Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Voor mijn schoonmoeder

hartenkreet
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 5.412
Hoe verdrietig was jouw leven, veel verlies, weinig geluk. Je wilde heel veel geven, maar maakte ook veel stuk. Het was vaak niet zo bedoeld, een ieder weet wel hoe dat voelt. Ik begreep je vaak wel goed, praten over verdriet,je wist niet hoe dat moest. Je kinderen begrepen je niet altijd, je zei de verkeerde dingen,en had dan spijt…

Herfst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Wat leefde, leefde om doodstil te zijn bij de strijd van het laatste blad voor wie het twijgje wind een storm was en dat, half gestorven en verkleurd, zich wanhopig vastklampte aan moeders schoot, zo nauw verbonden aan de onzichtbare aarde, die, in nevelen gehuld, niet in staat was het sterven van haar laatste kleinkind aan te zien…
Wim Niesten19 oktober 2003Lees meer >

B E D E

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.964
wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven, mijn daden, mijn spreken, mijn denken vergeven - en leer mij hoe ik sterven zal.…

HET IS TIJD

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.150
het grijze ledikant verbleekt twee ogen turen van verleden vragen niets dan stervend keren van de tijd tijd, verloochent tijd; bedekt het gaan van ‘t leven ontbindt verdoken onder dekens eenzaamheid het blanke ledikant verstijft tien ogen turen van verlaten zeggen niets dan lekkend staren naar de tijd…

'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent

poëzie
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.450
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent, Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht; Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht, Dat jij ten minste geen verdriet meer kent. Mijn handen zullen, vroeger lang gewend, Van zelf aaien je haar, waar levend ligt, Als vroeger, nog het diep glanzende licht, Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…

Nimmer meer

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.494
De bladeren geboren jij in de tijd bevroren het groen lijkt bruin de zon lijkt verdoofd ik heb het je beloofd, ik mag niet rouwen toch voel ik me verloren ik kan je niet meer horen, nimmer meer, het doet zo'n zeer.…
Filip Moerman16 september 2003Lees meer >

Levensgenieter

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.014
Mijn opa had een wandelstok waar hij op leunde als hij liep en ik moest lachen als hij riep verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok! De luie stoel waarin opa zat die kon je helemaal verstellen en hij wist altijd te vertellen dat hij hem niet echt nodig had Mijn opa had in zijn levensjas de kreukels van vergane jaren maar zei zelf in verwonderd…

hemelvaart

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.030
daar waar de bomen tot in de hemel rijken zie ik haar in het blauw de zon omringt haar gestalte haar hand in de lucht ze wuift me vrede toe haar schoonheid is oogverblindend mijn ogen tranen van het felle licht toch blijven kijken totdat haar schaduw sterft en zij voor eeuwig is…
Yvonne Gommer18 februari 2003Lees meer >

Als het mooi had mogen zijn

netgedicht
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.095
Nooit zou dit gebeuren Als het mooi had mogen zijn Maar elke keer als ik zo kijk Moet ik toch weer betreuren Dat mijn leven is gegaan Zoals het moest bestaan Ondanks die openbaring van de mooiste kleuren En dat ik hiermee mijn leven vul Als strepen op een doek Met kleuren verf zo fris en gul Over een diepe zwarte laag Van vernieling en…

Droeve Tijden

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 36.437
, Terwijl het meisje haar briefken las, Terwijl het jongentje reed en liep, Terwijl het wicht in zijn wiegsken sliep, Daar verre, in ’t vreemde verwoeste land, Verlaten, langs een eenzame kant, Met doorboorde borst En hijgend van dorst En de nagels geprent in ’t bevrozene veld, Daar lag de vader, de dappere held, Te sterven…

Dreamtime

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 14.835
Moge het sterven sereen zijn toch zet het zich voort in het bloedbad van een geboorte, de geboorte van iemand anders dan, dat valt niet te ontkennen. Maar in het leven is ons gegeven te doen alsof er geen dood was, niet met de kop in het zand maar juist op de uitkijk naar weer een ander land, een te bevaren kust.…

boek

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.755
soms blader ik wat terug door gesloten hoofdstukken besef dat ik verder kan dat het nu gaat lukken lees van vertrouwen, toekomst van liefde en van veiligheid maar die dag toen van jouw sterven raakte ik dat alles kwijt maar ze zeiden “hoogste tijd” hadden het over verder gaan over hoofdstuk dat moest gesloten dus dat heb ik…
richard18 april 2003Lees meer >

Wereldpijn

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 791
Gestorven mensen zullen vergaan tot stof, achterblijvers rouwend op elk kerkhof Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou, daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw Ontelbare tranen op al die gevallen scherven, wie deze dood wil overleven zal moeten sterven..…
Doortje20 april 2003Lees meer >

TREURZANG OP GOEDE VRIJDAG

gedicht
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 11.793
Gedachtig aan Uw Sterven heb ik lang gevast, en al die tijd niet eens gedronken. Zo zie je weer: bij God is alles mogelijk. Maar toon mij toch, als oogst van dit rampzalig leven, één regel, die de moeite waard en leesbaar was. ---------------------------------- uit 'Het Zingend Hart'(1973)…

het wordt een drukke dag

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.043
hoofd, kleuren en morgen kan ik dood zijn momenten scharrel ik tot herinneringen mensen klamp ik vast op straat, alles heb ik lief vandaag, morgen kan ik dood zijn ik wil onvergetelijk worden, gemist worden de korte nacht zal vol en blauw zijn, morgen kan ik dood zijn geen tijd voor jou, die heb ik in te halen geen tijd om te sterven…

Eenzaamheid

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Zie de mensen eenzaam sterven, gehuld in schone bloemenpracht van ieder die aan hen dacht!…
Agnieta17 november 2005Lees meer >

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

Nu huilt de winter in mijn hart.

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.122
Het moet toch al verdorren- Het mensen-hart, het zonne-licht, Zij sterven zonder morren.…
Willem Kloos21 december 2005Lees meer >

Misdeelden

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Ze zeggen nog wat, Ze zeggen nog wat, Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad Als trage brand die node verging, Het hoofd van een mens, dat te sterven hing. Uit de smeulende as van z'n brekend oog Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog, 'n Vlam als een vraag. Want ze vragen nog wat, Ze vragen: Wie heeft er mij liefgehad?…
Alice Nahon21 augustus 2023Lees meer >

WAAR IK KRACHT VIND

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.411
in de tuin van mijn herinneringen is alles in bloemen vertaald ik wandel tussen duizend kleuren naar de bloem die over jou verhaalt het is jouw stem die tot mij spreekt die mij even bij jou laat zijn ik sluit mijn ogen nat van tranen alles in mij doet nog zo'n pijn jij was de zon in mijn leven de vlinder die mij ogen gaf maar jij hebt…
Wim Niesten2 november 2004Lees meer >

schaduwvlucht

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Ik vond je in het weideveld tussen broos geknakte veren had jij je ranke hals gevleid intens gekweld keek je me aan en ik zag leed in het tere van je zwart fluwelen ogen staan Je kreet vibreerde hoge tonen die verijlden in de levensbron naar de einder waar de avondzon het vallend duister leek te kronen Nog eenmaal strekte jij je kop…
sacrajewa10 november 2004Lees meer >

Straks zong ik trotse dingen

poëzie
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 4.695
Nú kan ik niets meer zingen Dan dat ik sterven moet. O, éénmaal nog te wenen!... Als men gestorven is, Dan gaan de mensen henen, En mee de droefenis... Dan lachen en dan praten Zij weder, als van ouds... Vér van de drukke straten, Daar ligt alleen iets kouds.…
Willem Kloos28 september 2022Lees meer >

mijn laatste stap

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.263
het is de laatste regel waarop ik loop aan het einde wacht ik even dan stap ik op naar het andere blad met onbeschreven regels onzichtbaar in donker licht…
Wim Niesten5 februari 2004Lees meer >

Zo zong de bloem in de vaas

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.897
En ben ik uitgebloeid Ach, laat mij dààr verslensen En luister naar mijn laatste zang Ik ben zo bang, ik ben zo bang Te sterven bij de mensen.…
Alice Nahon13 februari 2004Lees meer >

Stervens-pijn

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.756
Gij, die me "leven" hebt geleerd, God, leer me sterven. --------------------------------- uit: Vondelingskens (1926)…
Alice Nahon30 oktober 2021Lees meer >

Kussen

poëzie
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.773
Kussen is het eerste tere spel, waar we 't grove leven mee begroeten; Kussen is het allerlaatste vaarwel van de mensen als ze sterven moeten. --------------------------------------------- uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Alice Nahon12 augustus 2024Lees meer >

met de dood voor ogen

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.309
met de dood voor ogen leef ik maar niet uitzichtloos niet wanhopig scherper dan ooit zie ik wie Gij zijt - míjn God en weet ik dat alles wat er tussen ons ontstond onvergankelijk is met de dood voor ogen lééf ik…
Hans Bouma25 augustus 2004Lees meer >

HEB JE HET GEVOELD, MAM?

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.289
Heb je het gevoeld, mam heb je het geweten, dat ik, toen je overleed, dicht naast je heb gezeten? Werd je opgewacht, mam zag je het mooie licht? Je had je ogen open, maar, na je laatse ademtocht deed ik ze voor je dicht!…

Stervende liefde...

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.116
De zon gaat onder over onze liefde Elke lichtstraal dooft langzaam uit Nu sluieren er schaduwen van verdriet Mijn hart schreeuwt zonder geluid Het moment van verlatenheid laat mij verteren door pijn Nog hoor ik onze liefdeswoorden dat we voor altijd samen zouden zijn Nu ligt de weg van eenzaamheid open Je sterke armen laten mij sterven…

Ik zal mooi dood-gaan

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.887
Ik ben nu verder koud voor mijn aards lot: Der aarde vreugden sterven, maar ik druk Mij-zelf aan mijne borst, en lach noch snik.…