10811 resultaten.
Kastelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 Ik hou van kastelen en ik hou van stilte
Maar dit hoeft voor mij niet meer
Ik heb bewezen dat ik om kan met de kilte
Zeg me, wanneer voel ik de zomer weer?
De gloed van verlangen over mijn huid
De zucht om de weergevonden rust
De glimlach die alle kelders sluit
De kus die alle draken sust…
Stroom der vergetelheid
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.114 Golven wuiven ijskoud diepte
onder het gladde oppervlak
waar stilte vergetelheid verdrinkt.
Zo gaat ze mee
in een eindeloze beweging
over en weer
naar een vage einder
en terug.…
Harts tocht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.843 hoe je vluchtig aandacht blaast
in wolkjes kou en de
verwarming onzichtbaar
in het nauw
leg je mijn adem stil
ik ril
tussen deze vier muren
weeg de stilte
en tel nog maar eens
je lach echoot door ’t gebouw
en ik
warm twee handen
aan mijn hart…
Sust
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.052 Heel even
kust ze stilte
verlangt rust
in avondrood
bloeit onverbloemd
wanneer armen
eenzaamheid vangen
oogluikend verdwijnt
haar laatste lach
in ijzige verte
terwijl wij
weerloos loslaten
sust zij reeds
verloren rust…
De aanraking
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.802 de beweging
van het water
gleed langs mij heen
het meer was verlaten
alleen, de kille stilte
dreef het lichaam
met zich mee
niets, bleef aan het
verkrampte lichaam
kleven, enkel wat druppels
op het koude vlees
vol ontroering
bevrijdde ik mezelf
van iedere druppel…
druppel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
792 het is een hoekje in de kamer
waar lippen sluiten
ogen drinken uit een vlam
op de witte muur
het is een bankje aan het water
waar vingers strootjes vouwen
tot een fluitje
dat naar stilte klinkt
het is de druppel aan het glas
waarin ik spring
en spetter met mijn nieuwe laarsjes…
Zeeën van rust
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.183 rust en vrede
vind ik bij jou
mijn geliefde
donker blauwe zee
is in de kalmte
van jouw golven
drijft de tijd
aan mij voorbij
het zijn voor
mij ogenblikken
van stilte en vrede
ik voel mij niet alleen
voel de kracht
van gedragenheid
en laat mij meevoeren
in jouw stroming…
stilte droomde heel verlegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
868 de rug
tegen een boom
stilte droomde
heel verlegen
woorden
bleven steken
alleen handen
vonden wegen
aan onze voeten
lag een vergezicht
zich te verrijken
in de regen
we hadden meer
dan was verwacht
we zijn niet lang
alleen gebleven…
Dwalende gedachten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
994 dichter buigt
over zijn woorden
zwart wit, gekleurd
proeft nog altijd
de wrange nasmaak
van de maanwind
in stilte van de nacht
waar hij zijn dwalende vingers
in gedachten laat gaan
en sluit zijn brandende ogen
naar de groene wereld
waar liefde streelt…
Eenzaam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
926 soms komt het weer boven
het zwijgen, de stilte
alleen in de massa
en steeds weer die kilte
de sombere dagen
zwart en verlaten
de leegte was voelbaar
niets meer te praten
een moeizaam verleden
hetgeen mij niet beviel
voorbij, maar niet over
graaft het diep in mijn ziel…
Een ruige kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.112 Ruige stilte
is haar beloning!…
Ik ken dat niet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
4.069 Ik ken dat niet, de hete adem
van wie liefheeft
ik rook teveel
en schik me langer dan de dieren
in het ouder worden -
ik neem een sigaret,
alles lijkt geregeld: de politie waakt,
de hoeren zwijgen vreedzaam
ik kom de weken door met kijken
naar het saldo van mijn hypotheek,
het verschuiven van de stilte.…
Niets
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.161 Mijn hoofd op jouw schoot, gemis van
iets wat nooit was, of
zal zijn
De lamp schijnt te fel in mijn
gezicht, geen confrontatie, nog even niet
Ik sluit mijn ogen en laat me vallen in een
pijnloze leegte, schreeuwende stilte
Mijn hoop op jou is al lang vervlogen, dus
mag het licht nu alsjeblieft uit?…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.498 ik ving jouw kushand
met mijn ogen
en beantwoordde jouw zwaaien
met een zonnige lach
maar in mijn blik
leefde reeds de stilte
in de schaduw
van de dood
toen verlangen stierf
in 't weten
mijn hand had voor het laatst
jouw lieve lach
gespiegeld
in het kijken
van mijn ziel…
poëzieverduistering
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
752 je geeft me dagen
van slaap, bladerloze bomen
en wind
die stilte naar
het noorden draait
lege oren
en het vocht van de maan
dat het gedicht klieft
als zou mijn schaduw
de nacht toebehoren, nooit los van
zwarte knopen
ik laat achter, je vraagt de dood…
Hermelijnwit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
919 waar de aronskelk
dauwdruppels vangt
spiegelt een hermelijn
onschuldig wit
als schaduwspel
van zijn sluipende moord
in het levensvocht
van de ochtendzon
dan hoort dit leven
een kilte lied
de stervende schreeuw
die stilte wordt
en dauwdruppels vangen
de ochtendzon
als de aronskelk
zich vult met bloed…
flanel
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
704 dagenlang
spreekt stilte
in het keelgat van de dood
zonder rust
voor wie het hoort
het raam naar binnen
vogels hangen te drogen, samen
met de handen van onbezeten minnaars
winterlang dichtgenaaid
rondom weke monden
ik zit hier nog
en niets ontwaakt
of misschien ben ik vergeten
waar…
jammerklacht
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.687 van mijn kalenderjaar rest
na een verschrikkeld jaar
slechts een sterfdag een
dag dat minuten opgaan
in het nu dat ik je opbel
om je weer eens te zien
toen je zichtbaar laat was
voor je pianoles om leven
zijn geluid en inhoud weer
te geven botsend jammer
dat haar adem verkeert
in mijn doodse stilte…
droomwereld
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
851 waar een wereld in dromen
niet wil ontwaken
stilte overheerst
harten niet raken
dwaalt er een licht
door het diepste duister
in het land zonder zorgen
waar toekomst wacht
stopt de tijd
het zoeken naar morgen
ontwaar ik een glimp
van een wereld
vol zorgen…
Nachtvlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.840 Waar de kilte huist in zinder
wacht ‘n tere Zwarte Vlinder
tot hij, uit zijn cocon bevrijd,
kan gaan zweven naar de stilte
die vervloeit in d’ eeuwigheid
en het Koolwitje buigt trillend
haar vleugels in verslagen
als door de wind gedragen
zijn schaduw haar ontstijgt…
acrobate
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.431 en de stilte
sloeg onze verstandhouding
aan flarden
ooit heb ik je zo gehaat
als de zang der vogels
in een late morgen
je zweeft als een
acrobate boven
het gordijn der illusies…
Gehemelte
gedicht
3.4 met 56 stemmen
24.860 het gehemelte is ruw
in mijn tong zit een snee
van het lange zuigen
op de stilte
als zuur suikergoed
draai ik ermee rond
in het heelal van de holte
van mijn mond
ik wacht zo lang ik kan
en als ik ooit weer
een woord tussen
mijn lippen zal nemen,
zal het niets zijn
dan
zal het niets zijn
---------------------------------------
uit…
no replay, no replay
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.399 hier en daar een uitgevallen
telefoon de lijn is dood
leve de lijn de dood
hier en ginds met stomheid
geslagen tongen sprakeloos,
als bij een mooie kus
wij kiezen stilte tot elkaar,
zodat er mild verdriet kan komen
en verval van spel:
pionnen in de doos.…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
het zoeken voorbij
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.466 zoektocht naar dromen
het snikken gehoord
de nacht breekt haar stilte
tranen gesmoord
de wens naar een lach
huilt in haar pijn
verdriet sluimert zacht
voor wat niet kan zijn
een leven vol liefde
troost in een woord
nachten vol dromen
het zoeken voorbij…
Nocturne
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.210 De stilte is lang
niet altijd op haar plaats
zo hier, sluipt natuur’s gang
langs oor voorbij.…
Kanoën in de mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Oorverdovend is de stilte in
dit onherkenbaar land.
En mijn hoofd, ook zonder lichaam
peddelt naar de wallenkant.…
Vandaag
gedicht
2.4 met 38 stemmen
16.312 Dit meldt men op doorreis
men is halverwege
het licht is gespleten
men ligt tussen drinken en eten
het glas speelt de meerdere
het eten vast nog een meter
men is hier geheel
gisteren vertrokken zal men morgen
als het luchtkasteel meezit
als van ouds arriveren -
--------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Onderwijsassistentie
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.730 Hij hoorde d'r 'Stilte!!!' gebieden.
De Heer, de Barmhartige, die de
docente wou bijstaan
liet vader voorbijgaan...
't Werd stil. 't Was z'n wil. Die geschiedde.…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De wolf wijst zich
de stilte na, proeft van
rauwe woorden, slikt
de nacht met ruwe brokken.
Afvallige twijgen
kruisen hun degens
willen zich met de
onstuimige wind bewijzen.
Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…