9250 resultaten.
Bijl en doodslag
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 ik zag je handen
in je schoot
het wit van strak
gespannen spieren
jij gaf jezelf zo bloot
je heerste met
je woord in tegenspel
maar de reacties
waren jou
weer veel te snel
je suste en
minimaliseerde
deed alsof je leerde
van de woorden
die een ander zei
sloeg toe in
de rust die je creëerde
ik zag je handen gaan
bijl en doodslag…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
herschikking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.079 van onachtzaamheid
vervloeien ze tot soepig viscoos groen
wentelend en kerend in langgerekte wervels
wringt zich een bruisend kolken
binnen worden elementen weer atomen
gisten elektronen hun kansen schoon
onafgebroken trillend zoeken
naar nieuwe verbinding
- wetend van de waarschijnlijkheid
van het onwaarschijnlijke -
en de rust…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 er heerst een diepe rust
gerestaureerde kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
Moederdag
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
5.708 Vergeet-me-nietjes
Een schattig bosje
Erg toepasselijk
Maar meer ook niet
Het is verwerkt, zegt zij
Ze moet nu verder
Desondanks voel ik verdriet
Haar moederdag is blijvend anders
Ontbijt op bed verleden tijd
Niet samen op, geen peukie roken
Geen kopje koffie of simpel ontbijt
Dit is alweer de tweede jaargang
Haar man rust zachtjes onder…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Een zucht tilt je op,
voert je langst honderd stromen,
laat je rusten op wervelende paden,
ijle rivieren van de lucht.
Zacht dwaal je neer
als naar de bodem van de zee
waar je opnieuw zal bloeien.
Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
Verslagen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.144 Ik maak even pas op de plaats
even neem ik mijn rust
Mijn gevoel is nu bovenmaats
alsof ik door de duivel ben gekust
Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
coupe de brazil
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.382 gedane zakenlui
gedijend in stille rust
boschgezind met ballen
de ander die herkauwt.…
Zoveel in eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
728 laat mij verblijven
enkel en alleen
op de zachte toppen
van je vingers
laat me niet stijgen
noch dalen
in dromen licht van toon
ik wil ontwaken
in de rust van je morgen
in mooie woorden zonder schroom
laat mij
je handen vullen
met alles wat vleugels heeft
in lage en hoge wolken
waar vertrouwen wordt gestreeld
ik wil verlangen…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.
Dag licht, vaarwel aan het dagevuur
dat aan mijn voeten ligt.…
In het licht van het huidige tijdgewricht
gedicht
3.0 met 35 stemmen
31.849 Te leven in een tijd
Waar niets meer waarde
Heeft dan geld is als
Boksen in de hel zonder
Helpers en zonder bel
Je stoot je leeg en in-
Casseert zonder één de-
Conde rust want voor je
Het weet is het gebeurd
En zit je op je reet
De strijd is zwaar en
Zonder zin want uitein-
Delijk is er maar één
Die gaat strijken met
De winst en dat…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
Voor eeuwig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.364 Je verre gedachten
bereiken mij soms
als het stil is,en
mijn vingers
tastend
op de toetsen,rusten
Ik voel mij dan
...jouw stem
...jouw pen
...jouw muziek
Ik voel dan
dat er iets is
buiten jou en mij
Dat er
meer dan "iets" is
in het beleven
van onze tijd
onze gedachten
onze woorden
En als wij
dan samen
het hoogtepunt
van…
"De zon spreidt haar bed."
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 In het oeverlicht ligt
een riethalm te rusten,
de zon maakt haar bed op.…
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 kleine witte kiezelstenen
zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Presque nocturne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 schimmelgrijze duif hapert
langs verkrampte armen
ontploft
haar pluimen
korrelkristallen op het
lichtste van de nacht
bootje vaart kabbelt schuurt
pillamp schijnt
wind draagt
vuur wakkert
bootje dooft
reiziger rust uit
plaveit gescheurde nagels
naast zijn eigen jeans
zonsondergang over hout en zand
pastelpaarse pracht en een
duif…
steel vast tijd voor ons bestaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
652 je wiegt leven
met je adem
je borst verrijst
uit zachte rust
ogen sluiten
nog de morgen buiten
gedachten zijn
met slaap gesust
het kind speelt
in je dromen
zijn lach
op je gezicht
je haren glanzen
nog wat vochtig
in het eerste
schemerlicht
ik neem afscheid
van ons samen
kus je zachtjes
zal nu gaan
wij gaan de uren…
Mooi toch!
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.545 het was mijn zoon
die zei ma
koop toch eens een bh
ik zie mijn vrienden kijken
als jouw tieten ongegeneerd
door je strakke T-shirt prijken
jawel hij kreeg zijn zin
nu draag ik een balkonnetje
waarop mijn borsten heerlijk
zachtjes deinend rusten
mooi dat ik die twee daarmee
juist in het zonnetje zet
verpakt appelleren ze
meer nog…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zacht rinkelen
de bellen van
het schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie…
als gisteren roept
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
779 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die vergankelijke schoonheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in stoffen zakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond rust in
verkalkte kransslagaders
als ik je naakt zie
neen, met het kleed…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
De liefde
netgedicht
3.4 met 34 stemmen
585 't Is niet langs de oevers,
waar het mulle zand mijn voeten zal omhullen
en bij even weldoende rust
de zon mijn huid streelt
en mij zachtjes kust...…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 Langs het riet
en dan los in het midden
en heerlijk de rust, een
kikker, een paar vogels,
en onze stilte enkel aan-
gevuld met een paar
liefdevolle blikken.-…