24252 resultaten.
in schaduwen borduur ik mijn bestaan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ik schrijf geen épos
maar voor hen die
slechts voor zinnen gaan
in ratio kan ik bestaan
pas in schaduwen
borduur ik mijn bestaan
versier de feiten zodat
lezers zich er vast in bijten
volhardend als ze zijn
zoekend naar de pijnen
lijnen volgend in een
zwaar beproefd gezicht
weef wolken
in de lucht beschrijf het
hemelse gezucht over…
De liefde stierf niet
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.599 Ik zou de liefde mooier vinden
als jij hier nog zou zijn
m'n liefde stierf niet na jouw dood
iedere dag voel ik nog de pijn
Ik voel alleen nog de stilte
van het intenste verdriet
toen jouw hand koud werd
en mij op dat moment verliet
Ik hou van jou, niet van 'n ander
en dat zal ook niet snel gebeuren
niemand kan dat wat jij wel kon,
jij…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Te nacht komt mijn dode en sust mijn leed.…
Ik kan je niet missen...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.338 Verloren staar je in het niets
Je ogen wenen stille tranen
Een kilte trekt rillend voorbij
Als versteend in grillig wanen
De verdoving vult je lichaam
Je sluit de wereld even dicht
Het duister neemt haar mee
Naar het zachte stervenslicht
Verloren staar je naar haar
Je allerliefste is niet meer
Zij, je vriendin, je maatje
Die leegte doet…
De schone wereld
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.872 Iedere morgen na het nachtelijk slapen
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen.
Iedere dag heb ik haar weggegeven,
Telkens één dag meer van 't eigen leven.
Telkens een kortstondiger bewoner
Zie ik haar belanglozer, dus schoner.
Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden
En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 schöne Liesl zingt door mijn hoofd
de wandelclub komt voorbij zelfs
de paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 Wat deed gij, zo de dood ù nederstiet,
Dan leven, laten leven, leven geven?…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 ik zag je op zolder
met in je kop weer
de kolder uit het verleden
je raapte daar woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Alles, wat wij minden,
Werd een spel der winden,
Of omsluit een graf.
Stomp en afgesleten,
Eenzaam en vergeten,
Zinkt ons de eeuwgeest af.
Wie zou 't leven dragen
Met zijn heil en plagen,
Met zijn lang verdriet,
Zwol, na zoveel kommer,
In een dal vol lommer
't Zachtste rustbed niet?…
spiegelen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 ben jij
mijn spiegel
of het beeld
mijn handen
geven
wat ik neem
liefde voor jou
om mezelf
te warmen
aandacht
die ik kaats
in je ogen
beleef ik
in jou
mijn bestaan
dood dan
het beeld
als je om mij
wilt geven…
Mam
hartenkreet
4.0 met 33 stemmen
3.211 kon je me nu maar heel eventjes zien
zeggen dat je trots op me zal zijn
even weer zeggen dat ik zoveel van je hou
missen doet nog altijd pijn....
stil zwijgend kijk ik in het niets voor me uit
de herinneringen doen nog altijd zo'n pijn
mijn grootste voorbeeld zo bij mij vandaan
nooit kunnen beseffen waarom 't zo moest zijn.
ik had nog…
IJZIG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 jouw kilte laat zich
soms zo voelen
als een bevroren sloot
waarin een reiger
vastgevroren
roerloos wachtend
op zijn dood
onder het ijs
zijn prooi bespiedt
maar weet
volgende lente
ben ik er niet.…
ZOMERAVOND
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 luidruchtig doezelende katten
zwaluwen geven op hoog niveau
een voorstelling grijsblauwe lucht
als décor merels hamsteren
rijpe krenten houtduiven ploffen
lomp in dezelfde struik kijken niet
begrijpend als ik hen geïrriteerd
sommeer te verdwijnen en steeds
die kraaien contrasterend met
teunisbloem en wederik symbool
voor halte dood…
grijs ik mijn leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
798 Tussen verwensend zwart
en wenkend wit
grijs ik mijn leven.
Goed en slecht,
het zegt me niks.
Alleen maar rottigheid is me gegeven.
Getergd en opgejaagd,
door niets meer uitgedaagd,
zoek ik angstig naar mijn rust.
Ze trekken me kapot dat zwart en wit.
Grijs is mijn domein
maar geeft meer pijn.
De onrust en de druk, ik wil ze kwijt…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
rap tranen in een eindeloze dreun
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
854 ijle tonen huilen
eenzaamheid
zie in
stroboscopisch licht
verschrikte ogen
in een wit gezicht
rap tranen in
een eindeloze dreun
verdriet vindt
in herhaling steun
dans een streep
muziek met enkel pijn
die vervreemding voelen
is er niet meer willen zijn
zweef leger mee
duik in de laserstraal
verdwijn in niets
alleen de dood…
spiegelt verteblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
782 stilte rond het bed
even wordt er niets
gezegd en apparaten
klikken hun tevredenheid
de zieke dommelt weg
wij fluisteren de droom
die was en weten wat
hij daar voor over had
zijn handen tasten
naar een klein houvast
dan opent hij de ogen
zijn zicht is licht gebroken
maar spiegelt verteblauw
hij kijkt naar jou
in een verloren hopen…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem al verloren is
dood mijn longen binnenglijdt
dan pas ben ik vrij…
Gebed
snelsonnet
2.8 met 17 stemmen
1.920 Gelukkig heb ik deze maand vakantie
Zodat ik in de sfeer van strijd en kilte
De tijd heb voor de twee minuten stilte
Die ik in acht neem ter condoleantie
Misschien dat ik wat minder doden mag?
De stilte past al lang niet in één dag…
Stop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.433 Mijn vonnis zal ik gaan voltrekken
met geheven hoofd, mijn ziel ontbloot
en ga voor eeuwig luisteren naar de stilte
tot hier niet verder, ik maak mij dood.…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 de grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken zijn de bekken
ze schreeuwen al als gekken
ze stampen in de grond
en walsen plat wat eerlijk
en rechtschapen is
janken nu begrafenis
doden…
je glimlach in mijn handen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
787 mijn vingers
op je wangen
ik houd je glimlach
in mijn handen
je ogen
glinsteren van koorts
je ademt snel, je stem
heb ik nog niet gehoord
ik bet je voorhoofd
en je slapen
je blikken zeggen dat
je eigenlijk wilt slapen
maar je handen
roepen mij
ze vragen om te blijven
houden me zo aan je zij
als ik je
droge lippen kus
keert…
speel met zwarte dolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 een staf
de gouden pij
rozen in mijn haar
met wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
speel met zwarte dolken
geen land heb ik maar dromen
we juichen met de handen op elkaar
de schijn van goud zal spoedig komen
mijn straf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
mijn vele graven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
3.956 Ik passeer in golven van gevoel
de getijden waarin ik ben verdronken
maar ook telkens weer ben geboren
Mijn vele graven die ik telkens
weer ontvluchtte, scharen zich
nu allen aan mijn zij
Geleerd heb ik niet om dood te zijn
ofschoon mijn masker
suggereert, jij bent mijn
Ik laat en onderga de tellen
van de tijd, en assembleer mij
met…
de klink haar klanken geeft
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
708 gesloten deuren
vinden sleutels
in mijn ziel
ze openen
terwijl de klink
haar klanken geeft
mijn voet
de drempel niet
heeft overleefd
en ik mijn lach
weer aan een
vreemde kapstok
zag voordat
ik binnen was…
Nausea
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.836 Een stilte valt en ik begin
in den blinde te brabbelen: “Maak ons
weer bang voor de dood.”
23 januari 2002
Zonneleen 54
zie www.abelstaring.tk…
Het verleden geleden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.118 Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten
Dat hij mensen heeft gered,
van de dood, door bajonet..
En dat men weer gezinnen kon stichten,
is aan deze dorpsgek toe te dichten..
Bespuugd, met scheldwoorden overladen...
Tegenstrijdig aan zijn triomf en heldendaden.…
je glimlacht raadsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
693 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan…
omdat ik bloed vergiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
714 ik heb je
voor vandaag
van huid en haar ontdaan
alleen je strottenhoofd
spreekt mij nog tegen
spieren pezen nog
in laatste contraheren
maar ik ontleed je toch
mijn zoektocht is
een allerlaatst proberen
te vinden wat
geraamte draagt
organen zijn genomen
hormonen stromen niet
omdat ik bloed vergiet
je toont structuur
van korte…