inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

De ommekeer

De ommekeer leek niet denkbaar
keek verloren om mij heen, hopeloos in verlangen
zoveel leegte vulde eindeloos de afstand.

De nacht nadien verdween, een ontluikend begin
alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft,
mijn boodschap niet had mogen ontvangen.

De eerste voorzichtige schreden
vervolgen het verdwijnen..

hoe kon ik denken, dat haar adem
ons weer feilloos zou vinden,
mijn besef voorgoed zou veranderen..

jouw terugkeer
deed mij verder gaan,
deed mij weer wankelen.

Schrijver: Rob van Tol, 23 jan. 2010


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 467

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Sabrina Bielac
Datum:
13 mrt. 2010
Email:
Siasdreamshotmail.com
Prachtig gedicht, geschreven door de diepe denker die je bent en die in je schuilt.
Mooi verwoord!!
Naam:
Carla
Datum:
9 mrt. 2010
een prachtig gedicht !!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)