9593 resultaten.
Nederland, moerasland
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
824 de straten liggen druilerig
zelfs bloemen hangen huilerig
als hen het loof ontvalt
op het vroegste ochtenduur
waar stevig hemels zuurgraad etst
het roet er van de gevels ketst
dansen houten klazen kleddernat
op het ritme van ‘t verval
men ziet benardheid overal
onmetelijk groot is haar getal
Tot in de nauwste tunnel toe,
doodlopend in…
Lingerie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Wat een verwarring, wat een gedoe
Hij moet op strooptocht maar weet niet hoe?
Zij vraagt, ziek liggend in haar bed
Haal jij wat ondergoed voor me, een beetje net?
Een onderbroekje een hemdje, het mogen er ook twee
Dan ben ik klaar, doe er een poosje mee
Maar het woord onderbroek zorgt voor verwarring
Want die onderbroek zit dus eigenlijk; onder…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 De zon hing laag.
tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.
de huiveringen
van 't geschubd metaal,
door 't stijgend maanlicht
rimpelend beschenen,
waren…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 kan even niets meer zeggen
mijn hele hart doet pijn
om me erbij neer te leggen
voor hen die nog in Auschwitz zijn
zeventig jaar geleden
in mijn beleving nog zo pril
'k heb een gebed gebeden
en ben nu even stil
gaat nu hetzelfde wéér gebeuren
het simpel doden van een mens
en alle normen te verscheuren
is dat het toonbeeld van de wens?…
SLAAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.006 Strooi mild'lijk op mijn ogen in de nacht,
Vorstinne Slaap, uw zoet vergetelkruid,
Wieg zachtkens me in uw armen, liefste bruid
Van al wie moede is en naar ruste smacht.
Omhul me, o Slaap, in uwe vale dracht,
En doof het felle gloeien liefd'rijk uit
Dat in mij brandt, de gouden poort ontsluit
Die leidt naar rust, hernieuw mij met uw kracht…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "…
Oud & nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
555 ik hang mijn wensen
aan de wilgen
& m'n liefde voor jou
mag in een boom
't oude zeer zal
ik verstrooien
voedsel voor
scheuten van
'n nieuwe droom…
Het "komen, zien en overwinnen"
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
555 Hij kwam, hij zag en hij
overwon.
Zij kwam, zij zag en ook
zij overwon!
Met twee paar schouders
moet welhaast de wereld
gewonnen worden.
Met twee zulke positieve
mensen moet zelfs een
oorlog over-wonnen
worden!
Want zij zagen,
zij kwamen en
ZIJ overwonnen!…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
613 Ik heb je gedragen,
gebaard
en gezoogd
heb alles voor je bewaard,
voor je gezorgd.
Ik heb voor je gelogen,
zelfs anderen voor jou alleen,
bedrogen.
Ik plaatste je op een voetstuk,
zelfs hoger dan dat
en nu aan het einde lig ik in mijn eentje,
vreselijk op mijn gat.
Mijn geloof in jou ben ik kwijt,
mijn vertrouwen in jou…
Zoals bedoeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
793 We zijn als vrouw het liefst
mooi rond, gevormd en geproportioneerd,
zoals we allemaal wel eens hebben beweerd.
Rondingen op de goede plaats,
dus niet erboven en helemaal niet ernaast!
Met een haardos het liefst in een prachtige krul,
zodat je niet naar de kapper hoeft met tang
en meer van dat spul.
Benen zoals Barbie ze had,
netjes…
Arm Meisje.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.097 Arm meisje dwaalt zoo eenzaam
En treurig over straat
En wekt het medelijden
Van wie haar gadeslaat.
Toch vraagt het kind der armen
In 't meer dan schamel kleed
Vaak nog vergeefs erbarmen
Met haar ellende en leed.
Och, mocht gij haar ontmoeten
Verzacht haar droefenis
In naam van Hem daarboven
Die ook haar Vader is.…
Liefde- niks - en haat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
860 Emoties, liefde,
hoop- en haat,
toch beter als je
verstand werken laat,
daar:
haat wordt verward
met liefde,
terwijl de hoop is
vervlogen,
de liefde vertrapt
en haat een voor haar:
onbekend gevoel is.…
het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Het leven is ons gegeven.
Soms makkelijk en soms zwaar.
We hebben niet alles in de hand.
Toch heeft elke dag een moment met een gouden rand.
Koester die momenten, want we hebben maar 1 leven.
En die is ons gegeven.
Maar als je wegloopt voor alles, blijf je rennen in het leven.
Rem jezelf af en geniet van de kleine dingen in het leven.
Want die…
Zon, strand, zand, wind en.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Zachte golven kwamen naar de kant gerold
water sprak zacht, fluisterend
hier- en daar een huppelend kind
wat hard kwam aangehold.
'K liep verder, met de vloedlijn mee
soms bukkend voor een schelp
het water dreef steeds verder terug
''t werd eb, vanzelf.
Donkere wolken kwamen aan
een wind stak op best hard
beter nu naar de boulevard te…
Hoge tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms, zitten mijn tranen zo hoog,
soms hoger dan de regenboog,
slik en slik ik weer
doe ik telkens weer.
Soms zitten mijn tranen zo diep
zo diep dat niemand ze ziet
dan slik ik, en slik opnieuw
vanwege de pijn in m'n ziel.
Soms zitten mijn tranen ver weg
hoef 'k niet te slikken en zeg
dat ' alles goed met me gaat'
vandaar dat ik het…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd,
ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd.
Is niet heel het leven een school als rijk gegeven
dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven.
Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen
jij stappen gaat zetten en waar jouw tafel lang zal staan,
kent allang de plekken…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Wat behelst onzegbaarheid,
als je al naar de randen van de aarde bent geleid,
daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht,
alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht.
Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen
want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen.
Niet naar daar waar de vele sterren overtogen…
Leermeester Here Jezus Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige
toch wel veel en meer geleerd
van de Here Jezus Christus
met name niet boos worden
maximaal aardig blijven
de vriendelijkheid zelve
want het is nog niet uit
het is nog niet mijn einde
ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk
veelal zijn de vragen die mensen mij stellen
ook hun antwoorden, hun zekerheden…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 De nacht die kwam was al een warme nacht
een waar ik nog wel een tweede van verwacht.
Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.
Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los
deze week loste ik…
Visioenen en dromen bewaak ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 Hoe vaak kwam je al niet gewoon door de deur binnen
met een glimlach op je snoet zoals ik je heb ontmoet.
Ooit waren we bekende vreemdelingen voor elkaar
vervolgens nu alweer vele jaren en weken een paar.
Gelukkig en liefdevol zoals jij mijn hart altijd verwarmt
mij met al mijn nukken en streken, enthousiasme omarmt.
Toch hoor ik ook bij tijd…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de heide zeurde ik,
Zo zonder gedachte,
Een oud liedje neurde ik,
Het zonneke lachte.
Over de hei ging ik,
- Een luierend feestje -
Uit de hemel ontving ik
Een lievenheersbeestje.
Over de hei sloofde ik,
Om mij gonsde een bietje,
Voor 'n wijfje, geloof ik,
Zong een leeuw'rik zijn liedje.
Over de hei stapte ik,
Zocht…
Blij met de opkomende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Is het deel van de complexiteit van leven
eindelijk weten hoe lang je lot nog is gegeven
Ik weet waar ik vanmorgen al had moeten zijn,
het lot besliste anders al gaf dat zielenpijn.
Ik leunde vandaag wat op de tijd
en zie de dag van vandaag zijn we bijna kwijt.
Is nieuwsgierig zijn naar hoe het echt zit niet een ader
een lader van je gemoed…
Als de avond is gevallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag
het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag.
Het naambordje siert nog steeds de muur
glinstert na in de zon in dit avonduur.
Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan
het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.
Ja…
Bewaarde briefjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Ze zocht wat, maar wat precies, dat wist ze niet
ze was iets kwijt, zocht overal.
Dan komt er ineens vanuit een verborgen vakje
een propje papier tevoorschijn.
Zie je wel, zei ze glunderend, ik wist het wel
dit zocht ik, ze vouwde het vodje open:
het was een beschrijving van:
hoe naar de winkels toe te lopen.
Zo trof ik meer vodjes aan,…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.
Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast…
Door stilte kan het opwellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Oud zijn, heel goed beseffen hoe jong zijn was
en nu nog is, ik het gelukkig van geest nog ben.
Moet je eerst oud worden en kunnen lijden
om over andere tijden te kunnen belijden.
Het is zien, horen en voelen van leven.
Het is ontdekken en ontleden van het zuigende
ook de vogels leren verstaan in hun ochtendzang
rood oranje en roze durven dragen…
Ge-wet-en
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
577 We hebben altijd al geweten
dat de wet niet mag overschreden
We hebben altijd wel gezegd:
bij wet verboden, zogezegd.
Je geweten, is iets anders
heeft met wetten niks van doen
toch zouden er wetten moeten wezen
die zouden zeggen: naar eer en geweten:
Heb ik de wet nooit overtreden,
maar:
mijn geweten, daar weet geen mens iets van,
vandaar…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Onder de gloedende zoen van mijn levenscheppende vreugde ligt de stad;
vreugde in mij, niet om welke oorzaak ook, maar om zich zelf:
zo is elke grote liefde. Mijn vreugde is een absolute liefde.
Dat weet ik: ik ben een schepper die een warme golf over de stad laat varen.
Op schaliedaken ligt maanlicht dol in vreugde, goud-gelukkig.
Ik weet…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 In de nachtlijke stilt' van mijn dromen,
Als geen windeken ruizen in 't groen,
Als geen vogelken fluit in de bomen,
Wekt mij telkens hetzelfde visioen.
Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme…