13845 resultaten.
Noem mijn naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
892 Laat mij de last
niet wegen die
bittere dagen
in zich draagt
Die het licht van
witte muren steelt
en vormen groeft
in mijn gezicht
Zink in mijn ogen
noem mijn naam
en zeg me
dat het niet waar is…
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 als een firmament vol sterren
mij niet meer kan bekoren
of ik van verre
de stilte niet kan horen
dan sta ik stil en kijk omhoog
en zoek ik mijlenver
in de zwarte hemelboog
naar die ene ster
die mij kan vertellen
dat eenvoud 't raadsel vindt
maar niet kan voorspellen
hoe het leven zich windt
ach, als sterren konden spreken
zou 't…
Teveel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.620 ik dwaal weer
te ver af
onwetend over
wat ik vinden mag
maar ik kan
echt niet anders
dan mijn gevoel
beschrijven
beleven en geven
in stilte raken
en geraakt worden
zo wil ik leven
toch ben ik bang
dat ik met al
mijn schrijven
teveel heb gezegd…
In je hoofd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.265 het rozig zien is anders
als altijd dromen met open ogen
het stil slapen met jezelf
voelen dat je er nog bent
al is het maar in je hoofd
realistisch zijn is anders
nooit in overgave met ogen toe
steeds maar waken over jezelf
weten dat alleen jij bent
al is het maar in je hoofd
maar wat is liefde groot
als in realistische dromen komt…
Paar
gedicht
3.4 met 134 stemmen
23.683 Ik zie een jongen naast een meisje lopen,
hij kust haar en zij lacht om het geval.
Genadige dood! Zij kirren en zij hopen
zij zien het kind nog niet dat hen begraven zal.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1986.…
Uitwaaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 na een eindeloze nacht
van schrijven en van lezen
wacht ik op een morgen
die enkel mist brengt
het miezert
wolken regenen uit
als moest het zo zijn
toch laat ik me niet kisten
ik trek mijn wandelschoenen aan
zet er stevig de stap in
vriezeganzen vliegen over
wind bijt rode wangen
maar als ik thuiskom
sla ik kille handen
om een kop…
Een stille ademhaling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
754 Wie ademt leeft, of toch wel ooit,
want veel van wat wij ondernemen
is enkel ijdelheid en droom,
een staren naar een verte
die telkens wijkt en wendt.
Een stille ademhaling,
een in en uit,
een geven, nemen,vrucht'loos zoeken
muziek en kleuren,
daden, boeken
en weten dat er niets
het heimwee echt geneest...
Wie zei er weer: het leven…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
Luchtige liedjes
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.614 Zoude ik mijn liedjes,
de vluchtige, lichte
Liedekens zingen,
gelijk ik ze zing?
Zoude ik zo lustige
liedekens dichten,
Zo het mij naar
mijn lust verging?
Zoude ik mij spelender-
wijze vermeiden,
Dingen bezingend,
die buiten mij zijn:
Vrede - van 't vee
in de vredige weiden,
Vreugde - van bloemen
en zonneschijn?…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 voorbij de wind waaide mijn gedachte
buiten bereik van mijn hart en in het nu
ademde ik winter waar lente was beloofd
ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de…
als wegen samenvallen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.094 zij weet niet meer
wat gister was
nee, niemand
kwam hier op bezoek
dit is geen leven
was hij er nog maar
al was het even
een mensenkind
kwam in de ochtend
reisde bij volle maan
heeft weet van niets
schreeuwde bij aankomst
heeft een lange weg te gaan
waar is toch mijn beurs
o in de la of nee daar
wie heeft hem meegnomen
vertrouw…
De zoektocht gaat verder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.103 ik moet het mezelf
steeds opnieuw bewijzen
dat ik het allemaal dragen kan
al weet ik dat ik straks
mijn eigen ik weeral verlies
in een reeks vragend denken over...
ik breng nu offers in een poging
het denken en voelen te beheersen
een kwestie van zwakke punten te mijden
een wachten op het moment
dat toekomst weer lacht
in het licht…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
Soms voel ik mij zo leeggehaald
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.114 Soms voel ik mij zo leeggehaald,
zo uitgestrooid en weggegeven...
De akkers liggen maagdelijk -
geen spoor meer van het leven
dat eens in al zijn weelde blonk
terwijl de zon scheen in de morgen.
Ook nu blinkt licht, al is het vaal,
gekleurd door 't brandglas van de zorgen.
Mijn gang vertraagt, de uren wegen
al is mijn hart nog onderweg…
Slaap zacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.089 Ik zag een volmaakt gezicht
Geschapen in de wolken
Met een lach van satijn
En fluwelen lippen
Ik zag sterren stralen
Als ogen die fonkelen in de nacht
En ik aanschouwde je blik
Genoot van de intense pracht
Het was maar een moment
Ik dacht enkel even aan jou
En tijd had rust gekregen
Alles stond even stil
Ik heb liefdevol…
Zoals het was
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.048 Ik zie jou...
Beschenen door het glanzende maanlicht
Welke tussen wolken doorstraalt
En ik huiver ...
Ik bekijk je aandachtig
Je golvende haren, sensuele lippen
Hebben mij volledig in een greep
Sla mijn arm om je heen
Jij legt je hoofd op mijn schouder
Ik kus zachtjes je voorhoofd
Het is tijd om te gaan zeg ik
Mijn hart door…
Zonder...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.783 Zonder hoop is hopeloos
zonder reden redeloos
geen horloge, tijdloos
zonder liefde liefdeloos
geen emotie emotieloos
zonder belang, belangeloos,
maar er is nog nooit een
mens geboren die
emotieloos, zonder reden
belangeloos in een tijdloos
omhulsel, als
hopeloos te boek stond.…
Rebellie van het Hart
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.215 Dit hart-gelag,
geworpen stenen achter de gaten,
als een akkerwinde met lekkende plekken,
Waar het stilaan,
file wordt in de stroom,
van mijn opgebroken klop-orgaan,
Rebellen al kleumend,
voor de deur van het geestespand,
het bloed gestold, in plaats van dranghekken…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
Uit de kast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.176 De gedachte dat je op vrouwen valt maakt je bang
De gedachte geeft je een raar gevoel
Een gevoel van angst
Je weet dat je zo bent maar durft het niet te zien
Je weet dat het niet normaal is
De angst om niet geaccepteerd te worden
Het verdringen
Het ontkennen
Het maakt je kapot
Accepteren zoals je bent homoseksueel
De gevoelens worden sterker…
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
De strijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 rede en dwaasheid
wisselen elkaar af
ouder en anders
daarom niet verstandiger
onbedwingbaar hart
vraagt wat onmogelijk is
in plotseling oplaaiend vuur
wenkt het avontuur
dagen vergaan in een waan
van weemoedigheid
broze gedachten
over onbezonnen lentes
gevolgd door bittere inkeer
ontbreekt echter nog steeds
de weerbaarheid tegen…
woorden blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 woorden blijven hangen deze winteravond
ze sluimeren door de nacht als in dromen
onrustig in wakend slapen of andersom
vluchtig als lucht, raakbaar als steen
vergeet niet de hardheid van de dag
gisteren een onafgemaakt meesterwerk
vandaag zijn de stukken weer als nieuw
zoals in het begin, of is het slechts schijn
om jou de moed niet opnieuw…
Vleugellam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 Stil, in zichzelf gekeerd,
als hij in de buurt is,
wachtend op kritiek,
dat is wat ze heeft geleerd.
Ze wil zoveel zeggen,
hoe ze zich voelt,
en wat eraan schort
wil het aan hem uitleggen.
Zo moe, geen interesse meer,
om er nog iets aan te doen,
moed verzamelend, misschien
zegt ze het de volgende keer.
Maar ze is zo tam,
kan het…
gebarsten gevoelens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.477 gebarsten gevoelens,
lopen hand in hand
een lege tong
gevuld met nutteloze woorden
een hopeloze lach
ergens verloren op je weg
tranen vermenigvuldigen zich met bloed
het uitzitten van je tijd
die je op deze klotebol verdoet
dat is je rot voelen
hoe gaat je met jou? goed…
Zonder jou
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.328 De dag uitgepakt als
een schoenendoos van schoenen
die niet bij me passen,
met stem op de vlucht
onder de gesloten oogleden
onverdraagbare meren
van vermoeden
geen weerzien
wel voelen in de borstkast
opgesloten uren,
ze willen naar het daglicht
als alle afgeronde gedachten
maar je schaduw is donkerder
dan de duisternis onder gehemelte…
Ik voel ...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.283 Ik voel me vaak leeg
verstoken van woorden
ik wil zoveel zeggen
en mezelf doen geloven
dat mijn hart echt zo groot is
als soms mensen beweren
en dat in mijn droeve ogen
blije dromen leven
Ik voel me vaak zwellen
gestoken door woorden
ik kan zoveel zeggen
maar wie zou geloven
dat een hart echt zo groot is
als soms mensen beweren
en dat…
als stuifzand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.358 letters
tot stuifzand
geworden
glijden door mijn
korte vingers
verwaaien
zonder ooit een
woord te vormen
vallen terug
op het strand
waar de oude zee
hen opnieuw
overmant
onderhevig aan
vermaledijde
stormen
ik houd mijn handen op
tot dragen toe bereid
maar zie met lede ogen aan
dat het machteloosheid is
dat door mijn vingers…
RAZERNIJ
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.080 Hoe is het in godsnaam mogelijk
dat je me na al die jaren
toch weer zo boos kunt krijgen,
of heb ik het op zitten sparen?.....
Oude littekens gaan weer open
en irritaties komen weer terug.
Ik wil dat je uit mijn leven verdwijnt!
Misschien niet morgen maar wel heel vlug!
In gedachten scheld ik je verrot
en hem ook net zo goed.
Op dit…