Alle inzendingen over tijd en uren

31788 resultaten.

Sorteren op:

het samenzijn is een refrein

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.542
waarom zo bang om te verliezen wat je nooit bezeten hebt zijn lach en lijf de warmte van het ogenblik dat zijn passie jullie schikt het samenzijn is een refrein waarvan de woorden al vergeten zijn je droomt nog lente weet dat je talenten steeds aanwezig zijn breek schuld die je is aangepraat, steel de uren die hij overlaat…

woorden rappen zonder adem

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.416
nog jong ogen knipperen niet eens ze incasseren ongevraagd de dreunende geluiden die het discodansen vraagt blikken star gericht op verten die oneindig lijken rook verdampt het beetje zicht laserlicht om in te kijken woorden rappen zonder adem hijgend zuipen uit de fles moordend zijn de nachtelijke uren…

heb een spiegelbeeld gekocht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
kaartje speelt de prijs was geen geruststelling ik heb jou er niet mee verveeld antieker lijkt het beeld dat jaren ouder schijnt het valse licht speelt parten alsof het zonlicht zo verdwijnt onwennig staren we ik zie oneffenheden die er vroeger nog niet waren de rimpels duiden op ervaren ik zie een achtergrond van niet geleefde uren…
wil melker10 augustus 2006Lees meer >

Juffrouw Tok

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.082
onze juffrouw tok onder druk van medebewoners werd zij door ieder aangerand en toch gemeden zij tobde al lang met haar tenen aan iedere poot wildgroei bleek haar deel maar ondanks hoger ingrijpen werd het haar te veel vanochtend tegen onze kloostermuur rond tien uur werd zij ontzield aangetroffen de ogen nog geopend de laatste uren…

In krijt verkleurt de kop

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
langs gevels en in stoep kaatst voetstappen om spoorloos anoniem te blijven breuken potten knikkers op in krijt verkleurt de kop in tekening heel nonchalant op het trottoir gedropt bomen werken zoetjesaan de tegels uit de stoep je struikelt als je ze niet ziet of trapt in hondenpoep blikken dromen aan de kant gepoetst in stille uren…

Geloof

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Ik gaf jouw eerste ademtocht in dagen van sneeuwvlokjes en beloofde oprecht mijn hand op jouw woest kloppend hart stuip op stuip ademde in en uit en nachten veroverden lange dagen wanneer wilde waanzin weer stenen op strak witte muren tekende jij keek door het gat naar later lachte stiekem late uren weg en gaf ja gaf alles met het oog…
metha9 juni 2009Lees meer >

Het laatste maal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
De smerige vlekken deren niemand soms is het wel een beetje kleurloos maar het dikke bruin gespannen touw dat vreemd gedraaid, oerkracht verbergt slijpt de messen voor het avondmaal haar luidruchtig zuchten begeleidt nieuwe adem en breekt stevige vliezen in nachtelijke uren waar terug naar de natuur door flikkerende kaarsen verlicht…
metha16 augustus 2009Lees meer >

Twijfel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Als twijfel je vijand is geworden en je onterecht iemand niet vertrouwt waar is dan je hoop gebleven de vaste rots waar je op bouwt Wanneer je twijfelt aan je eigen ik en angstig schuw je uren slijt met in je achterhoofd dat duiveltje dat je influistert ; je bent hem kwijt Wat heeft vertrouwen dan voor zin als je niet meer in jezelf of…
Moeke15 maart 2010Lees meer >

Niets en alles tegelijk

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 807
Wel knaagde ze zo nu en dan aan mijn geweten, omdat ik haar gedurende de dag verliet en uren kon vergeten. Dat werd dan 's avonds door haar afgestraft met dominantie en bevelen. En ach, ik deed het graag, haar naar de ogen zien, haar rode haren strelen.…
Ria Zifkamp22 augustus 2010Lees meer >

magere joodjes

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
wij hadden door de honger geen ontlasting mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis een vreemdsoortige bouwsel waaruit zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht soms vonden wij op straat een broodkorst daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters donker waren de uren, zwart…
perry meer1 oktober 2010Lees meer >

Verweesd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Zij heeft nog een paar lege uren kijkt ietwat mistroostig om zich heen waarom moeten dagen maar duren December, de maand van heel alleen weken lijken voorbij te kruipen donkre nachten duren dubbel lang ‘s avonds zet zij het op een zuipen de wintertijd maakt haar stervensbang dan is daar plots het licht van vrede het blijft ook bij haar…
metha25 november 2011Lees meer >

BOOTVLUCHTELING (4)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Hij houdt het meisje stevig vast Hij vindt de weg wel naar de stad Maar is snel moe en afgemat En wordt op hoongelach vergast Na uren zijn z’n sloffen nat Maar hij herkent de oude buurt De bank waarop als toegestuurd Door God de vriend met wie hij at Hij leerde hem het woord goodbye Hij groet hem met een brede zwaai Maar dan, een auto,…

Kom laat ons gaan

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Men kan er uren blijven staan, Want niemand zal ons vragen doen. Daar op de donkere terrassen Groeit jonge rijst in zilveren plassen, De wereld is er jong, en groen. De bergen zijn er donker blauw, Zo hooggestapeld in hun bouw. Zie, aan hun voeten uitgespreid Liggen de velden neergevleid.…

Verborgen tuinen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik wacht, laat de uren glippen en een geluidloze schreeuw verlaat mijn lippen. Vandaag schrijf ik mijn eerste vleugels.…

Ze is de mooiste die ik ken.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Haar aanwezigheid maakt bij toverslag de uren tot edelstenen. Haar naam is de mooiste van iedereen, zingt in mij alle dagen, draagt mij door de schaduw heen, antwoord op mijn vragen. Ze is de zon en maan gelijk de sterren aan de hemel. Zij is het die mijn angst verdrijft, de hartslag in mijn leven. Ze is de mooiste die ik ken.…
HH. Uitdewaard16 september 2013Lees meer >

Ongebroken wit.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
Zij kleurde alles wit onaantastbaar, de strijd tegen het kleurloze bederf op de tijdladders, meestal in het voorste gelid, bleekte zij de barrières weg in een kaarsrecht onderkomen in de smetteloze uren aarzelend schuifelt ze weg langs pas ontdekte dromen, voorgeschreven tocht langs de baar van roerloos licht, laat zich niet uit…
Pama8 oktober 2014Lees meer >

TALIG TUINIEREN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
toont takken met olijven Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen Een eigen Flanders Field zal ik ompalen Waarboven leeuweriken psalmen schrijven Amor en Psyche staan er in sculpturen En in een kas met wilde orchideeën Daar mag men, mits gedempt, polemiseren Er zal een veerboot zijn in donkere uren…

Schoonheid

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 579
De wind wiegt de kleuren en de uren verlopen tot veel later het licht verdampt. Ieder moment is nieuw, telkens weer, en iedere geboorte kondigt de dood al aan, maar we leven nu en zien de schoonheid van de tere papavers.…

Herfst

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik sta stil en staar, wacht en ervaar Minuten lang, misschien wel uren Van mij mag vandaag nog even duren…

Hallucineren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Een nieuwe dag begint wanneer ik jouw warme hand voel de dag bruist wanneer mijn neus jouw intense parfum ruikt de uren schitteren als mijn ogen jouw zonnige lach weer ziet je verleidelijke stem spreekt als de nieuwe dag zich aanduidt.…

Onzichtbaar in ver

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
verschroeide met zijn intense waterkou jij onzichtbaar in ver fris stappend de verborgen gladheid trotserend om lachend je werk te doen met een warm gevoel voor jouw mensen die met ogen vol eigen wensen plezierig bezig wilden zijn je ogen deelden uit lieten handen wapperen je stem corrigeerde soms het te enthousiaste geluid uren…
wil melker22 januari 2016Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange winter blijft het, tot diens zware epiloog het laatste woord mag geven warm en droog spint op een kale vensterbank de kat haar laatste nachtelijke uren…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Ochtend

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.216
Liefst hoor ik het geritsel van kleren als zij opnieuw de vorm aannemen waaruit liefde hen gedurende uren verdreef. En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt, de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.…

Een fotootje van het autootje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
bries De rook uit de uitlaat van onze voorganger stinkend vies Plots begon ons autootje te roken kon voor noch achteruit Zelfs de slinger kon 'm niet bewegen en er was nog geen 'wacht der wegen' We stonden ernaast hulpeloos ten einde raad en zelfs verlegen Een boerin met een keteltje water 'n reddende engel bleek uren…

mijn vosje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
naar Pünktlichkeit en Pruisische routine, naar koude baden in de Rijn naar alcohol en uren van morfine totdat ze eindelijk uitgezweet zal zijn. Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten, in een bos op een warme donderdag in mei ik streel je haren, kus je sproeten en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…

Levensgrap?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
wordt ergens in de ruimte aan jezelf of in iemand hebt gespiegeld je volgt een reepje pijnloos licht, waarin je probeert weg te glippen, je verkleint het doel zonder dat je de dromen hebt verteert, in een bekend gezicht dat tegen zichzelf en tegen de ochtendspiegel keert, heeft de dood zich al onderhuids genesteld, sijpelen de uren…
Pama27 oktober 2019Lees meer >

Zwart

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg te poetsen en terug te keren naar het eigene van…
wil melker28 januari 2021Lees meer >

Corona in de Passietijd 2021

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
gaat voor mij dit tijdelijke Lijden op in het grote lijden Dan is mijn lijden slechts Een schriel aftreksel En heb ik het moeilijk Dan denk ik aan Anne Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis een paar straten verder dan die van mij 'Blijf thuis is de slogan' Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis Anne moest wel thuis blijven Uren…

Onderweg in de decembernacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Je probeert het einde te begrijpen van een liefdesroman die je leest tijdens de nacht van duister zwijgen de heldere ochtend nog lang niet in zicht het is begin december, donkere dagen het gevoel van louterende eenzaamheid de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk de ogen vermoeid door het lange lezen onderweg in de decembernacht een herinnering…

december maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 619
De maan maakt helse uren door tussen het hemelvuur van de demonen niemand heeft de leugen terug gepraat en de lammeren blaten tussen de bomen het bomenlandschap ligt onder het sterrenbeeld van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd wanneer hij zich misvormd in eigen wanen woede kijkt voor…