6044 resultaten.
Te goed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Altijd zag hij
Als doorsnee burger
De minste staan,
Groette de straatmuzikant
Die nog iets
Van zijn leven
Probeerde te maken,
Gooide een muntje
In 's mans simpele sigarenblikje,
Was niet te beroerd
Het gesprek aan te gaan
Met de zwerver,
De dakloze, met hem
En haar zonder
Eigen thuis -
Maar door anderen
Werd hij…
De wereld in mijn hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 De wereld in mijn hoofd
Is te groot geworden,
Ze heeft zich uit mijzelf
Ontvreemd en vervolgens
In een baan
Om de aarde gebracht,
Heimwee naar het
Ouderlijk huis
Kent ze niet,
Ze geniet louter
En alleen van
Het uitspansel,
Van de ongekende
Sterrenpracht…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 hij zit er mooi, de kraai
op het gras
in een tuin die niet de zijne is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets…
Genadeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 mijn kop barst
pijn wil
zich niet
laten temperen
hoe ik het ook
probeer te verleiden
met verstilling
de pressie blijft…
Jij en ik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
535 Vannacht heb ik
Ons een nieuwe
Waarheid gedroomd:
In een ongekend
Heldere dimensie
Droomde ik mijzelf
En jou twee duikeendjes
Die opgaan in de
Liefde voor het water
En voor elkaar -
We brengen
Rimpelingen teweeg
En wachten tot ze
Elkaar raken en ik
Deel word van jou
En jij van mij…
over waarheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Zijn waar-heden
Enkel geldig in het heden?
Of zijn ze misschien
Te waar om dat in te zien
En wij ze daarom met voeten treden?
Het is een vaststaand feit
Ieder heeft zijn eigen waarheid…
Want de muren plegen verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Haar is een nieuwe
Verjaardag toegemeten,
Een nieuwe naam,
Een nieuw gezicht,
En toch wordt ze onverminderd
Gezocht door hen die haar
En haar volk vervolgen -
Met achter de muren
Een kast van houten planken,
Die net niet zijn gedicht
Om nog wat adem binnen te laten
Voor als het spannend wordt -
En nu de aanval onverwacht…
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Mijn weg
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593 Mijn weg is eigenzinnig en vrij.
Als een vrijzinnige hoor ik nergens
bij. Ik weet niet wie ik zoeken moet.
Groet mijzelf de morgen met een
ochtendgroet.
Mijn weg is gevaarlijk naar
geval. Als een stuntman verkeer
ik voortdurend in een vrije val.
Ik kom weer boven als het zo
wezen moet. Groet mijzelf de
middag met een middaggroet.…
Adres onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Na vijf jaar
In dit huis
Op kamers
Te hebben gewoond
Is de dood verhuisd,
In allerijl is hij
Weggerend -
'k Weet niet
Waar naar toe,
Zijn nieuwe adres
Is mij niet bekend…
Nachtbloem
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
554 Een Gutmensch was hij
Altijd al geweest,
Altijd beter voor anderen
Dan voor zichzelf -
Het vreemde is
Dat niemand dit zag,
Want als mens
Was hij niets anders
Dan een nachtbloem,
Die opbloeide als
Niemand het zag,
Als alles donker was…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 vaak zie ik de mens, alleen
als ik hem passeer of hij mij
soms kijken we elkaar aan
dan hebben we iets gemeen
niet altijd zijn de ogen open
zeker, de leden zijn uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht…
Ik luister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Ik luister en
Oordeel niet
Over wat je
Me vertelt,
Je gebruikt woorden
Maar de meeste
Zeg je niet -
En daarom luister
Ik slechts, en
Oordeel niet…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 'Geef mij eenmaal, het deert mij niet hoe kort,
De vrede van een hart dat niets meer schort.'
Zo bad ik, toen ik jong was, in mijn nood. -
Is, wat ik vroeg, iets anders dan de dood?
Maar ik wist het niet en, achter tred en lust,
Was 't ene, dat ik steeds begeerde, rust. -
Nu, wetend dat mijn hart het leven wil
Wordt de oude ontbering eindelijk…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
zie mij
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
598 ik zag voor het eerst diepte
in de verte van haar blik
ontmoette haar
even was er een kier
kijk mij hier
leek zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik
pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor
hoe zij dat ervoer
kan ik…
Je bent er
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Je bent er
En toch zie
Ik je niet,
'k Voel wel
De vleugelslag
Van jouw liefde
Om me heen,
En dicht tegen me aan,
Ik twijfel geen moment,
Er is voldoende bewijs
Voor jouw bestaan…
ga ik diep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 hoe voelt gij
vraagt iemand mij,
zomaar
"en plein public"
geef ik iets prijs
als ik in mijn diepste glij
en kond doe van roerselen
die ergens klinken als muziek
met tussen de balken
mijn eigen wisselende wijs
gister ging ik nog onbestemd
over wegen van verwachting
thans weer over paden
waar mijn zin wordt afgeremd
en…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, achter al die ramen;
komen al mijn gedachten samen.
Geslepen glas, in de kern ben ik
wel; een diamant in een kleurenspel.
Achter al die ramen vang ik licht.
Beschijnt de dag mijn droevig gezicht.
Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen. Behoef ik mij niet…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokskens, verveerd,
weiflend en trage
vallen op eerd,
zo moeten alle
gedachten van ons,
van uit de hemel
van room en dons,
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.
Droef is de dooi
maar als, uitgeblomd,
dat donzen droomsel
gefilterd komt
uit zuivere lagen…
Vreemd wezen, onze geest
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.097 Vreemd wezen, onze geest, - soms met de koningsmantel,
Soms met het doffe grauw van 't knecht'lijk pak bekleed;
Ten dele 't zonnig licht, ten dele neev'len zoekend,
Een lompenraper hier en daar weer een profeet!
Vaak smakeloos en laf, vaak priester van het schone;
Hier nachtuil tussen 't puin, daar aad'laar op de rots;
Nu beuz'lend als…
De mensen als mieren zien gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Ik heb de hoge berg beklommen,
Met talloze mieren ben ik
Naar boven gegaan -
We waren sterker dan we
Ooit dachten te worden,
Tien maal ons lichaamsgewicht
Hebben we naar boven getild
Zo makkelijk, zo vrij
Als ik het zelf ooit
Had gewild…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Op een morgen droomde ik
Dat ik mezelf geworden was -
Eindelijk was ik geworden
Wie ik heimelijk altijd al
Wilde zijn,
De Japanse steenhouwer
Was immers altijd mijn
Droombeeld geweest, nooit
Had hij mij losgelaten,
En nu waren we samengevallen
Tot één persoon, hij en ik -
We gingen emigreren naar
Een land hier ver vandaan,…
leeggelopen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
618 het huis geraakt langzaam
leeg
op zolder
zoek ik naar woonst
ik gooi mijn hart overhoop
draai de rug naar
heimwee
hoe lang zit ik hier al
met te ijverige wijzers
nog even
en dan word ik een zwerfkei
te vaak in mijn gedachten…
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 Mijn hart is nooit van steen geweest,
Vlees en bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Uit eigen beweging
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 'waar denk je aan'
ergens op de vloedlijn
tussen waken en vergeten
een moederstem die
gebiedt, 'kom niet te
laat voor 't eten'
een geur, een kleur
flarden
uit losse herinnering
een vloeibaar moment
binnen omrankte muren
van een doodstil ding
stil,
de klok is verjaard
een doof beeld
dat mij aanstaart…
Novemberdagen in Zeeland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Het waren zilvergrijze
Novemberdagen daar in Zeeland,
Geen zonlicht viel op bomen,
Huizen, struiken, zodat ze
In zichzelf rustten,
Niet anders waren
Dan ze zijn…