Alle inzendingen over verdeel en

9593 resultaten.

Sorteren op:

Nederland, moerasland

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 824
de straten liggen druilerig zelfs bloemen hangen huilerig als hen het loof ontvalt op het vroegste ochtenduur waar stevig hemels zuurgraad etst het roet er van de gevels ketst dansen houten klazen kleddernat op het ritme van ‘t verval men ziet benardheid overal onmetelijk groot is haar getal Tot in de nauwste tunnel toe, doodlopend in…

Lingerie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
Wat een verwarring, wat een gedoe Hij moet op strooptocht maar weet niet hoe? Zij vraagt, ziek liggend in haar bed Haal jij wat ondergoed voor me, een beetje net? Een onderbroekje een hemdje, het mogen er ook twee Dan ben ik klaar, doe er een poosje mee Maar het woord onderbroek zorgt voor verwarring Want die onderbroek zit dus eigenlijk; onder…

De zon hing laag.

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.909
De zon hing laag. tussen de witte muren verbloedde goud en zwart het avondrood. hij, van zijn hoog terras, volgde de lange strepen, het vluchtig zog van nooit geziene nooit gedroomde schepen door het gemarmerd zilver van de zee. de huiveringen van 't geschubd metaal, door 't stijgend maanlicht rimpelend beschenen, waren…

Wij denken, herdenken en denken nog

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
kan even niets meer zeggen mijn hele hart doet pijn om me erbij neer te leggen voor hen die nog in Auschwitz zijn zeventig jaar geleden in mijn beleving nog zo pril 'k heb een gebed gebeden en ben nu even stil gaat nu hetzelfde wéér gebeuren het simpel doden van een mens en alle normen te verscheuren is dat het toonbeeld van de wens?…
wice2 mei 2015Lees meer >

SLAAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Strooi mild'lijk op mijn ogen in de nacht, Vorstinne Slaap, uw zoet vergetelkruid, Wieg zachtkens me in uw armen, liefste bruid Van al wie moede is en naar ruste smacht. Omhul me, o Slaap, in uwe vale dracht, En doof het felle gloeien liefd'rijk uit Dat in mij brandt, de gouden poort ontsluit Die leidt naar rust, hernieuw mij met uw kracht…

Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.266
Het brandhout en de min zijn twee verscheiden taken; Maar op gelijke voet door ieder aan te raken. Want, of men naar het vuur of naar de minne spoedt, Er is een zekere kunst hoe dat men grijpen moet. Tast waar het ligt en gloeit gij zult het laten vallen, Tast waar het niet en brandt zo is het om te mallen. De liefde, zoete jeugd! is "…

Oud & nieuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik hang mijn wensen aan de wilgen & m'n liefde voor jou mag in een boom 't oude zeer zal ik verstrooien voedsel voor scheuten van 'n nieuwe droom…

Het "komen, zien en overwinnen"

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Hij kwam, hij zag en hij overwon. Zij kwam, zij zag en ook zij overwon! Met twee paar schouders moet welhaast de wereld gewonnen worden. Met twee zulke positieve mensen moet zelfs een oorlog over-wonnen worden! Want zij zagen, zij kwamen en ZIJ overwonnen!…

Onbegrijpelijk

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Ik heb je gedragen, gebaard en gezoogd heb alles voor je bewaard, voor je gezorgd. Ik heb voor je gelogen, zelfs anderen voor jou alleen, bedrogen. Ik plaatste je op een voetstuk, zelfs hoger dan dat en nu aan het einde lig ik in mijn eentje, vreselijk op mijn gat. Mijn geloof in jou ben ik kwijt, mijn vertrouwen in jou…
An Terlouw3 augustus 2015Lees meer >

Zoals bedoeld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 793
We zijn als vrouw het liefst mooi rond, gevormd en geproportioneerd, zoals we allemaal wel eens hebben beweerd. Rondingen op de goede plaats, dus niet erboven en helemaal niet ernaast! Met een haardos het liefst in een prachtige krul, zodat je niet naar de kapper hoeft met tang en meer van dat spul. Benen zoals Barbie ze had, netjes…
An Terlouw25 augustus 2015Lees meer >

Arm Meisje.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Arm meisje dwaalt zoo eenzaam En treurig over straat En wekt het medelijden Van wie haar gadeslaat. Toch vraagt het kind der armen In 't meer dan schamel kleed Vaak nog vergeefs erbarmen Met haar ellende en leed. Och, mocht gij haar ontmoeten Verzacht haar droefenis In naam van Hem daarboven Die ook haar Vader is.…
W.F. Oostveen21 september 2015Lees meer >

Liefde- niks - en haat

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Emoties, liefde, hoop- en haat, toch beter als je verstand werken laat, daar: haat wordt verward met liefde, terwijl de hoop is vervlogen, de liefde vertrapt en haat een voor haar: onbekend gevoel is.…
An Terlouw1 november 2015Lees meer >

het leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Het leven is ons gegeven. Soms makkelijk en soms zwaar. We hebben niet alles in de hand. Toch heeft elke dag een moment met een gouden rand. Koester die momenten, want we hebben maar 1 leven. En die is ons gegeven. Maar als je wegloopt voor alles, blijf je rennen in het leven. Rem jezelf af en geniet van de kleine dingen in het leven. Want die…
farida lalai11 november 2015Lees meer >

Zon, strand, zand, wind en.....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Zachte golven kwamen naar de kant gerold water sprak zacht, fluisterend hier- en daar een huppelend kind wat hard kwam aangehold. 'K liep verder, met de vloedlijn mee soms bukkend voor een schelp het water dreef steeds verder terug ''t werd eb, vanzelf. Donkere wolken kwamen aan een wind stak op best hard beter nu naar de boulevard te…
An Terlouw13 februari 2016Lees meer >

Hoge tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 666
Soms, zitten mijn tranen zo hoog, soms hoger dan de regenboog, slik en slik ik weer doe ik telkens weer. Soms zitten mijn tranen zo diep zo diep dat niemand ze ziet dan slik ik, en slik opnieuw vanwege de pijn in m'n ziel. Soms zitten mijn tranen ver weg hoef 'k niet te slikken en zeg dat ' alles goed met me gaat' vandaar dat ik het…

Leven is zo kostbaar in mijn ogen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd, ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd. Is niet heel het leven een school als rijk gegeven dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven. Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen jij stappen gaat zetten en waar jouw tafel lang zal staan, kent allang de plekken…

De dood pleziert nog niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Wat behelst onzegbaarheid, als je al naar de randen van de aarde bent geleid, daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht, alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht. Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen. Niet naar daar waar de vele sterren overtogen…

Leermeester Here Jezus Christus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige toch wel veel en meer geleerd van de Here Jezus Christus met name niet boos worden maximaal aardig blijven de vriendelijkheid zelve want het is nog niet uit het is nog niet mijn einde ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk veelal zijn de vragen die mensen mij stellen ook hun antwoorden, hun zekerheden…

Een nieuwe avond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De nacht die kwam was al een warme nacht een waar ik nog wel een tweede van verwacht. Buiten puft het gras en ook de stenen maar het is geen droeve nacht voor deze of gene. In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen. Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los deze week loste ik…

Visioenen en dromen bewaak ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Hoe vaak kwam je al niet gewoon door de deur binnen met een glimlach op je snoet zoals ik je heb ontmoet. Ooit waren we bekende vreemdelingen voor elkaar vervolgens nu alweer vele jaren en weken een paar. Gelukkig en liefdevol zoals jij mijn hart altijd verwarmt mij met al mijn nukken en streken, enthousiasme omarmt. Toch hoor ik ook bij tijd…

De zingende dagdief

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 950
Over de heide zeurde ik, Zo zonder gedachte, Een oud liedje neurde ik, Het zonneke lachte. Over de hei ging ik, - Een luierend feestje - Uit de hemel ontving ik Een lievenheersbeestje. Over de hei sloofde ik, Om mij gonsde een bietje, Voor 'n wijfje, geloof ik, Zong een leeuw'rik zijn liedje. Over de hei stapte ik, Zocht…

Blij met de opkomende maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Is het deel van de complexiteit van leven eindelijk weten hoe lang je lot nog is gegeven Ik weet waar ik vanmorgen al had moeten zijn, het lot besliste anders al gaf dat zielenpijn. Ik leunde vandaag wat op de tijd en zie de dag van vandaag zijn we bijna kwijt. Is nieuwsgierig zijn naar hoe het echt zit niet een ader een lader van je gemoed…

Als de avond is gevallen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag. Het naambordje siert nog steeds de muur glinstert na in de zon in dit avonduur. Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…

Het beeld schudt en schuift en straalt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet om het een of ander de plek verander je niet zomaar, ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar. Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet. Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen. Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien, waar ik uit voortkwam bovendien. Ja…

Bewaarde briefjes

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Ze zocht wat, maar wat precies, dat wist ze niet ze was iets kwijt, zocht overal. Dan komt er ineens vanuit een verborgen vakje een propje papier tevoorschijn. Zie je wel, zei ze glunderend, ik wist het wel dit zocht ik, ze vouwde het vodje open: het was een beschrijving van: hoe naar de winkels toe te lopen. Zo trof ik meer vodjes aan,…
Johanna11 juni 2016Lees meer >

Bergen geheid soms eenzaamheid

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden, verneem ik woorden van zuid en noord, als door een open poort zie ik de grote beer naast de kleine ook diep in slaap iedere keer. Zie ik slaperige andere sterrenpracht gedurende de lengte van menige nacht. Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen vanuit de maan als het desolate wit, naast…

Door stilte kan het opwellen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Oud zijn, heel goed beseffen hoe jong zijn was en nu nog is, ik het gelukkig van geest nog ben. Moet je eerst oud worden en kunnen lijden om over andere tijden te kunnen belijden. Het is zien, horen en voelen van leven. Het is ontdekken en ontleden van het zuigende ook de vogels leren verstaan in hun ochtendzang rood oranje en roze durven dragen…

Ge-wet-en

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
We hebben altijd al geweten dat de wet niet mag overschreden We hebben altijd wel gezegd: bij wet verboden, zogezegd. Je geweten, is iets anders heeft met wetten niks van doen toch zouden er wetten moeten wezen die zouden zeggen: naar eer en geweten: Heb ik de wet nooit overtreden, maar: mijn geweten, daar weet geen mens iets van, vandaar…

VREUGDE

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.932
Onder de gloedende zoen van mijn levenscheppende vreugde ligt de stad; vreugde in mij, niet om welke oorzaak ook, maar om zich zelf: zo is elke grote liefde. Mijn vreugde is een absolute liefde. Dat weet ik: ik ben een schepper die een warme golf over de stad laat varen. Op schaliedaken ligt maanlicht dol in vreugde, goud-gelukkig. Ik weet…

Verlangen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
In de nachtlijke stilt' van mijn dromen, Als geen windeken ruizen in 't groen, Als geen vogelken fluit in de bomen, Wekt mij telkens hetzelfde visioen. Langs de ronding der reuzige bogen, Stort haar zilveren stromen de maan, Op de golven, zich heffend ten hogen, Waar de sterren te vonkelen staan. Ach! de maan is zo hoog aan de kimme…
Helene Swarth19 september 2016Lees meer >