1857 resultaten.
Mantelpakje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.086 de mantel van het zwijgen hangt
weer om mijn schouders de zakken
propvol stilte ik hou ervan de stof
zacht langs mijn lichaam te voelen
glijden in waterdichte plooien en te
horen hoe goed niets zeggen bij mijn
persoontje past zo kan ik dagen en
zelfs weken lopen tot jij dan heel
behoedzaam in dit stille pakje tast…
Weggewaaid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
857 Als een dor blad
Dat overbodig is
Aan je sterke takken
Dwarrelde ik omlaag
Mijn enige hoop
Was dicht te belanden
Aan je krachtige stam
Totdat ik werd meegevoerd
Door een harteloze
Windvlaag
Over mijn schouder
Wierp ik een laatste blik
Want het hart bleef achter bij jou
Maar jij…jij had je al omgedraaid
Meegevoerd door een harteloze…
Ik had jou zo nodig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.320 Toen ik jou zo nodig had
kon je er niet voor me zijn
wachtend op jouw schouder
zat ik alleen met de diepe pijn
Waarom liet je mij toen alleen
juist op dat moeilijke moment
smachtend naar jouw aandacht
mijn hart zwaar uit haar isolement
Met hoop bleef ik op je wachten
ik had behoefte aan jouw hulp
je liet mij over aan mijn eenzame lot…
voor stad
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.046 door stads- en lenteleven drentelen
met een zon die piepend op de schouders hijgt.…
Liefde voor TV
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.304 Liefde een chemische reactie
keuze voor het nageslacht
een klinische reactie
wetenschappers bedachten een
kille tegenactie mijn
heerlijk gevoel
vrijen, strelen jouw lange haren,
gezicht, schouders,
armen, lichaam en
na het vrijen
langzaam, zacht bedaren
met haar tevreden in
mijn armen en
vergeet, zeer voldaan
Wetenschappers
naam…
op zijn eentje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
851 aan weerskanten
van mijn pad
hangen
als 't ware van mijn schouders
diepe sloten af
vol kattestaarten
koolwitjes op jacht
minivlinders
snikheet
bijna van streek gebracht
rietkragen
grote lisdodden kolven
kolf aan kolf
man aan vrouw
aan elkaar gesmeed
een libel
daarentegen
altijd een buitenbeentje
verzoekt het
op zijn eentje.…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
Van mijn lever
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
799 Er is te veel regen
en in de vorm
zie ik geen boog
Er is te veel schouder
en te kleine vleugels
springen uit het oog
Er is te veel aarde
en waar is de hemel
in een dom betoog
Zet de schenkkan neer
maar keer de staf
Je voelt het wel
wanneer
En heb je gewacht
op de tipgever
De geneeskracht
ligt bij de bever
Het zal je verbazen…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt
door de wintermaan
op zijn schouders…
Verdriet
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.385 En is het ijs gesmolten,
Geef me dan je schouder of je warme arm...…
Gecensureerd sentiment
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
605 Haal je hoofd uit de slaapkamer
en vertel me dan
wat het is
dat jij hebt gedaan
waardoor de bedorven zin
het leven opvoerde
en wist te baren
gekromd de rug
door een paar uit het lood geslagen schouders
genageld aan de paal van een staande ovatie
ik hoef niet meer te klappen
wanneer na iedere seconde
de liefde al kreunend wordt…
drijfzand
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.412 na elk vergaand spreken
beelden wij het landschap
in nieuwe contouren
ik in de vorm waarin wij vertoeven
en jij met hoge schouders
op gebogen benen
in onbegrepen tekens
maar in de taal die wij herkenden
in de vele morgens die nog komen
wachten,worden meegenomen
in woorden die steeds verder komen
het drijfzand van zinnen..…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.566 Maar dan opeens glijdt zacht en warm
om je schouders heen een arm
die je troost biedt en voelen doet
dat je toch ook weer verder moet.
Heel langzaam kruip je dan uit dat dal
en weet dat de tijd ook deze wonden helen zal.…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Kom dan bij mij,
dan leen ik je mijn schouder,
huilen is vrij.
Ben je boos?
Kom dan bij mij,
dan praten we er over,
uiten is vrij.
Ben je weer blij?
Kom dan bij mij
dan vieren we dat samen,
vieren is vrij.
Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?…
Warenmarkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 grauwig staat hij daar
de kassa telt zijn jaren
hij is zo vreselijk moe
al bijna eenenzestig
hij doet niet meer aan Sint
laat staan een Kerst vol sfeer
al zijn illusies verdwenen
in pakpapier voor klanten
met gebogen droeve schouders
zijn zijn dagen zonder vreugde
week na week krijgt zijn vrouw
hetzelfde bosje rode rozen…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
4.836 Mijn benen zwaar
en uit het lood,
hangend op zijn schouders rusten.
Hij kijkt er naar,
zijn hoofd die stoot
tegen lippen die er pap van lusten.…
Taeke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
939 Het brengt hem, die ik niet ken, nader
Hij kijkt over mijn schouders mee
Naar mijn nuttige bezigheden.…
Onderhuidse emoties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 de wereld
staat droog ondanks
het stijgende water
met een sahara vol
onderhuidse emoties
gespannen als boog
wie schiet het eerst
raakt en maakt
contact met de ander
ogen en handen die
feilloos gevoelens ontvangen
reageren op wat zij ontberen
een arm om de schouder
woorden als koele bron in
een vruchtbare oase zonder zon…
Een handvol donker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
510 ik woog
een handvol donker
was zwaarder dan ik dacht
leek op
een klein probleem
waarvan ik er vele had
geschoven naar
een kamerhoek
die in het duister lag
verborgen voor
de ander die mij
als optimistisch zag
het is te zwaar
geworden voor
de schouders die ik heb
moet gaan delen
aan jou vragen
ook een stuk te dragen…
Sterrenstof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Een licht van fluistering
daalt neer op kleine schouders
vertelt een mooi verhaal
van voortgang door 't heelal.
Hun tijd lag nog omsloten
bij sterren en planeten
maar stuurde steeds zwak licht
door diepe duisternis.
Na eeuwen stille voortgang
kwamen zij flitsend aan
lieten een droom ontstaan
door vallend uit te gaan.…
Kwaad op je eigen lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
670 Een schouder om op te huilen
Kon ik maar een minuutje met iemand ruilen
Gewoon weer mijzelf zijn
Even geen pijn
Soms wordt alles teveel
En ben ik heel emotioneel
Vreselijk kwaad
Omdat ik mijn eigen lichaam haat
Dan zit ik in de put
Maar ik zeg dan dit heeft ook geen nut
Niemand kan hier iets aan doen
Ik word toch niet meer als toen…
De boog naar je ogen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
644 de hand door je haar
de mist in je ogen
alsof je het wist
maar niet kon geloven
je hals is zo zacht
in zijn neiging
naar schouders
je armen zijn kracht
mijn hand langs je kin
omhoog naar je lippen
het bloeiende rood geloken
als wijn om even te nippen
je neus is gewelfd
in de boog naar je ogen
je wimpers gekruld uit het zicht
ik…
Op de drempel van
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.060 In het verweesde huis
sta ik nog even stil
met de wijsheid van het kind
loop ik mijn jeugd nog eens voorbij
onvolwassen kijk ik terug
twee paar ogen zonder leden
kijken hoopvol
over mijn schouder mee
ik sluit de mijne …
en zie het achtergelaten leeg
gevuld met het gemis
van niet te vergeten dagen
vergeef me
om dát wat ik…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
Stevig kabeltje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
873 Niet helemaal verschoond
van een vervolg traject
misschien wel logisch ook,
is dit een last minder,
van beide schouders!
Want IK mag wat mankeren
maar HIJ lijdt mee!…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Depressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
699 Zijn gedachten stromen,
zijn tranen vloeien,
zijn verdriet blijft komen,
zijn pijn blijft groeien
Zij wil zo graag helpen,
haar schouder geven,
met troost overstelpen,
de rouw samen beleven
Maar hij zoekt de stilte, de rust en het groen,
en zij laat hem begaan want ze snapt zo goed
waarom haar liefste dit alleen wil doen
en haar zo voor…