Alle inzendingen over familie

Zachte ogen kijken me aan oud en fragiel maar nog steeds teder bijna een moeder was jij daar waar ik leefde Geluiden van weleer dwarrelen neer prompt verloren ooit bevlogen woorden nu slechts bestemd voor dovemansoren En straten lijken kleiner alsof alles terugdeinst voor zoveel verleden mijn ouderlijk huis nu gesloten als een winkel…

Ik sprak laatst een ‘pater suppositus’, Die wees op een eeuwen oude ritus. Maar de DNA-bewijzen Zijn modérne benaderingswijzen, Vroeger was het welles of nietus.…

Hij nam de kortste weg zonder omwegen hij ging omhuld in zwijgen hij kruiste met niemand nog de degen hij nam geen afscheid in zijn ogen kostte die dingen slechts veel tijd in stilte greep hij zijn kans om weg te kunnen glippen op naar de dodendans.…

ik voel me vrij leef nu heel blij mis alles en iedereen waar ik van hou om mij heen toen ik leefde met jou maar toch ben ik blij eindelijk los van jou ben eindelijk vrij ik hield meer van jou dan jij van mij ja ik mis je... iedere dag.... maar ik sta weer op met een lach maar ook heel veel pijn waarom kunnen wij niet samen zijn?…

Papa tuiniert er op los Mama zingt er op los Dochter danst er op los Zoon voetbalt er op los Een los geslagen gezinnetje? Neen juist door verscheidenheid ontstaat intrinsieke eigenheid, herkenbaarheid, dierbaarheid, respectvolle verbondenheid en gefundeerde vastigheid. Zodoende lossen zij alles op! Toelichting: op bezoek bij vrienden…

Er is nog tijd zat We hebben nog tijd genoeg We wachten af en leven verder We drinken wat, we trouwen eens en scheiden weer, kinderen komen en leiden hun eigen leven We lachen soms en huilen vaak. We drinken wat en het inzicht, dat je denkt te hebben, dat wisselt met het aantal glazen Tijd speelt geen rol Gisteren, vandaag, morgen,…

de wens van de vader en dat het uit het kind de dood is het was waar huizen en treden de treden ladders en daken ontstonden de wegen hier te vinden de geluiden het gefluister van gestorvenen je hoort engelen zingen de vlinder lauwert in een nachtmerrie neemt kennis en vliegt dan weg om je op sterven na haar voortgang…

Na stilte van zo'n veertig jaar zijn jullie goddank weer bij elkaar Gedreven door hebzucht en jaloezie wist achter een masker van hypocrisie een zieke geest jullie te scheiden door leugens en roddels te verspreiden Na vele schade die is aangericht komt de waarheid nu langzaam aan het licht want wie jarenlang konkelt en manipuleert, dat gaat…

wat voel ik mij mooi als ik denk aan jou waarom kleurt de lucht dan toch grijs en grouw al is het voorbij ik hou nog van jou denk elke seconde nog aan jou ik kom maar niet los niet los van jou ik leef bij de dag zo goed ik kan maar daar wordt mijn hart niet wijzer van doe zo mijn best hou van het leven het lijkt een test maar ik weet…

Het huis legt sneeuw in zijn tuin, spuwt rook uit zijn kruin. Moeders leggen er hun kinderen, kinderen leggen weer moeders, enzovoort, enzovoort… en het huis verscherpt zijn blik, ruiten worden gewassen, kinderen steekt men in jassen, laarzen moeten passen, schoenen moet men boenen. Ik lach, reik hem mijn hand, maar hij heeft me afgedankt…

mijn lieve spruit wat ben je mooi en enorm lief jij bent een ware hartedief jij straalt iets uit wat mij doet glimmen lachen en stralen maakt me warm van binnen jij geeft me kracht dank zij jouw liefde kan ik veel overwinnen. kus mamsje…

donker en triest zonder vooruitzicht zo zijn jouw dagen zonder enig licht wat doet dit pijn voor jou en je gezin maar ook voor mij als je me zegt wat ik kan doen als je me zegt wat je voelt als je me zegt wat er zo`n pijn doet als je maar ìets tegen mij zegt mijn lieve kind ik wil je helpen er voor jou zijn jouw verdriet en zorgen…

de winter lijkt lang te duren soms lijken minuten uren alles grijs en grauw het gevoel dat er niemand denkt aan jou maakt zo de winter wel erg lang positief denken is dan wel een pre daar vang je meer zonnestraaltjes mee is er over 7 weken lente dat is een mooi iets in spè…

Korzelige grijsmannen. Voor, Tijdens en Na de oorlog. Elke zin aangevangen. Diep in het verhaal. Het eindeloos vrorige weleer Morssporen in dur lui pantalonzomen. Kruimels van pijnleugens en tabak. Aandacht van een kind. Zuigend aan hun duim. Wat zij kunnen kan ieder kind. Na veertig jaar muteren denkbeelden. Empathische waanbeelden…

Ik zie de stilte in je ogen Ik voel de vragen in je hart Ik zie een leven Van een zomer Naar de herfst Ik zie een kind Van lang geleden Krullen dansend in de wind Ik zie een leven En een mooie vrouw Krijgt zij meer vertrouwen In haar stilte's en de vragen Van de ander en zichzelf…

familiegeluk is: vader meer dan 10, 10 biertjes op een dag, moeder meer dan 100, 100 decibels op de meter, een zoon en een dochter, ze hebben nooit anders geweten.…

Mijn oma Hoek uit de Rubroek Ik zie haar in haar stoel nog zitten Commandeert de ganse dag met luide stem Haar taalgebruik mag wel wat minder Daarop zit niet echt een rem Ze wil nog weleens wat verwensen Loerend naar mensen door het raam Gehuld in toffels en pantykousjes Kent zij iedereen van naam Die halve gek, die pleurislijer, Die viezerik…

Het land bedekt zich onder een zachte witte deken Het stilleven hieronder lijkt bezweken. Het leven buiten, zo stil, het water; ijzig, krakend, kil. De poezen miauwen dwangmatig voor het raam waarbij zij, met blote pootjes, in de sneeuw staan. Zodra het kan, glippen zij weer gauw naar binnen waarbij ze je dankbaar antwoorden met vredig spinnen…

Bij het verlaten van het huis wisten we nog niet of we ooit nog eens zouden terugkeren Wij konden verdwijnen zoals een gebouw tot stof kan verkruimelen door nagelaten onderhoud of oorlogsgeweld In ons schuilen vertrouwde plekken het licht van de zon en de warmte waarin we onszelf geheel vonden…

Struin door het hoofd waar mijn jeugd zich verstopt ik moet en zal het terugvinden hersentergend tussen bijna vergeten plekken van ogenschijnlijke vrolijkheid destijds, vooral op zondag waar geen eind aan kwam er tijd was om na te denken alleen de nasmaak smakt nog van verplichtte kerkgang en Wilhelmina pepermuntjes.…

zussen zijn er voor je hoe je je ook voelt het is een troost om te weten dat je zus weet wat je bedoelt als het even niet meer meezit en je wil je verdriet kwijt dan helpt je zus, zodat je je er doorheen bijt als jij je rot voelt en niet weet wat je moet, dan is er altijd de zus, die vertelt je wat je moet doen. en als zij jou nodig zou hebben…

gisteren verjaarde je en- ik mis je niet meer zo; je verloor jouw hart en mij woorden kwetsen slechts een lege muur -maar toch- verlang ik nog familiaire banden, strandend in de warmte van een tijd toen heelheid zo gewoon was tussen alle kledingstukken aan de lijn verblijf ik, immer als de mens die slechts ‘van jou’ wil zijn…

een aardige knik een vriendelijke blik een klein gebaar naar elkaar een glimlach naar voorbijganger we hebben het allen wel eens nodig soms maakt het iemands dag weer goed geeft even zin of zelfs weer moed om door te gaan in het leven of de dag wat glans te geven wat vaak al kan met een lieve groet.…

Verlangde u zo naar uw kind’ren dat u zélf een kaartje kocht dat was zeker een flinke tocht vanuit verpleeghuis “de Vier winden”. Kon u uw eigen jas niet vinden hebt u een andere uitgezocht herkende u de halte bij de bocht of telde u opnieuw de linden? Wat leuk dat u ons zomaar komt verrassen ik bel wel even dat u bij ons bent ook let…

Wij hebben hetzelfde bloed misschien dat je het daarom zo goed onder mijn nagels vandaan weet te krijgen…

Uitwisselingsproject 2 maanden zijn lang ik was als moeder bang soms kommer en kwel hoewel ze stelde het wel. Zuid-Afrika was niet aan de deur, maar voor jou was het aangenaam, en geen sleur. Lieve dochter van mij ik ben echt blij om je weer in mijn armen te sluiten. En niet te moeten denken zal alles daar zo ver haar de vreugde…

Dit is wat hij is Mijn broer en ik kijken samen naar de eendjes Van buiten is hij een oude man, maar van binnen onaangeraakte frisheid. Mijn broer en ik wandelen over het strand Van buiten wat onhandig maar met een innerlijke wereld van enkel vredigheid Mijn broer en ik kijkend naar een komedie Van buiten treuzelend en zonder zorgen op…

Familie-dag Een wonderlijke familie-dag op een wit strand met schitterend weer. Een dag zonder lawaai met alleen de zacht zingende de achtergrond. Een wind met melodieen voor onze harten die oude melodieen elk moment oplost in de wind. Een dag met veel ruimte voor eindeloze blijheid voor jong en oud. En voordat de hemel vol…

(Naomi) dans maar kind van de zon met je vleugelvoetjes licht op de muziek van je hart laat je stemmetje klinken als de zingende tuinfluiter tussen het kleurige wingerdblad dartel maar als het veulen dat haar blijdschap in een wei met kleine madeliefjes vindt vergeet de tijd, meisje lief glans maar als de zilverberk ritmisch wuivend…

jij bent mijn wereld mijn dag en nacht jij bent mijn adem wie had dat gedacht nooit zag ik jou staan nu geef jij mij kracht zoals de bomen reiken naar de lucht zo reiken mijn armen nu naar jou is jou gevoel niet zo naar mij dan gaat er een mooie liefde aan ons voorbij.…