17692 resultaten.
Aan een kunstenares
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
637 Veni:
Je kwam
met de elegantie
van een gazelle
Je maakt
van elke beweging
een dans
Vidi:
Je ziet
met ongewone
intensiteit
Jouw ogen
zijn
de antenne
van jouw ziel
Vici:
Jouw hart
stuurt
jouw handen
aan
en geeft ons
de wereld
terug…
En och, het lijkt…
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 nog eens het kussen opschudden
een zachte aai over zijn wang
jouw stilte in zijn handen leggen
fluisterend welterusten zeggen
slaap maar, toe, slaap maar…
de tijd verstrijkt
en och, het lijkt
dat de donkere nacht
hem naar de morgen zal dragen
wat zou je op dat ogenblik
nog kunnen, durven vragen……
weer zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 de gezichten van poreus
porselein zoeken zacht
de nabijheid van elkaar
het aarzelend beroeren
van de breekbare handen
om die ene ander
opnieuw te zien
reizen gesloten ogen
over onneembare muren
in het oog van de storm
stamelen en schreeuwen
hun huilende monden…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
R.W.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 zijn naam
licht en broos
koesterende omarming
zijn leven
aangeraakt en kil
staat op een kier
hoe veel ziet hij
in het donker
wie blijft achter in de leegte
wie bevrijdt de
gekooide nacht draagt
het licht op handen
hij balanceert op een
gebroken toverdraad
zijn lichaam in de sneeuw…
gedeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 het licht haalde ons
uit huis toen de zon
besloot te schijnen
ze kleurde onze woorden in
we namen de tijd
met eigen handen en voeten
gaven we vorm
aan gedeelde herinneringen
waarvan we nooit zouden weten
hoe het eigenlijk was geweest…
Therapeut
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Gesterkt door de kracht van jouw hand
ontvang ik onbewogen jouw bekwaamheid
de straling die gericht stuwt door mijn poriën.
Dromerig bij elke verbinding van jouw contact
zie ik mijn aura per seconde kleurrijker worden
met geuren van ontspannende verzachte oliën.…
Thuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
464 Weet je wat ik lekker vind:
Zitten op ons tuinterras
met wat zon en uit de wind,
in mijn hand een heel groot glas
vol met goudgeel schuimend bier.
Als het glas dan onverwacht
koel een frisse druppel morst
op mijn rood verbrande borst
denk ik: ~Wat geniet ik hier.~…
Winter in mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Eens sloop zachtjes
de winter in mijn leven
Met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
Het wisselen van seizoenen
Verloren in de tijd
Langs mijn gezicht
sijpelen natte tranen
Misschien zal eens
De zomer wederkeren
Misschien zal ik eens
Opnieuw gelukkig zijn…
Verlaten beker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
681 Haar bril nog in haar handen.
Gehaast of opgejaagd
de hal uit loopt.
Verlaten kartonnen bekertje.…
Wolkbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 hoe ver kun je gaan
zonder dat de hemel huilt
de druppels vallen
stukslaan op beton
verdampen tot leegte
tot iets dat nooit heeft bestaan
wat kun je vragen
om te ontwijken
wat kun je dan nog raken
zodat het breekt
en dat je met lege handen staat
en valt - en de scherven niet meer opstaan…
Lucht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Nu zij weggaat neemt zij
de dingen met zich mee
Een steun voor het lijf een
kruk die in de oksel geschoven
ontlast en het lichaam
zo rechtop houdt
Hij zucht en begint met hamer
en beitel in de hand
het scheppen van een beeld
dat overeenkomt met vuur
dat schaduwen werpt van een
onduldbare werkelijkheid…
Oordeel - en veroordeel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
550 Hoe veel makkelijker is het
de hand te reiken
de helpende greep doet meer
en meest van al: het minste zeer.
We staan met onze vooroordelen
klaar als het ons uitkomt
maar niemand is perfect
dus zijn vooroordelen ONGEGROND.…
Vezels
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
535 Je hebt me
vezel voor vezel uitgekleed
ik sta nu meer dan naakt voor je
je raakt met je hand het hart dat voor jou alleen klopt
het voelt onwerkelijk
niet meer dan een skelet
met wat organen te zijn
kleed me met mijn huid
kleed mij met jouw lichaamswarmte
ik weet ik vraag veel
maar mijn liefde is jouw deel.…
Schulp
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
670 Mijn hartendief, mijn suikerlief
kan je niet meer innig beetpakken
noch omhelzen om je warmte te voelen
of met mijn tong naar je lippen zoeken
want mijn handen doen pijn
mijn lichaam trekt aan me
mijn hoofd is bij de pijn
in plaats van bij jou te zijn
omdat ik denk dat je er altijd bent
hoop ik dat je op me wacht
als ik weer uit mezelf…
de dag breekt aan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 boven het water
verdwijnt een vogel
in het grijze hemeldak
de ochtend
sijpelt gestaag
de kamer binnen
leen mij je oor liefste
de toon van je stilte
is zo licht
liefste leen me
je handen als
alles is gezegd
je ogen liefste als
de dag zich tussen
ons inklemt…
verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 je zit verstopt
onder rotskleed en een koude dag
ligt de vaste tred van toen
ik zie schoonheid bloeien
zwijgzaamheid
verkleurt gevouwen handen
hun palmen schuilen in
verdriet
achter zorgen scheurt de maandkalender
uit jouw schrijverszucht
wat woorden
die je
achterliet…
Drie november
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.144 Je bent in Gods hand, je verdriet is voorbij
Om eeuwig gelukkig te zijn.…
aangeraakt (4)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 in de schaduw
van de dood voelt
mijn aardse hoofd
verwonderlijk licht
de haast vliegt
door de straten
boven valt de
tijd roerloos stil
in de schaduw
van je handen
op mijn aardse
vederlichte hoofd
rust mijn naam
in het ritme van
een diep verlangen
aangeraakt te zijn…
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
doorbraak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 laten we ons aanmatigen
de mist met handen
en voeten eten, het land
voorbij de grens betreden
in dubbelgang voortgaan
doorwaadbaar, hadden
we al een vliegende schotel
gevangen, dichter dan nabij
naar een mateloos helder-
laten we verblijven, hier, nu…
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
614 haar kind zal recht van lijf en leden zijn
ja alles op een rijtje hebben
het zal niet vallen op de levensweg
die effen is en platgewalst
het zal de handen niet openhalen
aan dorens, want de rozen zijn gekweekt
het zal nooit huilen van verdriet of vreugde
ook kinderlevens zijn gekweekt
zonder pijn en bloed van dorens
en zonder troost van…
zoveel dieper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 het roerloze zwarte water
de eindeloze bomenrijen
de plukken schapenwol
aan het prikkeldraad
verstilde kades
verdwenen schepen
een blad dat geruisloos
op donker water valt
geen vaste hand in
schrijven over smart
zoveel dieper dan de
zilte tranen van verdriet…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Zijn gezicht toonde zijn sporen
Van een leven lang hard werk
Zijn rug gekromd van al dat bukken
En toch was hij nog steeds heel sterk
Zijn handen waren kolenschoppen
Hij liep nu met een oude stok
De kolenmijnen zijn gesloten
Hij was verbitterd, dat kon hij uiten
En zij heel bars:"joh, donder op"…
Een zonnige winterse dag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
940 Een moeder met een klein kindje aan de hand.
Dat met haar meegetrokken slee wat loopt te dromen.
Zo maar een beeldimpressie van een gewone winterse donderdag.
Eenvoudige gebeurtenissen die ik zo graag aanschouwen mag.…
Ommezwaai
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
687 Als tongstrelend zoenen
geen nasmaak meer geeft
en op gehoorafstand
een handkus
liplezen wordt
niets mondjesmaat
rood op rood
taal slaat uit
ontleedt ontkleedt
het smoelenboek
de naakte waarheid
kent vrij spel
zwaai me gerust uit
want een hand
los van de arm
herken ik niet…
Mijn lief
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
664 de voor-laatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken,
kleeft ook nu aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde,
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in de romantiek
van het onvolledig zijnde…
Flamenco
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Zij danst
als een vogel
wordt en is vogel
Haar rokken
de veren
haar armen,de lange nek
Haar hand
de vogelkop
die zoekt naar hemel
Het dansen
een stiel
niet vergeten,verloren
En wat klinkt...
zijn de schoenen
de hakken, een trommel
Op het zingen
-de keel opgezet-
ben ik gek
het is voedsel voor de ziel.…
ik heb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het bittere zout geproefd,
langs gebarsten lippen
brandend en bedroefd emotie
laten gaan
geen traan verlaat mijn schrijn
zonder eerst gevoeld te zijn
daar klopt een hart
in liefde
voor wie dan ook, in het kwadraat
ik laat mijn handen open
langs de haat op hun gelaat…
Van der Staaij zoekt steun
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
697 De SGP zoekt steun in ’t buitenland
Het eigen land kletst over mensenrechten
maar laat zich door de liberalen knechten
Die nemen vaak het recht in eigen hand
om ’t leven te voltooien dat God gaf
Ze maken hier de mensen zomaar af!…