9407 resultaten.
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Huil niet, Majorca,
Want je vader zal komen en zal je slaan
En zijn hand zal rood op je lichaam staan.
Hoor je de honden,
De honden, Majorca,
Heel in de verte blaffen gaan?
Hoor je de dronkenmanspraat in de wind?
Je dronken vader komt er aan.
De weg is te smal en het meer is diep:
Hoorde je, hoe hij mijn naam daar riep?
‘Maria…
Café
poëzie
4.0 met 3 stemmen
960 Rinus deelt vlug de kaarten op
en bromt met zijn verhitte kop
een lang-versleten lied;
de kaarten kleven met de randen
aan doorgerookte vissershanden,
in spanning, wie er biedt.
En achter, als een mistig baken
staat zwaar het licht op 't groene laken
en ballen, die elkander raken
of niet.
Een uitgemergeld ambtenaar
zit op een krukje bij…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het sintelschuttingpad is grauw,
Is ’t zon, is ’t regen?
Ik weet: het bord van Nelle’s tee
Ligt halverwege;
Voor fietsers is slechts tegenwond,
De zwarte stoet, die wegen vindt,
Om kwart voor negen.
De gloeipeer bungelt aan een touw,
Is ’t vandaag, is ’t morgen?
Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend…
Ouder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
663 Haar milder gezicht vergeet soms het nu,
vertrouwder met het verleden
Verloren ondeugd in zacht grijze ogen,
stiltes eeuwig vermeden
Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was,
beminde vriendelijkheid
De waas in haar weten is nog maar pas,
herinneringen raken kwijt
Sproetjes van tijd op sierlijke handen,
ooit een passende ring
Haar…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Ze zijn daar, de heertjes van het banket.
Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk,
verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen.
Vliegtuigen brullen niet meer
en de kale stad biedt geen rust
enkel het gesis van lijden.
O mijn brandend vaderland.
Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde.
Angstige soldaten op…
Zeg het maar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.108 Zeg het maar,
dat ik te dom ben om met je te praten,
dat je me liever naar huis zou laten;
thuis bij het aanrecht en thuis bij de wieg.
Zeg het maar, dat ik niet lieg,
je wist dat het komen zou, vroeger of later.…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
934 Draaikolken van dit leven,
zuig mij naar de dood.
Zie hoe tere bloesem
in een vrouwenschoot
welken moet door woorden
of een valse grijns.
Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 De dagen zijn te lang, en krap mij toegemeten
De dove rust des slaaps, van dalend licht tot licht
Zo spoedig kan ik niet verdromen en vergeten.
'k Ontwaak, een zieke gloed op 't benig aangezicht.
En elke dag, als nu, zet ik mijn doelloos zwerven,
Mij zelve honende, opnieuw en immer voort.
Mijn hart slaat jachtiger, hoe meer mijn krachten sterven…
Nee zeggen en dat volhouden?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 'k Ben een beste nee-zegster
al zeg 'k het zelf
maar volhouden da'k nee zeg,
dat gaat dus niet vanzelf!
Ik kan makkelijk nee zeggen
kost me geen moeite, o nee
maar NEE volhouden uileggen?
lukt me niet voor twee.
Stel 'n vraag, voor je bent uitgepraat
zeg ik al volmondig NEE
alleen het volhouden zo negatief
lukt me niet, dus inderdaad:…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Wat heerlijk je weer te ontmoeten, blij en oh zo fijn
Vet knuffelend begroeten, je bent toch weer zo mooi.
Haastig dicht naast elkaar op de sofa, zin je op te vreten
Je mag schuilen in mijn schoot, ik lust je rouw ook bloot.
Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken
Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak!
Elke seconde betekent…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 Pijn kan vaak helend werken, slechts amper te bemerken
Verwerking hoeft al is het zo beenhard.
Wat zo fel opgekropt heb is van geduurende jaren
Kan ik alleen laten varen.
Niet sofort er de brui aan te geven, zou erg dom zijn.
Jullie halen me steeds weer boven water, theater?
Denk ik niet... ik kan steeds een verstandje meer gebruiken, mee…
elkaar verstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.197 in hoop op beter en mooier
steeds weer opnieuw
haast jaarlijks zich de wereld
alsof nadien geen tijd meer is
naar de ontmoeting van oud en nieuw
die liever wij vertragen
om tijd te nemen
voor terugblik en bezinning
stil staan willen wij
bij de vrienden in het leven
die ons en wij vieren
ervaren willen wij
de stilte die valt
door wie vertrokken…
de oude bok en zijn groen blaadje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
788 wat begon als vederlicht
groeide uit tot zwaargewicht
want door te flirten met passie
veel gesjoemel te weinig actie
een kamer huren was een optie
voor het uitgesteld orgie
aardbeien en champagne
waren ooggetuige van deze campagne
de trappen op naar niveau twee
een oude kamer met wc
een groot tapijt bedekt de vloer
een raam met uitzicht…
Er is niet iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Er is niet iets
wat jij niet weet
van mij
Ik mag mens zijn
met alle gebreken
in mij
Ik hoef niet bang te zijn
dat jij verraadt
wat ís
door mij…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.324 spreken met je hart
zwijgen met je mond
je bent een geval apart
sterk en heel gezond
maar meestal averechts
zijn jouw gedachten wel
bizar, zeker niets slechts
dat begreep ik echter snel
dus schenk ik je het vertrouwen
ontgoochel me alsjeblieft niet
ik wil het niet berouwen
zo besparen we veel verdriet
ik hou van jou mijn zoon
mijn…
Als je ooit vertrekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Ooit komt die ene dag, die ene
waarop haar ochtend niet meer aanbreekt,
de dag waarop men wellicht niet schrijft
waar jij of zij op dat moment verblijft.
Laat de hemel dan alstublieft staalblauw kleuren,
de lavendel en de seringen die dag extra geuren.
Ik weet echter zeker dat je dan nog ergens elders bent
juist die dag je moed en kracht voor…
Hoe belangrijk liefde is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Is 'houden van' belangrijk?
is liefde 'heel gewoon'?
Is voor elkaar klaarstaan
een utopie?
Is haat dan onderdeel
van 'houden van'
dan is geen mens echt gelukkig
omdat men net zo goed,
houden- als haten kan?!…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
839 Het werd je gegeven
groot mysterie
van het "zijn"
Wat is Dood
net zo groot
als het geheim
van Leven
Is het loslaten
van het aardse
iets wat je niet kent
Ben je pas écht dood
wanneer je vergeten bent
..........…
De krekels en de wandelaar
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.110 De dag ging heen, zonk eenzaam achter
Een oude wijze vlier,
De meiliedjes werden al zachter,
De wei lag vol getier -
De kleine krekels riepen:
Kom hier! kom hier! kom hier!
'k Sloop zachtjes door de bronzen wei,
Het zong er als een lier, -
Ik hoorde 't - ik was heel dichtbij -
Dan zweeg 't - ik zag geen zier, -
't Was verder dat…
Pech..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Pech
bestaat
bij de gratie van
geluk!…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
vangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 het gezicht van
het meisje
verdwijnt achter
zwiepende haren
de man holt
achter zijn
afgewaaide
hoed aan
de honden
blaffen en
rennen tegen
de wind
de rok van
de vrouw
wappert
horizontaal
het kind kijkt
in de verte
maar komt
niet vooruit
de schilder
legt waaiend
Holland in
verf vast
jij hangt lachend
met wijde…
Schoon is het goud
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.286 Schoon is het goud, het schoonste der metalen,
Schoon 't alebast, en 't luchtige kristal,
Schoon is het licht wanneer de zon gaat dalen,
Schoon 't elpenbeen, en 't rozenrood koral,
Schoon is de mei met bloemen zonder tal,
Schoon is de zeeg' met haar bekranste zweerden,
Maar, die de kroon moet dragen bovenal,
Schoon is de vreê, de schoonste…
De Muur - DDR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Je woonde aan de foute
Kant van de muur
Dat had je zelf niet gekozen
Het werd je opgelegd
Elk uur
Je mocht niets meer weten
Je kon niets doen
Je kreeg wel eten, een dak
Het leek eerst wel ok, toch toen
Nu ben je weer vrij
Maar niemand weet
Hoe het je vervormd heeft
Geïndoctrineerd
Één hete brij
Nu hoop ik
Dat je ondanks alles…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die avond zag ik buiten de maan mistroostig staan
werd ik door vrees bevangen, voelde zorg en verlangen.
Voelde tekens en iets van loodzwaar gewicht bijna gezwicht,
ervoer ‘n strak gedicht en opkomende rimpels in dat gezicht.
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen…
de uil
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
708 in tegenstelling
tot wat het woord betekent
is deze vogel
helemaal geen uil
hij is de wijste van het bos
maar de uil
vindt mij waarschijnlijk
wel een uil
ik sta hem aan te gapen
met heel grote ogen
hij schudt zijn kop
van links naar rechts
heft zijn gat op
en vliegt weg
ik wil hem volgen
maar het gaat te snel
weet niet in welke…
Code Rood
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
760 Een zware storm die raast door stad en velden.
De wind? Nee ik bedoel de beeldenstorm.
Maar wie bepaalt uiteindelijk de norm?
Is het gedaan met onze ouwe “helden”?
En straks...Prins Bernhardstraat, Mandelaplein
Willem van Nassau of Hendrik Colijn?…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die de stilte kent,
Die, als de avond zinkt,
De beker van vergeten drinkt
En zich van 't leven wendt;
Die mede met het licht bezwijkt
In 't kleureloos verschiet,
En kleureloze dingen ziet
Waarin de wereld wijkt.
Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld…