20097 resultaten.
Hebt mij verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
793 jij vertrapte de letters
smeet met woorden
slingerde zinnen
vol waarheid dwars door
de ruiten naar binnen
ik raapte de scherven
lijmde letters tot
verbrokkelde woorden
maar miste de waarheid
in halve zinnen
jij hebt mij verlaten
in alle staten
maar diep van binnen
weet ik dat jij mij
weer ooit zal beminnen…
Wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
999 Wonen in de Rozenhofstraat
wou je wel,in een smal huis
met luiken en een klein balcon,
een diepe tuin met ouderwetse
bloemen - je naam in meesterhand
geschreven op de aubergine deur.
We lopen langs en kijken
hoe de zon het huis belicht.
In dromen is het even anders.…
15
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
921 Zodra oude zinnen
zich herhalen
komen wij overeind
gedragen in schoonheid
vervuild door spijt
samen of
Soms lijkt het gevoel niet te gaan
maar schijn vertaalt zich niet
ik weet het wel maar blijf staan
want zo diep zit alles wat lijkt
een reis of paradijs
waar het in alles eindigt
wanneer is de vraag
hoe zat het ook alweer vandaag…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Kringen in het water
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.106 ik voel vertrouwen
in je armen
in het bewegen van je vingers
sierlijk laat je
schoonheid vloeien
in de zomer,
nu voorbij
het kringt in hoge twijgen
en het diep gegroefde schors
ontvangen over het water
wacht het stromen,
los in mij
langs oevers
en langs bomen,
de brug van…
Rode Tranen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.448 Een engel, stil, haar hoofd gebogen
Puur en zuiver in haar zijn
Zwarte doeken, rode tranen
Ze voelt een diep intense pijn
Huilen is haar stille antwoord
Op haar lijden en verdriet
Ze wil graag dansen, zingen, leven
Ze wil wel maar ze kan het niet
De Duivel uit haar diepste wezen
Troost haar in haar diepste pijn
Daar waar God haar heeft…
Levenloos geboren
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.124 Je blijft misschien vragen naar het waarom
terwijl je weet dat er geen antwoord is
alleen dat groot en diep verdriet
en het onbeschrijfelijk gemis.
Het wiegje blijft altijd onbeslapen
en oogjes voor altijd gesloten
voor jullie geen uitgestrekte handjes
maar in stilte veel tranen vergoten.…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
verdoofd
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
917 Zoals je daar nu ligt
in je warme bed
Ver van deze wereld
dankzij je slaaptablet
Knieën opgetrokken
en ademhaling loom
Ver van deze wereld
ergens in een droom
Geluidjes die jij maakt
zijn lief en onbewust
Ver van deze wereld
je nachtrust is een must
Ik kruip tegen je aan
jij slaapt diep en zacht
Ver van deze wereld
verdoofd door…
Speel met poppen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
626 ik kruip soms weg
ver weg en wil niets
meer van mezelf weten
speel met poppen
waarvan ik de koppen
maar niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden diep
de kleinsten waren steeds mijn maatjes
ik word gespeeld
gezichten ken ik niet
de koppen hebben iets aparts
in lijven koud…
Het onthouden
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.291 Het nestelt zich diep in je darmen
woekert daar onverminderd voort
de altijd aanwezige seksuele gevoelens
het extreem bizarre erotische verlangende
wordt schuw weggeborgen het is ongehoord
En pijnlijk zijn de gewraakte dromen
door de betutteling vervagend in tijd
het nooit beleven van die ene uitspatting
droevig gevoelloos ben je onthouden…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 verder
De hemel is bewolkt
Maar ik sta stil
De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf bij jou
Voor altijd
Diep…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 Het gras drinkt
paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 Het fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het…
grijs
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.017 Soms komt het voor
Je ligt daar zo
Lekker op het gras
En je ziet ineens grijs
Het is een teken
Van regen,
Maar ook van somberheid
Waarbij mensen diep zinken
Het maakt je ongelukkig
En bent minder actief,
Want je wilt geen grijs
In het rode leven
Rood maakt je blij
Grijs maakt je verdrietig
Maar er is een vergelijking
Bij alle twee…
Eer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Een diepe wens tot gronden.
Heer, ik heb U teder.
Als ik begrijp dat er geen bodem is,
Schenk Uw genade neder.
Wel een hel en hemel
Ontvangen een geheel
Dat is slechts een keuze
Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…
Akoestiek
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
711 Nu dat jouw mond,
mijn innerlijke rust zoent
en gitaarmuziek
rond jouw boezem klinkt
speel ik stilte
aan oevers van jouw verleden
in de diepe kelders van jouw geweten
slenter ik door al lang vergeten steden
met een zwijgend hart onder mijn leden
nu dat jouw ziel,
mijn nachten waakzaam houdt
is de stilte heel verdraagzaam…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Toch ontwaar ik stille troost,
ondanks pijn en diepe smart
daar ik je niet ver moet zoeken
want je bent hier in mijn hart.…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Misschien, misschien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
624 ik heb een liefde verslapen
om kuiltjes-wangen te kussen
goedlachs
aan de hand van vergeelde foto’s
kantel ik, als ware
opstandig zonder gebaren
met droge ogen
als ik wakker lig bij maanlicht
weerspiegelt alles
misschien, misschien
was jij er gisteren wel
onopvallend maar waakzaam
tot diep in de nacht
bemin, bemint, beminnend…
De wegen der vrijheid
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.325 Zee is bedrieglijk en veel te diep
al ligt zij daar en lijkt een dier te wezen
want rillingen van schuim gaan overheen
haar luie lijf dat ademt als een stier zo luid.…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Tranen van dankbaarheid
Tranen die al jaren
diep in me
verscholen lagen.
Mijn dankbare ziel
brak onverwachts
de wolken open
met verse druppels
over mijn wangen.
Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Loden last
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
926 Ik probeer het weg te stoppen
Heel erg diep en heel ver weg
Probeer het het begrijpen
Te respecteren
Dat ik stil ben en niets zeg…
Brandende waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 de vlammen dansen op het ijs
ze gloeien tot diepe putten
creëren zwarte schimmen
in een witte wereld
schokkende watervallen kleurig licht
de waanzin van het leven
de waan
dan weer de zin
de brandende waanzinnige wijsheid
ondanks alles is er straks
een nieuw ijzig beginnen
een duidelijke natuurlijke stelling
waarvan wij niets begrijpen…
Haar naam is....Sarah
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.732 haar naam is Sarah
ze is gisteren geboren
het kleine vrouwke
dat drie weken geleden
zo heel plotsklaps haar papa verloor
acht pond weegt ze
en ondanks het diepe intense grote verdriet
is ze zo welkom de kleine Sarah
kleine prinses
ik wens haar een leven vol
kleurrijke bloemen
en alle liefde
die er voorhanden is…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 wie ben ik - is de vraag
die hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en…