9364 resultaten.
Onderwater
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.272 Slapend zien we meer dan met de ogen open.
Vooral slapend met de snelle oogbewegingen.
--------------------------------
Uit: 'Buigzaamheden', 2002.…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
De zevende hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 jouw buitensporigheden
doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik…
Ontspanning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Het is een ontspanning
om de gordijnen open te schuiven voor jou.
Die horizon raakt nooit van mijn netvlies
hoe ontspannen of rauw.
Het is leven voor en na het eerste licht
van oost naar west.
Het zijn ongeschreven geluiden van een compositie
uit een symfonieorkest.…
Geweten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Telkens een droom,
die weer vergaat,
omdat een taak
weer open staat.
Ik krijg geen rust
als ik niets doe,
maar niets lost op
en 'k ben zo moe
van alle zorgen
om me heen,
maar als ik ga
sta jij alleen.…
depressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.088 soms denk ik
dat ik niet meer denk
ik denk nog wel
dat dit een gevaar is
dus ik doe m'n best
om te blijven denken
stel dat je midden in de nacht
opeens de weg kwijt bent
en je hebt geen mobiel
om iemand te bellen
denk dan aan het belangrijkste
en ga precies de mistige weg
terug naar waar je
vandaan kwam en zoek dan opnieuw…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van aardbeienijs -
houdt ook mijn ogen zonder moeite open…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hun letters woorden zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 Noem hem maar een olifant
die opeens amok maakt
wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Na dagen sloegen dan de ogen open,
De lippen dipten, likten van het water.
- Och lief, ik kan eenmaal de tuin in lopen,
ik spaarde al mijn krachten voor dit later.
De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor!…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 Toen jij vertrok uit mijn hart
stonden diverse wegen open
geen hindernis was te hoog
ik keek duurzaam naar boven.
Jouw oprit was vrij en verlicht
alleen was ons woord verlegen
jij bent krachtiger dan ik
alleen deel ik met jou onze zegen.…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 de vrouw met harde stem
verschool zich in een zwarte bril
daarachter stond ze stil
haar mens-zijn uit te dragen
zomaar
op een dag gingen haar ogen overstag
ze werden zacht
en spraken open, over hoe een lach
tot dan toe
over donkerbruine glazen viel
haar bril werd oud
door haar nieuwe sprak het goud
van eerlijke erkenning
de gewenning…
In aantocht. (Palmpasen)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Gejuicht en gezwaaid
mantels en twijgen
op de weg bezaaid
konden niet zwijgen
Ontsluit voor Hem
Jeruzalem
mijn hart, als woning
voor onze Hemelkoning
Door 't kruis gedragen
gekroond op Golgotha
om zonden te verjagen
werd Hosanna openbaar!
(Mattheus 21:1-17)…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde
Hersenen ontstaat opeens…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
KIEMKRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 zijn
De mensen
Hun inzichten
de ontmoeting
Blijvend is
De kracht en wil
Te ontkiemen
Ieder tot wie die is
Een blik, een vraag
Uiting van vertrouwen
Voedt mij
Inspireert mij
De kiem
Het vormt zich
Het leven
Mijn leven
Eens verstopt
Nu uitgenodigd
Te groeien en bloeien
Kiemkracht
Kracht die er is
Gevoed wordt
Door open…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 het fysieke
van je lach ademt een
intense aantrekkingskracht
in het ontbloten
van je tanden en het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
slapen of wakker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
914 de dood sloft onzeker achter me aan
draagt bloemen in zijn hand
en op zijn rug een zak vol aarde
zijn schred lijkt onzeker
in zijn kielzog volgen de huizen
waarin ik heb gewoond, geslapen, geneukt
en gegeten ze lijken kleiner dan toen
de voordeuren staan allen open
als ik zou dromen, zou ik nu slapen, maar
' k voel een erectie in mijn…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 wat te veel gedronken hebbend
fietste ik naar huis
daar arriveerde ik ongeveer
niet heel ergens anders, bij mijn deur
volgende dag hoofdpijn
bestreden met 2 paracetamols
leek verder niets
maar opeens weer het nieuws
ontelbaren op de vlucht naar hier
35 procent van onze jeugd werkloos
inburgeringscursussen zijn er niet meer
dus…
Afscheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Daar gilde' opeens ons vaarwel alle tien
En weggescheerd was de drom;
Ons grootje riep ook nog: tot wederzien,
Maar zag ze toch nimmer weerom.…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld te storten
in gezichtsloze potten
kom van de barricades
open…