3037 resultaten.
tijdverdrijf
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.393 je vrijt met mijn gedachten
maakt woorden in mij los
streelt aangenaam de zinnen
verpakt in lichte blos
je grift in mijn geheugen
je naam, je hart, je lijf
kus de tijd die ons nog rest
voordat ik hem verdrijf…
Maltho thi afrio lito
snelsonnet
3.2 met 18 stemmen
2.532 Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd,
Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen
Die uitgaan boven mijn begripsvermogen
En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd:
Staat hier ons oudste Nederlands te lezen
Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?…
- woorden -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 wij spreken zonder woorden
en ik versta je goed
je stem is oorverdovend
je ogen oogverblindend
maar ik ben doof en blind
en voel alleen
je zinderende zinnen
jij spreekt zonder woorden
en duwt me zondermeer omver.…
vader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.913 de vader bewaakt zich als een fort
een bastion
van spanning en van dreiging
mijn pijlen buigen krom
nog voor ze zijn geschoten
mijn boog is reeds verdord
nog voor hij is gevormd
en zinnen breken af
nog voor ze zijn gesproken
mijn woorden zijn te kort
om vader te verstoten…
Verloren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.472 realistisch zijn
is moeilijk
zelfs eigen zinnen
lijken vreemd
ik probeer
telkens weer
en nog maar
een keer
een telefoontje
het onverwachte zien
maken moeite
verloren
het hoe
wanneer
waarom
waarvoor
verloren…
rommel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.047 er razen letters van stroop
tot snelcement langs
en door mij heen
soms snak ik naar een boterham
soms naar een eerste steen
luchtkastelen van klatergoud
een wild woud van alleen
mijn zinnen en oud
opnieuw beginnen.…
voor I.J.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
931 in dit gedicht
temidden van al dat zwijgend wit,
argeloze tekens en onbeduidende letters
wil ik wonen
binnen deze versteende ommuring
bevolkt door aaneengeregen woorden en
kabbelende zinnen
wil ik blijven
tot ik verstom
als het wit me verblindt…
kunst van zwijgen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
637 vluchtig zijn woorden
in taal en tijd
zo heb je een tekst
en zo ben je hem kwijt
het woord zoekt gezelschap
een plek om te zijn
in schrift of gesprek
of in een refrein
niets blijft voor eeuwig
schrijf ik met krijt
doch de regen wist zinnen
en ook dat is een feit…
de dichter glimlacht...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 op het scherpst van de taal
sneuvelen woorden
als bij een schipbreuk
de dichter als drenkeling
klampt zich vast aan lettergrepen
in luttele zinnen vangt hij
een versje voor eigen gebruik
hij spreekt het zachtjes uit
en het blijkt nog goed voor een glimlach…
Mijn ziel zonder heil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Hoog riekend op Zijn Troon
Bespuugde ik Zijn Gewaad
Sloeg ik Hem en rukte
Zijn Kroon woedend af
Ik sloeg buiten zinnen
In op zijn Geest en Zoon
Ik ben een moordenaar
De beul van de Drievuldigheid
Ik heb G-d vermoord…
Furlieft
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.451 mijn zinnen trillen oer
vol beven en verwarring
o jongeling, ik stamel:
"rozenschijn en manengeur"
verdwaalde dwarrelwoorden
bedwelmde strelingsmompel
o, minne's fluistering:
"rozenschijn en manengeur"…
Leven en de eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 ik wil
de speelsheid
van de golven
maar ook
een spiegelgladde zee
in een tijdloze zonsondergang
wil in je ogen
de zinnen zien die
in je hand te lezen zijn
de diepte weten
van gevoelens naast
het oppervlakkige van gein
wil bij je zijn
in leven en de eeuwigheid
wie weet hoe lang dat kan…
E-valueren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Het regent
zilverpapieren beelden
in een ongrijpbaar
boek worden zinnen
geschrevenen
zonder inkt drijven
reflecties als stemmen
van transparante verhalen
verlaten gedachten
de wallekant in het lege
het is het geluid in de stroom
van de stem die ontbreekt.…
Sprakeloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
881 Beroofd van alle cadans
geheel uit mijn balans
van zinnen teugelloos
-niéts wil zich nog ontspinnen-
ben ik met zoveel
en met andere woorden
sprakeloos.
Judith, 13 december 2011…
leegschrijven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
764 verwijder zinnen
schrap de woorden
streep letters
en leestekens door...
koester de leegte
op het papier
herlees ongeschreven boeken
staar je blind
op het grote niets
beschrijf woordloos je emotie
en de warmte van gemis…
Le poéte qui rit
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
670 de dichter als drenkeling
klampt zich vast
aan lettergrepen
in luttele zinnen
vangt hij een versje
voor eigen gebruik
hij spreekt het zachtjes uit
en het blijkt ook nog
goed voor een glimlach…
onzegbaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 ik taal niet langer naar verholen
zinnen die in ‘t vroege licht niet
wezenlijk te verwoorden zijn
laat de zon liever heimelijk naar
binnen sijpelen en mijn lief
nog even onbeschreven
proef in alles onzegbare poëzie…
vogelvrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 vermoeid van het rijmen
schreef hij maar wat op
een beetje dwars
zoals dat hoort wanneer je
kwaad bent op jezelf
omdat je inspiratie mist
woorden zonder betekenis
zinnen zonder enige zin
een vogelvrij gedicht eigenlijk…
NAAR DE HERBERG OP ZOEK....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Naar de herberg
ben ik op zoek
'n arm
om mijn schouder
Stemmen gedimd
en woorden
zonder snelheid
in zinnen gevat
Niet drank
als gastheer,herbergier
niet de kurk
om op te drijven
Naar de herberg
ben ik op zoek
papier....
om over vriendschap
te schrijven.…
houdbaarheid van gedichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
579 met altijd de twijfel
van waarom
toch weer opnieuw
een gedicht geschreven
ging ik letters zetten
jongleren met woorden
en balanceerde ik
op de scheidslijn
van mistige zinnen
doch het is maar de vraag
of gedichten schrijven
voor het vergeetboek
nog wel zinvol is…
wat echt blijft
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 wat is dichten meer
dan een hoeveelheid aan
loze woorden op papier zetten
je weet immers maar
al te goed dat het morgen
vervlogen kan zijn
wat echt blijft zijn flarden
van mooie tedere zinnen
die de dichter heeft geëtst
in de bundel van onvergankelijkheid…
Knallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 Er wordt voortijdig heel wat afgeknald
Al 20.000 klachten zijn er binnen
In Pannerden verzetten ze de zinnen
Door weg te blazen wie hen niet bevalt
En Bennie die normaal geen DJ pest
Gooit strijkers onder Serious Request.…
Op je schouder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
680 het voelde van binnen
plots wat kouder aan
had mijn hand
op je schouder willen leggen
soms is het niet te zeggen
noch op te schrijven in zinnen
eens zal ik het laten weten
immers ik ben met je begaan
en er niet aan gewend
zó dicht bij je te staan…
dementie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
844 een wirwar van woorden
vele zinnen gebroken
het verleden verloren
je was er altijd voor mij
ik voelde me nooit alleen
je stond steeds aan mijn zij
ik leef nog in jouw dromen
maar je herkent me niet meer
mijn tijd is gekomen
moeder ...ik sta nu aan jou zij!…
naaktheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 langzaam trek ik het
kleed vol letters van mij af
en toon mijn naaktheid
de letters vallen
snel op de grond en vormen
kwetsbare zinnen
ik draai mijn hoofd om
en zie over mijn blote
schouder je ogen…
stomme getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 in het doolhof
van zinnen lieten
we elkaar los
op lichte plekken
lagen tegels
losser naast elkaar
in de dwaaltuin
slingerde het
verlangen naar terug
bomen en stenen
als stomme
getuigen…
ontblote huid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.695 ontblote huid
wijst vingers
de fluwelen weg
een strelen
dat aan velen
is ontzegd
voelt hoe zinnen
wolken in het
onderhuids vertolken
de strofe
zonder woorden
is het hoogtepunt
begrijpen
is alleen
diepzinnigen gegund…
De leegte
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
660 Slagpennen zinnen breken,
medeklinkers spreken.
Ruis die wil genezen,
antwoorden ontmoeten,
heropleven…
Vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 De vader bewaakt zich als een fort
Een bastion van spanning en van dreiging
Mijn pijlen buigen krom
Nog voor ze zijn geschoten
Mijn boog is reeds verdord
Nog voor hij is gevormd
En zinnen breken af
Nog voor ze zijn gesproken
Mijn woorden zijn te kort
Om vader te verstoten…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
623 Mijn vader bewaakt zich als een fort
Een bastion van spanning en van dreiging
Mijn pijlen buigen krom
Nog voor ze zijn geschoten
Mijn boog is reeds verdord
Nog voor hij is gevormd
En zinnen breken af nog voor ze zijn gesproken
Mijn woorden zijn te kort
Om vader te verstoten…