2289 resultaten.
BUITENGESLOTEN
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.265 Wijl de zon reeds rood verkleurend
zo achter die verre einder verdwijnt
Weent een meisje hartverscheurend
omdat zij van pure smart wegkwijnt
Wijl haar oog dan rood wil kleuren
ziet zij weer die vreselijk lange dag
Waarin haar zoveel moest gebeuren
onder het oog van het schoolgezag
Wijl tranen zouden moeten vloeien
stagneren deze welhaast…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.469 Stille wegen
donkere lucht
zacht geregen
en ik zucht
Droeve uren
en zware mist
Al één uur en
weer vergist
Kille nachten
bij verre maan
In gedachten
kom jij eraan
Stille paden
donkere nood
dalende bladen
Ik wil dood..…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
Kwijtgeraakt !
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.474 Zomaar gegaan,
naar het verre land,
terwijl `t dichtbije
jou nodig had
Zo erg, had ik
nooit gedacht dat ik
`t zou vinden
Alles kwijtgeraakt,
die mond, waarachter
een mooie glimlach en gave , spierwitte
tanden zich verscholen…
Sloepje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
628 In mijn schamel sloepje
zal ik oeverloze tijden varen
over wateren die niemand ziet
het stille roeien
over de rivieren in mijn hoofd
verre, eenzame plaatsen
in mijn diepste ik
kabbelende fantasie
vol zacht ruisende melodie
die leidt naar een warme open zee
waarin ik opnieuw mezelf mag zijn…
Passionele buurt
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.652 Dan leg ik beide handen
zacht op haar derrière
en droom van verre landen
bij haar op het parterre.
Mijn buurman houdt van scrabble
met mijn vrouw Katleen.
Die houdt wel van een babbel.
Want zij zit vaak alleen.…
WAT HANGT HIJ AAN EEN ANDER MAN
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.928 Dank hebt, o wijngaard, oude stam,
dat ik een reis zo verre kwam
Dat ik mijn eigen wortel had,
En zoog voortaan mijn eigen nat.
Nu wil ik naar een ander dal,
Waar ik mijn eigen wezen zal.
De vrijheid is te grote goed,
De vrijheid is te wonder zoet:
Wat hangt hij aan een ander man,
Die van zijn eigen leven kan?…
het kindeke is God voor mij
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
2.707 mijn stal was
drie-hoog achter, ik kreeg
het kind van een verkrachter
geen stro en beest want zo
geboren worden is geen feest
ze waren met z'n achten
er was toen geen bij nachte
de hotels waren te duur
ze pakten mij, ik kwam weer
bij tegen een binnenplaatsmuur
de koningen van verre
hun sterren moest ik tellen
maar die van Bethlehem…
Mooi mens
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
752 het ene lijf is zeker
het andere niet
al zou je verbouwen
gelaatstrekken vouwen
verrassend de gewetensstalen
van alledaagse vragen
mimiek vertelt het eigen bescheid
van zacht tot fel
en mijn ogen blijven eten
elk toegift op het vlees
ze vreten de complete
getoonde persoon
uitgesproken of bedeesd
maar verre van gewoon…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Verre onbeminde, mijn hart
maakt overuren
speelt met overspelige tijd
ik raak mijn gedachten
niet kwijt
onder jouw aandacht
smelten al mijn horizonnen.…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…
Burger King
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.945 geen tofu hier, geen bamisoep
maar hele, halve liters suikergoed
platgeslagen, gehakt vlees
met smaakversterkers van een
gemiddelde smaak voorzien
geen verse groenten en fruit
de grote massa heeft altijd gelijk
gaat gelukkig, volgestopt op weg
naar verre landen en eet in Beijing
hetzelfde als in Texas, Everything…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Berliner Schloss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.281 Wat bleef van de oorlog:
massieve uniformen
op een oud bleek journaal-
het vergeten verhaal
van een verre historie
die nooit is geweest.…
Naam
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
734 Camelia is mijn naam
kind van de Filipijnen
waar mijn zoete geur
en schoonheid
begeerd werd door reizigers
uit verre oorden
zij hebben mij ontvoerd,
gevoerd en mijn voeten
in vreemde klei gezet
hier zou ik aarden
roem oogsten
geur en kleur verspreiden
naar alle windstreken
tot aan de boer die
mij niet kende
Camelia is mijn naam…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
Stel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 dat je
op een moment
vervuld van alles
uit dat verre land
maar ook in
tintelend verlangen
naar straks
naar thuis
naar jou
in die geruststellend
zoemende
soezerige
warme buik
en dat je
een adem later
elkaar
in gruwelijk besef
nog een keer
aanstaart
vastgrijpt
klauwt
die laatste
rauwe…
Armpje klein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
632 Want ze legt een armpje op haar hoofd
Zoals grote mensen doen
O, ze is zo weerloos
Tegen al dat geraas
Ik vind haar grandioos
Geef haar voorzichtig een verre zoen
Als ze uit het zicht verdwijnt, ons allen de baas…
en wil mij niet vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.435 mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen
in mijn broos geworden lijf
verlangend naar een zachte dood
mocht mijn ziel naar verre einders reiken
willen schuilen en rusten in een oude
hemelse droom
laat me dan los, weer huiswaarts keren
naar wie mij immer dierbaar bleven
en wil mij niet vergeten…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Zoektocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 naakt is het toezien
in het tranendal van de steengroeve
waar van verre iets wuift
de rand te hoog de plek te diep
er is geen stem zodat spreken zwijgt
er bestaat geen gids voor oude planten
van afgesplitste loten met spruiten
grind van de groeve is teveel in beweging
zodat belopen te vroeg zou volgen…
VERBORGEN....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
856 Verborgen
hield je je voor zon
voor regen, harde wind
.............m'n kind
Verborgen
voor me
al die keren
Ik herkende je
aan je kleur, je patroon
de blos op
je wangen
Ook je bewegingen
waren me
verre
van vreemd
Ik legde
m'n oor
te luisteren
aan je gezangen
M'n kind
het fladderen
zal je........
niet verleren.…
Hoor je de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Wanneer ik bij mijn
moeders ouders
kwam, lag
daar in de kast,
tussen verre werelden,
een grote schelp.
Hij was oranje en
opa leerde me
"aan je oor
hoor je
het golven",
en het ruisen
nam me mee.
Al jaren ligt die schelp
nu hier,
in mijn kast,
hoewel
wat stoffig,
immer ruist
daar nog opa
en zijn zee.…
Ik twijfel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Astronomen zoeken leven,
in het verre duister.
Biologen experimenteren,
bouwen prachtige theorieën,
op wat hun eigen ogen zien.
Filosofen strijden.
Chirurgen snijden.
Dichters dichten.
Theologen weten van God,
helemaal niets.
En ik?
Ik twijfel aan mezelf.
Dat is tenminste iets.…
Van de regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ook al sta ik recht voor je
zien doe je mij niet
het regent vanuit m’n ooghoek
horen doe jij mij niet
honderduit babbel je
over verre reizen
te plannen in de toekomst
die nooit de mijne zullen worden
schaakmat door de speling van het lot
in het hier en nu
ontworstel ik me uit ‘t gesprek
en geef de regen alle ruimte…
Twee meisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Twee meisjes
Zongen zachtjes
Hun lieve liefdesliedjes
Beide meisjes creëerden
Hun creaties koesterend
Afscheid nemend
Maar nooit
Van mijn netvlies
Dansend in dromen
Alles lost langzaam op
Niet deze dromen
Altijd bij mij dragend
Daarom zing ik mijn lied
In de verre velden
Wie zal het nog horen
Alleen mijn twee meisjes…
Adres onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 de kaart ligt nog altijd
onbeschreven op tafel
een balpen ligt in de buurt
niet dat de inkt op is
dat niet
de liefde is nog niet ontloken
van die verse, houdbare
geen gekonkel noch gelieg
de stilte overheerst
verwondert zich
het zonnetje lonkt
nodigt uit tot verre wandelingen
zij geeft ongezien ’n kaartje
met daarin haar
onverbloemde…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Noordelijke wouden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Emoties trillen in verre bomen.
Angsten zie ik als wolken,
die verdamping zoeken.
Zie ik drijven naar een horizon,
waar mensen moedig worden.
Waar nieuwe wouden zijn.
Waar vrije vogels zingen,
als violen in een bos.
Waar leven opnieuw begint.
Ooit begon.…
Vangzeil
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
484 Bedolven onder
diepe lagen van
het leven
Voert de pen ons
naar zanderige
verre woorden
Een wolk schuift over
het land als de
weemoed in ons kruipt
Het verstilde wachten
tot sterren in
het vangzeil vallen
Hoe het water
ons laat gaan
hoe we vechten
In zinkende tijd
met verwaaide woorden
naar de lichtste stilte…