start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3225)
adel (48)
afscheid (1719)
algemeen (1894)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5156)
erotiek (632)
ex-liefde (575)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2477)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1087)
internet (85)
jaargetijden (1490)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9158)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3023)
ollekebolleke (209)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1316)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (335)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (239)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (186)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (542)
vrijheid (855)
vrouwen (401)
welzijn (439)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66720):

Vier en twintig uur

Als een ingepakt kado
bewaar ik de herinnering vers
ga ik terug naar elk detail,
naar drijvende delen,
het verhaal van de koe,
het prikkeldraad waaraan schapewol,
de haan die kraait,
het knusse koepeltje waarin je terugwil,
en wij die jou volgen
en je daar kijkt naar de ondergaande zon,
naar je inslapen ga ik terug,
hoe ik je dan lief vind,
zoals een slapend kind je vertedert,
hoe je kadootjes in mijn tas gooit,
naar jouw gedrevenheid op tafel,
je aanwijzingen, je reikhalzendheid
naar iets en toch afwachten,
het twee in één passend willen maken,
het secondewijzertje dat los komt
en de wijze wijzers
jouw omhelzing wil ik uitvergroten
het voelen ervan steeds verorberen
als een verse korst
en dan het grijpen van je mobieltje
tussen de bedrijven door
zodat je alles continuerend houdt.

Schrijver: Ralameimaar, 19-02-2018


Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 152 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Joep
Datum:17-03-2018
Bericht:Het verloop en de emoties van een dagelijkse dag mooi verwoord.

Naam:Ralameimaar
Datum:23-02-2018
Bericht:Kerima goed dat je me erop wijst. ..heb het ook meteen veranderd. ...dankje

Naam:kerima ellouise
Datum:23-02-2018
Bericht:Heel mooi! Ik vind het een heel klein beetje jammer dat je het Engelse woord 'floaten' gebruikt.

Naam:Inte Feelders
Datum:22-02-2018
Bericht:Een dag waar alles inzit, hoe mooi bedacht !

Naam:metske
Datum:20-02-2018
Bericht:wat een drukte in één dag, super verwoord in dit gedicht,de emoties van alle dagen zijn zo verschillend! mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)