Alle inzendingen over liefde

ik schepte zand maar het bleef niet kleven in mijn hand wilde details uit het leven vorm geven zij rulden weg op het strand heb met de zee gesproken zij heeft haar water vergoten rijk aan herinnering in een vloeiend decor onder zon en wind kreeg mijn visioen zijn gestalte tot het tij keerde de golven zich weerden de creaties wisten…

de dag heeft jouw kleuren vandaag met af en toe een vleugje bekend in de wind die altijd door je haren speelde met de zon ja dat kon in een kort en vlot kapsel de trend iets vooruit ik danste om je heen trots als een pauw om je blikken te vangen wij zijn aan elkaar blijven hangen door de tegenpolenkracht liefde trok aan stootte…

mag ik jou lieven van een afstand zeker niet te dicht opdat ik epistels zou mogen schrijven allemaal aan jou gericht mag ik jouw dromen dan betreden in het holst van de nacht om jou te laten weten dat er een lieve naar je lacht…

Met het ritmisch bewegen moet ik op mijn tellen passen ja ik vertel mij wel eens even Zomaar ongehoord dans ik met jou onverstoord Ik ga er helemaal in op met jouw pasjes in mijn kop De manier waarop jij beweegt is zo geweldig elegant Dat het mijn brein leegt ik dans weg bij het verstand je leidt mij met jouw zwieren langs…

Ik ben slechts een toeschouwer van de vertoning van zijn schatten. Zijn lokken nog voller, zijn parels nog blauwer, het valt nauwelijks te omvatten. Maar het mooiste van zijn collectie is niet meteen zichtbaar. Het is het toonbeeld van schoonheid en perfectie en hij is daarmee rijker dan menig keizer of tsaar. Het is zijn prachtig wit ivoor…

De dag duurde voor mij kort. Maar mijn hart bonsde lang. Wachtend met volle passie. Zag ik jou bij zonsondergang. Wachten met volle passie. Na een weerzien van één jaar. Door reuze dalen en schande. Bracht de liefde ons bij elkaar. Krachtiger dan de zonnestralen. Schoot ons vuur door onze ziel. Zoals het moment op de eerste dag. Met…

ik zag je op de tak koppie wat scheef jij had alles wel gehad vleugels die niet wilden vliegen voortijdig gestreken door kaalheid en pijn de zin in het leven was je al even vergeten omdat slapen rustiger bleek dan ontwaken toch laat je nog het koppie niet hangen in een intens verlangen om bij ons te zijn…

De laatste kus. Jouw hartstochtelijke blik. Het moment over mijn linker schouder. Zonder één woord. Alleen ons passioneel moment. Staat geportretteerd op een fotohouder. Mijn laatste knipoog. Alleen haar iris glinstert sterren. Licht ik mijn wuivende hand op. Het geluksmoment. Als een film in een map. Staat gedocumenteerd in mijn laptop…

De Platonische liefde Die Plato heeft beschreven Is een liefde die weinigen nog wat zegt die je enkel geestelijk kunt beleven. Maar mocht je straks Fysiek te kort gaan schieten Dan valt er dus Platonisch Nog volop te genieten.…

Op dat moment verloor ik mijzelf Ging vol en compleet, hele- maal op in jou Gecontroleerde volwassen eenheid In jouw weergaloze warm- tebron sta ik voldaan en onge- kleed, zonder jas Jij peilt, zucht, kust en haalt adem voor mij Spant spieren vol van geluk Doet wensen voor ons liggend op de maan Jij verlicht, staat op, verdwijnt…

Wachtend voor 't stoplicht, in 't halfdonker nog, op het Bevrijdingsplein, half acht, zag ik, een vrachtwagen van Domomelk langsdenderen met op de frisse flanken het bericht dat, ingang heden, eindelijk het verschil tussen houdbaar en lekker is verdwenen. Ik ben niet jong meer, maar toen na een poosje het dan toch tot me doorgedrongen was…

jij bent doorzichtig als het fijnste kristal vonkt kleuren die zullen breken in raken ik koester je rankheid in gestileerde vormen de hoge heldere tonen die sterretjes tinkelen samen componeren wij de muziek van het irrationele liefdesgeluk in een warme genaakbare kus…

de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint ik was er totaal niet op…

Eens zich van een voetstuk laten verdwijnen om in stilte op rustige golven te kunnen deinen. Nu, na lange tijd, opnieuw klaar voor een nieuwe start opent zij wederom haar hart belooft zij zichzelf, nog een keer al doet 't nog steeds zeer... Toch, onverwacht laat zij iemand binnen vol woorden en zinnen die klinken als muziek haar verlangens…

je zit nu in Afghanistan bij je man daar waar je niet bij wilt zijn kom terug alsjeblieft je zit daar al te lang en je bent al te lang weg uit mijn armen het is koud in klote Kabul en nog kouder is het in Amsterdam zonder jou…

al die keren dat je goed beschouwd niet wist wat te zeggen je tong zei helemaal niets misschien ergens nog een gedachte in je hoofd maar het is niet zeker wat dat was, dacht je ooit ? behalve al het losse gedoe wat je zo noemt: wat woorden die je nooit hebt gezegd zoveel wat ongezegd bleef maar ik begrijp het en ook niet dat…

ik heb ze uitgehangen aan de takken van bomen mijn zwakheden en dromen in kleur en kwaliteit gedateerd door onvermogen om ze onder ogen te komen het zijn geen geheimen maar het voelt fijner om ook de onzichtbare stukjes te delen hebben en houden is nu compleet de laatste rafels dansen op de wind ben weer zo gelukkig als een kind…

Mijn vertrouwen ligt in jouw hand. Voelbaar zacht en bezield effectief. Dat is de route tegen mijn angst. Mijn onbehouwen filter je voor lief Samen springend door natte straten. Gewandeld langs vochtige muren. Regen waar we voor schuil gingen. In eeuwigheid kan dit eeuwig duren. Ik voel jouw lichaam en geest. Mijn dagen glinsteren in de…

Hij gaf mij een thuis vol liefde en vleugels Een buik vol vlinders en een altijd Smeulend vuur Dompelde mij onder woorden waarvan ik de betekenis niet kende Zette mij op een troon en maakte mij zijn koningin Betrad ongeplaveide wegen en opende deuren waarvan ik het bestaan niet vermoedde Met eindeloos geduld ruimde hij puin, wiste…

het is nu of nooit er is geen weg terug vluchten kan niet meer neem je mee voor altijd wat ik voel voor jou is intens. ik had het koud maar nu niet meer stook het vuurtje hoog toen je bij me zat ik voel me verbonden met je zo diep van binnen ik neem je mee in mijn wereld jij neemt mij mee in jou wereld…

Dagelijks plaats ik jouw hand op mijn hart. Je leidt mijn gevoel langs jouw beweging. Met mijn gedachten reis ik op jouw affectie. Door verder te leven op onze herinnering. Jouw warme tast bundelt krachten in één. Jij bent mijn energie uit mijn dagdromen. Elke aanraking opent mijn poriën. Om jouw energie door mij heen te laten stromen.…

Een God zou mij 't geluk benijden, Als ik door uwe blik geboeid, Mij in uw liefde mocht verblijden, In geestdrift voor uw schoon ontgloeid. Met lieflijkheden overtogen, Hebt gij door uwe zilv'ren lach, Door 't glinst'ren van uw vlammende ogen Mijn wil verlamd van dag tot dag. Gij hebt de denkkracht mij ontnomen, Gij hebt mijn oog gehuld…

heb mijn vleugels gestrekt ben tot de toppen gegaan wist dat ik niet hoger kon kende de verte daalde langzaam in glijvlucht keek af en toe achterom maar de horizon wenkte in het nieuwe verkennen de solo’s voorbij ook voor mij…

Over kronkelende paden dwaalden mijn gedachten zwervend door kille winternachten op zoek naar tekens van leven eender welk vuur, het was mij om het even Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen het licht van kaarsen kon me bekoren alleen om de zegen zat ik niet verlegen en de moed ontbrak, Gods nachtrust te verstoren Een knus bordeel kalmeerde…

M'n hart klopt nog en mijn dromen leven. M'n ogen zijn droog en mijn ziel wil geven. Ongestoord luister ik naar de stilte in mijn hoofd. Geruststelling heerst in mij, zolang jij in mij gelooft. Nieuwe dagen trekken geruisloos aan mij voorbij. Niks is meer van betekenis, behalve jij…

Jij liet me lopen door de getarte vuren zonder te verbranden. Van de hel terug terug naar een hemelse aarde. Onderweg ontmoete ik levenslessen die ik aanvaarde. Dank je wel, voor het juiste zicht. Door een grote kracht ben ik niet door alle omstandigheden gezwicht. Op afstand draag je me op vleugels om te leren vliegen als een vogel zo vrij.…

liefde klinkt als verleden tijd ook is het wezen in onbegrip, aards uitgedijd het echoot ooit in holle frasen over een droge lip waar is de tijd dat we eenvoudigweg in ogen lazen en men woorden mijdt of enkel de hand reikt en warmte schenkt in wederkerigheid * "ik ben voor jou lief, als een vlinder die in alle tederheid…

Jouw naam in mijn hart geschreven Met hoofdletters en watervaste stift Zo kan ik je constant beleven met je glimlach in mijn ziel gegrift En iedere keer als mijn hart klopt stromen jouw letters door mijn bloed Weet dat het blijft stromen, nooit stopt Als een eindeloos warme gloed Iedere cel zul je bereiken Voorzien van liefde en geluk…

ik wil niet alles op een rij mij maakt de chaos blij van ongekunsteld leven weg met borders in de tuin die muren van fatsoen ga liever alle perken te buiten laat de vogels fluiten zonder kastjes in de boom eigen nestje bouwen is hun droom pak wat wolken en een sluier zon zeil zorgeloos voor de wind samen met je innerlijke kind…

Zong daar de nachtegaal? De gouden maan Drijft droomrig in een wolk, blond van haar glans, Door 't blauw, zo blauw als maar één enkle maal De zee was, kalm, toen Afrodites lijf In goudschelp stijgend als die maanschijf rond Een kring van lichtend schuim om 't ranke bootje Deed glinstren, als dat wolkje donzig-teer... Zong daar de nachtegaal…