3715 resultaten.
Even Slikken (Cum Allergio Tuo)
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
829 Meneer pastoor kwam zondag voor me staan
En zei: “Zo, jongen, doe je mond maar open."
Veel liever was ik langzaam weggekropen,
Maar met zijn handen drong hij stevig aan.
Nog net op tijd deed ik m’n hoofd opzij,
En riep: “Die hostie is niet glutenvrij!”…
Liegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
729 Als je stopt met liegen
Moet je minder onthouden…
Leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 U de leraar
van onderscheiden
en kennen
Uw wet
en inzettingen
is onze troost
voor elke dag
Uw goedertierenheid
is leven
met vertroosting
uit Uw kracht
Uw kracht
Uw Goddelijke
wet van liefde
in Jezus Christus
Messias
Jeshua
volbracht…
Welles nietes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 In onze adem woont Gods Geest
Het is een ramp voor het verstand
Het is in een spagaat beland
Het voelt zich eenzaam en verweesd
Het wordt wanhopig en bevreesd
Negeert een uitgestoken Hand
In onze adem woont Gods Geest
Het brein zegt die tijd is geweest
Het hart zegt dat klopt van geen kant
Ik voel mijn hersens aan de tand
Die fluisteren daarop…
Gebed?
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
614 Van de minaret
klinkt
een oproep
tot gebed...
Gebeden
wordt er-5 maal daags-
met het gezicht
naar Mekka
Eeuwen geleden
ging 'de profeet'
voor in gebed
z'n volgelingen volgden
Gebed, gezang
Gezang, gebed...
blijft onverlet
dat hier klokken blijven luiden.…
Golgotha's namiddag
netgedicht
5.0 met 71 stemmen
414 de maskers die
geld en macht dragen
zijn door tal van
mensen hagen op
parades bewonderd
vuisten gebald
de knuist op
het hart hebben zij
hun goden vereerd
zwerend in ganzenpas
nu heerst er een
benauwende sfeer
op de plaats delict
waar verraad echt
manifest gaat worden
bij de donkere
borders van de hof
van getsemane lichtte…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
[ In Jeruzalem ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 In Jeruzalem
versmelt de lucht met bomen –
in keppel keppels.…
ben jij Hem soms?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.098 zijn woord was wet
wie niet geloofde
kreeg een wonder
werd zo rechtgezet
het water waar hij
op gelopen had veranderde
in wijn om zo nog dichterbij
bij hem te kunnen zijn
de zieken die hij tegen kwam
genazen en verbaasden
de familie en bekenden
die hem niet meer ontkenden
hij vergaf de mensen
die hem lieten sterven
hij bad voor ze…
de maagd uit Betlehem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
846 ik hang me
aan het kruis
jij nagelt mijn
handen met spijkers
een moordenaar met banden
doorsteekt
mijn zij als bloed
niet vloeien wil
en vocht van langzaam
dood zo uit mij loopt
de wereld dondert
in elkaar als jij
mijn voeten kust
lust is weer herboren in het
strelen van de doornenkroon
de hete striemen
op mijn rug,…
Jihad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.126 hij zoekt zijn broer
en vrede in de eis
voorvaderlijk land
gescheiden door
zijn moordenaarshand
de kwade zoon
biedt weer een wang
arrogantie is nu bang
in de schrift stond Abel
aan de andere kant
de bom was zwaar
van haat en kracht
die Kain bijbels
terug bij Abel bracht
familie bloedt herinnering…
nog waart de wierook rond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.013 je schepping erfde zonde
een hemel ging voorbij
in hoogmoed dachten zij de
evolutie in een laatste ronde
jij koos voor onderdrukten
leidde hen Egypte uit
gaf hen de tien geboden
genade als een tweede huid
je hebt hun kruis gedragen
de belofte ingelost
wij kunnen nu weer hemel vragen
omdat het paradijs ook is verlost
nog waart de wierook…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 de stiksels lieten los
je rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt…
Pasen 2005
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
4.951 etalages vieren pasen
met iedereen een eigen ei
lente bloeit in vazen
de processie schrijdt voorbij
je koopt vandaag geloof
het vasten is verlopen
de kater van de carnaval
laat zich ook weer herdopen
waar is het avondmaal
het kraaien van de haan
de profetie van de verrijzenis
ook judas zat daar aan
wie ziet nog de drie kruizen
na…
het ezelskakebeen laat klappen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
943 ze hebben ons gebonden
met normen en hun waarden
staan gelezen in de aarde
wij hangen U nabij
wij zijn niet vrij
belast met zonden die in het
aardse paradijs nog niet bestonden
leven met die schaduw zo nabij
is het groei
die bloei noodzakelijk maakt
die ten koste van de zwakken
het ezelskakebeen laat klappen
gemarteld en bespuuwd…
stenen beelden wiegen niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 stenen beelden wiegen niet
in een bed van donkere tonen
het orgel speelt het wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 je leidde me de stilte in
je hand streelde gebeden
in eeuwenoud gezang
verstierf de pijn die door
de mensen is geleden
je liep de stappen na
van refter naar kapel
hervond zo hun gedachten
in toewijding aan God sleten
zij een leven vol verwachten
zag hun liefde in de tuin
het zorgen voor de morgen
alleen ogen mochten spreken
woorden…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 moet ik nu
de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens…
Litanie de ma tante
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
635 Ouder zou zij zijn dan die Japanse
Had zij geleefd, talrijker nog in jaren,
Had zij de eeuw mijns vaders overleefd
Na tweemaal gruwe wereldbrand op aarde
Ze bleef echter een negentiende-eeuwse
Ik heb haar nauwelijks gekend, mijn tante
Zij leerde in haar rijpe jonkvrouwjaren
Het vrome bidden als tweede natuur
Van 's ochtends, driemaal daags…
Ontheiligd
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
555 De leider voor wie Tibetanen buigen,
Gaf openlijk een knuffel en een kus,
En vroeg het kind, als extra stimulus,
Om op zijn uitgestoken tong te zuigen.
Als dit al kan, - het kind was nog geen tien - ,
Wat doet hij dan als niemand het kan zien?…
Uit religieus vroom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 als flits
kwam je binnen
verbrijzelde in
een oogopslag
alle ideeën over
hoe de man
vrouwen zag
altijd was er
een beeld uit
vele stukjes
werkelijkheid
in kleuren en
tal van vormen
een echte droom
rijpend uit
religieus vroom en
maatschappelijke
attitudes die
langzaam een
reëel eerlijke
inhoud kregen
dat werd zoeken
naar…
De kathedraal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 wolkjes
tekenden
oplossend
mooi weer
wij met de
rugzakken
op weg naar
het blauw-
groene meer
dat verkoeling
beloofde van
de hitte boven
op weg naar
santiago de
compostella
zonder haast
en stress de
rest plezier
levensjaren
in diepte en
hoogte geluk
liefde en pijn
weer ervaren
op de balans
rekening leven
onze stappen bleven…
Mystiek geweven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 op de randjes
van slapen en
dromen lijken
vrome gedachten
samen met
maanstanden
onze geest
heel behoedzaam
binnen te komen
historische
verhalen uit
diverse religies
leggen hun
mystiek geweven
patronen aan
ons voor als deel
van het religieus
te beleven geheel
dat heilige schriften
hebben vastgelegd
van iedere tijd en die…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Religie is dood, allang gestorven
in deze opgesierde benauwende gebouwen
waar dwanggedachten de sfeer bepalen.
Is God ook dood
gestorven wegens gebrek aan belangstelling
of is het geen religie
maar relatie die opnieuw
geboren moet worden!…
Droomtijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
831 Droomtijd der Aboriginals, een begrip als
onze schemertijd, fascinerende religie
waarin voorouders de wereld droomden.
De mens midden in z'n droomtijd zal ultieme
beschaving bereiken, een aards paradijs
waar 't verstand de gevoelens controleert.…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 zee, niet te drinken
en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een
handicap als de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd, niets bindt ons, doch de getijde
wreekt de zinnen die onuitgesproken blijven in de
vorm van afstand al wel, ook in het vergissen
van het onverdraagzaam vermogen om te haten
jouw altaar was mijn religie…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen die in Stonehenge
werden opgericht om het seizoen
te weten ze nooit meer vergeten
jij sloeg cirkels in de granen
zodat boeren snel tot oogsten kwamen
jij bent mijn God in vele namen
religie…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
377 …één levenslange ontsnapping
één wervelwind zonder return
één organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken…
verwarrend eclecticisme; Cernunnos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
436 geslagen in ’t triootje heksenbollen
als toverbrouwsels in ’n beslagkom
kreeg hij zijn ronkende plagen niet
door die keeltjes gedouwd
er werd vlijtig gestookt
tot de stoom zou opstijgen
van de doorgekookte wrevel
[zes tepels
die rijzen in zijn verbeelding]
zijn hoorns trilden
door de overvloed
van zijn natuur
zijn jagende vingers…