7749 resultaten.
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
Intensiteit
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 de rode lava
brandt mijn zinnen
waar vurig diep
de eros troont
braakt de witgekraagde krater
die asse spuwt
die stenen gooit
en maalt de aarde langzaam
in vlammende tooi
de wanhoop uit de dalen
schroeit de witgekraagde krater
het wezen nog
in thanatos
waar tranen nooit
zo lang verblijven
dan een ogenblik
van spijt
omdat al het einde…
Het onbegrijpelijke
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.210 Een begin....dat nooit het einde zal bereiken…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Mijn prachtig blauw
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.167 Afgegleden in een kloof van moedeloosheid,
lijkt het wel het einde van de strijd.
Ik kijk omhoog, langs wanden van steen.
Er is nu leegte om me heen.
Waar is de lijn om weer naar boven te klimmen?
Waar zijn de uitsteeksels om mijn voeten te zetten?
Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.…
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.084 geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, met een
duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen
maar geen schip kwam voor mij
--------------------------------------------
uit: 'Aan het einde…
Afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.837 op je doorgezakte schouder
warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen
leegte doet woorden verstommen tot 't niets
sneller dan licht schiet 't door je gedachten
wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade
gevoelens trekken kolkende massa tegemoet
bergen woest verzet over het gans onmogelijke
storm je onheilspellend het naderende einde…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
Je lichaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.012 Voor anderen vanzelfsprekend
Niet meer dan normaal
Voor jou slechts een hoop aan het
Einde van dit verhaal
In de bloei van je leven
Klinkt als een cliché
Zoveel kansen zoveel ideeën
Alleen je lichaam werkt niet mee
Beperkt in je doen en laten
Toch geef jij niet toe
Het zoeken naar een balans
Naar het wanneer en hoe
Niet zielig…
Angst voor Woorden
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.511 Ik heb gehoord dat er een man bestaat
die woorden zo prachtig kan uitspreken
zwevend als herfstblaadjes door ochtendmist
vanaf het einde van zijn lippen
tot de eerste aanraking
Zo prachtig dat elke jonge vrouw
bij het uitspreken van haar naam
zichzelf direct aan hem wil geven
Als ik ooit verlamd naast je lig
onze lippen door stilte overschaduwd…
Rust zacht
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
3.322 Dankbaar dat er een eind
kwam aan haar strijd
opluchting dat ze nu
nooit meer lijdt
Verdrietig zijn om haar heengaan
en het vreselijk gemis
van haar die zo geliefd was
en nu niet meer is
Dankbaar haar te mogen kennen
haar nooit meer zien doet pijn
want bij het komend afscheid
kan ik er helaas niet zijn
Haar vast vertrouwen in haar…
jij bent heen gegaan je hebt ons verlaten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.948 Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Te snel te vroeg
Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Terwijl ik zo graag
Nog met je wou praten
Je bent heen gegaan
je hebt ons verlaten
maar voor je ging
wist je mijn hart
nog goed te raken
Jij bent heen gegaan
Je hebt ons verlaten
Maar in mijn hart
Blijft jij tot het
Einde van mijn…
De horizon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.613 Hoe ver je oog ook reikt
hoe ver je blik ook ziet
aan het eind van de horizon
eindigt de wereld niet.
Het verre daarachter
wat je ogen niet zien
ligt de rest van de wereld
gehuld in geheimen misschien.
De zon lijkt verdronken
in de spiegelende zee
waar het onder gaat
langzaam naar benéé.…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 In 't niemandsland daar is 't stil,
dood noch leven, einde noch begin.
Daar is geen tijd, daar is geen zijn,
daar is geen komen, is, geweest.
en dat doet pijn:
het is de ochtend die ik vrees.…
Zakken naar de diepte van een afgrond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
686 zachtjes maar zeker
zie ik mezelf langzaam
naar beneden zakken
het drijfzand
is te sterk
zodat ik niet in staat ben
om een krachtige hand te pakken
eenzaam en zo alleen
zakkend naar de diepte
van mijn afgrond
angstig kijk ik om me heen
met de wetenschap
dat voor mij
het einde gekomen is
had ik maar eerder
een duidelijk signaal afgegeven…
Het geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
839 Maar aan verdriet komt een einde
want na regen schijnt de zon
Ik hef mijn hoofd omhoog
en ga verder door het leven.
Op zoek naar het geluk
heb ik het al gevonden.
De tijden van verdriet
die duren vaak maar even.…
PASEN
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.368 Zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
speel als het onbezorgde kind
dat in het kleine vreugde vindt,
lach, als het goud de morgen tint
en je met God de dag begint,
zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
ons is de eeuwigheid gegeven,
leven dat nooit een einde vindt,
je mag zo blij zijn als een…
pensioensterfte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
2.912 hij houdt zijn wandelstok links
dat is vast de kant waar
de jaren hebben toegeslagen
hem de kracht benamen
over beide benen gelijk
zwijgt hij over de tijd
dat horloges gunsten waren
aan het einde van de rit
zijn hand vol oude zweren
op zijn vergulde eerbetoon
in afwezigheid van hen waar
hij zijn levensjaren verwerkte
glichlacht hij…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel
de laatste
wolken
jouw nabijheid
volg ik tot het einde…
Klotestreek
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.200 Geef mij toch een reden,
Waarom ik U zou vergeven,
Als U ondanks mijn gebeden,
Een eind maakt aan een leven.
Maar die reden komt er niet,
Zelfs niet omdat God het wil.
Ik vind slechts woede en verdriet
En mijn hart voelt koud en kil.…
genoeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
660 er waren de jaren
van eeuwig en immer
met grote gebaren
de nachten doorwaakt
het leven doorzien
gedachten van wereld
omvattend vermogen
van maanden en weken
diep minnen en haten
tot dood er op volgt
maar de dagen gaan verder
onstuitbaar en dom
het zijn nu de uren
voorzichtig genoten
want alle minuten
zijn tekens van eind…
Midzomer
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
963 De standvastigheid van de zon nadert zijn eind
En langzaam wint de wintervorst
De schijnbaar eindeloze strijd
Om het donkerte van de nacht
Met een laatste ademtocht
Geeft de zonnekoningin het land haar binnenste:
De kracht van leven
De kracht van liefde
En na een feest vol vuur
Neigt ze vredig het hoofd
Om tevreden haar innerlijk
Tot…
Carpe Momentum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.506 Zonder einde, zonder begin.
Want voor ik jou zag was het er al.
En iets wat nooit is, kan immers nooit eindigen.
Hard tegen hard.
Ik weet wat jij voelt.
Zonder woorden gebruik jij jouw handen,
Om ons verhaal te vertellen.
Zonder toekomst, zonder verleden.
Slechts puur genot en impulsiviteit.
Carpe momentum, wij zijn het heden!…
Blaastest overbodig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
800 Een agent, die het ziet,
zegt: 'Mevrouw, 't is het eind van uw tocht.
U dronk uit een alcoholbron
en nu ligt u hier op het beton.
O, wat stuurde u raar,
want u slingerde maar.
Daarom slinger ik u op de bon.'
De mobilofoon komt van pas
en de EHBO is er ras.…
Weet jij?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.067 Weet jij, dat je als de Toscane bent, aan het eind van de ochtend,
wanneer de dag de belofte nog in zich draagt, de zon de aarde verwarmt,
haar doet geuren, doet verlangen en doet leven?…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 wij zijn toch van alles
van het leven van het begin
van het eind tot de dood
in een bootje stappend
dat wankelt, onze voetstappen
erin en schommelend
beginnend, we zijn fris
door kou en gewassen zijn
maar ook verward door
de vroegte van dit uur en
de mist, en dan er doorheen:
het zonlicht.…