23350 resultaten.
resonantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 zometeen ga ik je bellen en vertellen
dat ik in- en uitgeklokt heb waarmee
gezegd is dat geen minuut ooit hetzelfde is
waarin ik graag nog eens zou willen doen
en niet doe omdat er dan niets meer is
wat ik ooit nog eens zou willen doen
wat ik altijd al had willen doen…
niet getelde dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 we raken
verstrikt in
kleverige draden
van een spinsel
wie voelt na
het losweken
de schijn van
bevrijding
als hij langs
zere struikelpaden
in het laatste
voorland valt
wie wil soms
verdwijnen in
zachtgekleurde
troostwoorden
en niet
getelde dagen…
feest van herkenning
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 er zijn flarden blijven hangen
restanten mist uit een eerdere zee
er vormt zich aanwezigheid in onze wachtrij
druppelsgewijs, nummeriek
gemeenteloket, mensenheugenis
hangende het onderzoek kunnen we herleven
kaalslag met bos vullen, het bos met bomen
-wat nu volgt is toekomende tijd…
voorval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 er viel een snelle blik van ‘t oog
-ik kan het geen aanraking noemen
verwisseling van woorden
leek op een gebeurtenis
zo kort als een fractie of
een moment, ergens tussen
voortduren en beleven, een vlek
op de vlakte van de muur
de U van het uur, een volle seconde
genoeg om onherroepbaar te zijn
Ik wacht een ademteug
Herdroom het…
moeder-meisje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ze staat tussen tafel
en keukendeur
hij komt de
kamer binnen
onverhoeds tilt
hij zijn fragiele
moeder op
zwiert haar
rond en rond
haar parelende
lach klinkt als
het meisje dat
ze ooit moet
zijn geweest…
voor het oprapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 het is maar een steen
die hier ligt
maar wel één
die, zonder tegenbericht
er nog ligt op de dag
dat ik rust in koude grond
deze steen die er ook al lag
voordat ik bestond…
Perspectief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 De dood is de toekomst
het leven het heden
de jeugd het verleden
Alleen aan het heden
kun je wat veranderen
de dood komt toch wel
en de jeugd kun je
niet meer terug halen
Als je er iets mee kunt
als je er iets mee doet
biedt deze conclusie
best toekomstperspectief…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Door de schaduwen
in mijn rugzak
besta ik in alleen in
mobiliteit, al was het
maar voor even, de dorst
gelest uit geleende tijd
voortgestuwd en aangevuld
met andere levens blijft hij
mijn vriendin, bezwangerd het
gemoed van aanzwellende golven
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet winnen wil, heeft bij
voorbaat al verloren…
jaren vijftig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
539 eenvoudig geluk
was het simpele leven
in de steigers gezet
als basis voor later
nu we zoveel verder zijn
zie ik mezelf terug
als een dwars indiaantje
een buitenbeentje
in een doorsnee gezin
tenminste voor
de tijd van toen…
Metaforiek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 Lang geleden en voorbij de vergetelheid
Bestonden al symbolisme en metaforen
Ik vind dat deze beslist moeten toebehoren
aan Magere Hein en aan Vadertje Tijd.…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
voortzetting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 had je niet gewoon nog even
kunnen doorzetten?
het begin hadden we al gevonden
een ander woord is er niet
na de oerknal gaat alles traag
een eeuw is niets in de geologie
traag maar gestaag, er is geen
pauze in de wedstrijd, geen
thee in de rust, ook geen peptalk
het einde is nog onbetreden
we handhaven ons bestaan
volharden in adem…
Gegoten brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 zusters luiden
het gegoten brons
de tweelingklokken
delen tijd en plaats
zover als hun
geluiden gaan
nooit heeft er
een ontbroken
onderhoud bleek ook
synchroon te lopen
bij calamiteiten is er
het eigen luidvermogen
ze verschillen
heel subtiel van
galmen en geluid
als de een wat
ingetogen is klatert de
ander vrolijk en voluit…
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik verbaas me,
over de veelheid van de dingen.
Ik verwonder me,
over de onafhoorbare verhalen,
die we elkaar vertellen,
en dezelfde liedjes die we zingen.
Ik vraag me af,
waar die triljarden foto's blijven,
die we onophoudelijk fotograferen.
Waarom we van orde rommel maken.
Hoe herinneringen verdampen,
tijdens onze korte levenstijd.…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we ons aardse paradijs verlaten.
Wanneer we overlijden.
Wanneer bedoeling weer toevallig wordt.
Wanneer energie weer loslaat van de stof.
Hebben we de liefde wel liefgehad, bemind,
voor al wat leeft en niet toevallig was?
Hebben we wel bedankt gezegd, herdacht,
hetgeen de liefde ons heeft geschonken?
Hebben we het voorrecht wel beseft…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 denkend aan een kamer
waarin nog niemand verbleef
achteloos naast het pad en buiten
de tijd waartoe het lot ons dreef
nu is er droogte voor de regenbui
en is de exacte locatie nog niet bekend
maar straks vallen ogenblikken
samen op hetzelfde moment
verblijvend tussen de muren
die op hun ruimte wachten
alles is zo waar dat alleen…
Voor wie het nodig heeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Lees niet de grote dure woorden
Lees de stilte en de pijn
Ook de grootste wonden
Verdwijnen niet in rijm
Laat de grootheidswaan verdwijnen
Het minderwaardigheidscomplex verliezen
Leven is ook strijden
We krijgen genoeg voor onze kiezen
Schrijven is spelen met de geest
Jezelf vergeven
Maar nog het meest
Naar buiten en weer gaan leven…
Heden ten dage
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Herinneringen en verwachtingen,
worden één voor één vervormd,
door de onvoltooid verleden tijd.
Gelukkig beseffen velen,
dat tijd een ongelukkige illusie is.
Gelukkig voel ik me gelukkig,
dat ik heden ten dage,
tijdloos leven mag.…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Het moment, elk moment,
waarin ik met al mijn tuigen,
aanwezig ben.
Het moment,
waarin ons verleden,
reddeloos verdrinkt.
Het moment,
waarin onze verwachtingen,
roemloos ten onder gaan.
Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.
Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht…
dichter bij het vergeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
689 niets zó ondankbaar als
't schrijven van gedichten
wat je schrijft is betrekkelijk
goed voor het vergeetboek
dus beperkt houdbaar
mocht het je bedoeling zijn
onsterfelijkheid na te streven
vergeet het snel...
niets dan fictie is het
en dat weet de oude dichter
maar al te goed…
bucketlist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
407 de regen wast onze huid
het hart tikt, huilt
verschuilt zich in pijnbomen
we doen nog één keer boodschappen
kopen wat we nodig hebben voor ons maal
we leggen de laatste hand aan het werk
en meren af langs
elkaars tanende lijven…
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet dat de zeden
dat in die jaren niet toe lieten
dus een…
Time flies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Naarmate je leven
korter duurt
vliegt de tijd!…
nalatig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
418 iemand is vergeten na te laten
het moment te verwisselen voor een vol uur
zijn vakantiefoto’s te sorteren
terwijl er genoeg wegen waren
om te bevragen, om te keren
een wit vel met spijt te kleuren
de heg te knippen, een glas te vullen
het standpunt te verlaten
erna, te laat
of toch…
om de tuin geleid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 opnieuw valt er sneeuw
mijn hoofd lijkt
doorzichtig als glas
alles is zo helder
en toch
denk ik aan niks
herinneringen
wat zijn dat eigenlijk
zijn ze echt?
als alles wit is
vallen de
verschillen weg…
klarende schemer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 deze afstand is nog niet ver
genoeg van huis
dit water is nog beddingloos,
stemmen klinken te vers
ondertussen reizen we
naar een afnemende aankomst
in sommige van die verhalen
sijpelt verwantschap door
zoals een gerecht met de
peulvrucht van de vroegste dag
ik moet mijn geheugen nog plaatsen,
mijn tijd tekenen
terwijl het ogenblik…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 met paard en wagen
doet hij zijn ronde
het is de laatste keer
de vuilnisman heeft
een vrachtwagen gekocht
een stukje zandweg
wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten…
van jou naar jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 het verdriet dat ik vergeten was
is alleen maar stil geworden
roerloos voelt mijn hart de zwaarte
de vergane tijd sluipt verder weg
jij komt steeds dichterbij
ik wandel van boom naar boom
van jou naar jou…