6044 resultaten.
anti held
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
512 (het wordt weer Pasen)
ik vrees wanneer ik
aan het kruis zou hangen
(de handen en voeten doorboord
met grote spijkers)
niet meer de puf zou hebben
om naar de "bright side"
van het leven te kijken
daarvoor ken ik mezelf
toch wel een beetje…
Gillen aan de grens van de waanzin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Krijsen als een varken
Gillen als een dolle
Je bent alle grenzen
En jezelf voorbij
Niet alleen de mens
Die je bent maar ook
Die om jou geven
Zijn uit zicht geraakt -
De nieuwe dag is
Aangebroken, het licht
Schijnt levend naar binnen,
Het delirium dat je uren
Lang in je greep hield
En je levend dood maakte
Begint te dooien…
Overstekeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 Ik hoor geen voetstappen meer
mijn maag zweeft, gedachten
fladderen als verloren musjes
in een storm.
Het pad kromt, meandert
zich in een oneindige verte.
De vlekjes op de muur
vertellen geen verhaal,
ik hoef ze niet te tellen
in mijn slaap ben ik al verloren.
Een eenzame kat, violist
in een donkere nacht
en in mijn hoofd
een…
Achterlijke varkenshoeders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Neergekeken werd er op
Jullie, dombo's zonder
Enig redelijk verstand,
Die beschimmeld brood aten
En verder de schillensoep
Verslonden die jullie eigen
Varkens kregen voorgezet -
Varkenshoeder, het laagste
Van het laagste dat een
Ontwikkeld mens zich
Kan voorstellen - maar
Een beroepsgroep die een was
Met elkaar, die stond voor…
Sporen van de winter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 De dood heeft hongerig de
Palen uit de grond gevreten,
Niet één die nog
Is overgebleven -
Stronken met dode bladeren,
Aangevreten door vorst en zout,
Zien zonder het te beseffen
Nieuwe loten vol in het groen
Opschieten uit het dode hout:
Diep donkergroen
Dat zich een weg baant
Dwars door de dood,
Er is geen geluid te horen,…
Ego sum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Soms wou ik wel dat ik een Zeeuwse was
dan wist een ieder zonder vragen
dat ik desnoods na veel geworstel
toch altijd wel weer boven kom.
Maar ik ben geen Zeeuw
en ook geen Drenth,
ben van een merk, geheel onbekend
van overal vandaan en nergens heen.
Maar één ding kan’k je zeggen:
ik kom altijd wel weer boven drijven.
Vraag mij dus nooit…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
Wat was dat is geweest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Wat er was
Houdt niet op
Te bestaan in
Mijn gedachten,
Kan maar niet
Zo ver komen
Om het los te laten -
Vannacht heb ik
In mijn droom
Vrede gesloten met mijzelf,
En aanvaard dat wat was
Niet meer aan te raken is,
Want het was, het is geweest…
De namen van de dingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 Als zelfs hoe ik heet
Geen vanzelfsprekendheid
Meer is, mijn naam ontsnapt
Aan de grijze cellen
Waarin mijn ik
Onderdak vindt,
Opgegaan in de mist
Die mij elke dag omgeeft -
Hoe zal ik dan de namen
Van de dingen nog weten
Die ik daag'lijks ontmoet,
Hoe zal ik te weten komen
Hoe ik ze noemen moet…
kraakhelder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 ik mag niet spreken over een getal
er zijn er veel
ze zweven rond mijn aura, binnen
purperen dimensies, in
de terugkeer van het stuk heelal
dat rond mijn vrouw-zijn beeft
er zweeft nog meer
het heeft de schitteringen van kristal
de ogen van de nacht
het glimlachende kind
en negen aureolen
daarom heb ik deze dag bevolen
er te zijn…
maal tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 mijn open wonden
nu het zout der aarde bijt
zuur aan lippen vreet
bloedt niet alleen mijn hartslag
ook de mens twijfelt langer…
Haven denk ik, water, zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De aarde waarin ik
Geboren en getogen ben
Is me te heet onder
De voeten geworden -
Aardkorst door droogte
Verscheurd, gespleten
In tienduizenden ongelijke
Brokken waar alle leven
Uit verdwenen lijkt -
Dan kronkelt uit die ene
Spleet het fata morgana
Dat mij een haven verbeeldt:
Haven, denk ik, water, zee,
De meeuwen komen…
Slapen met open ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ben al dagen wakker,
Lichaam en geest
Die van geen wijken
Willen weten -
Slaapverschuiving,
Zegt de professor,
Helpt om de depressie
Aan banden te leggen,
Het licht weer toe
Te laten waar het altijd
Donker was -
Dan slaat de vermoeidheid
Genadeloos toe, de slaap
Dreigt toch te komen;
Als ik mijn ogen met
Tegenzin sluit…
UITTREDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Lopen door de wei,
naar een dicht bos of dat dorp,
daar in de verte?
Die aarzeling schept
gebeeldhouwde gedachten
over daags bestaan.
Van 't wijde grasland
stijgt een levende slinger
naar het wolkendek.
Bewuste mensen
verlaten, met al hun doen,
de werkelijkheid.
Verlicht zoeken ze
een wereld, waarin ernst steeds vrijt
met blijde…
Zure regen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
777 Ik kan hier bomen over duinen of de zee,
de vogels of de koeien met hun lentekroost.
Maar soms vervagen beelden toch van lieverlee
als door bekrompen geesten woede wordt geloosd.
Dan stort een donderwolk gestaag zijn zure regen.
De wind, hij blaast bij vlagen oorverdovend mee.
Ik zie het boze oog en zoek naar uitvalswegen
die mij weer voeren…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Er loopt een gif door de kamer. Stoppelbaard, grauwe
nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de…
IJskoud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zo laat in het voorjaar al,
Knoppen die op barsten staan,
Een mildere lentelucht
Dan in de laatste jaren
Ooit gemeten -
En toch blijft op mijn
Terras die sneeuwhoop
Waarin ik mijn
Verdriet begraven heb
Stijfkoppig liggen,
Is ze elke ochtend als ik
Opsta nog present,
Koel en fris als nooit
Te voren - omdat ze
IJskoud weigert…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Soms
een stapje terug
Een pas
op de plaats
Of wellicht twee
Om de tijd te nemen
rustig in balans te komen
Een herstelpunt
op een kruising
waar je straks zorgvuldig en
bezield de koers weer vindt
Op een nieuwe weg…
Vijf dagen, slechts
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 Boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts,
Die spanne scheidt
Het nu van de eeuwigheid,
Plannen maak je voor
Later, later, later -
Later is maar
Vijf dagen lang,
En boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Niet zo heel lang duurde het
Voor ik van de wereld
Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover…
Alles wat los zit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Kleermaker ben ik,
Een deugdzaam beroep,
Een echt vak nog
Dat vakmanschap vereist -
Door anderen wordt
Er doorgaans op mij
Neergekeken -
Want zij vinden mij
Niet geleerd, ik ben
Immers niet zoals zij -
Ze begrijpen niet
Dat ik het cement ben
In het losse zand
Dat zij daag'lijks achterlaten,
Ik ben het immers, die
Zonder…
Molshopen en bergtoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
435 Als ik mij op U verlaten mag
Dan zijn dingen zoals ze moeten zijn,
Omstandigheden teruggebracht
Tot hun kale bestaan -
Dan zullen bergen
Niet anders dan bergen zijn,
En molshopen niet meer
Dan onooglijke hoopjes zand
En is er niemand die
Ze nog verwarren zal…
De man denkt de vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 De man denkt de vader
Die hij nooit gekend heeft,
Die alleen in zijn
Diepste dromen
Zijn vader heeft
Kunnen zijn,
Droombeeld van
Werkelijkheid en
Verbeelding waarin
Het verloren gegane
Aanraakbaar dichtbij komt…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
De jas draagt mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 Die daag'lijks met
Mij meegaat, zonder
Ooit kritiek te uiten
In woorden of gebaren,
Is allengs met mij
Vergroeid geraakt,
Elke naad, elk stiksel,
Elke vezel ademt
De mens die ik ben,
Verdriet en geluk
Wonen samen in
Dezelfde zoom,
Niet ik draag de jas,
Maar zij draagt mij…
Ongelijke stenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 Ben buiten mezelf,
Vandaag, weet niet
Hoe ik het heb,
Ga je vertellen
Dat het over is
Tussen jou en mij -
Terwijl ik het
Tuinpad bij je huis
Op loop, neemt
De mist in mijn hoofd
Hand over hand toe,
En hoop ik nog
Dat dit een boze
Droom is, maar
De ongelijke stenen
In je tuinpad
Doen mij beseffen dat
Ik mij niets heb…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…
Jong gaat over leeftijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Hoe zo, jong?
Alsof jong
Alleen met
Leeftijd
Te maken heeft -
In jaren ben ik
Inderdaad jonger
Dan jij - maar
Mijngod je moest
Eens weten
Dat ik in
Die paar jaar
Tien keer meer
Heb meegemaakt
Dan jij in je
Bezadigde leventje
Ooit mee zal maken…