8623 resultaten.
eenmalig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
808 wie, wat of hoe
het doet er niet toe
ongehoord woord doch
blijvend bestaan
en dan toch
er voor gaan
eenmalig haal ik
inhalig de buit binnen
buiten zinnen
ik geef mij bloot
bevreesd voor de dood…
Ontploffing
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.005 Mijn hoofd is een ontploffing
Een hele grote bom
Ik doe stomme dingen
Weet ook niet waarom
Mijn hoofd is een ontploffing
Stress de hele dag
Over school en over thuis
Weet dat ik mezelf niet mag
Mijn hoofd is een ontploffing
Ik kan het niet meer aan
Elke seconde denk ik
Wanneer mag ik eindelijk gaan…
Tekening
gedicht
2.5 met 13 stemmen
6.039 daar groei jij uit het licht
je blik
je handen
je kleuren wit uit wit
je ogen sluiten geen ogen
sluiten geen ogen in
je handen geven geen handen
geven geen handen af
handen af ogen in
daar groei jij
uit het licht
-------------------------------------------
uit: 'niet beginnend bij het hoofd', 2006.…
schrijver dezes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 trekt zich terug want
moord in concurrentie
woord inflatulentie
alles op de kant
waaien op winden
schrijver dezes
stinkt er niet in
ik kan mij er niet in vinden…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 Verlangen naar rust
trilt door mijn denken.
De alles omvattende hoop
is gestorven, vertrapt
vergruist in koele
wegwerp gebaren.
Te zus te zo bevonden.
Maar de wind zingt,
waait over de zee
die is prachtig azuur.
waait verder, naar daar,
waar niemand nog luistert.
Verloren haar greep.
Rust eindeloze rust,
in mijn hart, mijn zijn.
Onvindbaar…
Klop Klop
gedicht
2.9 met 36 stemmen
18.400 Het is ochtend.
Geluk kan wel wachten.
'Ja, ik hoor u wel! Ik kom er aan!'
Geluk is zo ongeduldig...
'Ik ben bezig! Wacht u nu toch even!'
Het wordt middag, het wordt avond,
het wordt nacht.
Het lijkt of ik jaren heb geschreeuwd,
maar ik heb gezwegen,
ik was niet thuis.
---------------------------------
uit 'Hemels en vergeefs…
zo alleen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.212 ik mis iedereen
de gezelligheid om me heen
geen feest, geen drank
weinig dank
ik mis iedereen…
Overschot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 De maatschappij aanvaarden
is kwestie van ontzag
voor opgelegde waarden,
zelfs als men je niet mag.
Je bent voor leuks niet nodig,
maar wordt correct bedankt.
Je ziel lijkt overbodig,
daar die geen heil ontvangt.
Men zal je nergens weren,
je wordt beleefd geduld,
doch moet respect ontberen:
`Dat is niet onze schuld.'
Mijn molenwieken…
de avond laat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
646 uitgedrukt in peuken
over de rand van middernacht
een Friese kopstoot verzacht
het gemis, gemeenschap
de avond laat te wensen over
een warmzacht lijf
een heerlijk lachend wijf
dat ik met mijn pen betover
het glas is leeg
en de asbak vol
de avond laat
mij wensen te over…
BESLOTEN GEDACHTES
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.456 Als je levenspartner koud en kil overkomt
je niet meer echt oprecht en innig verwarmt
bekruipt besloten de gedachte van de dood
en een nieuw leven in je afgekoelde bestaan
Die gedachtes zijn geen enkel mens vreemd
ze worden niet gewenst, niet verwacht
ze blijken zo ongewoon vanzelfsprekend
omdat gedachtes moeilijk te sturen zijn
En die gedachtes…
Hij weet alleen nog.....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 Zijn hand strijkt
door grijze haren
behoedzaam
de waanzin nabij
waar herinnering
door heden vloeit
in een wirwar van wat vage gezichten
hij kan de woorden niet meer vinden
weet alleen nog
dat hij zielsveel gehouden
heeft van.....…
Hoog Sensitief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Tja,
niemand die het zegt
maar ik lees het overal:
Mezelf, gevoelige dichter
een spons die alles opzuigt
en pas loslaat
als ze zachtjes maar stevig
vastgehouden wordt
Een zeilboot in een zee
vol tankers
die me omver varen
onbewust
En het geeft niet
het zeil wordt weer gehesen
en laat zich opgelucht meevoeren
op het ritme van de wind…
Alcatraz
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.233 Gevangen in mijn eigen Alcatraz
kijk ik naar het wegtikken van de tijd,
zoveel jaren kwellende eenzaamheid
en de hamvraag waar dat de zin van was.
Kunstmatig traliewerk dat me kastijdt,
geeft uitzicht, helder als doorzichtig glas,
maar zie: vlak voor mij een zuigend moeras
dat giftig dampt van de onverwerktheid.…
Topografie
gedicht
2.6 met 10 stemmen
8.356 Je bent niet in kaart gebracht.
Je zou een mooi lang land zijn.
Gestrekte armen, je voeten samen,
de ronding van je hoofd;
meridianen om je te verdelen.
Ik heb je niet geleerd op school,
geen dwarsdoorsnede op het bord
dunne lagen tijd,
verstenend.
We praten
maar ik ken je grenzen niet
de kanalen die je hebt gegraven niet
nergens cirkels…
dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 dag dorre dag
nu ga ik slapen
ik vervloek
je zonovergoten vrolijkheid,
je tijd,
je mensen,
en je niet aflatend gezeur,
je iedere dag weer 'zin' te geven.....…
manloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 de nacht heeft de dag
in een doosje opgeborgen
en op slot gedaan
ik sluip en sluik
de verloren sleutel
door het donker
heen en weer
verdwaald verward
terug bij het begin
mijn schijn
te zwak
mijn schaduw
onzichtbaar…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
BEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
753 Een begraafplaats spreekt me aan
daar zwijg ik graag als het graf
respectvol voor de gestorvenen
Slechts de bomen ruisen wat en
wat bladeren dwarrelen er vanaf
God's zonnelicht schijnt op de
veeal inktzwarte zerken
licht de namen op van
die mij voorgingen
Ik stap maar weer eens op
met lood in de schoenen
stap ik mijn leven in
hap…
Collega
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.325 Vandaag was de ware geweest
bij mijn afwezigheid had jij
uit de goedheid van het hart
je over hem ontfermd.
Wat moest jij anders?
Er was niets romantisch gebeurd
hij hield niet zo van vrouwen
liet achteraf zich blijken.…
leven in leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 het vreet mij uit
de ongeborene
ik draag haar
tussen mijn schouders
mijn ouders
wilden een dochter
doch ik werd hun zoon
en mijn draagzusje
de dokter zei zoiets van
gespleten persoonlijkheid
eigengereid geef ik
mezelf een kusje…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
In de schemering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
729 soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant
verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen
en waar de richting
er niet meer toe doet
het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 ‘s nachts zullen handen, andere dan de mijne…,
mijn wang strelen,
mijn huid verkennen, teder doch doeltreffend,
me liefkozen, beminnen..
Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals,
zijn kloppende hart tegen mijn borst
als hij mijn voorhoofd kust.
’s nachts,
dan zal hij zijn armen om mij heen slaan,
mijn jankende, bonkende hart kalmeren.
Mijn…
Het onbeslapen bed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 De tafel niet gedekt
Het onbeslapen bed
Alleen de leegte
Die aanwezig was
Nadat onmin hoogtij
Vierde en de verdraagzaamheid
Verdwenen was
Alto Adige, augustus 2012…
Het onbeslapen bed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
967 De tafel niet gedekt
Het onbeslapen bed
Alleen de leegte
Die aanwezig was
Nadat onmin hoogtij
Vierde en de verdraagzaamheid
Verdwenen was
Val di Pur, augustus 2012…
stille kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 lug stink
grond suur
ek dink
lewe duur
reën val
blom dood
ek mal
lyf bloot
jy gaan
elke keer
ek bly
val neer
lig aan
ons doen
dag maan
my soen…
onuitgesproken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 ooit
stonden wij
samen
op hetzelfde
stuk land...
het land
was veelbelovend,
sterk
maar trotseerde
in de loop
der tijd
zware stormen,
nadien nog een
aardbeving,
ons stuk aarde
scheurde recht
in twee...
ik zie jou nu
staan,
daar aan de
overkant
en kijk hulpeloos
toe hoe jij
wegdrijft
met een zee
van
onuitgesproken tranen…
Toen ging het niet meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 Aarz'lend tot stand
Gekomen het verwijt
Schuchter groeiproces
Dat tot wasdom kwam
Splijtend het commentaar
Keer op keer -
Tot op die dag -
Toen ging het niet meer…
Gescheiden
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.015 snoert
Is wel een band, maar niet voor het geweten:
Zij kunnen zalig zijn van de aarde ontvoerd,
En verder nooit iets van elkander weten,
Maar eenmaal komt een zomernacht als deze
Dat ze in een ster of in een vogelkreet
Het uur herkennen dat geheel hun wezen
Deed rillen van een bovenaards genot,
Om te verkeren in ‘t onzegbaar leed
Der eenzaamheid…
VERSLAVING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 Zou je zo kunnen zijn?
Zou je zo kunnen leven?
Zou je zo kunnen denken?
Zou je zo willen voortgaan?
Neen, ik wil niet zo zijn
Neen, ik wil zo niet leven
Neen, ik wil zo niet denken
Neen, ik wil zo niet doorgaan
maar mijn verslaving wil ik niet missen
maar mijn snuif, pillen en shots moet ik hebben
maar mijn roes zal ik nooit opgeven
maar…