Alle inzendingen over streling

496 resultaten.

Sorteren op:

Portret van een vogel

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 469
Vogel zit op tak uitwisselen van een taal streling voor het hart. Wanneer uniek lichaam reist in hemelsblauw waar hals uitgestrekt hangende poten krachtige vleugels en zich met borst toeleggend lijnen en figuren tekenen om er even tussenuit te trekken, glijden en zweven boven de mooie, veranderlijke aarde.…
CB7 februari 2021Lees meer >

kinderpaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Hij, ik, het paard, het strand en alles om ons heen, de streling van de wind, zo warm en licht en vrij, zijn een. De pony hinnikt als we keren. Mijn dijen klemmen rond het in-uit van haar ademhaling als we versnellen, draf en dan galop. De paardenjongen rent en hijgt zoals hij ’s nachts zijn lief berijdt.…

Je vinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik wil je altijd blijven vinden als een bij die haar nectar zoekt tussen de bloemenkelken hun geurige sporen , tastend met mijn ogen voelend met mijn hart teken ik dan met penselen elke lijn van jouw zijn in mijn dromen haast een ontastbaar beeld als een fluisterende streling over je huid.…

Plejade van cyclische luchtkastelen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
– gracieuze gratiën naar een streling, een onooglijke blik. Naar een aai van onverholen bewondering, vol verwondering. Het aftandse tandwiel grijpt de ketting bij de kraag, eerst traag, maar gestaag. Dan mijmerend onder de loodzware cadans van vergeten zweet en gezwoeg.…

- Zomerwind -

hartenkreet
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Ach, waarheen wenk je mij, jij zachte lieve zomerwind die altijd terug zijn streling en zijn ritme vindt. Stil, stil, zo blijf toch en ga nog niet voort, toe.. ik weet dat je weg moet door de luchtige poort. Ach, waarheen wenk je mij, mijn hartendief, mijn zomervriend is het jouw frisheid, jouw vrijheid.. die je meedraagt in je tint.…
Sabrina Bielac22 september 2009Lees meer >

Méditerrane hartstocht 2

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Zaterdag ochtend, de tweede zomerse dag Haar gezicht verfraaid met een genietende glimlach Wandelend door het Italiaanse dorpsstraatje Een streling voor ieders oog, wat is ze een plaatje Haar lange, slanke benen veelal achternagekeken Dansend over het trottoir, alsof ze om aandacht smeken Haar loop in rijmende beweging met deinende blonde krullen…
Namasté17 maart 2007Lees meer >

Armbandje

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.381
roze wolk zichtbaar Mooi gebonden om de hand Hunkerend naar elkaar Een lach, zeer charmant Een herinnering aan de brug De eerste zoen Heldhaftig op elkaars rug Klavertje vier, zo groen Kusjes op het bandje Nooit meer in de was Handje in handje Rollend in het gras Hij, een lenige dwerg Zij, een onhandige reus Gesmolten samen Naakte streling…

DE PROFUNDIS.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.670
En thans te ver van U en van Uw veile panden, de kus van wulpse mond, de gloed van kranke geest, de smaadlach van Uw oog en streling van Uw handen, 0 't schaamteloze schoon, dat huivrend is geweest. Geweest!…
Dop Bles15 oktober 2026Lees meer >

De overgang

netgedicht
4.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.382
juist nu snak ik naar aandacht, naar tederheid en trouw, naar strelingen en liefde, Ik ben nu volop vrouw. Maar hij ziet enkel rupsen en heeft geen oog voor mij. Zo gaat hij penopauzend mijn vlinderzijn voorbij. Onzeker ga ik verder en trek mijn harde leer: één zekerheid die rest mij: ik heb geen keuze meer!…
joke schilling15 september 2005Lees meer >

PENTHESILEIA

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.863
zij voeren in de boot van mijn omarmen voorbij de dood. zij zijn bedwelmd van zaligheid, vervoerd – ik echter rijs, als riet uit strelingen van wind en water, machtiger. ik breek de dood die zij mij schenken willen, die ik zelf verbeid, achteloos schier.…

Kom droom maar mee

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 668
gezang van bonte vogels in de verte klokken luiden vroom gebed geluiden van de boerenerven koeien honden paarden schapen vullen en versterken het schitterend decor mijn tas gevuld met dromen ik leg me neer op bed en laat ze komen een voor een ze tonen zich aan mij en gaan voorbij in rij dromen met een zachtheid van fluwelen streling…
wil melker16 februari 2011Lees meer >

Muziek die liefde speelt

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
klein gezang van bonte vogels in de verte klokken luiden vroom gebed geluiden van de boerenerven koeien honden paarden schapen vullen en verluiden schitterend decor mijn tas gevuld met dromen ik leg me neer op bed en laat ze komen een voor een ze tonen zich aan mij en gaan voorbij in rij dromen komen met een zachtheid van fluwelen streling…
wil melker30 oktober 2006Lees meer >

muren van fictie, torens van kristal

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Dromen komen met een zachtheid van fluwelen streling langs de werkelijkheid. Zinnen beginnen met het spel van tasten, beminnen en proeven. Aaien langs hardheid verzacht vaak de groeven. Lieve, zoete dromen vol gezang. Muziek die liefde speelt over snaren van je hart.…

Hemelsbang

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.901
Bang van wie dan het begeren zal beginnen, wie het eerst zal bezwijken onder eigen vuur, diep inademt, en volmaakt toevallig de eerste streling toedient. Bang van hoe dat één van ons twee zal zijn… Ik ben bang, liefste, hemelsbang van hoe zij vervolgens met soepele schaamte vragen zal of ik poseren wil voor haar verlangen.…

Requiem voor Thisbé

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Ik dank u lieve Thisbé, voor het minnespel, waarbinnen mij uw hartstocht aan de voeten lag en ik in elke streling duizend kleuren zag, die om ons wentelde gelijk een carrousel. Ik dank u lieve Thisbé, voor uw gulle lach, die schalks het trillen deed ontstaan in elke cel.…
Gino Morelli30 november 2006Lees meer >

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Mageren verslonden de mageren, Zelfs honden vielen hun meesters aan, behalve één: Hij bleef trouw aan 't dode lichaam, en joeg De beesten en uitgehongerde mannen weg, Tot uitputting hen bedwong of ze dood Neervielen; Zelf zocht hij geen voedsel, Maar na een ellendig en herhaald gekreun, En een desolate kreet, de dode hand Likkend die geen streling…