4025 resultaten.
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 flikkerend in de vijver der poëtische
perspectivistische lenigheidslagen:
één voor één; eend voor eend;
eender vreemder; somtijds versteend.…
Schone dood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.025 de schoonheid van de dood
leeft op de gezichten van hen die waren
onbereikbaar ver zijn zij
de koude herbergt warmte
van buitenaf niet voelbaar
van binnenuit niet tastbaar
en toch het hart
zal ogen openen
een glimlach
zal ontwaken
rust in vrede
zal uitgesproken worden
in de schoonheid van het leven…
[ Desillusie is ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Desillusie is:
het belachelijke zien --
schoonheid negeren.…
haiku indian summer
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
844 in de nazomer
groeit de natuur van schoonheid
tot een meesterwerk…
EEN ZIELSBEMINDE
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
881 Een zielsbeminde,
een onbeperkte schoonheid,
een warme liefde.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Haar schoonheid sprankelt
in bloesem
en ontluikend groen…
scheefheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 zie je de schoonheid
schitteren in de scheefheid
van ons allemaal…
[ Gelukkig ben je ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 Gelukkig ben je
wanneer je de schoonheid ziet --
van je geliefden.…
Hai
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
452 Dubbele schoonheid.…
Hersenanatomie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 Nu zij die mij
Gebaard heeft
Dood is, door dementie
Naar de overkant getrokken,
En ik als zoon en dokter
Haar hersens onderzoek
En de rapporten van
Collegae lees in die
Overbekende Latijnse
Benamingen - besef ik
Dat ook mijn moeder
Stof was waarin ik jaren
Lang gewoond heb - en zie
Mijn eigen definitieve
Afwezigheid - want…
Geloven in de diepte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ben gewoonweg te rationeel
Om zo maar in een hemel
Te kunnen geloven -
Mijn verstand zit me
Daarbij in de weg -
Maar in diepte
Geloof ik zeker,
Diepte die doordringt
Tot in de kern van
Mijn bestaan, die
Mijn leven leefbaar
Maakt, ook in deze
Donkere depressie
Die me brengt tot
In de krochten van
De menselijke ziel -…
Liefdeskreet van vader Jan Jacob voor zijn dochter Giulia
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 Ik heb geen Vaderdag nodig
om me vader te voelen
Vader voel ik me
Vanaf je geboorte
Maandag 13 november 2006, 19.05
Natuurlijk mag men het zo (be)noemen
En voor de commercie (be)doelen
Maar voelen, dat voelt je vader vooral voor jou
Mijn dochter Giulia Eleonora Liefje
Zondag 16 juni 2024 in een liefdeskreet vastgelegd
En de liefde die…
Liefde...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Wat is schoonheid?
Is het, het uiterlijk van dingen?
Dat ziet ons oog.
Maar er is zoveel meer.
Een prachtige roos
beroert ons hart.
Geeft ons een warm gevoel
van binnen.
Je weet niet
waar het hem in zit.
Is het haar geur?
Misschien ook wel een beetje.
’t Is enkel maar een bloem.
Haar schoonheid verwelkt.…
Tussen Het Hoge Riet
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
867 Kijk even naar de dobber
er zwemt een eend voorbij
ze snatert luid, pas op
ik heb jonkies achter mij.
Als 'n standbeeld staat 'n reiger
dromend aan de overkant
óf hij staat te wachten
op zijn lief...heel elegant.
Water, vogels, riet en rust
heb genoten, heel bewust.…
De rivier is bevroren
gedicht
2.8 met 36 stemmen
28.081 De lucht is grijs en dicht,
twee eenden zitten in de sneeuw
en lopen voor mij weg.
Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan.
Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te vroeg.
Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard
dat niemand er wakker van worden zal:
ik wist het wel.…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 Ze waren kinderen van een NSB-er
en raakten zo hun vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor…
Toch maar niet
hartenkreet
2.3 met 30 stemmen
4.501 Ik ga toch maar niet
Daarvan heb ik wel wat verdriet
Niet heel erg groot hoor
Wel een schuldgevoel daardoor
Zou eerst gaan, maar heb me bedacht
Hier een zucht en daar een klacht
Toch niet zo mooi daar in dat land
Voel me er niet meer thuis in dat zand
Stiekem hoor ik nu hier
Al 10 jaar een gewoontedier
Een vreemde eend in de bijt
Is…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.
Zij kijkt hem proestend aan met ogen
licht bevocht, er kleurt iets op haar wangen.
Leest hij daar niet een onbewust verlangen
naar wat eendlief niet wou gedogen?…
Een kikkerconcert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 De eenden volgen met een melodieus gesnater.
Ik sta langs de waterkant stil en overweeg
mijn bijdrage te leveren aan dit muzikaal geheel.
Maar besluiteloos blijf ik luisteren naar dit gekrakeel.
En werp een platte steen over het water oppervlak.
Na twee keer opspatten volgt een weerspiegeling van
het water dat in een rimpeling brak.…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien
nee, er vallen geen dooien
ze leven op zeewier
en eenden…
van het doek bevrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
703 de lijst van het leven
bevat een schilderij
die lijst is vaak mooier
dan het jong omrande doek
gelijk een knop
haar schoonheid moe is
doch
om als bloem te bloeien
zal zij verlost moeten worden
van jeugd en schoonheid
dan is de lijst vaak mooier
van het doek bevrijd…
Piekervaring
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
791 Langzaam schuiven
doorzichtige wolken
langs het dunne licht
van ’n sikkelvormige maan,
die mijn door ranken
omzoomde raam
als kader koos voor
een toverachtige prent
Voorbij gedachten
vang ik de stilte
in dit levende moment
het is te kort, te kort…
Wat is mooi?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.324 Maar bestaat er dan geen maatstaf,
gaat het eindeloos door,
zien we nooit eens achteraf:
de schoonheid gaat niet voor!
Ik wil alleen maar zeggen,
wat is nou nog mooi?
als we zo onze grenzen blijven verleggen,
blijft het een eindeloze gooi..…
Waar is het gebleven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.500 Ik herkende je niet
dat stuk verdriet
wat er van jou is geworden
sinds we elkaar zijn verloren
Je was mooi
nee, nog mooier
veel mooier dan mooi,
dan mooi zou kunnen zijn
Je prachtige gezicht
leek onoverwinnelijk
maar het is nu geen gezicht
je uitdrukking is verloren
Waar zijn die ogen
die zo glommen
als een zomerdag
op rustige zee…
Onderhuids
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
2.122 is het liefde
of jaloezie
dat innerlijk broeit
geen ziel
kent haar
zijn verlangen
waar de nacht
zich schuil houdt
in het donker
klopt de schoonheid
vanuit het hart
onderhuids…
Glitterijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.551 Toen ik vanmorgen opstond
lag er ijs op het water
lag er ijs op de auto’s
en ijs op de straten
De wereld was van ijs
Tenminste, zo leek het
Toen ik vanmorgen opstond
lag er een glans op het water
lagen er glitters op de auto’s
en glitter in de straten
De wereld was vol glans en glitter
Tenminste, zo leek het
Toen ik vanmorgen opstond…
Op de grens
netgedicht
3.2 met 72 stemmen
43.756 Zichtbare schoonheid
bewees haar zijn
vermoedde pijn
rond de schaduw
van een tatoeage
vermoedde een vlinder
op de bloem op haar dij
zo zij dat zei
ik fladder niet
als antwoord op mijn staren
de bloem was de grens
daar kwam niets bij…
Volmaakt
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.316 Half blond maar…
in haar spiegel ontdekt ze foutjes
ze stipt ze bij
zonder glimlach
geen glimp van emotie
bijna stabiel
ik begrijp
daar kan ik nooit bij
ga mijn weg
waar zij nog blijft zitten
volmaakt
half blond maar…
ook blij?…
bekoring van de geliefde
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.108 Ik zag een wolkje hoog verheven
't was een stilleven
wit van kleur bewoog ze zich gracieus
ook qua vormgeving eerste keus
Ja na het zien van zoveel moois omgeven door hemelsblauw
dacht ik direct aan (iemand zoals) JOU…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…