2026 resultaten.
Vita mortalium vigilia
poëzie
4.5 met 2 stemmen
938 Een nachtwake is het leven,
Moed, lijdende onschuld! moed,
Waartoe dat angstig beven?
Uw webbe is haast geweven,
De dood, uw redder, spoedt!
Een nachtwake is het leven,
Meedogenloze vrek!
’t Gaat alles u begeven,
Waaraan uw hart blijft kleven,
Dra roept de dood: "vertrek"!
Een nachtwake is het leven,
Dat elk zijn ziel bereid’!…
verlegen
hartenkreet
3.5 met 41 stemmen
3.624 Mijn ik ken ik niet
mijn ik verschuilt zich
achter mijn vlees en bloed
Het ontbreekt me aan moed.…
Archaeologisch
gedicht
3.3 met 53 stemmen
13.491 Er is moed voor nodig om te beginnen,
het gezicht van aarde hoopvol te vinden,
de ochtend een gelegenheid.
----------------------------------------
uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.…
De dood als verlosser
poëzie
3.8 met 46 stemmen
5.712 Laat mij veilig door de schaduw uwer groote
Vleugelen gedekt
Slapen gaan, het moede oog gesloten
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
Verlaten
hartenkreet
2.9 met 27 stemmen
1.779 Toch geef je de moed niet op,
dus jij zegt hardop:
"ik kan best alleen, jullie zijn overbodig,
ik heb jullie echt niet meer nodig".…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar ligt de eerste steen…
Rond het doopvont
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.562 Hij stond bij het doopvont
Het ventje van vijf
Vroeg de dominee
De toga van het lijf
Op simpele vragen is een antwoord
Maar raakt het onze grenzen
Dan aarzelt een ieder
Waarom gaan de mensen …
Toen hij de moed vond
Gaf hij zich bloot
En vroeg de dominee:
Waarom gaan de mensen dood?…
Elfjes suite 2008.07
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
871 Kunstenaars
lullen links
en niet rechts
daarvoor missen ze de
moed
maar
als ze
de kans krijgen
vullen ze hun zakken
rechts!
Als
de laatste
getuige sterft begint
de verkrachting van de
geschiedenis!
Mijn
vriend woont
aan de waterkant
niet moeilijk te vinden
plons!…
Dilemma
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 het gevoel alleen van haar
een weg er in vinden
zonder te verliezen
wist ze maar hoe
dilemma met schaduw
diepgravend
schuldig of slachtoffer
niet zichzelf maken tot
ongeschreide tranen
een kolkende vulkaan
van binnen
toch maar weer zwijgen
verwachtingen
ach beter
laten gaan
stil verlangen
moed verloren…
mijn broertje is anders
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.337 Mijn broertje heeft autisme
En ik heb niks
we kunnen niet samen spelen
want dat gaat nooit goed
maar ik probeer het altijd en altijd
en ik blijf spelen met goede moed
Als mijn broertje dan boos is
Dan ben ik alleen
Alleen in een hoekje
zonder iemand om me heen
Mijn ouders besteden alle aandacht aan hem
Terwijl ik er ook nog ben
Ook…
Alleen.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.008 Ik weet, het komt weer goed
dat geeft me nieuwe moed!…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
Iedereen kijkt...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
582 De angst die bekruipt mij
Mijn hart gaat tekeer
Bang
Het is aan mij
Ik moet het doen
Alleen en vol goede moed
Maar hoe?
Ik ben niet anders dan de rest
Ook al lijkt dit misschien
Ik ben een mens
En ik ben niet perfect
Maar dat is niemand…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven
Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad
Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
Een zee van verdriet
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
605 ik raak
ze niet aan
laat hen maar gaan
vlucht
voordat hun emoties
mij overspoelen
heb me
afgesloten voor
lucht uit de goten
geen vragende blikken
die in gevoelens stikken
zonder te slikken
ben een schim
die niemand meer ziet
eiland in een zee van verdriet
het geven is op
de bronnen verdroogd
buig langzaam mijn moede hoofd…
Bronnen van angst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Bron van Moed.…
Een groot taboe
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
583 ze braken tegelijk
de valse cirkels
van bestaan
weg was zekerheid
spiraalde in
een neerwaarts gaan
geluk met nog
een slokje toe erkenning
bleek een groot taboe
weg met
die fatale dromen
ik heb de moed genomen
en de kracht gekregen
om het bestaan in
echte cirkels te gaan leven…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 als een dichtvriezende rivier
ontloop je vergeefs
het meesleurende niets
dat onder je door stroomt
en toch
je gaat ze te lijf
de pijnlijke groei
de spartelende worsteling
met angst en agonie
ruk je je los
je wordt die je bent
met onvermijdelijke moed
en dan
dichterbij de dood
de omgekeerde bloei:
leeg genoeg om vol te lopen…
ALS IK SLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
858 als ik slaap
breien herinneringen
van lang geleden
en van gisteren
en soms zelfs
van vandaag
zich door elkaar
en vaak als ik dan
wakker word met
een tevreden ochtendgaap
en nagenietende glimlach
leg ik de bontgekleurde
nachtsjaal weer van me af
en begin goedgemutst
met goede moed weer
aan een nieuwe dag…
Nachtrust.
hartenkreet
3.1 met 31 stemmen
2.739 Zuigt zich vol met nieuwe moed.
Die diepe rust maakt alles goed.…
Gegeven
hartenkreet
2.8 met 38 stemmen
32.264 Mijn knus paleis trilt nu verwoed
En laat mij innig beven
Want alles wat zij wil is moed
Met hoop slechts als gegeven…
Wie schrijft die....
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
7.779 Zie je nou wel,
wie schrijft, die blijft
en houdt de moed erin,
ja hoor, voor elkaar.
Ik krijg weer zin!…
vandaag
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.093 Vol goeie moed ga ik beginnen
om vermoeid na een half uur,
weer ziek naar bed te gaan.
Als ik mijn ogen open doe
mijn lichaam stijf van de pijn.
Dan nog denk ik steeds,
vandaag ga ik beginnen
anders zal het morgen zijn.…
Stemmen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.008 Voor de spiegel ga je staan,
de moed ontbreekt je niet,
dan kijk ik ineens mezelf aan,
en schrik van wat jij achterliet.…
afscheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.243 het is zo zwaar dat ik het niet
over de drempel van mijn lippen krijg
"afscheid" weerklinkt in een uithoek
van mijn daverend hoofd en beukt zich
tegen de moed die het recht houdt
mijn tranen kauwen op de grond
onder mijn wankele voeten, om dan
een braakbal van niets uit te spuwen
ik val een laatste maal in haar armen
en mijn geheugen…
Nog steeds
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
2.898 Een traan voor onze vriendschap
die zo liefdevol begon
Een traan die prachtig schittert
in de laatste najaarszon
Niet wetend hoe 't lopen zou
heb ik 'm opgespaard
Nu ligt hij als een parel
op een ongestuurde kaart
Die traan die spreekt, die traan geeft moed,
die traan die is oprecht
Die traan vertaalt mijn hart en uit
dat ik voor je…
dichterlijke vrijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
659 Nochtans ben ik reeds
Aan gene zijde op zoek geweest
Wakend voor het Beest
Nimmer de Geest te moede
Mocht Het Zwaard die drift verhoeden!
Geen razernij weerhoudt ‘t Goede
Maar jij en ik en ik en jij
- de liefde hunkerend voorbij -
Leggen bezwangerd af: De Monnikspij
En luide weerklinkt: En gij dan… en gij?…
unheimlich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 in het voetspoor van gisteren
kwam ik het tegen, radeloos ontdaan
met kille stappen verder gaan lijkt goed
geraapte moed versiert mijn hart
het klopt in alle staten
buiten, boven straten hangt de dikke mist
van een gewist verleden
moegestreden ligt het nu
in al mijn zwarte gaten…
mijmering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.104 gisteren stond geborgenheid
in blokletters op de schoorsteenmantel
alsof de tijd geen naam mocht hebben
vandaag de laatste dag van het jaar
drinken bange mensen zich moed in
voor weerom een nieuwe ronde
om vijf voor twaalf schuift men alles
wat tegenzat terzijde...
straks knalt men voor even
de angst aan flarden…