3093 resultaten.
Over tandenborstels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Erbarmen
vind ik een niet te omschrijven woord.
Bijvoorbeeld
jouw tandenborstel nog op de wastafel
achteloos achtergelaten?...
Ik voel erbarmen voor 't blauwe plastik
haren uiteen,
mensen doen hem in de afvalscheidingsbak,
ik dacht aan hoe hij jouw zachte tandvlees,
harde gebit borstelen,
je smaakpapillen, speeksel hem proeven,
jouw…
Stijfhoofdig
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…
of
zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren……
niemand meer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 er is hier niemand meer
en er klinkt niets
behalve dan het gorgelen
uit de schuimende
mond van de zee
en jij in mij ...…
Elfenkoning
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 hoe vloeien
angsten
uit bevroren
lichamen?
hoe pompen
harten de
gejaagdheid uit
lijf en leden?
hoe bannen
bange hoofden
demonen uit
oren en ogen?
hoe spannen
spieren samen
tegen spinsels
in de kop?
bezwijken we
voor de Elfenkoning
die ons lokt naar
de andere zijde?…
Wat was en is
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
769 beheerst
althans zo leek het
bewoog zich mijn leven
het afgelopen jaar
bagage onvolmaakt
nog onaangeroerd
stond al maanden klaar
om de hoek wachtte
de bedaarde boemel
op een tweevoudig spoor
het was tijd
ik moest instappen
maar voor ik het wist
reed hij alweer door
-
maar nu…
opnieuw waag ik de tocht
druk mijn neus wat…
Opbloeien
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
534 onverwachts die stilte
diep in mij
geen eindeloos
getouwtrek meer
niet meer draaien
woorden verfraaien
weken van heimwee
buigen naar rust
ik land op voeten
van mogen, niet moeten…
Kleinachten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
537 hoe naar was de droom
de twist in mijn nachtgedicht
letters ze smeulden
in een grievend vuur
nog voor het morgenuur
daalde mijn bewoording neer
als droesem in een glas
onder sprankelende wijn
in een roes was ik
voor even weerloos klein
maar mijn gezond verstand
won het op het nippertje
ik zinspeelde mijn pijlen raak
op de uitdagende…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Mijn lijf is als een instrument
dat bespeeld wil door een musicus
of een leerling,
iemand die er de juiste klanken
uit probeert of weet te halen.
Het hoeft geen bladmuziek,
maar eigen composities.
Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen…
Een of ander
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
553 nachten slecht slapen
veelal in het donker staren
wakker elk uur
waar is het houvast
de sterrenschakel
mijn aanbeden maan…
denken, wandelen
liggen, weer opstaan
verlangen om heelhuids
voor de bui te schuilen
van geluk te kunnen huilen……
Kiezen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
645 als er geen
keuze is
toch
het beste vinden
verlaten op eigen
vertrouwen
de zon is er nog
dekt de schaduw
vogels vliegen
met alle winden…
In het oog
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
567 hoe groot is het verschil
tussen twijfels en keuzes…
stappen ik heb ze
ooit gemaakt
betamelijk en voldaan
tussen de tweestrijd
dikwijls weer
mezelf betrappen
op matte vlakken
tussen het groen
glanzend tapijt
maar nu…
meer dan ooit
schuilt het verlangen
in mijn hart
op verhaal te komen
de weldaad te voelen
ontwaken…
Wel en wee
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
588 te voet dwalen
stormen soms rondom
ogen open
het leven opnieuw vinden
de verleiding aangaan
uit de schuilplaats geraken
sussend het ritme vinden
bemoedigd door het hemellicht
niet verslappen
immers een bloem leeft op
wanneer de neerslag haar
wortel hoopvol voedt
een zucht
niets over het hoofd zien
toch misschien
net als…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 We waren in een nauwe duinpan weer,
droog helm prikte,
en keken naar de gladde zee
en één lange rand van schuim en golven,
hoe rollend ze de volgende bedolven
ik vroeg vaag over het herhalen van dingen
hoe lang hoe vaak,
jouw gedachten daar ook heen gingen.
weleens. Nee.
Je lijf dat lekker, altijd graag
een-in-de-zee en spel van
nat…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
611 het oostelijk licht toont
zich als een prelude
tekent vergulde sporen
in het verreikende dal
ik draag de verademing
als een begroetende droom
teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand
ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde
zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd
wat meer nog zou ik…
In ogenschouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 zo laat het licht nog
een avondzonnestraal
de wind op de vlucht
na een dag van wanorde
het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt
‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
-
ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid
in deze verademing lijkt
het leven transparant
och, hoe onschendbaar…
Zielsrust
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
571 ik lief de stilte
rond woorden gelegd
waarin juist
zoveel wordt gezegd
ik lief de stilte
rond een gedicht
waarin juist
verademing wordt belicht…
Tussenruimte
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
711 niets is echt zeker
het leven kan soms tornen
rafelig wordt de zelfkant
een wirwar van draden
steken worden vastgehecht
als een te strakke lijn
maar och, toch verkeer
ik vaak in soepelheid
lijkt het alsof ik ben
omhuld met zijde
dan spin ik garen
daarmee verstel ik
elke scheur die me belet
mezelf te zijn……
Lagen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
446 Ik knip in oude lagen
heden vervaagt in het verleden
ruïnes blijven zolang
stenen ze willen dragen
het hart ze kan verdragen,
ze geen kooi, geen zooi zijn
zolang ze mooi zijn
ze lijf en leden,
ziel ze schragen.…
Over missen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Toen we in elkaar waren
vroeg je
en, heb je me gemist?
Uit de heldere hemel
tussen helm en zand
de branding
je armen, je ogen
uit jouw mond kwam de vraag
zoiets vroeg je nooit.
Hoe kan ik je niet missen
elke dag, elk moment
dat je er niet bent
maar waarom zou ik 't zeggen
welke zin?
Toch zei ik het.
Zou ik zoiets vragen?…
Vier en twintig uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 Als een ingepakt kado
bewaar ik de herinnering vers
ga ik terug naar elk detail,
naar drijvende delen,
het verhaal van de koe,
het prikkeldraad waaraan schapewol,
de haan die kraait,
het knusse koepeltje waarin je terugwil,
en wij die jou volgen
en je daar kijkt naar de ondergaande zon,
naar je inslapen ga ik terug,
hoe ik je dan lief…
Vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 omdat ik aan je denk
omdat ik weet heb van…
schrijf ik alvast vogels die
de lente willen vieren
in eitjes ontstaat
een nieuw begin van leven
vragende geluiden
worden hoopvol bedeeld
grauwe kuikenveertjes
kleuren langzaam bont
zonnekracht geeft
warmte en moed
de zure appel wordt
weer blozend zoet…
Attent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
572 dromen, dromen door
de minuten van het leven
immer op zoek
naar een sterrenhemel
de voorstelling van een
dalend lichtspoor
voor een vurige wens
dat ene verlangen
daar kunnen ze me
’s nachts voor wakker maken
ja, voor een wandeling
in de lentelucht
de wind die zacht de slaap
uit mijn ogen wrijft
voor de stonde dat
alles…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...
in jou, in dit geval in mij
is alles ook weer heel…
Verschiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
552 dat stukje twijfel
naast het weten
die traan nog
telkens naast de lach
het niet kunnen bevatten
toch ook glashelder
soms struikelen
naast de krachtige stap
de melancholie
naast de luchthartigheid
-
misschien mezelf
wat minder prangen
blijven vertrouwen
blijven verlangen
naar……
IJdel verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 Dat ik argeloos de supermarkt inging,
overvallen door een liedje
uit de speakers
't gekst, 't was mijn tekst
gezongen met zoveel gevoel
Of dat ik langs een bouwplaats liep
en uit een radio ergens vandaan
mijn woorden hoorde,
een bouwvakker die zong mee,
zijn stem was rauw en diep
Of dat ik voor een apk
naar de garage ree
en tussen…
tellen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 hij is vaak
als eerste
wakker
te druk om
in de rij
te staan
de angst
geen tijd om
te wachten
laf sta ik in
de rij voor
de decimage
de angst
hij telt
voor tien…
Nauplius' wraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Nauplius ontstak
schoonschijnende
vuren hoog op
de rotsklippen
van het eiland
in de schaduw
van het schrijnende
verlies verlichtte
zijn kunstgreep de
donkere wraak
mannen brulden
als gekooide
dieren overschreeuwden
het bulderende
water van de zee
in het bleke ochtendlicht
ondergaat Nauplius de
levenloze aanblik
van…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…