Alle inzendingen over eenzaam

6639 resultaten.

Sorteren op:

put

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Altijd zat je in een diepe put Terneergeslagen Soms uit je eenzaamheid gekropen Hopend op verbetering De diepe put Is te diep Het was god die riep Die stem van boven Geloven In iets of in niets Hemel en aarde bewogen Onvermogen…
ebba24 juni 2015Lees meer >

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Droevige omhelzing van lucht en land waaronder een wenend kind traant in wolken van zure wind, neerslachtig door hartstocht overmand. Weemoedig land, verzopen van verdriet doordrongen van kil bestaan onder snakkende lucht, in grijs vergaan en geen zonneschijn meer biedt. Zijn het "her-ineringen" die smachten doen, zinnen verzinderen?…

Toekomst?

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Dolend land in tranerige mist, berustend onder vochtige dekens en zich nooit vergist. Een wachten met voortekens op een naakt valend bed, zo leeg gelegen, afgeschreven, slapers eruit gezet, alle vruchten weggegeven. Moet nu de kilte komen in koud grijze lucht, waarin onttroonde bomen met ijzige zucht hun bladeren ontnomen? Requiem…

ken je ook

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
ken je ook dat ontglippen van wat je dacht vast te hebben of de idee je wereld dagelijks uit de krant te kunnen knippen, dat het blijkt niet meer te zijn dan een farce, iets dat was mijn handen lijken dan te trillen alles, ja alles wil als zand door mijn vingers slippen zo voelt ook soms de liefde dralend aan haast stuurloos…

Woordbeeld

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
buiten aardedonker op de salontafel licht/warmte vanuit de kleurige walmende kaars doch die akelige stilte gevoel van bittere eenzaamheid het verdriet is er toch het piekeren hoe het verder moet gaan owee 't is nu of je je vroegere partner lachend op de drempel ziet staan plots een zacht geluid op de voordeurmat een…
Antonia15 december 2015Lees meer >

Ta solitude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
dagen dragen traag over lege nachten heen donker verslindt het licht 'k hoor stil geween achter handen, ze bedekken je gezicht juist als dagen gaan lengen en men verhaalt van hoop zie ik je in jouw stilte zuchten gevoelens laten zich mengen kennen geen reinigende doop het zijn die dagen die traag dragen en ik je hand wil…

Oud en Nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
De laatste dag van het jaar, we denken dan terug. De laatste dag van het jaar, wat ging het toch weer vlug. De eerste dag denk je kom ik er wel weer doorheen, maar ja het gaat nog steeds vanzelf. Het is voorbij in een zucht, Jij blijft toch echt alleen. Wat is de ultieme vlucht. Een ieder is gehaast, heeft eigenlijk geen tijd, jij denkt waar…
susan31 december 2015Lees meer >

Plein

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
Hier in de ruimte om ons heen in lege stilte van gebarentaal een prullenbak met conversatie de vogel met een oud verhaal en kale kruimels voor de natie in laatste regen van de dag een druppel die om aandacht vraagt gedachten aan een serene brief een plein om even alleen te zijn wat doemgedachten voor de variatie.…
mobar14 februari 2016Lees meer >

Dansen met Woorden

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 676
Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter in de beslotenheid van zijn of haar cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar doordrongen is, als ware taalopzichter is dat de stroom van zijn of haar gedachten gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…

Werkstraf

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
schrijven van verlegen verzen als in een vreemde taal ademt er liefde misschien te moeizaam voor woorden in zinnen die het intieme vertolken van oude dingen die verhalen zijn geworden en zich gewonnen geven in welluidend idioom voor vlees, bloed, zweet en lichaamstranen en kan jij het ook denken die zwijgzame wereld van verliezen als eenzaamheid…
mobar13 april 2016Lees meer >

Onder moeders rok

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
ik ben een beeldhouwer maak armpjes voor een kind geef het tevens beentjes en een mondje voor de pret volmaakt hoeft het niet te zijn want mijn mond staat niet recht spreekt onvolkomen woorden en kwijlt als een dronken gek ze lachen de mannen en vrouwen die gluren door de winkelruit want ja ik ben anders dan hun kroost dat zich verschuilt…

Grijze zomeravonden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur flakkert het schimmenspel als obscuren op late druilerige avonduren, doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur. Een mijmerend zuchten van vale gezichten, uitgeleefd, vergeten en vergaan. Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan: jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten. Een…

Stilte die luid klonk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Na de uitleg, van de ondernemer, werd het eventjes stil, of er nog mensen wilden spreken? Ik zei: ja ik wil. Opnieuw werd het na geschuifel wederom heel stil. Ik keek de zaal in, waar drie mensen zaten slechts drie, die haar wegbrachten. Opzij kijkend naar de kist, zei ik: 't geen niemand wist: ze hunkerde naar aandacht, toen ze die niet…
Johanna10 december 2016Lees meer >

Distantie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ik rook drink doe verder niets lees geen boek ontvang geen vrienden denk enkel na zie geen licht voel geen vreugd geen wrok slechts verbittering val dieper en dieper tot de bodem in de zielloze ruimte begin van het einde in zicht komt dan plotseling iets is het een verschijning een woord gebaar gevoel dat mij krachtig…
Rudolphine13 januari 2017Lees meer >

Niemand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Niemand niemand is er over ik heb ze weggejaagd een voor een er is niemand meer tegen wie ik kan praten bij wie ik kan huilen naast wie ik kan schreeuwen niemand die mij nog kan verdragen bij wie ik mezelf durf te zijn in mijn bangste dagen…
Elisabeth R13 januari 2017Lees meer >

Stapje terug

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Elke weg ergens naartoe is een weg terug geworden elke stap die ik zet ben ik meer op mijn retour Nieuwe mensen die ik ontmoet zullen geen vrienden meer worden om elk woord dat ik zeg noemt men mij een ouwehoer Niemand die mij voor de voeten loopt men heeft mij ver achter zich gelaten elk tempo is er volledig uit doelloos dool ik door…

it takes a village (voor Marije)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
ze zeggen: Marije, mooi & slim & sprankelend & veelbelovend & zoveel meer mooie dingen die jij niet echt echt niet kon binnenlaten het was niet de kat die krasjes op jouw armen maakte het was niet jij die de kijk-eens-hoe-leuk-wij- samen-selfies maakte buitengesloten bleef je binnen de anderen bleven buiten niemand die jou…

Stille waan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Dode meisjes, drijvend op het verlaten bergmeer alle tederheid gezonken in bodemslijk verklonken, doodse stilte die neigt naar mistig hartzeer. Wat mis ik de zachte streling van de jeugd, onbezonnen schoonheid ver weg van iedere droefheid, lichte dagen en nachten in volle vreugd. Liefste er rest me slechts één baken laat me in uw liefde…
Marcus Dehond13 augustus 2017Lees meer >

klaa hétteke (klein hartje)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
mijn rusteloze opgejaagde kinderhart sloot haar kamers het kan niet in me aarden niet bij mij landen mijn thuisloos zwervend hart op de donkerste onvindbare plek…
J.Bakx1 oktober 2017Lees meer >

stilleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
een huis in een smalle straat met lindegroene bomen is het houvast van een frèle vrouw haar baken een burcht om te kunnen blijven om te schuilen achter een donker ondoordringbaar gordijn volgen haar ogen de passanten niemand ziet ze over het hoofd men vindt haar zoveel later levenloos in de stoel de opgezette lapjeskat…
J.Bakx29 oktober 2017Lees meer >

de juiste persoon.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
de kaarten zijn geschud, wat valt er nog uit te leggen, het maakt je moe en uitgeput, nee er valt niets meer te zeggen, oh ja het deed je pijn, je liefde te moeten vergeten, nooit meer zul je samen zijn, nooit meer samen eten, maar buiten schijnt de zon, en die lacht naar iedereen, al is er geen antwoord op waarom, je bent nooit echt…
j.m.hofman.10 november 2017Lees meer >

zomaar een dag

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
zomaar een dag zitten aan tafel somber, zoals wel vaker opstaan, jas aantrekken lopen richting station broodje met kaas eerste de beste trein uitstappen in Antwerpen een buitenland vlakbij de zon schijnt warempel wordt het toch nog een leuke dag…

zomaar een dag

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
zomaar een dag zitten aan tafel somber, zoals wel vaker opstaan, jas aantrekken lopen richting station broodje met kaas eerste de beste trein uitstappen in Antwerpen een buitenland vlakbij de zon schijnt warempel wordt het toch nog een leuke dag…

helverlichte nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
je stapt de helverlichte nacht in, blijft verstoken van dromen die anders zouden komen je voetstappen weerklinken tegen de gevels van de huizen je raakt de weg kwijt in je gedachten je hoort of ziet niets meer, merkt niet eens dat sommigen je aanstaren, dan haastig doorlopen je praat zachtjes in jezelf, gesticuleert met beide handen…

de kleine jongen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
de kleine jongen die je vroeger was zit diep in je verborgen, zit stilletjes in een hoekje te wachten op je komst je wilt hem zeggen dat hij moed moet houden, dat hij al zijn zorgen met je mag delen, dat hij nergens bang voor hoeft te zijn, dat hij steeds op je kan rekenen, dat je er altijd voor hem bent vooral, echter, wil je hem laten…

8 jaar alleen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Die dag komt weer Ik ben alleen het gaat niet weg waar ben je heen een ieder zegt is lang genoeg maar ja voor mij nog steeds te vroeg ik mis je bij alles wat ik doe ik overleef weet soms niet hoe…
s.kampstra12 januari 2018Lees meer >

expeditie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
de tijd loopt op voeten van lood de knagende pijn jou te moeten missen snijdt als ijzerdraad dwars door mijn ziel zie, de zon verrijst rood en omfloerst boven het lege landschap van mijn dromen waar ik jou hoop te ontmoeten daar ergens moet jij zijn jij bent aanwezig in iedere vezel van mijn gedachten daar krijg ik jou, als ik dat…

Ondergaan

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
Zwarte bladzijden uit vergeten boeken herinneren leegte in ondankbare dromen en in vleugelloos vliegen blijven onvergetelijke nachten liefdeloos ondergaan wat er zonder woorden ademt achter stilte van ’t bodemloos antwoord door niemand gegeven.…
mobar7 maart 2018Lees meer >

In de schaduw van een dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
ik zag haar in de morgenstond neen, niet oog in oog, slechts in de marge de afstand was in velerlei opzichten onoverbrugbaar of zomaar te ver om het kompas op te richten niet dat ik maar een letter verstond vermoeid legde zij wat woorden in haar mond die op slapen duidden; het was opnieuw de nacht inluiden de dag aansluitend heb ik maar…

Anoniem

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
je was al weg omdat ik dat met woorden zei mijn gevoel stierf als 't ware zijn dood maar je kon niet weten wat ik bedoelde, het had het gewicht van ondraagbaar lood wat geweest is, is nooit geweest, wat leeft is nimmer vrij zolang ik zal leven; ik heb aldoor gevreesd iets koos er voor en je werd door dat onhoudbare al eerder…