Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

sneeuwstorm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
vuist van een kind dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen rond de middag al verzinkt hij in een groezelige pap vandaag volhardt de vorst naalden van ijs driften rond ik rijd met lichte voet over een spiegel de ruitenwisser kan het poeder niet slikken dat wervelend tot duinen…
Wim Veen1 februari 2006Lees meer >

Orakelt delphi

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
ontwricht wordt uit gevest en tijd breekt tolerantie in wankelmoedigheid stof en stenen vuurstormen verhaal van hoe ook zij door ongebreidelde agressie ten onder zijn gegaan zwarte vlaggen dekken gaten af die tot het doodsgezicht verworden zijn van een ooit zo levendige stad heet brandt woestijnzand in barmhartigheid een zachte duin…
wil melker15 november 2016Lees meer >

Faro

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
waar ’t land zich schier tot eiland tongt en bunkers kaal uit duinen zweren wieken zich stralen door de nacht als dorsers die de polders scheren grauwend uit zwarte duisternis hoor ‘k schepen en baleinen hoornen weergalmend in d’onmeetlijkheid van trage lankmoedige tonen bundels priemen door mist en zwerk klauwen verloren, blind…
Aramis4 december 2006Lees meer >

Geluk

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
Schuimende golven rekken zich uit en bedekken het naakte zand Helmgras wuift onder een wolkenvlucht van oogverblindende kleuren Boven, op het zonverwarmde duin tintelingen door heel mijn lijf sta ik compleet verwonderd Ik zie de geestverruimende zee het ruige tussenland een magisch veldmozaïek Ik ruik heerlijk bedwelmd alle geuren tegelijk…
Hanny7 juni 2007Lees meer >

De Spiegel zei 't

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.135
De spiegel Margrieten en lupinen Bloeiend Op een geluidswal langs de A7 Ze staan symbool voor een bijzondere persoonlijkheid Bloeiend Genietend van het leven De zee achter de begroeide duinen Woest Met modder smijtend Ze staat symbool voor een bijzondere persoonlijkheid Woest Geen grip op krijgend De zon achter de regendruppel…

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…

Week 18 in haiku

netgedicht
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Zaailingen kwamen zagen en vergingen bismillah Allah is lief vertaalt Kader Abdolah heel creatief Schiet de berm uit raakt in zichzelf verstrikt - de maagdenpalm Op Soestdijk achter de rododendrons de krentenboompjes Op hoge poten verrekijkers op het duin - geen kip te zien Altijd en overal is de verbeelding niet…

Aan zee

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
van 't stadslawaai komt hulp uit onverwachte hoek m'n oren raken verstopt het wordt stil om me heen men zegt dat ik iets aan m'n gehoor moet laten doen maar ik houd me doof en m'n oren fossiliseren tot schelpen geluk is slechts 'n gevoel dat we door denken opwekken zo verwezenlijk ik 'n ideaal waan mij in 'n houten huis in de duinen…
Custor26 juni 2008Lees meer >

Het verre licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik heb de stukjes lente gekoesterd die wij samen hebben ontdekt op onze geheime plek wat luwte en een paar straaltjes zon een enkele nachtvorst op de rulle snel drogende ondergrond heerlijk om jou dadelijk weer te zien met een handvol duin en glinsterend zee-natuur wind schrijnend koud en venijnig guur maar in je gezicht…
wil melker24 februari 2024Lees meer >

Een boulevardje aan zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
zon in je ogen wind door je haar toevalligerwijs keken wij gelijk naar elkaar nog was liefde niet in zicht maar je hand streek per ongeluk langs mijn gezicht we droomden de avond op een boulevardje aan zee flaneerden langs ruiten de maan namen we mee alleen wij twee op het warme zand speels zongen golven hun komen aan land duinen…

Winterpijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven Een tango…
falm24 januari 2010Lees meer >

biografie van het tegenlicht

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
zwijg en graaf me in jou omdat niets ontbreekt aan onze stilte ook al sijpelt water uit de achterflap; uit noodzaak omdat tijd zich verontschuldigt bij het stervend licht en ik me lokken liet door de verste grenzen zoals koude bladeren langs een winters strand die in de horizon verdrinken dit is mijn wereld, zei je de dove duinen…

Vallende duisternis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoog op de top van het duin ontwaart men een prachtige zonsondergang een vuurbal weerkaatst boven het golvende water de schemering valt en de maan werpt zijn lange stralen over de zee die zich koestert in de vallende duisternis lijkt het bij vloed of het een meer is de zee kabbelt voortdurend op het roze met zilveren zand het zilte nat…

vuurtoren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee beschermen je armen mij.En namen mij met je mee..... Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd. Naar wat is en niet geweest is. Naar liefde en naar spijt. De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat. Het verlangen naar zoveel meer.…
bianca5 februari 2011Lees meer >

Exenhof

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Ik plant mijn exen in de tuin ze mogen daar opnieuw ontluiken tussen beproevingen en puin tot teelgewassen of tot struiken en af en toe komt op hun kruin een bloem tot bloei, of hopen buiken zichzelf een beetje op tot duin waarop ik staan ga om te ruiken want hoe de wind ook keert of draait het geurt hier steeds naar oud verleden waarvan…
bert deben26 januari 2011Lees meer >

Blauwe kralen

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 751
strooi ik klaprozen zaad overheen het verlaten strand opdat zij door de wind worden gedragen en bloeien zullen in de duinen in de pan van het hart als twee-eiige tweeling verbonden in de beweging van eb en vloed tussen de zon en de maan in het heelal zo verborgen een sterrenval gelijk dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…

het spoor van de meeuw

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 620
het zwijgen van het strand draagt een ander gezicht, vreemd toegevouwen alsof haar stilte is zwartgemaakt op wimpers en wenkbrauwen vele dagen lang uren waarin het reizen steeds kleiner werd door het twijfelend tasten aan torenklokken die zonder reliëf de wijzers vastmaakten, noordwaarts tegen voorbijgaande duinen en het geraamte…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
jij en ik zitten tegenover elkaar kijken samen in onze ogen en daarmee in onze ziel je blauw groen herinnert mij aan de zee, de zee ik verdrink er in de aanspoelende golven strelen jij bent zacht, een zucht die mij leven schenkt op de duinen van jouw lippen geen helmgras maar teder mos, dat wij kussen met open ogen een overweldigende sensatie…
enrico9 december 2011Lees meer >

Dreigende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
heb de wind niet gevraagd golven zo hoog op te stuwen dat de zee tot de duinen staat een front van dreigende wolken in buienlijn langs te sturen dat zich met onweer ontlaadt vroeg zomerse dwarrels vol stuifmeel en licht geuren van bloemen zon op mijn gezicht dansende vlagen van warmte en lucht trillende einders met vogels loom…

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
het begint met een golf en met jou er middenin of ben ik gewoon verliefd en doe jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol…

gelijk aan de zee

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
zee mijn hart geschonken heb hoor dan, ze maakt mijn dromen waar golft een schelpenpad van echo's die ik opraap zie het golvend ritme alsof elke dag mijn leven begint met een glimlach van de meeuw die regenbogen hoog boven de horizon optilt ach lief, luister dan hoe onafscheidelijk we zijn nog meer dan de zon en maan of de duinen…

Mijn moederland

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Op duin en heide zwerf ik hier, Mijn liedren stijgen trots en fier. Hier drong zich de liefde in het harte mij En de hoop in mij zingt zacht en blij! Mijn moederland, het land van de wijn, Mijn moederland, graag wou ik bij U zijn.…

Onderzee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
rusteloze kolken van breekbaar porselein in gedachte helder van nature door vloedlijnen onder druk doch wildrooster van binnenvet in kringloop van water en regen een rad voor ogenschijnlijk min of meer als bij toeval breekt het water verborgen aan vraag me niet waarom van hier struikelt het oppervlak tuimelend als helmgras in het duin…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

In germaans profiel

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 796
germaans profiel jij was het waar de keizer toen voor viel en troepen stuurde uit omringde muren je romeinde in de macht van glans was exotisch zijn commotie gaf jou alle kans maar in decadentie verloor hij zijn pretentie jou te evenaren was teveel je blonde haren roken naar de zee waren woester dan zijn mannen zij hokten in de duinse…
wil melker26 oktober 2007Lees meer >

Lentevreugde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
magnifieke gitzwarte vogel helder oranje snavel zittend boven op het dak bijnaam Vogelijntje zingt een welluidend liedje met alle gemak ieder voorjaar present enorm gemis als ik dit beeldschoon diertje nooit had gekend gun het alle vogeltjes te vliegen luchtruim/bossen duinen kortom schitterende natuur optimaal nagenieten…

Vitamine-gewicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Het vlakke strand voorland van het vlakke land met daartussen de duinen tientallen meters hoog ze houden ons droog doen onze dorst lessen, onze honger naar natuur met ‘t weer: onbewolkt, zon of bewolkt, koud en guur die elementen zijn als vitamines voor ons leven ik schrijf dit zittend op ’t strand wacht tot de zon daalt ver achter…

Vormen gaan voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
's Avonds zijn de duinen vlak en drassig watergrauw struiken worden donker zwemen rood en blauw Alles verliest vastheid land lijkt zee en zee op land in ijle golven schemerlicht stolt water tot tinten zand Wolken lijken een massief en bergen zonder maan een nachtzwarte hemel waaraan geen sterren staan Ideeën zijn levensecht vormen…
Zywa5 april 2023Lees meer >

Echo van jouw lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 366
Jouw blonde duinen zie ik aan stevig land van zilte zee als metaforen in mijn dromen onder het gefemel van een sterrenhemel helder licht in het holst van de duisternacht ik voel intens alsof alles opnieuw aan prille lente went in de essentie van verse voorjaarsbloemen in het begin van jouw amoureuze brief lees ik dat het vragen blijft…