12647 resultaten.
De finale
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen
van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld
worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens…
Zwarte aarde
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 het zijn niet
je ogen die mij
hebben veroverd
het is de
blik vol liefde
waarmee je handen
het nieuwe plantje
met zwarte aarde
zachtjes toedekken
jij hebt het
met warme
vingers bekleed
een zonnig
plaatsje gezocht in
een wereld vol gelijken
en toch ben jij
steeds anders naar
haar gaan kijken
zij vangt iedere
ochtend…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Verlangend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
601 Als een zonnebloem
reikhalzend naar de hemel
zoekend naar het licht…
Lentemuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
393 Trompetnarcissen
deinen vrolijk op de wind
rapsodie in geel…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 De hellende wereld kreunt getergd
onder de meedogenloze strijd
van Euros en Boreas.
Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
Lente, mensen, kinderspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Moeder natuur huilt
vader tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?
Zonder ruzie
te maken rijgen zij
de eindjes aan elkaar.
Klein, klein kleutertje
in een trieste wereld
behoudt zijn glimlach.
Een meisje stift haar
lippen in de zijspiegel
van een stilstaande auto.…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
Automatische piloot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 ik zie je stralen
bij de gedachte
een frisse neus
te gaan halen
daar buiten waar
warm en kou
zijn eigen kleur
kiest die samen
de schoonheid van
het moment bepalen
de basis een huid
die verschillend
kan reageren op
de weerssferen
en toch in staat is
een behaaglijk
gevoel te genereren
of aan de bibber
gaan om warmte
te laten ontstaan…
Pracht
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
492 Helemaal alleen
daarginds zittend in het groen
mooiheid om te zien.…
[ Warrelig dansen ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 Warrelig dansen
de sneeuwvlokken om en om --
als wintermuggen.…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Gordijnde regen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
414 zacht gordijnde
regen het
transparante zicht
in bol en
glijbewegingen
wisten zij
oneffenheden
op het glas
dat bij nader
inzien toch
niet meer zo
helder was
alleen komen
bracht wat stress
voor het
uitgaansleven
met plu of
laarzen wat jij
het dichtst bij
handen had…
In isolatie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
477 er is binnen en buiten
door anderen uit te sluiten
zacht en nauwelijks zichtbaar
schuiven panelen over
hun nano onderlaag en
sluiten de buitenwereld af
het is geen graf waar
de extravagantie van een
volledig be-equipt buiten
dat soms nodig is om
de binnenwereld in
isolatie af te dichten
waar het eigen
existeert met stoffelijk
bestaan…
Naar waarheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
476 alleen de vlam
van het kaarsje
leek sneller te
trillen bij het
manifest worden
van een uiterst
pittige totaal
onverwachte
donderslag
natuurlijk deden
geluidsgolven
iets met de lucht
zij geurde anders
wat chemisch
na een stevige bui
door ionisatie
van zuurstof met
krakende bliksem
toch bleek schrik
voor donderbuien
meer uit…
Bijen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Diep en dreigend,
het zoemen rond de struik:
"ónze frambozen!"…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Tegenvleugs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
470 zo her en der
lijkt aarde
tegenvleugs
gestoffeerd
waar rotsen
nog eruptie-
warm zijn
verschroeit het
opkomend gewas
baant lava
zijn wegen alsof
de infrastructuur
er al eeuwen ligt
is land eonenlang
verzonken in de tijd
waar rood zand zijn
vele woestijnen weet
door oases benijd
de geosfeer
lijkt te spelen
met een overvloed…
Een jeugdig volk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 zij koninginde
hoog in de
koude lucht
na de vlucht
snelle en
opgewonden
darren in chaos
achter zich
te hebben gelaten
alleen de
kleinste
bleef haken
aan haar spoor
met hem zou zij
het gaan maken
hun moment was
universeel van
twee naar een teveel
weer wolkte
na enige tijd
een jeugdig volk
naar een nog
nieuw te kiezen…
Wilg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
473 Door inheemse stilte wentelt zich wilg
aan de oevers bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
wilg kronkelt zich lenig
in het rond, geknot of niet…
Boterbloem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 hij wiegde
een grote
boterbloem
tussen sprietig
gras dat schuurde
net als constante
irritatie over
ongemakkelijke buren
zij gingen voor
een eigen pad
dat voor een ander
onbegaanbaar was
omdat geel te heftig
domineerde en zij
in overleg en toegeven
nooit iets zouden leren
vriendelijke mensen
maar met rotsvaste
overtuigingen en…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 ik hoorde je al
in het klepperen
van de deur
zag je in het
tochten van
de gordijnen
merkte de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan…
De schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 de vingers
van je hand
speelden
gedachteloos
met het
warme zand
terwijl je
dromerig in
de verte keek
je blik niets
opnam van alles
wat je zag
en jij alleen
maar intens
van het strand
gebeuren genoot
nooit zo bloot en
los van aarde was
en toch een
met de plaats
waar jij dromen
weeft de tijd
neemt om je
luchtkastelen
in…
Hemelboog kweeperen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
639 Hoe de wind door het foliagebladerte
de seizoenen doet geuren
en kleuren als leaves of grass
en grass of leaves
Om de ganse biodiversiteit
telkenmale een metamorfose
te laten ondergaan
Hoe het foliagebladerte
het ranonkelend struweel
van smaragdgroen scharlaken
tot saffraangeel
in nieuw licht zet en het
van zwaarte ontdoet…
Ruizelde zijn kroon
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
572 ik zag hoe
jij steeds op
een bijzondere
wijze contact
maakte met de
wereld om je heen
raakte in de
verte de kleur
van een bloem
die open was
gegaan toen
jij in beeld kwam
streek met je
hand langs de bast
van een boom
fluisterde onhoorbaar
fijne dag lieve oom
hij ruizelde zijn kroon
je struikelde bijna
over een steen
die…
[ Storm, ik lig wakker ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Storm, ik lig wakker
en hoor de sterren stampen --
in de nachtstallen.…
Vrijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Ik wil me ankeren
in vrijheid
als luchtwortels
fabelachtig orchidee…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
Deze pastorale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 ik heb mijn
droomvleugels
afgelegd de fantasie
stopgezet en ben
geland in vette klei
was meteen weer
helemaal bij toen
een vreemde aan
kwam hollen en ik
hem niet kon scrollen
het achterland gaf
geen verband wel
de boerderij dichtbij
met koeien in de wei
die naderbij kwamen
ze loeiden hun namen
droegen overvloedig
hun nog geuierde…