35387 resultaten.
maar op kaal beton
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 ik stripte het behang
op ieder laag
die ik af nam
zag ik jouw schaduw
de eersten waren
fel gekleurd
contrasten grof
en scherp getekend
in confrontatie
schreef herinnering
voortschrijdende emancipatie
het was jouw eerste vrij begin
de lagen later
hadden weer het
zacht désign de wil
om bij elkaar te zijn
maar op het kaal beton…
vlocht ik mijn verhaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
635 je was afwachtend
geïnteresseerd in
wat ik te vertellen had
woorden waren welkom
je veegde ze niet zo
van tafel af en deed
vaak heel verrast
voorzichtig vlocht ik
mijn verhaal met
reepjes mooie zinnen
de kleur was prettig
en de geur vertrouwd
aan de inhoud
zouden we beginnen
gebruikte later
grote woorden
een harde mening
om te…
hernieuwde poging
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.165 aan jouw borst
wil ik weer even liggen
je bent in mijn gedachte
als ik een appel schil
het mes snijdt, glijdt
langzaam in het vruchtvlees
het leven heeft
zijn loop genomen
de wereld eet niet uit mijn hand
ik ben uit koers geraakt
hoe jij alleen
mij zogen zal
voeden met elan…
de stad
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 rond
rond je
in de stad
de stad van het
de stad van het leven
de ghetto der verdoemenis
alle fouten der leven
in een hoek gestampt
een gevaar, een ieder die zich erin
vergeeft
het park
alle geneugdigheden des levens
opgehoopt in een afgesloten
centrum in het centrum
het leven speelt zich af tussen beide
rond je in de stad
grijs…
wiekte wanhopig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
706 angst was
mijn vlinder
vloog mij en
de liefde voorbij
fladderde onrust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
vernietigde mij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
in de ogen mijn pijn
ik ben ik was
besta nu niet meer
angst dekte alles…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
voelde me een slet
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
811 breek maar jongen
alles wat ik heb
je hebt me aangeraakt
goedkoop besmet
versierd met bier
een stomme sigaret
je kotste hier
ik voelde me
een slet
ik heb geen
nee gezegd
maar jij kunt gaan
de vuilniszakken
heb ik weggezet
en jij staat
achteraan…
Warmte trilde zacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
788 we liepen samen
warmte trilde zacht
wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in traagheid van het geven
nemen was van geen belang
in elkaar heel lang beleven…
Herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.773 Ik denk terug aan de tijd,
dat ik jonger was dan heden
een vlotte, aardige meid,
kritisch, ontevreden
Vanuit een duidelijk gevoel
soms ietwat overdreven
overtuigd van mijn doel
bereid alles te beleven
Liep ik over het Stratumsend
en ging ietwat bevreesd
binnen in een soort ‘tent’
waar ik niet eerder was geweest
Met een drive als nooit…
Liefdesangst
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.396 Je lichaam smeekt om liefde
die niemand je nog geven mag
niet uit geloof
of wegens leeftijd.
Bang, bang voor het vertrouwen
is er iemand te vertrouwen
is er iemand die je lijf
beroeren mag?
De tijd die raast maar door
gevoelig ben je tot in het hart
je wilt wel, maar durft slecht
toch is daar het intens verlangen.…
achtergrond
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.710 de ligbank willen zijn
het kussen onder het hoofd
zo langzaam bewegen
dat ik onzichtbaar word
voor het geluid van de regen
burengestommel, ingehouden
janken van een hond
iemand voorbij zien gaan
hij heeft zijn hand
begint de lucht te wegen
die uit licht schijnt te bestaan
terwijl ik lichter word
even blijf zweven…
Potpourri
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
963 als potpourri in glazen schaal
in veelvoud kleurig dwarrelt
weerspiegel ik daarin
de langverwachte vrijheid
van een hoogbejaarde dame
die voor de hemelpoort
staat te wachten
totdat ze toegelaten wordt
in het rijk der zielen…
Ouderdomszand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
929 Nee, ik zal niet op jeugdig strand
met mijn hand klauwen in het zand
en dan zeker niet als de Sibylle
een eeuwigdurend leven willen.
Apollo negeerde z'n liefje's geween,
telde de korrels in haar hand bijeen,
houwde de ouderdomslast uit graniet;
met het jaar hield ze de gezondheid niet.…
Heerlijke nacht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.809 Wolken verdwijnen in de nacht
geen zonlicht, nergens meer
beweging, slapen, dromen
-tot het gezamelijk ontbijt-…
Taartpunten
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.587 één voor de wratten in haar nek
één voor politici zonder drang naar macht
ook nog één voor gezond verstand
één voor het kind dat onwetend lacht
en één voor ‘n objectieve ochtendkrant
en nu moet ik naar de bakker
want ik kom er een hoop tekort
zucht…het verhaal van mijn hele leven….
VEEL TE WEINIG PUNTEN OP MIJN BORD!!…
jaarlijkse balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 hij houdt zich stil
verborgen in de gordijnen
het zijn geen mensen
die hij vandaag wil zien
enkel het overleg met zichzelf
wil hij als geopend beschouwen
het is de tijd van het jaar
om achterom te kijken
hij wikt en weegt, hij oordeelt
of het goed genoeg is geweest
alleen, altijd hij alleen
de waarheid voor hem alleen
komt hij later…
Grijs artistiek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
641 hij schuifelde
zonder houvast
geruisloos want
de stoep was nat
zijn armen
onbeweeglijk in
een lange regenjas
handen in de zak
zijn haar
grijs artistiek
en op de schouders
zo kruiste ik zijn pad
een trotse kop met
felle blauwe ogen
een scherpe neus
mediteraan gebogen
hij lachtte zon
en jeugdigheid
de regen maakte in zijn…
Kansloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 zwarte aarde onder mijn nagels
van het wroeten in de grond
tuinieren zou gelukkig maken
dus steek ik het onkruid uit
en tracht er vrolijk bij te fluiten
maar nog danst mijn deuntje niet
wortels wieden in de rijke klei
bevestigt wat mij steeds verdriet
dat het spruitje aan de onderkant
opgroeit met een schoffelangst…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
Kortsluitingskans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Aaneen geschakelde momenten
van glimlach tot glundering
tedere stukjes leven
om elkaar te geven.
Ringen symboliseren
een soort oneindigheid
maar niets is minder waar
dan verlies van verliefdheid.
Woorden die raken
uit passie of haat
ze gaan over in elkaar
niemand erbij gebaat.…
Mammografie
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.073 Eerst hoop je nog
een vuiltje op de lens
een vette vlek
maar na de tweede foto
blijkt onomstotelijk
dat er iets zich ontwikkelt
merkbaar groter wordt
Achteraf blijkt het snijden
een daad van gezond verstand
Men leert met littekens te leven
en dat het lichamelijke vergroeit
uiteindelijk met muziek vergaat…
In jeugdig renoveren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 mijn bouwwerk wordt
langzaamaan geslecht
erodeert door
tijd en zorgen
de specie was
nog oorlogs best
verdroogt en kruimelt
op de weg naar morgen
de stenen zijn
hun draagkracht kwijt
hechten niet meer als geheel
het wordt hen allemaal te veel
maar het interieur
blijft bij de tijd
in jeugdig renoveren
de trends steeds uitproberen…
Tennos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
986 Een glimlach blijft mij nog altijd gegeven
daar de wandeling nog wel even duurt
en dat is waarschijnlijk het mooie aan leven
dat men soms wat munitie op je afvuurt.
Maar het spelen met woorden en gevoel
vanuit mijn hart gericht op jou
dat was, en is nog immer mijn enige doel
simpel omdat ik van jou, en het leven hou.…
Toen ik afscheid nam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ze waren
om en om gelegd
de tegels
van ons pad
ik telde ze
in gaan en komen
kan het aantal
na jaren dromen
maar toen ik
afscheid nam
de tegels telde
ontbrak er één
ik draaide om
keek terug
het pad was gaaf
ik had geen haast
achter het juiste
aantal ben ik nooit
gekomen het bestond alleen
in mijn toen verloren dromen…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
Een web verleidelijkheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
657 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 In windstilte
was een kind geboren
haar naam sprak
onbestaand
het net van leven
trok de kosmos
strak voor even
adem stokte
ongemerkt
voor een stonde
geen mens
zou weten
van vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan…
Mijn glazen bol
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel van binnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou beminnen…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…