36197 resultaten.
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
Een brug
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
694 Samen staan we op een brug
in het water spiegelt de zon
laat onze schaduwen dansen
zoek daar naar woorden
om mijn gevoel voor jou
te kunnen verwoorden
kijk je aan wacht op
een glimlach maar jij
ontwijkt mijn blik
kan niet verder reiken
dan hier, je blijft op afstand
je hart is voor mij onbereikbaar.…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
Gekooide vluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Een geknepen dageraad is niet onbevreesd
als de zon angst kent voor ingevroren repliek,
als de wond geen verschroeide huid geneest
door repercussies van een schaamtepubliek.
Wat anders rest er nog dan van lieverlee
te wijken naar een ingegraven verlangen,
en maar weer met alle stromen mee
een vrije vlucht in de kooi aan te vangen.…
Nostalgie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
613 De oogst geschoren
een overschot aan rozen
driftig in de knop
tamme kastanjes
hazelaars in volle dracht
en al die noten
peren hangen zwaar
en appelen die blozen
abrikozen ook
een drink in de zon
een roman van Foenkinos
Délicatesse
denkend aan Parijs
al een tijdje geleden
een haiku van mij…
Bloemen van liefde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik wist
dat in licht
alles helder zou zijn
zag je gezicht
proefde de smaken
van lippen die alles gaven
in je ogen
donkert nog schaduw
maar je lach breekt al door
schijnt als een zon
vroeg in de morgen
kleurt de parelende dauw
transparant wordt de dag
als wij bloemen van liefde
uit licht kunnen maken…
Het tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 lig op veren
wolkjes
op een hoge wind
hoor toch
het huilen
van een eenzaam kind
zie het lopen
op vaal strand
verloren in veel zand
schreeuw over golven
voorbij het tij
verbaasd kijken zij allebei
het tegenlicht
ontdekt de zoon
de moeder vindt haar droom…
Magische woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Terwijl magische woorden
van mijn hart via mijn hand
het papier oprollen speelt
mijn lach voor zon
het zoekt een uitweg
uit mijn getorste hersenpan
het blijft een bevrijding van
wat leeft in de dichter
het blijft een wereld
van mensen ontdekken
maar als je leert
te accepteren
dan is de helft
van het leed al geleden…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Terwijl de zon zich breekbaar
door het kale hout laat zien
voltooi ik met speels gemak
mijn zondagochtendritueel.
Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
Einde en begin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
947 Voor Hennie
Terwijl wij stukje
Bij beetje afscheid
Van je nemen, en je
Geleidelijk aan in liefde
Laten gaan, zie ik buiten
De zon traag door de
Wolken breken, en de takken
Van de voorjaarsstruiken
Eindelijk tot leven komen -
En zie 'k ze kleur bekennen
Voor het nieuwe leven…
Op mijn schedel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Zon die op mijn
Schedel schijnt,
Alle zwarte gedachten
Tot achter de horizon
Verdrijft - Alleen nog
Bloemen in alle kleuren
En vogelgekir dat tegen
De bergen weerkaatst,
Beek die kabbl'en blijft
Tot in oneindigheid
En die mij van mijn
Vaste last bevrijdt
Italie, Oggebbio, 2 mei 2013.…
te oud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 ze heeft geprobeerd te leven
toen de zon geen warmte
meer gaf..
haar lichaam steenkoud was
elke dag ( ook haar hart )
waar ze te oud was voor hem
met vijfentwintig jaren.…
Stilgevallen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 Zomer die heeft
Afgedaan voor wat
Vandaag betreft,
Zon vervangen
Door somb're
Buitenlucht,
Gedachten die
Zichzelf vertragen
En welhaast tot
Stilstand komen -
En dan toch twee
Witte vlindertjes die
Dwarrelend in de lucht
Tot grote hoogte reiken
En mijn stilgevallen
Brein weer tot leven wekken…
als jij de lente was
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
774 als jij de lente was
dan kom ik als de regen
en raak ik met mijn hart
jouw lieve gezicht
als jij de zomer was
dan kom ik als de zon
en kus ik jou met warmte
als jij de herfst was
en ik een druivengaard
dan geef ik jou wat wijn
als jij de winter was
dan ben ik niet vergeten
dat na de winter lente komt…
duizendmaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame woestijn
waar de zinderende zon
met verzengende tentakels
tergend het leven uit me perst
ik groet je duizendmaal…
Pluk een bloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Pluk een bloem
voel bewust
lees een boek
serene rust
Dans in d'regen
en geniet
koos je lief
en zing een lied
Zie de zon
en lach
Grijp de wind
Pluk de dag
Op mijn rug
in 't gazon
'k wou dat dit
voor eeuwig kon…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
Echte liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 De warme wind
waait wollige witte wolkjes
langs de knipogende zon
de miezer voelt
als vochtige vlinderkusjes
vrolijk fluitende vogeltjes
fladderen vlak voor me langs
mijn aura weet zich gekoesterd
dankbaar geef ik de natuur
een dikke zoen terug…
Aan het hof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 aan het hof van koning Nobel
verzamelen zich de dieren
uit alle windstreken
de vos, die is afwezig
welnee, dat is de beer
uit het verre oosten
hij verheft zich grimmig
op zijn achterpoten
de zon komt op bij de K(r)im
de beer, die geen vos is
wil afwezig zijn rol spelen
in hedendaagse fabel…
over dichters van naam en faam
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 soms mocht ik
in de schaduw staan
van dichters groot
van naam en faam
Boerstoel/ Campert/ Kal
van Wissen en Rawie
van hen was
ik geen evenknie
terwijl de zon
hen dik bescheen
bleef ik nederig
op de been
met versjes over
treinen omdat die
zó lekker rijmen…
Blozen in de ochtendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rug gerecht,
Hoofd stabiel
Op nek en schouders
Loop ik richting PMT
Strakblauwe lucht, alles
Overgoten door zon -
En jij, stralende
Zilvermeeuw die
Gewichtloos zwevend
Tussen torenflats hangt
En granieten muren
(Of zijn ze van beton?)
Doet blozen in de
Strelende ochtenzon…
Pappa en ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 jij leeft van de wind
danst door de schepping
als paradijselijk kind
bloeit naar het licht
open en gaaf
met kleur op je gezicht
vangt met stralende ogen
zijn warmte die koestert
in een liefdevol omarmen
zon door de ramen
intens gelukkig de mantra
pappa en ik eindelijk samen…
Vooruit met de achterruit
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
718 Na Pinksteren is ’t buffelen en kwijnen
Tot aan de Top 2000 nooit meer vrij
Maar met Louis van Gaal als roi soleil
Gaan onze boys de zon steeds laten schijnen
Wij vlaggen onze achterruit potdicht
En scheuren juichend door oranje licht…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Ergens in het licht van
een glooiende zon, zonder verleden of toekomst.
Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Met de warmte van de zon
is het weerzien van jouw lach.
Nu met de harmonie in bezit
verschijnt jouw inspiratie
Ook al lijkt het met de mist
een ochtend van deceptie.
Het is jouw openheid
rooskleurig in de geest van.
Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
Jouw lach
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
516 vertel mij van
het licht dat
warm uit je ogen straalt
in een gezicht
dat innemend
om een antwoord vraagt
jouw lach
die zon laat schijnen
in het pareren van de mijne
zonder woorden
het gevoel beschrijft als
jouw hand door mijn haren strijkt
nog is er niets gezegd
maar het elkaar verstaan
is de basis van ons samengaan…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…