4193 resultaten.
Weer terug...
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.750 Je zat bij me
in de klas
zo'n dertig jaar geleden,
we waren kinderen
van wat is en was:
een blij en ver verleden...
Had ik het niet door
was blind misschien
wie of je was
ik had je nooit
van dichtbij gezien
en droeg niet je tas...
Vage herinnering
levensvatbaar
en onschatbaar
het gevoel
nu ik je weer zie
en denk vertwijfeld,…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 ik heb de bergen gezien
de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik…
stiekem uit het zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 lees het verhaal
achter schoonheid
geniet pracht en praal
in paleizen en kerken
vind je de werken
van de gewone man
een leven in dienst
van anderen om tijdelijk
in eeuwig te veranderen
in ornamenten
vind je hun gezicht
stiekem uit het zicht
de beelden zijn heren
hun schaduwen lijken
de eeuwen te regeren
dat is er niet meer…
Nu op kameel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
667 waar is de tijd
als ik langs cheops rijd
nu op kameel
het fijne stof
weer in mijn ogen bijt
ik het westerszijn vermijd
ze stappen traag
en arrogant door het
woestijnenloze zand
het is ineens cultuur
hun tred heeft al eonenlang
dezelfde voetstap neergezet…
Natuurgeweld
snelsonnet
3.6 met 17 stemmen
1.617 Wat was het vroeger fijn in de natuur
We crosten, sloopten bomen, groeven kuilen
We pisten, vingen vlinders om te ruilen
We bliezen kikkers op en stookten vuur
Nu kun je daar alleen nog maar van dromen
Er staan nog meer verbodsborden dan bomen…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Waar de ziel zwemt als een vrije boot
van hier, geen brief. Enkel de golven en het gezang
van een bulderende wind. Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een…
Herinneringen aan een liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
717 Het kan haast niet dat ik
die nooit van tederheden blijk kon geven
met zoveel liefde van je heb gehouden.
Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.
Al is…
Ik herinner mij...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ik herinner mij...
Onze handen tegen elkaar
met enkel een raam er tussen.
Het klapraam gesloten, sprekende
tranen en onbeweeglijke lippen.
Beiden moe van de gestreden strijd,
laten wij onze blikken niet los.
Ik herinner mij...
De verademing van mijn lang
verwachtte, hoopvolle vrijheid,
gaandeweg wordt die genomen.
Geplakt aan het raam,…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
Wonderbaarlijk mooi
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
800 Ik moet wel veel aan je denken de laatste dagen.
Het is weliswaar al jaren geleden,
maar soms dan lijkt het wel het heden.
Zo kom jij in mijn hoofd dan opdagen,
zoals we samen in het gras lagen
wonderbaarlijk mooi.
Ik moet wel veel aan je denken de laatste dagen.
Mijn hart springt weer open
en ik denk aan de tijd dat ik nog kon lopen…
Zo herinner ik me
gedicht
3.5 met 32 stemmen
9.471 Zo herinner ik me de voddenkoopman
van de overkant. Ik was in deze ontvolkte
buurt zijn laatste klant.
Zittend aan het raam zie ik nog zijn volle kar staan.
Midden op de weg. Hoor zijn roep. Wat vrolijk
en somber stemt, want
als ik er niet meer ben, wie herinnert zich
dan zijn stem?
--------------------------------------------
uit: '…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Aan een vriend
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.649 Geheugt het u hoe we eens in vroeger dagen
Met lichte voet, vriend lief, en hand aan hand,
De doffe stad verlieten om op ’t land
Langs de oosterkim de morgen zien te dragen?…
Trots als een pauw
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
929 ik liep met je rond
trots als een pauw
in het zicht van haar ogen
was je schaduw verbogen
verdween als zij naar je vroeg
was boven met jou
we speelden ons spel
maar ze voelde het wel
met jou was spelen
me nooit meer vervelen
we bespraken mijn leven
kon jou alles geven
mijn tranen verdriet om de
klap op mijn smoel dat gevoel
als ik…
Ontvlam je heftig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
777 je smeult
maar lichtgeraakt
ontvlam je heftig tegendraads
je schrijft in rood
smoort met as
wat vroeger was
ontbloter dan verwacht
laat jij je stelen
door mijn zinnen strelen
weerloos laat je zien
wat jaren hebben toegedekt
ik heb je weer gewekt…
Je ogen wachten
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
911 gedachten scheuren
uit een lang vergeten web
het ingekapselde verdriet
pijn van de herinnering
maar liever niet
je hebt geholpen met het
zoeken naar verbanden
troostte me met
liefde ruim voorhanden
stukjes leven heb ik
teruggezet sommige een
andere plaats gegeven
een enkeling is weggedaan
die wilde ik niet meer beleven
ben klaar met vroeger…
zijn kleine meisje niet meer
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
3.982 een jaartje later, zijn meid,
beentjes-breek-fase is aangebroken
moet je nou een kijken
wat het nu is geworden
groter,slimmer,ouder
en komt nóg meer in opstand
laat weten dat zij nog altijd
zijn kleine meid wil zijn
huilend in bed
missend die tijd hoe het vroeger was
al hele boeken volgeschreven
over de tijd die wij SAMEN hadden,…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 Dagen duren lang
wanneer je weet
dat er niemand op je wacht.
Nooit heb ik geweten
dat samen zijn
ellendig kan zijn
wanneer je niet meer
-samen bent-
Zittend nu voor het raam
denkend aan toen
ja, ik weet
die tijd is geweest.…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
je koos voor vrij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 ik voel de pijnen
van je streven om
in jouw wereld weer
gewoon te kunnen leven
je koos voor vrij
na jarenlang beknot te zijn
weer zijn die sporen terug te
vinden in je dagelijks bevinden
pluk de bloem
geniet de zon
en kijk niet steeds
door opvoeding nog om
reken af met dagen
waarop dezelfde vragen zich
meester maken van…
Terra Sigilata
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 gestempeld in herinnering
die oeroude verhalen
waar eens gestilde kracht verging
hemel en aarde elkaar raakten
de ravenzwarte morgengang
van uitgesleten stenen
loopt door de hesperidentuin
toen is de tijd verdwenen
zijn porseleinen beeldhouwwerk
streelt de zucht van diep verlangen…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe…
Doorgaans weg
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
725 kinderkopjes lagen er
in die jaren en het verkeer
deed nog zoveel kalmer aan
rustieke stenen zijn vervangen
door een snelle asfaltbaan
en je ziet er minder bomen
op rijstroken verdampten ook
de zachte dromen van weleer
waarin op zondag samenkomen
alle weken door zou gaan
de hompelstraat is weggebroken
jachtig snellen wij steeds meer…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig, onontwikkeld
door voorjaarszon onderbelichte
in vloed geëtste golfafdrukken
een ander strand, een vroeger…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
Blinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
950 weet je nog hoe we naast elkaar stonden
op het plein bij het rak laafden wij
aan de Amstel waar we het IJ
van Columbus proeven konden
hij onderbouwde goede raden
die doorregen lagen eer we later
bemiddeld waren rijk als het water
ons kon begroeten langs de kaden
zichtbaar verholen kleuren schonken
glazen zwartwit wonder van de tijd
wij…