Alle inzendingen over oude beelden

14191 resultaten.

Sorteren op:

Zaagsporen

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…

in je stem hing de toon

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
ik zag je ogen een schuchtere blik alsof je niet wist hoe beelden te plaatsen je gaf handen een zoen, keek om je heen en leerde te doen wat anderen deden de vraag van waarom had je tot heden gemeden het ging goed want je leek op een van die velen maar in je stem hing de toon van ik speel dit gewoon zelf voelde je anders ik ken…

in rondingen je lijf gezet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 863
uit zand en vuur heb ik je beeld geblazen in rondingen je lijf gezet je ogen glanzen transparant verbazen je ziel als bodem ingelegd de zon licht zacht je trekken uit en schittert je beweging je huid grenst aan de wind en fluistert zijn gevoelige beleving je bent gestold in het moment van reageren je wilde zoveel uitproberen…

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen verval bestand, tot het verstilde beeld verfijnen van windfiguren in wit zand waarin ik veilig kan verdwijnen. ------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…

Driehoek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 736
De gelijkbeneige driehoek van TV, man en vrouw tophoek 33 graden uit ooghoeken van 73.7 graad de basis vormend van de som der kijkcijfers der moderne weetkunde q.e.d, dus niet alleen het lineaire één op één van oogpunt naar beeld vice versa, bijvoorbeel als het zucht en kreunt uit roze lijven, lood- lijnen worteltrekkend, maar driedimensionaal…

Vele kilometers

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Vele kilometers verwijderen onze lichamen Van een harmonie Onze harmonie, van kijken in je ogen Je hand strelend over mijn rug Lippen die vurig elkaar begroeten Dromend rij ik te snel Beelden van je gezicht weerkaatsen in mijn spiegel Je staat gebrand in mijn ogen Onze plaat op de radio Tranen van geluk Ik zie je morgen Tranen van verdriet…
luppe15 juni 2003Lees meer >

Sms

hartenkreet
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.920
Het geel verlichte beeld, met de kleine letters die je mij hebt gestuurd. Een sms die even al mijn aandacht steelt, terwijl mijn vinger over het toetsenbord schuurt. Op het kleine verlichte scherm, zeg je even wat je nog voor me voelt. En smijt je wederom met die term, maar je legt uit wat je met "Ik hou van je" bedoelt.…

Zaagsporen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.639
Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…
Kees Keizer4 december 2003Lees meer >

toen de vloed haar eb gedoogde

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
ik zie je wenken dan je rug je glimlach draait het beeld weer terug van langzaam nader komen we hadden alle tijd minuten opgevrijd tot eeuwigdurende momenten van stil genieten met elkaar je zong het kabbelen van golven bruiste branding in de volle maan, liet je gaan op de getijden ik kwam je nader in het gele licht dat…

GEMINI

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.083
De trein van mijn onrustig zoeken stoomt naar zijn eindstation en rangeert zich schurkend op het spoor van jouw perron In stilte als in spreken in doen of in gedachten Spiegelt jouw beeld mijn eindeloze trachten Alsof ik geen verleden draag er verder nooit iets is geweest Vervaag jij al mijn kwalijk denken scheppend aan mijn nieuwe geest…

resten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.094
tussen de resten van haar leven vond ik brieven zonder woord boeken die niet zijn geschreven vragen die nooit zijn gehoord tussen de resten van haar leven vond ik beelden uit haar jeugd liefdes die niet zijn bedreven kinderjaren zonder vreugd tussen de resten van haar leven vond ik foto’s zonder kleur dromen die niet zijn gebleven rozentuinen…
Jeroen Swaan13 december 2002Lees meer >

beloof me

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.161
er zijn dagen dat mijn hart steeds trager klopt en ik merk dat mijn geheugen zich verstopt ik de beelden uit mijn jeugd niet meer herken en ik eigenlijk niet goed weet wie ik ben er zijn nachten dat de angst mij wakker houdt en mijn geest mijn eigen lichaam niet vertrouwt ik de slagen tel die mijn hart vergeet en mijn tranen…

Lezen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
Beelden gillen, angstige prevels. Duistere steegjes, grijnzende gevels. Het beest heeft in mijn hoofd gekeken. Schaduw kruipend gefluister, met hoog piepende kraken. EN NU VERDOMME SLAPEN! Schreeuwt de deur met een klap. En besprongen door het duister, zal ik nog wel even waken.…
oepsie19 juli 2002Lees meer >

Verbannen realiteit

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 865
Een hemelse glimlach siert een bleek, grauw gelaat vochtige ogen staren in een denkbeeldige wereld vol dromen, beelden en kleuren steeds langer zoeken wanhopige vingers krampachtig houvast in de bevrediging die het vergeten voedt het verlangen om oneindigheid maakt de geest krankzinnig verhitte gevoelens branden in gepijnigde…

Jij....

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.800
Vol pracht in een verlaten woestijn Brengt mij bij mijn diepste gevoel Beelden laten ons weer even samen zijn Daar zijn je ogen je tedere handen Ik wil je aanraken maar kan het niet Zie die mooie volle lippen witte tanden Het doet zo'n pijn dat jij mij niet ziet…
car3 oktober 2004Lees meer >

Stenen engel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Bij beelden stilstaan Stenen gezichten aanraken Met passie, met ongeloof, Vleugels uitslaan. De mensen staren Wijzen naar mij Uit gewoonte, uit afschuw, Uitgerold garen. Genaaid in zwart Geregen in naden Van steen, van kleurloos, Zielloos hart.…
Naomi16 november 2004Lees meer >

Een leven voorbij een leven voorbij

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Een concept Dat is het leven Een vage schets Nog uit te werken Met ruwe streken Zachte strepen Van dromen, doen en streven Als voorbeeld wordt het doorgegeven De dood maakt volledig Helpende handen Tussen hemel en aarde Definiëren het ontwerp Onschatbaar is de waarde Van het beeld nu: helder, vrij en scherp Als voorbeeld wordt…

in jouw licht bewegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
leven baren ze waren er al in gevoel maar scheppend gaf jij ze hun kracht en doel modelleerde zacht je evenbeeld langs romp en been heb je haar wanhoop weggestreeld je vormt en stilt het ogenblik schikt het lange haar in een blauwe strik van droevenis het is nooit klaar want jij bent daar in jouw licht bewegen komt het beeld…
wil melker19 december 2004Lees meer >

ik beitel je tot vrouw

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.097
ik ben jouw beeld aan het houwen uit de ruwe rots die jij eens was zag de branding waar de golven aan je vraten het strand waar jij in onbegrip en stilte bent verzand ik weet je wispelturig vurig als je door mijn handen gaat ik moest je splijten om naar de aders in je hart te kunnen kijken ik beitel je tot vrouw polijs met liefde…
wil melker18 januari 2005Lees meer >

Mooi Gevoel...

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.746
"op jouw bank" Zinderend verlangen "op jouw schoot" Door jouw beeld bevangen "langs jouw arm" Gevoelens overstemmen elk geluid "onder m'n trui" Tintelingen langs m'n warme huid "langs m'n borsten" 2 zielen, toch maar 1 gedachte "voor jouw ogen" Dit is het waar ik lang op wachtte "in extase" Kortsluiting heb ik in m'n hoofd "in jouw…
2gether28 augustus 2007Lees meer >

Nog even

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 992
Nog even straalt de zon alof het hoogzomer is en al ruik je de ondergang, het donkere, het verdwijnen van zoveel licht en kleuren, deze uren zijn heel kostbaar: ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren. Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen, ze vullen je herinnering met dankbaarheid en erkentelijkheid om onverdiende gaven.…
Adeleyd6 oktober 2007Lees meer >

dan breek ik transparanten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
geef mij wat glas dan breek ik transparanten vervaag ik licht tot mat verstrooid naar alle kanten ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat beelden die ik bouw vandaag verkleuren in het perspectief van morgen schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht als de zon in ondergaande rust geniet en maan gewassen als zijn spiegel ziet ik speel…
wil melker3 oktober 2005Lees meer >

nachtelijke tocht vanuit Ransdorp

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Inktzwarte duisternis sluit ons in gevangen tussen twee koplampen ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen nachtreizigers onder de sterren er vlucht een dier voor al het licht door de dansende auto de berm ingesmeten de duisternis slokt gulzig alle beelden op alsof er niets bestaat wij zijn slechts het dwaallicht in de verte dat uit…

demon

hartenkreet
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.598
tomeloze kracht die mijn stroom van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een volgende zich aan een wond die ik open houd bezeten…
stater7 november 2005Lees meer >

in rondingen je lijf gezet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
uit zand en vuur heb ik je beeld geblazen in rondingen je lijf gezet je ogen glanzen transparant verbazen je ziel als bodem ingelegd de zon licht zacht je trekken uit en schittert je beweging je huid grenst aan de wind en huivert zijn gevoelige beleving je bent gestold in het moment van reageren je wilde zoveel uitproberen…
wil melker11 november 2005Lees meer >

ik, naakt voor u

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.326
ik heb mijn stof afgelegd beleid nu een nakend bestaan een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien blozend gaat u ten onder dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf ondanks het slijtend beeld…

ik, naakt voor u (tweede versie)

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 844
ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt u zelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien…

Rotown magic

gedicht
4.4 met 157 stemmen aantal keer bekeken 65.362
Rotterdam is niet te filmen De beelden wisselen te snel Rotterdam heeft geen verleden en geen enkele trapgevèl Rotterdam is niet romantisch heeft geen tijd voor flauwekul is niet vatbaar voor suggesties luistert niet naar slap gelul 't Is niet camera-gevoelig lijkt niet mooier dan het is Het ligt vierkant hoog en hoekig gekanteld in…
Jules Deelder16 februari 2022Lees meer >

geen verval

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 79
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra16 maart 2007Lees meer >

geen verval

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra19 maart 2007Lees meer >