1581 resultaten.
Nacht
poëzie
3.3 met 35 stemmen
6.865 Niets dan de wijde,
de grote rust:
eenzaamheid zachtjes
in slaap gekust;
niets dan het sluimren
van 't levend Al,
dat straks weer de ogen
ontsluiten zal;
niets dan de hemel,
die ogend waakt,
zolang lome aarde
het waken staakt;
niets dan wat wijde
oneindigheid,
in Nachts zachte armen
rustig gevlijd.…
Het geheim.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.454 Het geheim van
de zon blijft
verborgen...
Het geheim van
de maan
eveneens...
Maar wie voor
de sterren
moet zorgen...
Heeft aan een
nachttaak
te kort...…
666
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.276 men zegt het getal van het Beest
van origine, een gevallen engel
als Lucifer, jaloers en lichtgeraakt
een brandvlek is snel gemaakt
wij verwijten elkaar de duistere nacht
terwijl juist sterrenschijn beter is te zien
verdwalen in en om en rond elkaar
wij springen touwtje tot je lacht
aarde en maan houden ons vast
laten ons vrijwillig gaan…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik heb vandaag weer wonderen gezien
ze waren klein, maar wel aanwezig
ik nam het op in mijn gedachten
en het hield mij uren bezig.
Ik heb nog bloemen zien bloeien
en de vogels nog weer horen zingen
vissen zien zwemmen in het water
en kinderen vrolijk zien springen.
Ik zag de lucht met al zijn wolken
en daar doorheen soms nog de zon
ik…
Libra
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.112 De verbeelding sloeg op hol
Ik zag spinrag met dauwdruppels
Ze verbonden de sterren
In een warrelig patroon
Herken ik een weegschaal
De scharen van de schorpioen
Ze hopen zich op in een tastbare vorm
Geen wonder dat men ze een naam gaf
In de verbeelding kan veel
Als we de zieners mogen geloven
Een cirkelzaag splitst de hemel
In noord…
ONDERGAANDE ZON
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.679 De zon ging weer onder
en kleurde de hemel rood
ik heb mij weer verwonderd
door wat het uitzicht mij bood.
Achter de horizon verdwenen
zijn de geheimen van de dag
het deed mij opnieuw beseffen
dat ik ook dit wonder weer zag.
Want dit terugkerend gebeuren
het komt elke dag weer
stilzwijgend heb ik gekeken
voor de zoveelste keer.…
De horizon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.613 Hoe ver je oog ook reikt
hoe ver je blik ook ziet
aan het eind van de horizon
eindigt de wereld niet.
Het verre daarachter
wat je ogen niet zien
ligt de rest van de wereld
gehuld in geheimen misschien.
De zon lijkt verdronken
in de spiegelende zee
waar het onder gaat
langzaam naar benéé.
Hoe ver je oog ook reikt
het laatste wat je…
MAANSERENADE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.342 Ik breng een serenade aan de sterren
en zing een lied voor de maan
die met z'n allen daar boven
samen aan de hemel horen te staan.
Wie zou mijn lied willen horen
dat ik breng aan het mooie daar boven
wie zou ik er mee kunnen bekoren
wie zou de tekst van mijn lied geloven ?
Al is de nacht nog zo donker
en verschuilt zich de maan
als hij…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Aan de hemel hangt een schilderij
geschilderd zonder streken van penselen,
ik wil dat je er even naar kijkt
om het samen met mij te delen.
Dan zie je daar hoog in de lucht
een schouwspel, oneindig mooi
de sterren en de maan
in een schitterende, nachtelijke tooi.
Heel hoog daar aan het firmament
staat het voor ons te stralen,
knijp…
Invasie
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.103 De nacht werd dreigend wit verhit
bracht luchtig berooid en vergeeld
een groen, van top tot teen besteelt
ventje. Duidelijk nog dizzy van de rit
bleef hij roerloos in zijn cockpit zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 Uit een hete streek
Vloeit de straling
Een lange golflente
Een voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof…
De gave
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.319 Waar sterrenstof
mij omringt
Gedreven door
kosmische stralen
Waar mijn geest
de kracht ontvangt
Doe ik omvattend
op u nederdalen
Open uw aura
voor dit magisch moment
Zowaar ik het beheer
en geeft u door het helende
Mijn handen signalerend
uwe serene ziel strelende…
Afgerond
gedicht
3.0 met 15 stemmen
7.786 maan schuift in haar laatste opus
in c
in do dus
serenadeboogje in een zwarte plas
piano
wat ooit forte was
spiegelkomma aan een hoog plafond
straks
weg en afgerond…
Nestoriaanse kwatrijnen 2
gedicht
3.4 met 37 stemmen
14.927 De dingen doen en aan het einde, basta,
geen leer omhelzen. In het halfduister
de uitgang raden. Niet in paniek geraken.
Hij weet wel dat je komt, het staat in zijn agenda.
----------------------------------------------------------------------------
uit: 'Tot in de nde,nde graad; nestoriaanse kwatrijnen', 1998.…
Escapade
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.641 Die morgen was de lucht beschreven
het was een ROXY-hemel
maar zonder R en O en Y
het uitspansel in koningsblauw
ik fietste door de 3 Octoberstraat
Denkend aan de watergeuzen
voelde ik een vrijheid
die mij deed verlangen
naar wittebrood en haring
Het was februari
en de zon stond laag…
Cassini-Huygens
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.292 ...
Poëzie is altijd in emotie
je zinnen, een zoektocht
tot in elke verloren hoek
van een gestrekte ruimte
ik dicht wie ik ben
of worden wil
en schrijf daarom
ook de witte regels
waar het denken zich
niet door woorden
kluisteren laat
misschien vul ik wel
die lege ruimtes
als ik afdwaal
naar het ijswater
rond de kale keien
waar…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 Voor er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt…
Baal Sjem
gedicht
3.1 met 36 stemmen
20.067 Ik weet van een hogere wereld, van geesten
van het land aan gene zijde en ik klim
doorheen miljarden liter water opwaarts
weg uit het Atlantis van dit heelal.…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Slangachtige adem van De Wind
slaat de gladheid van het raam.
bijtend in het glas koppig en secuur,
net zo ijverig als Doodsarm.
Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd…
Invasie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.172 De nacht werd dreigend wit verhit
bracht luchtig berooid en vergeeld
een groen, van top tot teen besteelt
ventje. Duidelijk nog dizzy van de rit
bleef hij roerloos in zijn cockpit zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 Uitdagend kruipt zijn blouse los
-Verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Naar Venus
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.476 Ieder mens moet geknecht
Met een chip in zijn hoofd
Zodat men gelooft
Dat je bent wie je zegt
Het zaad wordt bewaard
Geen mens die meer vrijt
Want liefde kost tijd
Dat is het niet waard
De welvaart is hoog
Communicerende ijskast
Een robot die afwast
En ook nog kurkdroog
We ontvolken de aarde
En dan wordt het menens
We trekken naar…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
terug naar de oerknal
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.587 het gaat mij allemaal
veel te snel, aanprijzingen
flitsen van het scherm,
knallen uit geluidsdragers
ik moet dit, ik moet dat
staatspostbus en stromannen van het kapitaal
maken mij bang in verloederende taal,
schitterend en schetterend
willen ze mij als consument
in deze teringherrie
probeer ik met vertraagde beelden
een andere dimensie…
Selene de maangodin
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.241 Selene, de maangodin, kwam
met haar glanzende strijdwagen
uit de zee omhooggerezen met blanke armen
als maanstralen verhuld door een zilverwitte mantel
Selene, de volle maan, daalt elke nacht met haar
zilveren hemelwagen uit de hemel
getrokken door twee witte ossen
geeft sfeerverlichting in romantische ambiance
Selene, eens verleid door…
Firnament
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.053 We struinen door de duinen en ruines
van vroege eeuwen.
Welp mijzelf tot de leeuwen
en strijk door de manen.
Zacht verlaten ze stralend, tranend,
het firnament
waar geen feeksen zich onthouden
tot zuiver ongetemd
de zeven hemelenkoren zuiver zingen.
Tot we bijna blijven kleven
- heel even-
aan de honing van grote beer.
Er zijn meer…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
De ring van Saturnus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.105 Afgeplat wentelt de bol om de as
In een ring van puin, steen, stof
Miljarden hemellijfjes
Volgen de baan
De kosmische wet
In een samenhang tussen verte en vaart
Door een massieve kluit aangezogen
(Omgekeerd evenredig met het kwadraat)
Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom
Dan scheurt een reuzekruimel los
De maan die te dicht nadert…