouwd.. hoe aansprekend het gezicht…

Het stenen liefdespad

netgedicht
4.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.191
De wereld staat in vreemde gloed, jaloezieën schakeren de geborgen liefde dat eerder zo rijk en grenzeloos licht het gebrandschilderd raam bescheen.. een verstrooid licht overschaduwt 't schijnsel van in zilver gedoopt verlangen, het vooruitzicht dat niet langer de verbeelding aan banden legt, maar een fonkelnieuw…

Dauwdruppels

netgedicht
4.9 met 66 stemmen aantal keer bekeken 2.514
In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen waarachter geen plaats is voor het onbekende dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst.. alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid rekenen op onverdeeld geluk. In mij zetelt het ongewone…
Rob van Tol8 augustus 2010Lees meer >

Dame in blauw / De Venetiaanse markiezin

netgedicht
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.419
Haar japon lang, blauw met draperieën zeer vergevingsgezind voor het figuur was een blikvanger in de nauwe steeg. Een uithangbord hing desolaat beschenen door warm licht dat naar buiten brak haar enige houvast voor het ondraaglijk moment onder deze relieken in fragiele aanbouw van de dag een mystieke sfeer leunt zwaar aan de gevels,…
Rob van Tol14 september 2010Lees meer >

met de stenen mantel der liefde..

netgedicht
4.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.256
De verandering is merkbaar aangebroken, een zachte sluier van onaantastbaar goud ontspiegelt alles wat aan liefde zo hard in mijn gezicht werd teruggekaatst ik verloor aan kracht de kwinkslagen, aan diepte jouw schier onmetelijke lach aan hoop jouw neergeslagen ogen het blindelings vertrouwen dat ontbrak.. de ruïnestenen op het uitgelopen…
Rob van Tol16 november 2020Lees meer >

Ik heb je lief..

netgedicht
4.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 3.056
Door diepe beeken stroomt verlangen vervuld is mijn hart dat haar bron verkoos te monden in de glooiing van het Limburgse.. zacht en verfrissend kersenrood dat druppelt door de kerven, maken een warme gloed dubbele voldoening schenkt ze boven tussen bron en monding gebogen kom mijn schoone.. dan strengelen wij samen naar smachtende…
Rob van Tol21 oktober 2010Lees meer >

Liefdeskracht beschenen..

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 784
Vervuld zijn de dagen zonder gemis waarmee ik voel in alles een te zijn.. een onschuldige zondaar als ik ontleent niet alleen zijn geweten maar ook zijn houding door het gedragen besef innerlijk verwant te zijn aan zowel de strohalmen als de pluimen, een ingeslagen zoektocht vervolgt zijn weg dat haar verlangen vindt in de openbaring…
Rob van Tol14 november 2010Lees meer >

Met Kerst samen gelukkig zijn..

netgedicht
4.4 met 65 stemmen aantal keer bekeken 3.306
Geef mij jouw hand in de groei van ons leven zichtbaar achter de deugden van 'n enkel kind dat zijn gedachten tot genoegen laat spreken niet meer bedachtzaam maar enkel blij gezind. Onze mooie aanloop naar het einde van 't jaar winterse buien zo mild weten te verzachten grenzeloos in tijd sneller vooruit willen een warm samenspel van innerlijke…
Andrea en Rob13 december 2010Lees meer >

Opkomende zonsverduistering

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 536
En de dagen gingen niet zomaar, wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand aan de achtergebleven horizon waar de maan bevlogen, fluisterend stil met bekoring de zon in het oog sprong en de tijd haar ondankbaar scheen, niet langer vanzelfsprekend, maar vol van gloed niet zomaar.. staat de liefde…

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden, trok zijn mond genoegzaam wat schuin, wie kent deze koesterende figuur? Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden. Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

Alden Biesen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
Verstrengeld aan den ouden lindendreef in het domein waar de lente loom haar schreden een pracht gloed in zonneschijn overspoelt voelbaar levende historie achterbleef. Gedachten meer rustgevend dan omvangrijk de voetstappen van een passerende enkeling ooit veelvuldig betreden door Duitse ridderorde vlinders fladderend over de diepe wallendijk…

Het kruinenpad

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
De wereld verandert doorgaans niet in haar ondoorgrondelijke wegen op de met kleur aangewezen paden waar de aarde haar aanzien verbleekt, Was het hoogste punt snel betreden naar beneden aan het oog onttrokken steunend een omhooggevallen bomenweg met van die gezette kronkeltenen. De kruinen alleen in hun bestaan doen hun kop boven alles…

Moulin de Beny

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 575
Mijmerend in de late middagzon op een idyllische schommelbank zie ik contrasten in het groen schakeren met mijn kalm gemoed, het klatert om mij heen.. een forel ontspiegeld het water, scheutige oeverplanten omzomen het zuivere in mijn gedachten, de overweldigende 'stilte' laat zich aangedaan meevoeren met de liefde die ik liet stromen…

Een zware aanslag van liefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 589
Het is onmogelijk mij te verstoppen, nog langer de luwte te kiezen zonder aan geborgenheid te verliezen achter het hart dat zich warm ontvouwt, de achternamiddag vult zich,, volledig aan de opstanding van marmeren pilaren om het geluk, de bekoring te kunnen dragen van alle beelden in jouw oogopslag, het geloof gebleven, doet alles veranderen…
Rob van Tol17 augustus 2011Lees meer >

Daar boven alles prijkt het leven

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
Sterren laten zich zien op boulevards, zijn verzonken in het diepste van alles boven het alledaagse leven gelegen, naar trouwe dragers van onmetelijk licht kijk je op, zoekt men in het aardedonker met een dorstig hart vol verlangen, de schittering plots aan diggelen doet de adem nog verder stoten naar alle in geluk uitspattende richtingen…
Rob van Tol10 september 2011Lees meer >