11210 resultaten.
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 in zijn gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast…
Stil worden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Was ik een goed mens
voldeed ik aan iedere wens;
zo ja, zo neen,
wat deed ik
nou werkelijk met mijn leven,
zoals het eens geschreven werd
in ster, maan en zon...
deed ik alles, wat ik kon?…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Haar man, een uit duizend dromen.
Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk kraakt.
Dan komt hij de kamer binnen, terwijl
zij een zucht van verlichting slaakt.…
aan iemand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 aan wie
ik allemaal
niet dacht
deze avond
het is pijnlijk
ik dacht aan iedereen
het is volle maan
in het park en de vijver
rimpelt niet eens
gedachten
een paar zinnen
zeg me wel te
rusten en tot morgen
een laatste blik
een kus een omarming
het park is mooi in het donker
de honden blaffen, waarom blaffen ze
nou ja…
braaf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 In jouw ogen ben ik saaier dan het gras te zien groeien
Op welke manier zou ik jou nou echt kunnen boeien
Te betrouwbaar is niet waar jij voor vallen kan
Een veilige toekomst is geen onderdeel van jouw plan
Omdat jij mij te makkelijk krijgen kan,
ben ik in jouw ogen niet de juiste man
In jouw ogen ben ik veel te braaf
Omdat ik echt alles voor…
Bedtijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 De oude uitgebluste man
zit op een manke stoel
aan tafel in zijn kamertje
van het bejaardenhuis.
Zijn geest doet het nog aardig goed
doch levensvreugd heeft hij niet meer,
de grauwe sleur van eenzaamheid
stompt af zo op de lange duur.…
Terugkeer naar Gaia
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
520 Wit Wiefke, jouw plaats is
bij jouw warrelzusters
heidepoelen zijn je thuis
een jonge man verdwaalt
wordt betoverd door gratie
van de neveldans
hij imponeert jou
door zijn sprongen en zijn blik
je volgt hem naar de mensenwereld
verblind door machtswellust
verwaarloost hij jou, zijn buit
ontrukt aan het moeras
je wendt je af, je…
Groots en genadeloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 't Komt zoals het komt,
Je weet immers niet beter -
Dagen bitter en zoet,
Alsof wat dan ook
Er nog toe doet -
De stroom van die rivier
Hou je toch niet tegen,
Valt het goed, lach dan maar
Valt het tegen, laat dan
Je tranen gaan ook al hoort
Het niet, het huilen van een man;
Je leven is een avontuur,
Het eind meest ongewis,…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het echt
maar ook in je hoofd
zo dicht bij de grond
zo donker midden in de nacht
bij volle maan…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
tennis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
514 tennis
hoe haal je ’t in je hoofd
om tegen zo’n bal te slaan
je bent toch wel verdoofd
om op de halve maan te staan
ten nis
ten nis
ten nis
ten nis…
Liefdeslied
gedicht
5.0 met 2 stemmen
9.384 Wat laat zich liever vinden
dan het verlangen van
de minnaar en de man
die wacht tot zijn beminde
zich door zijn zachte ban
langzamerhand laat binden
en plots hem haar ontzinde
lip niet ontzeggen kan?…
Gegeven tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gegeven tijd vergist zich vaak
in de waarde van de nacht
verkleurt beelden die ik lichter maak
verdampt tranen uit mijn lach
heeft aandeel in mijn tegenzin
voedt wat was soms eindeloos
betovert de man die ik bemin
maakt dromen schaamteloos
Sowieso vergist de tijd zich vaak
in de waarde van de nacht
hoe donkerte alles, dat het raakt,
versterkt…
Bittere ernst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 mijn lot
was onbeschreven
geen vel papier
enkel wat gegevens
van mijn ouders hier
een wereld
die eerst lachte
maar later werd
het bittere ernst in
veel te veel verwachten
ik heb de jaren
zien verslijten
in een drukke baan
een voor een gingen zo
ambities naar de maan
nu heb ik mijn lot
in eigen hand genomen
beschreven wat er is…
Onverbloemd
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
623 rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen
het muurbloempje
bloeide nog wat verder open
de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat…
Generatievrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Als oude man beklemt me de vraag
of de kinderen die na ons kwamen
zich wel door ons begrepen voelen.
Worstelen ze met dezelfde vragen?
Kennen wij de antwoorden?
Verstaan we hen?…
Spacen (lekker gaan)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
948 Ik wil vliegen op de maan
Lekker, lekker gaan
Ik wil spacen op planeten
Niet meer kunnen eten
Zweven op de beat
Rieken van de wiet
Dingen zien vervormen
Kakkerlakken, wormen
Ik wil zonnebrillen zien
Een gezicht als mr.…
Een waas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
417 Als de zon is ondergegaan
en de warmte verdwijnt
en de maan opkomt,
komt er een waas voor de horizon
een waas in jouw gedachten
jouw gedachten die afdwalen
je ziet een waas,
een waas in de stilte
de stilte van het moment
en de schemering van de avond
een waas,
een warmte die je nooit eerder voelde
die de hoop doet opkomen…
DE LANDMINNAAR
poëzie
1.4 met 33 stemmen
6.541 Wel man, wat kan
u de stad behagen,
dat gij mij durft plagen
om mijn keur?
’t Lust mij niet te leven
naar de sleur.
Al wat de stad kan geven
heeft geen smaak of geur.
Hoor mij, wilt gij
onschuldige vermaken
onverhinderd smaken?
Kom op ’t land!
Leer eenvoudig leven;
heb verstand!
Natuur wil heil u geven;
neem het uit haar hand!…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
september
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 druppel voor druppel
verjaart regen in de oceaan
atomen van haperend vlees
verwarren zon met maan
o, hemel nergens zichtbaar
in wolkenloos rookgordijn
onbeschreven blad, leeg
door verregaande letterpijn
kantlijn klinkt als evenaar
lachen als een hard gelag
alle huid, mergel, aarde
sterft op deze laatste dag…
van veel verloren
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
792 ik heb gestreden
ik heb gevochten
ik heb woorden
uit hun omhulsel gehaald
en ze in de holte van de nacht verzameld
nooit heb ik er een vogel horen fluiten
wanneer de maan van mij wegging
laat en leeg
ik heb gebouwd
ik heb gebroken
de tocht naar morgen
in levende ogen en in het gevraag
naar wie we met zijn tweeën zijn
ik heb mezelf…
Sterrenstelsel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Uitzinnig, oprecht, zonder scrupules
Houd ik vanaf de bodem van mijn hart van jou
Jij bent mijn zon, maan en sterrenstelsel
Mijn licht in deze donkere maanden
Sinds ik ziek ben, heb ik geen grip meer op tijd
Sedertdien kruipt bloed soms waar het niet kan gaan
daar het ware karakter van mijn ziekte
zich geenszins, echt nooit zal verloochenen aan
patiënten…
Valentine
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 zo mooi als mistige weilanden in maanlicht
zo sprankelend als het water van een beek
zo open als de Afrikaanse savannen
zo blij als het plots verraste kind
zo dapper als een strijder in de frontlinie
zo lief als een poes die zijn kitten likt
zo sexy als een vrouw maar kan zijn
zo bijzonder zoals jij alleen bent
zo veel als een man kan houden…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 had ik je niet al eerder gevraagd waarom
morgen alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn…
Tuintalig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 hoe oud mijn tuin wel was
in zijn fraaiste kleuren
leert hij taalwoorden:
sapstroom - buikrivier -
seizoensgebonden honger
hij droomt van zon
en maan en sterren
van eenzelfde makelij zegt hij
zoals een mens ooit amoebe
zo werd ik net als jij
met een durende kracht
om de kleur te bewaren
het hout te behouden
als een toegewijde…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…