1435 resultaten.
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 ik ben speels in mijn oudheid
echoot met naklanken die voorzichtig
het ritme in mijn hart verstoren…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
Het licht passionele
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 er zit muziek
in je stem ook al
heb jij dat altijd ontkend
metrum en ritme
zo geperfectioneerd alsof jij
daar jaren op hebt gestudeerd
frivool dansen blikken
twinkelend in donkere ogen
met verlokken en kozen
het licht passionele
zal ieders hart stelen
in haar warm liefdevol delen
met je charmante lach
wordt alles nog eens samengevat…
Zonder rammende beat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
609 nooit meer
hoor ik muziek
zonder rammende beat
hoe sneller hoe beter
opzwepend en heter
met activerende pil
ik wil harmonie
in een melodie en niet
de hysterische dram
geen dwingelandij
van de tam want mensen
houden dat ritme nooit bij
mag ik bewegen op
het geluid van zon en wind
gelukkig zijn als een kind
laat mij dansen zonder…
de dood
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
580 Ik rook de dood,
een mysterieuze bloemengeur
geen genade, je lot bezegeld
de poortwachter staat er al
geen retour terug
wreed meedogenloos,
een orkest speelde in het ritme van
de duistere nacht, bejubeld door koud publiek
geen wetten, geen genade het roept iedereen
elk op zijn tijd, naar het onaardse land
de duisternis van de nacht…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.
Hier drupt alleen hoop
en vang ik fonkeling,
welke ik plant
in ogen,
die hun flikkering
verloren.…
dans en kleur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 macht
enige selectie
is hen door
geweten nooit
bijgebracht
waar vroeger
normen en
waarden hun
lessen gaven
worden zij nu
gemanipuleerd
door drijfveren
van uiterst
fanatieke en
tirannieke volgers
losgelaten en
later losgeslagen
omdat er geen
remmingen meer
zijn alles kan
en mag met snelle
rap in een dwingend
en opzwepend
ritme…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
399 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
341 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
Klinkklare lyriek
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
394 Van verbaasd toekijken via
lachen naar niet snappen waar
het over gaat door naar diepe bewondering en respect
naar meedeinen op het ritme
langs plaatsvervangende
schaamte naar melancholie
via HARTSTOCHTELIJKE
waanzin jezelf terugvinden
in absurdisme met een
ONCONTROLEERBARE
binnenpret via bijna
in slaap vallen naar
WAKKER SCHRIKKEN…
Intense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Vanuit een kalme stilte
rijzen klanken
leggen de bodem
de vrijheid om
te laten gaan
lichaam en geest
tijdelijk overgeleverd
danst zij daar
het tempo voert op
los zweept alles
los handen in de lucht
geur van velen
muziek ruist door aderen
ritme vloeit door
rusteloze lijven
hartslag muziek beat
beelden vertragen
leven…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Op het ritme van getij
neemt ze vasteland in
met geweld en
strooit herinneringen
tussen schelpen en koralen.
Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
De vraag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 Een traan van water en een traan van licht
Als je kijkt naar deze lucht en zee
Het leven van ritme en dans stopt nu
Dit uitzicht voert je mee
De wereld staat even stil
Geen geweld, geen ruzie, geen oorlog
Maar licht, leven, hoop en perfectie
Zoals het op aarde moet zijn, toch?…
Een syndroom van de Vitebskij prospect
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.399 De muziek past zich aan
Aan het ritme van mijn passen.
Ach, wat een verdriet en wat een genade is het,
Dat mijn hart niet van pluche is
Het wordt nooit speelgoed,
noch voor jou, noch voor iemand anders.…
Weg
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.136 De berusting komt met de ochtend,
rijen bomen wekken me,
dit contante ritme is wat ik hoor.
De opkomende zon brengt een rode gloed,
het valt over de wereld als een deken,
het geeft licht, warmte en nieuwe moed.…
Ja jij breekt uit
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 trom geslagen
geroffeld op het vel
met stokken die de
pijn zouden vertragen
kon de stilte
niet verdragen van
zoveel vragen waarom
jij het weer moest zijn
toch hoor ik nu een
andere cadans verandering
in tempo spelen het één op
twee en drie is nu vervelen
hoor de lente
in een nieuw geluid
ja jij breekt uit en
gaat je eigen ritme…
Pure hemel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 zittend op het zandtapijt
gestreeld door de branding
snuif ik adembenemend diep
machtig zuiverend zout
de ruimende wind blaast
stormen uit mijn hoofd
polijst mijn gekerfde
ziel met zilte hand
eeuwig dansende zee voert
mij in zoete bekoring mee
op het zangerig ritme
van haar zwalpend geruis
op aarde in deze hemel
ligt mijn dierbaar…
Geef gedichtendag mijn zegen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
848 mag ik
de dag dichten
van zoveel aspiraties
hoop verlangen en
beloften de meeste
schoften nog een kusje geven
omdat zij in reglementen
alles wisten van het metrum
ritme en vooral verboden rijm
maar toch altijd het gevoel
steeds misten om met schrijvers
ooit eens samen echt te zijn
ik geef gedichtendag mijn zegen
alleen de lezer…
Mijn naam in elke hartklop
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
899 Als een droef ritme mijn lach verbreekt,
Laat je me dan stamelend in de steek ?
Als elke hartklop mij doet sterven,
Ben ik je dan nog waard ?
Als ik geen dromen meer kan schenken,
Wil je dan nog aan me denken ?…
Geen brug te ver
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
826 Verscholen in avondmist
bieden leuningen geen
houvast meer kilometers
gedachten dansen op het
ritme van de vier wielen
dichterbij
dichterbij
zelfs de lantaarn
langs de weg lijkt
te glimlachen
en schijnt de wijzer
van de teller vooruit
dichterbij
dichterbij
de laatste afslag
brengt schaduwen
in werkelijkheid
waar thuiskomen…
Gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
901 Lekkende gedachten ontmaagden
witte regels met vallende woorden
naast verdampen als nooit bestaan
schaduwen bezwijken bij beweging
tussen verlangen en hoop het went
emotie en verstand in rivaliteit
ritme en klank wissen en laten
de pen de hand de schrijver de dichter
bevrucht willens en wetens
schijnzwanger of buitenbaarmoederlijk
een chaos…
Haar toekomstbelofte na een liefdesleven
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.542 Jij vliegt hoog
Al klimmend grijp ik naar de stukjes lucht
Jij vliegt hoog
Ik grijp het ritme van het klimmen
Jij vliegt hoog
Ver uit mijn zicht
Ik grijp naar stukjes wijsheid
Boven de lucht is er een andere wereld
Spreid een deken voor ons
Wanneer je die bereikt
En rust uit
Ik zal doorgaan met klimmen
Tot ook ik daar zal zijn
En ik…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 heb je hart
getekend op papier
maar kon het toch
niet kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar me toe
op het ritme…
Braziliaanse
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.241 Door het open raam het geluid
van de vallende regen
een ritme van druppels
op de bladeren dat rustig maakt
Was jij hier dan konden we
samen naakt een eindje stappen
weggaan en terugkomen met
grote spetters op de huid
Elkaar afdrogen en ontdekken
waar het in het lichaam gloeit
Jij blijft het meisje van Brazilië
het land waar jij van houdt…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
Wiegelied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
657 ik wieg je in het koren
bij het vallen van de nacht
hoor de treurwilg lieflijk zingen
zelfs de aren neuriën zacht
ga maar slapen lieve jongen
want jouw oogjes zijn zo moe
van al jouw rare bokkensprongen
nu mag je naar dromenland toe
ik wieg je in het koren
op het ritme van de wind
welke niemand kan verstoren
droom maar zacht lief sterrenkind…