968 resultaten.
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 roerloos
zij lijkt bevroren
ademt in
blaast zacht uit
doelloos
als nooit tevoren
heeft het min
of meer verbruid
spoorloos
haar vertrouwen
vraagt zich af
in zwijgen gehuld
stuurloos
in haar rouwen
voelt een straf
maar kent geen schuld
zielloos
is de vrucht
die zij meedraagt
in haar schoot
weerloos
als zij vlucht
en…
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 Deze ogen kunnen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd in mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen…
Vrede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.133 Het was de vrede die bevroor.…
't Is Winter
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.183 klokken luiden zwaar
galmen over bevroren grond
't is winter...
gordijntjes bewegen even
moeder wordt voorbij gereden
't is winter...
achter haar de hele schaar
droef en moederloos.
en 't wintert.…
je zwavelstokken handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.659 samen in de sneeuw
je zwavelstokken handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje, maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren, je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte…
De waarheid...
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
2.021 Je hart is versteend,
je lach verdwenen,
je liefde bevroren,
geen tranen meer...
hoe kon ik mijzelf
zó misrekenen,
waarom toch deze
plotselinge ommekeer...…
Gezichtsbedrog
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
1.703 warmte alsnog
Als jouw woorden bliksems waren
die schoten op mijn hart en ziel
dan nog had ik geen bezwaren
en voelde zoals ik voor je viel
Als jouw handen zwaarden waren
en gebleken passie een luchtkasteel
dan nog kon ik alles verklaren
en was mijn liefde nog evenzoveel
Als jouw ogen ijspegels waren
met vrieskou van bedrog
en je bevroor…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
Die ene dag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
912 Alles werd anders
die ene dag
Als een nachtmerrie binnengeslopen
toen hij even niet keek
Met open ogen geslapen
Zwarte beelden opgenomen
geluiden bevroren tot negatief
werd onwerkelijkheid waar
Gebroken woorden zwierven
zinloos door zijn hoofd
kronkelden rond als slangen
Ontregeld, gifspuwend venijnig
werd de eens zo rappe tong
het zwijgen…
Schijn en wezen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
669 maar het gebed was begonnen
het wil wel eens verlichting geven
als de dood voorspelt en zich sleept
door de straten willen doden leven
en tussen bevroren vingers en beton
kijkt de gezant van de paus
naar de gele geleiachtige vloeistof
die wegglijdt langs de gleuven van de tegels.…
Mars leeft maar hoe
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.030 hij stroomt nog steeds
de rood aangelopen Mars
in vaste patronen
wijst op immense innerlijke kracht
gezien zijn bevroren innerlijk
spreken kenners
van mogelijk omnipotentie
vooralsnog niet vaststelbaar is
gezien de afstand
die hij aanhoudt
of de mogelijke presentie
van micro-organismen
ook op fertiliteit
vermag te wijzen
de NASA…
Mijn Relaas
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
3.058 Bevroren door ijs, onbewust geacht als slaaponderkomen.
Ik sliep, ben nooit ten nimmer meer ontwoken,
uit dezer nachtmerrie het teweegbracht, mijn naam opnieuw,
bedacht mijn relaas, naief maar bedachtzaam.
Mijn relaas, te laat helaas, na mij te laat gebracht...
Mijn Relaas....…
STRANDGEZICHTEN
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
810 Eens bevroor de zee -
hij die hier geboren was
vatte niet de slaap
Vroeg in de morgen
weer dat helder makende
indringende licht
Schuimbekkende
steigerende paarden
golvend op de kust
Turend over zee
ziet hij door nevelen heen
het witte Engelland
Het donkert vroeg
maar altijd aan de zee
die toegift van licht
Verstomde branding…
Met andere woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
845 Zondagmorgen, Dimanche
radio, rust, calme
druppels hangen als parels
perles de pluie, aan
het balconhekje, grille
een paardebloem daar
pis-en-lit ici, hier
de geraniums bevroren
glacés, sans couleur
kleurloos hangend uit
de plantenbakken
bacs de plantes, voilà
le rouge-gorge du matin
daar is het roodborstje
van elke morgen, Sjefke…
Magie van soepele zinnen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
849 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strak bevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
pianoconcert nr. 1
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
730 de pianotoetsen wit en zwart
de handen glijden eroverheen
strelen bedenkelijk het oppervlak
of beuken, hameren er geweld uit
we zitten als bevroren in de
grote zaal. Na afloop groot
applaus, de pinguin staat op
en buigt voor het publiek, we
lopen verward het gebouw
uit, ik weet even niet links
of rechts.…
gesmolten sneeuw
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
830 De sneeuw is gesmolten
de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur
en stoepen vegen hoeft niet meer
voor onze deur
maar wat was die witte wereld fotogeniek
waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek
en hebben genoten
van het schaatsen
op bevroren sloten
nu is het voorbij
de sneeuw is gesmolten
en wachten we op de lente
met haar ontluikend…
Arrow yezz
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.167 ik smacht jij lacht
Drankje en wierook
achter op je fiets
Koken samen eten
en dan uit het niets
Winter als een ijsberg
je hart lijkt bevroren
Mijn tranen vloeien
jouw liefde verloren
Zomer van morgen
geen warmte voor mij
Verlang zo naar toen
maar alles is voorbij…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 De zomer is een fijne tijd
met veel warmte voor
je bevroren hart en ziel.
In de zomer kom je heel
eenvoudig aan het doel.
Daarom, geloof me,
een zomer zonder liefde
is als een leven zonder licht.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Spreeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 Het is avond op de gladde daken
geen schimmel waagt zich uit zijn stal
ik zie mijn schizofrene vader
in een kakelbonte spreeuw veranderen
hij breekt uit zijn zwijgen
als een oude ijsschots
op het bevroren meer
ik heb geen herinneringen
aan zijn fysieke agressie
mijn lichaam vindt veiligheid
in mijn lucide droom
het is avond en een…
Je ogen blijven stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 meer willen weten
in je lach kleurt zon
wind piekt blonde haren
in vrolijkheid rondom
maar je ogen blijven stil
in het murmelen van de zee
hoor je wat hij wil
ziet de golven groeien
schrikt en stikt haast door
zijn brute overrompeling
het is niet uit te wissen
zijn excuses van vergissen
hebben haar niet meer geraakt
zij is bevroren…
koudedrempel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 aan het einde van dit jaar
de deur nog dicht, maar aan de drempel
likt reeds licht
een tochtgat waar de sleutel knarst
want er is hoop en nieuwe wind
het Kerstkind ligt alweer begraven
in de oude doos
morgen naakt de tijd,
op weg naar verder en de weidsheid
van een toekomst op papier
mijn huldedronk is droog
bevroren op mijn lippentaal…
In de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Bevroren dauw op de weilanden.
Een dampende rivier.
In de trein,
kijkend door het raam,
de rails het stampende klavier.
Over de weilanden,
doortrokken met een zilveren lint.
Een lint dat stroomt en golvend schittert,
dat stoomt en zich niet verbittert
het landschap afwindt.…
De lach achter de sluier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Nu de herfst eindigt begint de winter
door bevroren gevoelens in de nacht
leeft jouw glimlach die mij ontwaakte
voor het altaar naar jouw lentedag.
Het beeld van kale bomen in de berm
toont het kleurloze gevoel dat ik zie
met emoties omringd op jouw lentedag
dat je het sprookje draagt als een illusie.…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…