9375 resultaten.
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
BIDGEWOONTE....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
553 Bidden doe je meestal besloten
veelal met je ogen gesloten
gevouwen handen, gebogen hoofd
gooi je je hart en ziel open
intens mediterend loven en hopen
Ga je het gebed echter delen
in een bijeenkomst of kerk
door hardop vroom te bidden
dan wordt bidden als praten
niets mis mee, moet kunnen
wil ik ook iedereen gunnen
Maar in mijn perceptie…
Nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Ik hang al jaren aan je lippen
onthou steevast jouw gezicht
samen dansen we nachtelijke uren
tot in 't vroege ochtendlicht
langzaam open ik mijn ogen
en herinner me onze nacht
kleurt mijn buik vol mooie vlinders
daar waar jij stilletjes op me wacht
ieder jaar opnieuw op deze dag
hoop ik dat jij de mijne zou willen zijn
om dan samen te…
Stille week
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 ben Je
blinden zien
doven horen
verlamden staan op
leer me deze dagen
te ontdekken
wie Je bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat ooit wordt onthuld
stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven
dan mag ik weten
wie Je bent
wat Je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is
het mysterie
openbaar…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
Onderwater
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.272 Slapend zien we meer dan met de ogen open.
Vooral slapend met de snelle oogbewegingen.
--------------------------------
Uit: 'Buigzaamheden', 2002.…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
De zevende hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 jouw buitensporigheden
doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik…
Ontspanning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Het is een ontspanning
om de gordijnen open te schuiven voor jou.
Die horizon raakt nooit van mijn netvlies
hoe ontspannen of rauw.
Het is leven voor en na het eerste licht
van oost naar west.
Het zijn ongeschreven geluiden van een compositie
uit een symfonieorkest.…
Geweten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Telkens een droom,
die weer vergaat,
omdat een taak
weer open staat.
Ik krijg geen rust
als ik niets doe,
maar niets lost op
en 'k ben zo moe
van alle zorgen
om me heen,
maar als ik ga
sta jij alleen.…
depressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.088 soms denk ik
dat ik niet meer denk
ik denk nog wel
dat dit een gevaar is
dus ik doe m'n best
om te blijven denken
stel dat je midden in de nacht
opeens de weg kwijt bent
en je hebt geen mobiel
om iemand te bellen
denk dan aan het belangrijkste
en ga precies de mistige weg
terug naar waar je
vandaan kwam en zoek dan opnieuw…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van aardbeienijs -
houdt ook mijn ogen zonder moeite open…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hun letters woorden zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 Noem hem maar een olifant
die opeens amok maakt
wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Na dagen sloegen dan de ogen open,
De lippen dipten, likten van het water.
- Och lief, ik kan eenmaal de tuin in lopen,
ik spaarde al mijn krachten voor dit later.
De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor!…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 Toen jij vertrok uit mijn hart
stonden diverse wegen open
geen hindernis was te hoog
ik keek duurzaam naar boven.
Jouw oprit was vrij en verlicht
alleen was ons woord verlegen
jij bent krachtiger dan ik
alleen deel ik met jou onze zegen.…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 de vrouw met harde stem
verschool zich in een zwarte bril
daarachter stond ze stil
haar mens-zijn uit te dragen
zomaar
op een dag gingen haar ogen overstag
ze werden zacht
en spraken open, over hoe een lach
tot dan toe
over donkerbruine glazen viel
haar bril werd oud
door haar nieuwe sprak het goud
van eerlijke erkenning
de gewenning…
In aantocht. (Palmpasen)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Gejuicht en gezwaaid
mantels en twijgen
op de weg bezaaid
konden niet zwijgen
Ontsluit voor Hem
Jeruzalem
mijn hart, als woning
voor onze Hemelkoning
Door 't kruis gedragen
gekroond op Golgotha
om zonden te verjagen
werd Hosanna openbaar!
(Mattheus 21:1-17)…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde
Hersenen ontstaat opeens…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
KIEMKRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 zijn
De mensen
Hun inzichten
de ontmoeting
Blijvend is
De kracht en wil
Te ontkiemen
Ieder tot wie die is
Een blik, een vraag
Uiting van vertrouwen
Voedt mij
Inspireert mij
De kiem
Het vormt zich
Het leven
Mijn leven
Eens verstopt
Nu uitgenodigd
Te groeien en bloeien
Kiemkracht
Kracht die er is
Gevoed wordt
Door open…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…