11342 resultaten.
Het dromen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.344 Dat was het, kleintjes
zoals zachte wolken dromen
dromen mensen
Zoals kleinen groot
en groten klein zich dromen
Zoals winter zomerlief wil praten
en zomer bijtend
klappen uitdeelt
met de storm
Goud zilver wil zijn
met het water
en zichzelf met de bladeren
van de boom
Zo gaat het, kleintjes
heel zacht
van droom naar droom…
SLECHT NIEUWS
snelsonnet
4.0 met 21 stemmen
2.484 Allah’s Own Country wordt nu weer geplaagd
door ’t virus dat, door vogels aangedragen,
ook daar de mensen zomaar komt belagen
en dat is niet zo best, als u ‘t mij vraagt.
Ik vrees, wellicht met enig pessimisme,
dat zoiets fnuikend is voor ‘s lands toerisme.
(Maar bent u jood of Christen?…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
806 Drijvende gedachten in je ogen
mij vertellende over gevoelens
vragen die tevens een antwoord zijn
Mijn ziel verweven met de jouwe
gedeelde gevoelens, een pijn
jouw glimlach vol emotie
Dromen die werkelijkheid zijn
jouw aanwezigheid in mijn leven
mijn hemel is er al
Twee mensen samen een geheel
het aanvoelen en aanvullen
en zo leven…
Liggend Naakt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.185 Niemand anders dan hij
die haar naaktheid verdorstte
nu zij liggend op linnen
haar eeuwigheid schreef
en de dagen zag komen
de nachten zag gaan
met de mensen die dromend
voor haar bleven staan
in het licht dat de ramen
er lomend vermorsten
op schierwitte borsten
als hij alleen bleef
met de dame die hem
door zijn schaamte bedrogen
verbloosd…
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
lege kamer
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 minder verwachten en rusten
anders alleen
dat is alles dat ik niet wil
ik zet de balkondeur wat verder open
een tram vol mensen rijdt krassend op de rails voorbij…
Horizonvogel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
484 Ergens in haar droomwereld verloren
in een wereld waarin haar minnaars
helden zijn in een vergeten oorlog
speelt ze ’s nachts viool met ziel en lijf
aan de zuidoever van het spiegelmeer
luisteren er geen levende mensen
naar haar fijnzinnig vioolspel
alleen de eenzame horizonvogel
verwelkomt haar, keer op keer
in zijn mooie vrouwen dromen…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Overkant
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
579 Vandaag in het Gallo-Romeins museum:
waar zijn al die mensen gebleven
die hier leefden 40.000 jaar geleden?
Waar is het leven gebleven?
Wat is leven eigenlijk?
Waar groeit de liefde?
Op welke akker?…
Vergrijzing
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.182 Opeens zitten er dagenlang
anderen mensen op de bank
liggen in het bed
en drinken koffie van de "zaak".
Het keurig voorstellen
aan de meisjes op mijn bank
het is bijna vertederend
om het aan te zien.
De glimlach die ik even krijg
is hetzelfde verdriet
dat van binnen
olifantentranen huilt.…
grijs
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.017 Soms komt het voor
Je ligt daar zo
Lekker op het gras
En je ziet ineens grijs
Het is een teken
Van regen,
Maar ook van somberheid
Waarbij mensen diep zinken
Het maakt je ongelukkig
En bent minder actief,
Want je wilt geen grijs
In het rode leven
Rood maakt je blij
Grijs maakt je verdrietig
Maar er is een vergelijking
Bij alle twee…
Mijn gevoel :D
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.060 Soms heel even
bekruipt mij het gevoel,
dat mensen niet snappen
hoe ik me voel.
Voor de buitenwereld iemand
die altijd loopt te stralen,
maar niemand ziet
dat ik blijk te verdwalen.
Verdwalen in emoties,
gevoelens van vreugde en verdriet.
Die vreugde laat ik zien,
maar het verdriet niet.…
Burendag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
948 Is het een verrassing als men naar je lacht
Is het een trekken van zenuwen
Is het een blijk van medeleven, als men toch verwacht
Dat mensen meeleven?
Is het een gewoonte om weg te kijken
Is het een gewoonte om te negeren?
Wordt het dan niet hoog tijd
Deze nare dingen af te leren?…
afwijzing
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.363 Soms word je gewoon afgewezen
Er is geen duidelijke reden voor
Maar waarom zeggen ze het niet
Soms gaat het te ver
mensen krijgen geen kansen
en dat is gewoon slecht…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Kindernaakt geschandvlekt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
621 wie maakt
het altaar schoon verlost ons
van de religieuze droom
dat mensen met
gods hand onfeilbaar zijn
hoe lang houdt dit nog stand
als liefde wordt gebonden
aan een eeuwig trouw ook
zonder dat ik van je hou
waar kindernaakt
geschandvlekt wordt door hem
die deze onschuld juist bewaakt
wanneer zal deemoed weer in kelk en
hostie…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Tussen ruis en zand
de handen in het haar verloren
en de weg, met alle mensen kwijt.
Droge ogen, natte wangen.
Daar schreeuwt een vogel,
op brokstukken gezeten
dat wij het niet weten willen.
Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven een in ziel,
Zoals beide er geweest.…
Oud en Nieuw
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
822 Oud
Straks nieuw
Een blik achterom
Vanaf morgen weer vooruit
Wat bracht vreugde of verdriet
Wie weet wat de toekomst brengt
Geluk, gezondheid en liefde zijn onze wensen
Wacht er niet op, het komt je niet aanwaaien
Geniet van (kleine) momenten, de mensen om je heen
Ligt er in 2011 weer veel moois in ‘t verschiet…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
Snelle jongen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
527 Ze wou niet, dat de mensen het zagen,
als zij in d'r voortuintje lagen.
' 'k Ontneem hun het zicht,'
zei d'r buur, ' 't is m'n plicht
om je tuin en ook jou te behagen.'
Hij voegde de daad bij het woord
en ze werd door z'n daadkracht bekoord.
Gans verrukt riep de vrouw:
'O wat doe je dat dat gauw!'
want hij plantte een haag en zich voort.…
Drie krijgsgevangenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Ze waren met hun helikopter geland om twee mensen te evacueren.…
Poëtisch intermezzo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 In spinrag schittert zomer na
flarden mist
kondigen herfsttij aan
aarzelend
want de zon
herovert het land en de mensen
late geraniums koesteren zich
in haar licht en de kat
knijpt genietend de ogen dicht
een laatste glas op een terras
stemmen vallen stil
terwijl dorre bladeren
een bed bereiden voor wat komt
heimwee…
Stoere jongens, vuurwerk en pijn!
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.671 Zo stoer staat het, als je net
als alle anderen
met vuurwerk durft te spelen
Zo stoer staat het, als je net
als de anderen
de mensen uit hun schoenen
kunt laten schrikken
Zo stoer staat het,
dat iedereen gevlogen is
je was te traag, het lontje niet
Zo stoer als je was, zo nietig ben je nu
zonder vuurwerk in eerst een ambulance
nu…
Door de kieren van de morgen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.697 Door de kieren van de morgen
ademt weer een nieuwe dag;
glimlacht naar de vele mensen
die ik in mijn dromen zag,
die de dagen gaan beleven,
elk met eigen vreugd en pijn;
dat we voor elkander mogen
vriend en tochtgenoten zijn.…
Lunch
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 'Ik snap er niks meer van', sprak Badr Hari
'Word ik me toch alweer gearresteerd
En wat doe ik nou helemaal verkeerd
De mensen maken veel te veel bombarie
Ik heb daarbinnen één keertje gekucht,
Is iedereen de lunchroom uitgevlucht'.…