2935 resultaten.
Voor mijn schoonmoeder
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
5.412 Hoe verdrietig was jouw leven,
veel verlies, weinig geluk.
Je wilde heel veel geven,
maar maakte ook veel stuk.
Het was vaak niet zo bedoeld,
een ieder weet wel hoe dat voelt.
Ik begreep je vaak wel goed,
praten over verdriet,je wist niet hoe dat moest.
Je kinderen begrepen je niet altijd,
je zei de verkeerde dingen,en had dan spijt…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 Wat leefde, leefde om
doodstil te zijn bij de strijd
van het laatste blad
voor wie het twijgje wind
een storm was en dat,
half gestorven en verkleurd,
zich wanhopig vastklampte
aan moeders schoot, zo
nauw verbonden aan de
onzichtbare aarde, die,
in nevelen gehuld,
niet in staat was het sterven
van haar laatste kleinkind
aan te zien…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven,
mijn daden, mijn spreken, mijn denken vergeven -
en leer mij hoe ik sterven zal.…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.2 met 23 stemmen
2.450 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.
Mijn handen zullen, vroeger lang gewend,
Van zelf aaien je haar, waar levend ligt,
Als vroeger, nog het diep glanzende licht,
Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…
Nimmer meer
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.494 De bladeren geboren
jij in de tijd bevroren
het groen lijkt bruin
de zon lijkt verdoofd
ik heb het je beloofd,
ik mag niet rouwen
toch voel ik me verloren
ik kan je niet meer horen,
nimmer meer,
het doet zo'n zeer.…
Levensgenieter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
5.014 Mijn opa had een wandelstok
waar hij op leunde als hij liep
en ik moest lachen als hij riep
verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok!
De luie stoel waarin opa zat
die kon je helemaal verstellen
en hij wist altijd te vertellen
dat hij hem niet echt nodig had
Mijn opa had in zijn levensjas
de kreukels van vergane jaren
maar zei zelf in verwonderd…
hemelvaart
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.030 daar waar de bomen
tot in de hemel rijken
zie ik haar
in het blauw
de zon omringt haar gestalte
haar hand in de lucht
ze wuift me vrede toe
haar schoonheid
is oogverblindend
mijn ogen tranen
van het felle licht
toch blijven kijken
totdat haar schaduw sterft
en zij voor eeuwig is…
Als het mooi had mogen zijn
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
2.095 Nooit zou dit gebeuren
Als het mooi had mogen zijn
Maar elke keer als ik zo kijk
Moet ik toch weer betreuren
Dat mijn leven is gegaan
Zoals het moest bestaan
Ondanks die openbaring
van de mooiste kleuren
En dat ik hiermee mijn leven vul
Als strepen op een doek
Met kleuren verf zo fris en gul
Over een diepe zwarte laag
Van vernieling en…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 ,
Terwijl het meisje haar briefken las,
Terwijl het jongentje reed en liep,
Terwijl het wicht in zijn wiegsken sliep,
Daar verre, in ’t vreemde verwoeste land,
Verlaten, langs een eenzame kant,
Met doorboorde borst
En hijgend van dorst
En de nagels geprent in ’t bevrozene veld,
Daar lag de vader, de dappere held,
Te sterven…
Dreamtime
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.835 Moge het sterven sereen zijn
toch zet het zich voort
in het bloedbad van een geboorte,
de geboorte van iemand anders dan,
dat valt niet te ontkennen.
Maar in het leven is ons gegeven
te doen alsof er geen dood was,
niet met de kop in het zand
maar juist op de uitkijk
naar weer een ander land,
een te bevaren kust.…
boek
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.755 soms blader ik wat terug
door gesloten hoofdstukken
besef dat ik verder kan
dat het nu gaat lukken
lees van vertrouwen, toekomst
van liefde en van veiligheid
maar die dag toen van jouw sterven
raakte ik dat alles kwijt
maar ze zeiden “hoogste tijd”
hadden het over verder gaan
over hoofdstuk dat moest gesloten
dus dat heb ik…
Wereldpijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Gestorven mensen zullen vergaan tot stof,
achterblijvers rouwend op elk kerkhof
Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou,
daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw
Ontelbare tranen op al die gevallen scherven,
wie deze dood wil overleven zal moeten sterven..…
TREURZANG OP GOEDE VRIJDAG
gedicht
3.3 met 32 stemmen
11.793 Gedachtig aan Uw Sterven heb ik lang gevast,
en al die tijd niet eens gedronken.
Zo zie je weer: bij God is alles mogelijk.
Maar toon mij toch, als oogst van dit rampzalig leven,
één regel, die de moeite waard en leesbaar was.
----------------------------------
uit 'Het Zingend Hart'(1973)…
het wordt een drukke dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.043 hoofd, kleuren
en morgen kan ik dood zijn
momenten scharrel ik
tot herinneringen
mensen klamp ik vast op straat,
alles heb ik lief vandaag,
morgen kan ik dood zijn
ik wil onvergetelijk worden,
gemist worden
de korte nacht zal vol en blauw zijn,
morgen kan ik dood zijn
geen tijd voor jou,
die heb ik in te halen
geen tijd om te sterven…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.377 Zie de mensen eenzaam sterven,
gehuld in schone bloemenpracht
van ieder die aan hen dacht!…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Ze zeggen nog wat,
Ze zeggen nog wat,
Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad
Als trage brand die node verging,
Het hoofd van een mens, dat te sterven hing.
Uit de smeulende as van z'n brekend oog
Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog,
'n Vlam als een vraag.
Want ze vragen nog wat,
Ze vragen:
Wie heeft er mij liefgehad?…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 in de tuin van mijn herinneringen
is alles in bloemen vertaald
ik wandel tussen duizend kleuren
naar de bloem die over jou verhaalt
het is jouw stem die tot mij spreekt
die mij even bij jou laat zijn
ik sluit mijn ogen nat van tranen
alles in mij doet nog zo'n pijn
jij was de zon in mijn leven
de vlinder die mij ogen gaf
maar jij hebt…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Straks zong ik trotse dingen
poëzie
3.4 met 36 stemmen
4.695 Nú kan ik niets meer zingen
Dan dat ik sterven moet.
O, éénmaal nog te wenen!...
Als men gestorven is,
Dan gaan de mensen henen,
En mee de droefenis...
Dan lachen en dan praten
Zij weder, als van ouds...
Vér van de drukke straten,
Daar ligt alleen iets kouds.…
mijn laatste stap
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.263 het is de laatste regel
waarop ik loop
aan het einde wacht ik
even
dan stap ik op
naar het andere blad
met onbeschreven regels
onzichtbaar
in donker licht…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 En ben ik uitgebloeid
Ach, laat mij dààr verslensen
En luister naar mijn laatste zang
Ik ben zo bang, ik ben zo bang
Te sterven bij de mensen.…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Gij, die me "leven" hebt geleerd,
God, leer me sterven.
---------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Kussen
poëzie
3.8 met 24 stemmen
4.773 Kussen is het eerste tere spel,
waar we 't grove leven mee begroeten;
Kussen is het allerlaatste vaarwel
van de mensen als ze sterven moeten.
---------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
met de dood voor ogen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
5.309 met de dood voor ogen
leef ik
maar niet uitzichtloos
niet wanhopig
scherper dan ooit
zie ik wie Gij zijt -
míjn God
en weet ik dat alles
wat er tussen ons ontstond
onvergankelijk is
met de dood voor ogen
lééf ik…
HEB JE HET GEVOELD, MAM?
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
2.289 Heb je het gevoeld, mam
heb je het geweten,
dat ik, toen je overleed,
dicht naast je heb gezeten?
Werd je opgewacht, mam
zag je het mooie licht?
Je had je ogen open, maar, na je
laatse ademtocht
deed ik ze voor je dicht!…
Stervende liefde...
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.116 De zon gaat onder over onze liefde
Elke lichtstraal dooft langzaam uit
Nu sluieren er schaduwen van verdriet
Mijn hart schreeuwt zonder geluid
Het moment van verlatenheid
laat mij verteren door pijn
Nog hoor ik onze liefdeswoorden
dat we voor altijd samen zouden zijn
Nu ligt de weg van eenzaamheid open
Je sterke armen laten mij sterven…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik ben nu verder koud voor mijn aards lot:
Der aarde vreugden sterven, maar ik druk
Mij-zelf aan mijne borst, en lach noch snik.…