6828 resultaten.
Tegenstelling
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.512 Weegt op de nacht een dubbele donkerheid
door zoveel ogen, duister voor altijd?
Gaat in de dag de stilte warende om
van zoveel lippen met doods zegel stom?
Neen luide zijn de dagen met de klank
van zwaar geschut en felle wapens blank
en nachten lichten van de hoge vlam
die laait door 't land en zoekt het offerlam.…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 Tot de donkere tuin als een ijle beker
Tintelt vol licht, dofgouden wijn,
En als slaapwandelaars onzeker
De rozen ontwaken in de schijn...
Ik weet niet wat ik meer moet vrezen,
De nachtegaal met haar luide klacht,
Of de stille maan die droomt volrezen
Over de witte rozenpracht...…
Kleinerende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
655 het klinkt
als een klokje
luidt hoge tonen
sprankelt de lucht
met verwachting
dwarrelt omlaag
in een flard
raakt mijn ziel
en mijn hart
donker genot
mensonterende passie
kleinerende lust
de schaduw van mensen
verdonkert het licht
van de wijsheid
vermindert zijn
goedheid verwatert
tot smart
ik wil terug
naar die wijsheid…
vóór de ochtend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.078 de pillen liggen klaar
naast de fles met sterke drank
om haar verloren moed te schenken
geen schreeuw om hulp of snikken
haar gedachten zijn gesmoord
in doodse stilte wil ze slikken
te moe om te beseffen
dat ze een keuze heeft
wat zij die niet meer leeft
nooit heeft gehad
ze ziet haar moeders lief gezicht
dat in het donker oplicht…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 De linden, eiken, vlierstruiken,
waken bij de strobedekte,
langgerekte donkere hoeven
om het plein.…
Sara
hartenkreet
2.2 met 55 stemmen
13.191 De ochtend is nog stil en donker
Ik ben nog heel even alleen
Dat duurt niet lang want ik ben jarig
Heb straks veel reuring om mij heen
Vijftig word ik, best bijzonder
Heb mijn leven al veel geleefd
Kinderen, kleinkind, en ik ben nieuwsgierig
wat men nog voor mij in petto heeft
Ik wil feesten, dansen, drinken
genieten van zorgeloos en blij…
Alles slaapt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.370 De donkere duisternis dwaalt dadelijk
door de straten en over de velden.
Alles slaapt, niemand schijnt wakker te zijn.
Stille slapende mensen in de zwarte duisternis
doodse rust, stilte en leegte bevestigen
de duistere nachtelijke aanwezigheid.
Alles slaapt, en toch iemand die wakker is.…
Een regen van rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.805 paarlend traantje
een zuchtje glimlach
een fluister
een geheimpje
dat alleen met jou
gedeeld kan worden
In de fluister van
de schemering
vliegt een nachtvlindertje
heel verdrietig
draagt eenzaamheid
in tere vleugeltjes
zo klam en koud
zo op zoek
naar jou
Kust de rozenblaadjes
en reist mee
tot waar jij schijnt
als ster in de donkere…
licht als het licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.358 een eerste straal
de donkere slaap verdrijvend
laat vogels zingen
maakt de jonge dag
tot poëzie:
zelfs woorden zwaar als lood
zweven naar ‘t hemelblauw
en heel eenvoudig dringt
een bloem door het asfalt
waarop je loopt
- mij tegemoet -
met lichte tred
en waaiend haar
waterblauwe ogenblikken
in ’t paradijs een glimlach lang
begrijpen…
Hoop
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.784 krijg een drankje
Praat met mensen
Flirt met jou
Alleen heb je een vriendin
Ach
Na een paar drankjes
Ben ik dat wel vergeten
En daarbij
Flirtte jij ook met mij
Stelt niet zoveel voor
Ik weet het
Maar ergens van binnen
Bouwen ze ook een feestje
Met een reden
Jouw gezicht
Jouw handen
Jouw lach
Later fiets je weg
Met je vriendin
Het donker…
Kopzorgen
netgedicht
3.3 met 141 stemmen
47.513 Kijk, speciaal voor mij gemaakt
zeg je en ‘n lachje huilt onzeker
in je gezicht dat een tintje bleker
mijn hart vol medelijden raakt
Ik vind ‘m mooi, hij lijkt net echt
vervolg je …op onvaste toon
die druipend van gefaalde hoon
zorgt dat ik tegen m’n tranen vecht
Terwijl je hand zich radeloos strekt
om te voelen aan het donkere haar
prevel…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
(L)even
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.028 ’t is een gewone dag
Een maandag
Voor de één een beetje geluk
En voor een ander minder
Begin van ‘t leven voor een pas geboren kind
Afscheid van een goede vrind
Tevredenheid voor wie er nog in gelooft
Gramschap die de geest verdooft
Liefde en licht
Haat afleesbaar op een donker gezicht
Een nieuwe start of de herhaalde dagelijkse routine…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Soms zou ik willen dat iets me verdooft
Dat alles donker wordt en helemaal stil
Geen aanraking en geen geluid
Koortsig, o God, ik ril.
Ook is dan mijn hoofd te zwaar
Kunnen mijn schouder hem niet meer dragen
Dan kruipt langzaam vanuit mijn nek
De pijn omhoog, ik kan het niet verdragen.…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
Ik werd hem
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.015 Hij liep me na,
Bestuderend door een vergrootglas,
commanderend waar ik bij sta,
Totdat alle liefde van mij dood was,
Geobesedeerd door de destructie,
Nam hij me alles af,
Door de jaren.. geen reductie,
langzaam werd t erg donker.. waar ik mij begaf,
Enkel door 't kijken en bestuderen,
Door alles in mij te haten,
En door al zijn controleren…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
Grijze muizen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.091 Rennen in een wereld zonder licht
ondoordacht zonder te beleven
wat het donker bieden mag.
Alsof we morgen willen sterven
zonder te hebben gevreesd
voor het felle licht van de dag.
Met miezerige woorden
in een wereld zonder taal
vertellen we met trots
ons eigen zinloos verhaal.…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 rijm die op de daken van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden…
Weerspiegeling
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.184 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
Een vlucht valken
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.364 Vluchtend verdreven
ik voel
me schuldig
terwijl ik m'ook schaam
Donkere wolken
begeleiden
ons alleen-zijn
't is onaangenaam eenzaam
Verwarde gedachten
denk ik
om te weten
wat droombeeld bedoelt
Instinctieve natuur
doet wat
gedaan moet
als dat noodzakelijk voelt…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 schaamte kou en droefheid
trekken op en vluchten vogels
gonzend in het grote donker boven ons
woensdag 6 februari 2002
zonneleen de episoden van amos 68…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 zomaar een straat
jong spul aan
moeders hand
ze gaan en monden
staan niet stil
in samen vergelijken
terwijl ze weten
dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
Voor jou
gedicht
2.3 met 331 stemmen
69.097 Slaat het licht van deze bladzij
op in de goudspikkels van je ogen,
glimlach je gelukkig, nu je merkt
dat ik dit weet, en breng je ook
je donkere lippen zo dicht bij de woorden
da het lijkt of je ze gaat kussen?…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie ook jij
dat beeld
dit moment
volkomen
van een vuurrode deken
die ons beide bedekt
's nachts
op een donker…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…